[Blackrose]

ควยเล็กเอาไว้ใช้ ควยใหญ่เอาไว้โชว์ 32

"จับแน่นๆไว้นะต้น ขอกูเย็ดไอ้บอยเบิกทางก่อน เวลาควยใหญ่ๆอย่างพวกมึงเย็ดมันจะได้ง่ายๆหน่อย"

สิ้น เสียงไอ้เจค ไอ้บอยก็ดิ้นพล่านเลย มันทั้งดิ้นทั้งกัดผมกะให้ผมปล่อยมัน ไอ้ห่าเจคแม่งก็ชักช้าจัง จะเสียบก็รีบเสียบ กูเจ็บเป็นนะโว้ย ไอ้อาร์ตคงเห็นผมกำลังแย่ มันเลยขึ้นมาช่วยกดตัวไอ้บอยไว้ ผมเห็นไอ้เจคประกบเข้าที่ตูดไอ้บอยแล้วก็เสียวแทน หน้าตาแม่งโคตรหื่น พอมันเสียบจึ๊กเข้ามา ไอ้บอยก็แหกปากลั่นหน้าตาแม่งบอกเลยว่าเจ็บตูดสุดๆ แม่งเพิ่งเคยเห็นหน้าคนโดนเย็ดชัดๆ ก็คราวนี้แหละ ไอ้บอยกัดฟันกรอดหลับตาปี๋ตัวเกร็งเชียว

"เป็นไงละมึงชอบไม่ใช่ เหรอ เย็ดแรงๆเนี่ย" ไอ้เจคร้องดังๆ พลางจิกหัวไอ้บอยให้หน้าหงายเชิด "ชอบจิกหัวกูดีนักจนกูต้องโกนหัว เสียวตูดดีไหมไอ้เหี้ย" โอ้วววว ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ยว่าแม่งเป็นแฟนกัน พูดกันเพราะโคตร แล้วอีกอย่างที่กูเพิ่งรู้คือที่ไอ้เจคมันไว้สกินเฮดเพราะไอ้เหี้ยบอยแม่ง ชอบจิกผมนี่เอง สงสัยแม่งซาดิสม์จริงๆ ดีเลย จะได้เย็ดแม่งแรงๆ

"โอ้ ย ไอ้เหี้ย กูเจ็บ" ไอ้บอยร้องลั่น หน้ามันเหยเกมือมันที่จับไหล่ผมไว้จิกเล็บเข้ามาจนผมร้องออกมาเหมือนกัน ไอ้เจคปล่อยมือที่จิกหัวไอ้บอยไว้ ไอ้อาร์ตพยายามช่วยผมเลยเปลี่ยนไปนั่งทับหลังไอ้บอยไว้ ไอ้ห่า กูจะแบนตายอยู่แล้ว แค่ไอ้บอยตัวเดียวแม่งก็หนักชิบ มีมึงอีกคนควยกูไงบี้กับควยไอ้บอยแบบแตีดแต๋แน่ๆ ไอ้อาร์ตยื้อมือไอ้บอยที่จิกไหล่ผมไว้ออกมาไขว้หลังมันเอง ไอ้บอยดิ้นไม่หลุด ได้แต่แหกปากร้องทุกครั้งที่ไอ้เจคเสือกควยเข้าไป

" เสียวตูดดีไหมมึง มึงชอบทำกะกูแบบนี้ไม่ใช่เหรอ เหมือนโดนควยฝังมุกไหม" ไอ้เจคถาม ผมเลยรู้ว่าไอ้ลุกอมที่มันยัดถุงยางไว้เนี่ยครีเอตโดยไอ้บอย เป็นไงละ โดนย้อนศรซะเต็มตูดเลย ไอ้บอยเกร็งแขนจนเป็นมัดกล้ามปูดโปนขึ้นมาเพราะแขนที่ถูกจับบิดผิดรูป เหมือนไอ้เจคจะใส่ควยจนสุดแล้วเพราะผมเห็นมันอยู่เฉยๆ ไอ้บอยไม่ร้องอีก ได้แต่หอบหายถี่ๆ หน้าตาแม่งเห็นแล้วหงี่สุดๆ

ไอ้บอยอยู่ในสภาพนั้น ไม่ทันไร ก็ต้องกัดฟันกรอดอีกครั้ง ซบหน้าลงทาบตัวผมเหมือนคนหมดแรง คนโดนเย็ดหน้าตาอย่างนี้นี่เอง ผมเห็นตัวมันเริ่มเขย่าแสดงว่าไอ้เจคแม่งเริ่มโยกแล้วแน่ๆ แค่คิดถึงภาพลูกอมเม็ดเป้งๆ ครูดผนังตูดของไอ้บอยกูแทบน้ำแตกเอง ตัวไอ้บอยเริ่มเขย่าเป็นจังหวะ ตัวไอ้อาร์ตที่นั่งทับก็โยกตามแรงของไอ้เจค ไอ้บอยมันลืมตามองหน้าผมแบบเสียวสุดๆ ก่อนจะกดปากลงมาจูบผม อ้าว อย่างงี้ก็สวยเด้ เจอกันหน่อยสิวะไอ้บอย มันจูบกูก็จูบตอบ ลิ้นมึงจะไวสู้ลิ้นกูได้เหรอ

ไอ้บอยแม่งจูบโคตรเก่ง ผมโดนมันเอาลิ้นล้วงทั้งซ้ายขวาจนกูหายใจไม่ทัน แม่งถ้ามันดูดควยกูอีกคงได้น้ำแตกกันไปข้าง ชะโงกมองไอ้เจคแม่งน่ากลัวว่ะ แม่งก้มมองควยตัวเองที่ผลุบเข้าผลุบออกมีเสียงครางในลำคอของไอ้บอยประกอบ จังหวะ แม่งเสียวแล้วเว้ย "ไอ้อาร์ตลงไปก่อน กูหายใจไม่ออก" ผมตะโกนบอกไอ้อาร์ต มันยิ้มแหยๆ ก่อนยืนขึ้น เหี้ย กูเห็นนะว่าควยมึงกำลังโด่อยู่ ถึงแม่งใส่เสื้อผ้าอยู่ก็เห็นเป้นลำเชียว อ้าวแล้วพี่ดิวกูไปไหนเนี่ย

ผมเห็นไอ้บอยไม่ดิ้นแล้ว ได้แต่กันฟันครางในคอ เสียงกระเด้าไอ้เจคดังพั่บๆ ผมเลยค่อยเลื่อนล่างที่ประกบปากกับไอ้บอยขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ไอ้บอยแม่งก็รู้งานจริง พอกูเลื่อนตัวขึ้นแม่งก็ตามลงลิ้นเลียหน้าอกจนถึงหน้าท้อง พอกูนั่งเรียบร้อยควยกูก็อยู่ระดับปากแม่งพอดี มันเอาหน้าซุกเข้าซอกควยแล้วลงลิ้นจนผมต้องกดหลังมัน

พอลุกนั่งเลย เห็นไอ้เจคได้เต็มตา มันถอนควยออกเกือบสุดแล้วก็กดเอวลงอย่างแรง ไอ้บอยถูกกระแทกจนตัวโยน ไอ้อาร์ตแม่งมองค้างอยู่ผมเลยต้องบอกบท "เฮ้ย จะมายืนทำห่าอะไร แก้ผ้าเส่" ไอ้อาร์ตฟังแล้วเข้าใจทันที ไม่ถึงห้าวิไอ้อารืตมันก็อยู่ในสภาพพร้อมรบ ควยขาวๆสดๆของมันโคตรน่ารัก

" พี่ดิวจ๋า อยู่หนายยยยยย" ผมร้องเรียกชื่อสุดที่รักอีกคนของผม พี่ดิวผุดลุกจากพื้นที่นั่งจับขาไอ้บอยอยู่ หน้ามันแดงมาก อ๊ะๆ เป้ามึงอ่ะ โด่มาเชียวนะ ผมยักคิ้วให้พี่ดิว แผล่บเดียวก็มายืนควยโด่แข่งกับไอ้อาร์ต แก้ผ้าโคตรไวเลยพวกมึงเนี่ย โดยไม่ต้องบอกบท พี่ดิวตรงเข้ากอดไอ้อาร์ตจากข้างหลังจนไอ้อาร์ตสะดุ้งๆ ถนอมๆ หน่อยนะ ของกูต้องกินต้องใช้อีกหลายหน

ไอ้เจคโยกเอวจนเหงื่อเหม็ดโตๆ ไหลย้อยตามตัว หน้าแดงก่ำไม่รู้ว่าเหนื่อยหรือเงี่ยน คงเงี่ยนมากกว่า เพราะเล่นบาสเหนื่อยกว่าเย็ดกันเยอะ มันพักเอวจับไอ้บอยพลิกร่างโดยไม่ถอนควยออก ไอ้บอยกัดฟันกรอดคงเพราะไอ้ลูกอมนั่นบาดตูดแต่แม่งก็ไม่ร้องออกมา ผมขยับตัวให้ไอ้บอยมานอนหนุนขาผมไว้ข้างนึง ควยกุกำลังดด่เด่พาดหน้ามันมันก็เอาปากมารูดตามความยาว อยากโดนเหรอ รอไอ้เจคแม่งแตกก่อนกูจะจัดชุดใหญ่ให้ ของไอ้เจคน่ะเป็นแค่แอปริไทเซอร์ เอามาเรียกน้ำย่อย ส่วนของกูเป็นเมนครอส รับรองมึงได้แดกน้ำกรีวี่กูเต็มตูดแน่

ผมเอื้อมมือไปจับควยเหี่ยวๆ ของไอ้บอยที่หดเกร็งเป็นก้อน มันเต้นไหวๆตามแรงโยกของไอ้เจคที่เริ่มกระเด้ารอบใหม่ เสียงควยผลุบเข้าออกดังพั่บๆ น้ำหล่อลื่นใสๆ ไหลย้อยมาเต็มขามัน สงสัยมันจะไหลตั้งแต่มันโดนเอาตอนนอนคว่ำเมื่อกี้ ระหว่างการปลุกควยไอ้บอยให้กลับมาแข็งอีกครั้งผมก็เหลือบตาไปดู ไอ้อาร์ตกับพี่ดิวแม่งจับคู่ดูดควยกันแล้ว ทายดิว่าใครดูดใคร....................หุหุหุ แม่งเล่นหกเก้ากันต่างกันต่างดูด แม่งก็เชี่ยวชาญวิชาดูดควยทั้งคู่ แต่ดูๆ พี่ดิวกูจะเจ๋งกว่า แม่งเอานิ้วแยงตูดไอ้อาร์ตไปด้วย

พักเดียวไอ้ เจคแม่งก็ดันไอ้บอยให้เข้าไปข้างนเตียงลึกขึ้น แล้วมันก็มานั่งยองบนเตียงแล้วกดควยเข้าถี่ๆ ไอ้บอยแม่งเผลอร้องออกมาสงสัยจะเจ็บหรือเสียวสุดๆ เป็นใครก้เสียวแหละวะแม่งเล่นดัดแปลงควยซะน่ากลัวขนาดนั้น ไอ้เจคมองหน้าไอ้บอยที่พยายามดูดควยผม มันก็ไม่รอช้าก้มหน้ามาแย่ง ไอ้ห่านี่หวงของ ควยกูตั้งใหญ่แบ่งกันดูดก็ได้ แม่งจูบปากไอ้บอยไปด้วยดูดควยกูไปด้วยจนกูแทบทนไม่ไหว ผุดลุกขึ้นไปจะไปดุไอ้อาร์ตกับไอ้ดิวซะหน่อยว่าตกลงกันได้หรือยัง เดินผ่านทางตูดไอ้เจคเห็นควยแม่งผลุบโผล่รำไร ขอกูดูหน่อยเหอะ ผมเลยก้มหน้าไปดูแล้วก้ได้เห็น ไม่ใช่ควยไอ้เจคที่เข้าตูดไอ้บอยหรอก แต่เห็นรูตูดไอ้เจคสิแม่งน่าเย็ดชิด เอาแม่งเลยดีไหมวะ

ผมมองกระเป๋า ที่วางบนพื้น นั่นไงถุงยางวางข้างหลอดเควาย ข้างๆกันนั่นไงลูกอม หุหุหุ เสร็จกู กูรีบสวมถุงยางเข้าควยแบบเก้กังๆ เอ้า ก็คนไม่ค่อยได้ใช้นี่ ส่วนใหญ่เย็ดสดมาตลอด แต่งานสามัคคีชุมนุมแบบนี้กูขอใส่ถุงแล้วกัน ถึงแม่งจะเคยโดนกูเย็ดสดมาเกือบทุกคน แต่ใส่ไว้ก่อนดีกว่า ผมเลียนแบบไอ้เจคทุกอย่างค่อยๆ ยัดลูกอมมันเข้าไปในถุงยาง แม่งพอโดนควยเปียกน้ำลายไอ้บอยของกูแม่งก็เริ่มละลาย รสมินต์ด้วยสิ เย็นควยชาดีชะมัด ถึงว่าทำไมไอ้เจคแม่งเย็ดแรงขนาดนั้นไม่แตกซักที คงเพราะแม่งชาควยอยู่แน่ๆ ผมยัดลูกอมเข้าควยไปสามสี่เม็ด จัดเรียงให้กระจายรอบควย แม่งน่าเกลียดดีพิลึก

ผมบีบเควายใส่ควย ตัวเองอย่างเยอะ ลุบไล้ให้ทั่วจนเป็นมันปลาบ แล้วก็จ่อตูดไอ้เจคที่กำลังโยกเอวแบบไม่รู้ตัว ไอ้เจคสะดุ้งเฮือกหยุดกระเด้าควยทันที ผมอาศัยจักหวะมันหยุดนิ่งกดพรวดเข้าไปเต็มรัก "ไอ้เหี้ยต้น กูเจ็บบบบบบบบบบบบบบบบ" ไอ้ห่าเจคแม่งร้องลั่นบ้านจนผมต้องรีบเอามือปิดปากมันไว้ ไอ้อาร์ตกับพี่ดิวละควยของอีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมาดู ผมไม่รอช้าพอควยเข้าจนสุดก้เปลี่ยร์เกียร์กดคันเร่งทิ่มพรวด ไอ้เจคร้องครางในคอไม่มีเสียงเพราะผมอุดปากมันไว้ ไอ้บอยแม่งก็คงเสียวไม่แพ้กันเพราะทุกครั้งที่กูกดควยเข้าไป ควยไอ้เจคแม่งก็โดนอัดเข้าตูดไอ้บอยไปด้วย

ผมกระเด้าเอวช้าๆ ยาวๆ สลับกับสั้นถี่ๆ เป็นชุด ไอ้บอยยกขาขึ้นชี้ฟ้านิ้วตีนหงิกงอ หันไปดูไอ้อาร์ตกับพี่ดิว โธ่ไอ้อาร์ตเมียกู กลายเป็นเมียพี่ดิวกูไปซะแล้ว เพิ่งเห็นลีลากระเด้าของพี่ดิววันี้แม่งโคตรเอ็กซ์เลย สงสัยมันจำจากที่กูสอนมันไว้ ดีมากเมียรัก เรียนแล้วเอาไปใช้อย่างนี้ผัวปลื้มมมมมม

ผมกระเด้าตูดแรงขึ้นไม่ทัน ไรไอ้เจคแม่งก็ร้องลั่น "กูแตกแล้ว พอๆๆ " ไอ้เจคร้องผมเห็นรอยมือที่มันดันอกไอ้บอยไว้จิกเนื้อเป็นรอยแดง ผมกอดเอวไอ้เจคให้มันหลุดออกมาจากตูดไอ้บอย เสียงควยหลุดจากรูตูดดังโพล๊ะ ไอ้เจคเข่าอ่อนหมดแรงคาควยผมเลยปล่อยให้มันนอนแผ่ลงข้างๆ ไอ้บอย มองดูควยมัน อ้าวเฮ้ย ถุงแตก ลูกอมแม่งคงดันจนขาด ลูกอมบางเม็ดแม่งละลายเหลทือเม็ดนิดเดียว แต่บางเม็ดแม่งแตกเลย โอ้ววว แรงอัดรูตูดมันแรงขนาดนี้เลยเหรอ สงสัยกูต้องส่งควยกูไปสำรวจโลกของไอ้บอยแม่งแล้ว แต่ควยกูแม่งเพิ่งจิ้มตูดไอ้เจคมา ต่อเลยไม่ดีแน่ จะถอดใส่ใหม่เสียเวลา ว่าแล้วก็สวมถุงยางทับไปอีกชัด แม่งรัดควยกูชิบหาย

ผมจัดการตัวเอง เรียบร้อยก็จ่อควยโด่ๆ เข้าตูดไอ้บอยทันที ไอ้บอยมันยังนอนหลับตาหอบอยู่ไม่ทันรู้ตัวกูก็ได้ป็นผัวมันอีกคน คราวนี้เข้าง่ายแหะ คงเพราะไอ้เจคเบิกทางให้แล้ว ผมอัดปึ้กเดียวก็เกือบมิดควย แม่งเอ้ย เมื่อไหร่จะมีคนที่กูเย็ดได้สุดควยซักทีเนี่ย แม่งเข้าสุดแล้วยังเหลืออีกเกือบสองนิ้ว ไอ้บอยแม่งเงยหน้ามามองเห็นผมอัดควยเข้าไปสุดแล้วมันก็ตาตื่น "เฮ้ย เอาออกไปเดี๋ยวตูดฉีก" แม่งเอ้ยจะร้องทำห่าอะไร มันเข้าไปเกือบหมดแล้ว ผมจับขามันมั่นแล้วโยกทันที ไอ้บอยอ้าปากพยายามส่งเสียงแต่ไม่มีเสียงลอดออกมา แต่เสียงที่กูได้ยินคือเสียงพี่วที่รัก

"อาร์ต ตูดมึงเย็ดมันโคตร" อร้ายยย พี่ดิว ทำกะเมียกูอย่างงี้ได้ไง กูไม่ยอมแพ้ เลยเร่งเอวอัดควยเข้าตูดไอ้บอยเป็นชุด แต่ถุงยางสองชั้นทำเอากูชาไปเยอะ เย็ดแม่งชุดใหญ่ดีกรีความเสียวกูเพิ่มมาไม่ถึงสองขีด แล้วเมื่อไหร่น้ำกูจะแตกเนี่ย ผมปล่อยขาข้างนึงของไอ้บอยแผ่ลงพื้นทำให้รูตูดมันบิดเบี้ยว เออ ค่อยเสียวหน่อย ผมเอาขาคร่อมขาไอ้บอยข้างที่ปล่อยลงมาไว้ไม่ให้มันยกขึ้นมาได้ แล้วเด้าควยเข้าเต็มแรง ลูกอมเม็ดเป้งๆ ที่ผลุบเข้าออกตามแรงเย่อนั้นกวาดเอาน้ำเย็ดขาวๆเป็นฟองออกมาตามง่ามขา

ไอ้ เจคแม่งพอพักหายเหนื่อยก็มาช่วยกระต้นอารมณ์ด้วยการดูดควยไอ้บอย จากที่เหี่ยวๆ อยู่เมื่อกี้กลับมาแข็งโด่อีกครั้ง ผมมองดูควยไอ้บอยที่ผลุบเข้าปากไอ้เจคห่างควยกูไม่ถึงคืบก็เกิดอาการเงี่ยน สุดชีวิต เลยส่งแรงชุดสุดท้ายอัดเอ้วกระเด้าลืมตายเข้าออกด้วยความไวสองมัค ไอ้บอยร้องลั่นไม่เป็นภาษา เหลือบไปเห็นไอ้ดิวถอนควยออกจากตูดไอ้อาร์ตพอดี มันถอดถุงยางทิ้งแล้วปล่อยน้ำเงี่ยนกระฉูดใส่หน้าไอ้อาร์ตแบบหนังญี่ปุ่น เห็นที่ท้องไอ้อาร์ตก็มีน้ำเงี่ยนไหลนองอยู่ ไอ้อาร์ตคงแตกตั้งแต่โดนเย็ดแล้ว

หันกลับมาดูควยตัวเอง อ้าว ไอ้บอยแม่งน้ำแตกเต็มหน้าไอ้เจคไปอีกคน เหลือกูคนเดียวที่ยังไม่แตก จะโอ้เอ้ทำพระแสงอะไหล โยกเอวใส่ร่างที่เหงื่อเม็ดใหญ่ผุดเต็มตัว เหงื่อกูก็ออกไม่แพ้กันหรอก ไอ้เจคผุดลุกขึ้นมามองควยผมที่เข้าออกรูตูดผัวมันอยู่ ไอ้อาร์ตกับไอ้ดิวพอเสร็จกามกิจมันก็มานั่งดูด้วย แม่งเอ้ย เหมือนเย็ดโชว์เลย ควยกูเลยแข็งขึ้นอีกแบบเงี่ยนสุดๆ อัดเอวถี่ยิบเข้าไปอีกเกือบห้าสิบแรงเด้า ผมก็ต้องถอดควยออกมาดึงถุงยางปื้ดเดียวออก ก่อนกระฉูดน้ำเงี่ยนใส่เต็มหน้าไอ้เจคและผู้ชมอีกสามคนแบบไม่ต้องจับเล็ง

" ไอ้เหี้ยต้น ไอ้เลว" ไอ้เจคร้องพร้อมๆกับวงแตกฮือหลังจากที่โดนน้ำเงี่ยนกูไปทั่วหน้า ผมมองถุงยางที่โยนทิ้ง แม่งลูกอมสีฟ้าละลายย้อมควยผมจนเป็นสีฟ้าจางๆ ตรงที่วางลูกอมไว้เป็นรอยแดงทั่วควย แม่งเอ้ยสุดยอด กูได้แต่บอกตัวเองว่า แม่งดคตรสะใจ ถ้าเย็ดใครไม่มันส์กูจะงัดไม้นี้มาใช้อีกครั้ง ดีกว่าไปฝังมุกอีก เพราะอยากใช้ตอนไหนก็ใช้ ไม่อยากควยกูก็เป็นปรกติเหมือนคนทั่วไปดี ไม่ต้องห่วงควยเน่าด้วย

หลัง ปิดกิจกามหมู่คืนนั้น ไอ้ดิวกับไอ้อาร์ตก็เสร็จผมอีกคนละดอก วันกับคืนนั้นสรุปแล้วกูแตกไปห้าน้ำ เช้าโดนพี่ดิวอม สายๆ เย็ดไอ้อาร์ตในไร่ข้าวโพด ดึกๆเย็ดไอ้บอย พี่ดิว ไอ้อาร์ตอีกคนละดอ ควยเหี่ยวปวดกระโปกฉิบหาย กลับจากเชียงรายทริปนั้นพวกเราสี่คนโคตรสนิทกัน ยกเว้นไอ้อาร์ตที่ห้องเรียนต่อที่เชียงใหม่ แต่ผมสัญญาไว้ว่าถ้าไปเที่ยวไหนผมจะชวนมันไป "สนุก" ด้วยทุกครั้ง


กลับ มาจากเชียงราย พี่ดิวก็มีงานมากขึ้น ผมเลยไปหาแกได้น้อยลง แต่เราก็ยังติดต่อไปมาหาสู่ทุกครั้งที่มีโอกาส ประกอบกับใกล้เข้าสู่ช่วงที่ผมมีสอบ ผมเลยอยู่ติดบ้านมากขึ้นด้วย เพราะผลการเรียนเทอมแรกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ อาจจะเพราะห่วงเล่นห่วงเที่ยวไปหน่อย พอกลับมาอยู่บ้านก็เลยเจอไอ้ต้าบ่อยๆ ไอ้ต้ามันเรียนม.เอกชนตอนนี้ก็ปีสองแล้ว ส่วนไอ้โตพี่คนโตของผมนั้นนานๆ กลับมาซักที เจอบ้างไม่เจอบ้าง วันนึงผมซ้อมบาสดึกไปหน่อย แล้วก็อยู่อ่านหนังสือที่มหาวิทยาลัยต่อ ก็เลยกลับบ้านดึก เจอไอ้ต้ากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียง ผมเตรียมจะอาบน้ำ อยู่ดีๆ ไอ้ต้ามันก็ถามผมขึ้นมา

"ไอ้ต้น มึงรู้รึเปล่า ไอ้โตแม่งเป็นเกย์"

[Blackrose]

ควยเล็กเอาไว้ใช้ ควยใหญ่เอาไว้โชว์ 33

" ไอ้ต้น มึงรู้รึเปล่า ไอ้โตแม่งเป็นเกย์" ไอ้ต้าถามผมเสียงดัง ผมที่กำลังจะไปอาบน้ำตกใจเกือบทำผ้าหลุดเลย แม่งจะมาถามเรื่องนี้อะไรตอนนี้วะ "มึงรู้ได้ไง" ผมทรุดนั่งลงข้างๆ ไอ้ต้าแทน สีหน้าไอ้ต้าแม่งบอกไม่ถูกจริงๆ ว่าคิดอะไรอยู่ ไม่รู้มันจะรู้สึกยังไงกับพี่ชายคนโตของเรา ที่ผมกลัวคือกลัวมันเกลียดไอ้โตอ่ะสิ

"ตกลงมึงรู้ใช่ไหม ทำไมไม่บอกกู" ไอ้ต้าถาม ผมอึ้งเลย ใช่สิกูรู้ แต่มันไม่ใช่เรื่องของกูนี่หว่า แล้วกูจะบอกมันเพื่ออะไร "เออ ก็เพิ่งรู้ แล้วมึงรู้ได้ไงวะต้า" ผมถามซ้ำเพราะไอ้ต้ายังไม่ตอบคำถามผมที่ถามค้างไว้ ไอ้ต้ามองหน้าผม "ก็กูเห็นมันถูกพี่แมนเย็ดเมื่อตอนค่ำ" ผมมองหน้าไอ้ต้า หน้ามันแดงเหมือนกำลังอาย แต่กูว่ามันไม่ได้อายหรอก "เห็นที่ไหน ที่บ้านเหรอ" ผมถามต่อ ไอ้ต้าไม่ตอบชี้มือไปที่รอยแตกที่ข้างฝา ที่ผมเคยแอบดูมันเย็ดดาวนั่นแหละ

"แล้วมึงจะบอกพ่อไหม" ผมถามไอ้ต้าด้วยความเป็นห่วงว่าถ้าพ่อรู้ บ้านเราคงแตกแน่ ไอ้ต้าหน้านิ่ง "กูไม่รู้" ผมปล่อยให้มันเงียบ จะขยับปากบอกมันให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ แต่มันก็พูดขึ้นมาก่อน "แม่งไม่น่าเชื่อ ไอ้โตแม่งจะเป็์นเกย์" อะไรที่มันไม่น่าเชื่อบางทีก็ต้องเชื่อละวะ ขนาดกูแมนๆ ยังชอบล่อตูดเลย แต่ที่กูแปลกใจคือไอ้โตแม่งเป็นรับเหรอวะ คนเราแม่งดูจากภายนอกไม่ได้จริงๆ

" เออ ก็มันอยากเป็นก็ให้มันเป็นไปเหอะ ของอย่างนี้มันห้ามยากว่ะ" ใช่เลยไอ้ต้น เวลาเงี่ยนนี่ห้ามยาก จะชายหญิงไม่เกี่ยวมีรูให้ไอ้ต้นมันก็เสียบได้หมด "มึงอย่าบอกพ่อแล้วกัน" ผมกำชับ ไอ้ต้าก้มหน้ามองเข่าตัวเอง ไม่รู้ว่ามันเสียใจหรือเปล่าที่รู้ว่าพี่คนโตของมันเป็นเกย์ จะว่าไปไอ้ต้ามันก็สนิทกับพี่โตพอสมควร เพราะมันเกิดมาก็ได้พี่โตเนี่ยแหละที่ดูแลมัน ถึงผมจะตามมันมาติดๆ (ช่วงนั้นพ่อกูว่าง ไม่มีอะไรทำ) แต่ไอ้ต้าก็มีไอ้โตเป็นฮีโร่มาตลอด ประมาณว่าเรื่องเรียนเรื่องใช้ชีวิตมันเลียนแบบพี่โตหมด เพียงแต่ความห่ามตามวัยของไอ้ต้ามันแสบกว่าพี่โตเยอะ (พี่โตอาจแสบกว่าก็ได้แต่พวกกูไม่รู้เอง)

"กูไม่บอกพ่อหรอก แต่แม่งทำไปได้ไงวะ ขนลุก" ไอ้ต้าพูดทำหน้าแบบขยะแขยง ผมกลัวมันเกลียดพี่โตจริงๆ เลยหลุดปาก "ไม่เห็นน่าเกลียดตรงไหน มันก็ทำได้เหมือนมึงเย็ดผู้หญิงแหละ มันส์กว่าด้วย" เอาแล้วไงไอ้ต้น กูพูดจบไอ้ต้าหันขวับมามองหน้าผมทันที ไอ้ต้นเอ๋ย มึงรู้ตัวไหมว่ามึงก็พลาดอย่างแรงอีกคนแล้ว

"มึงเคยเหรอไอ้ต้น ถึงว่ามันส์" น่านไง ความซวยมาเคาะดอ เอ้ย ประตูบ้านมึงแล้ว งานเข้าซะแล้วสิ ผมอึ้งเลย ไอ้ต้าแม่งตามผ่าหมากกูอย่างนี้ กูก็จุกน่ะสิ พูดอะไรไม่ออกเลย "ว่าไง เคยเย็ดตูดผู้ชายเหรอมึง" ผมอ้าปากค้าง แล้วก็ต้องพยักหน้าแทนคำตอบ ทำไมไม่โกหกมันวะ แต่ตั้งแต่กูเกิดมา พี่น้องกูไม่เคยโกหกกันเลย พวกเราไว้ใจกันมาตลอด ผมรู้ว่าไอ้ต้าแม่งก็ไม่เคยโกหกผม แล้วจะมีประโยชน์อะไรที่ผมจะโกหกมัน

" ว่าไง พูดมาดังเส่ เคยป่าววะ" ไอ้ต้าตะคอก ชิหายจริงๆด้วยมึงไอ้ต้น งานนี้มึงโดนแฉแต่ค่ำเชียว "เออ ก็เคย" ไอ้ต้าผุดนั่งขัดสมาธิ "กับใครวะ" โห มึงถามมานี่ต้องการให้กูไล่ชื่อจริงเหรอ ไอ้อาร์ต พี่อ๋า พี่ดิว ไอ้เจค ไอ้บอย กูอายุ 19 แต่ได้ล่อมาห้าคนแล้ว นี่ยังไม่นับรวมสาวๆที่กูเคยฟันมาด้วยนะ "ก็หลายคน" กูว่ากูตอบแบบกลางๆ แล้วนะ ไอ้ต้ายังไม่เลิกถาม

"ไอ้ต้น มึงเป็นเกย์เหรอ" กูว่าคำถามนี้แม่งต้องมาอยู่แล้ว บอกไม่ถูกว่าเป็นหรือไม่เป็น พูดตรงๆคือกูเป็นคนง่ายๆ จะชายจะหญิงกูก็ไม่สน ขอให้น้ำกูแตกได้เป็นพอ แต่ว่าจะตอบคำถามมันยังไงดี "ไม่รู้ว่ะ เป็นไบมั้ง ได้ทั้งชายทั้งหญิง" ผมตอบมันตามตรง ตรงๆนี่ดีสุดแล้ว จะไปตอบเป๋ๆ ให้มันเข้าใจผิดทำไม

" แล้วมึงเคย เอ้อ เคย..." ไอ้ต้าถามค้าง ผมเลยต่อให้ "โดนเย็ดน่ะเหรอ" ไอ้ต้ารีบพยักหน้ารับ แม่งจะมาเสือกอยากรู้อะไรตอนนี้วะเนี่ย "ไม่เคยว้อย ไม่คิดจะเคยด้วย" ผมตอบเสียงดัง พูดตรงๆไอ้เรื่องโดนใครเสียบนี่ไม่เคยอยู่ในสารานุกรมความอยากของผมเลย ผมพยายามหลีกเลี่ยงมันมาตลอดแต่ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเลี่ยงไปได้นานแค่ไหน

" แล้วเจ็บไหมวะ" ไอ้ห่าต้า กูบอกแล้วไงว่ากูไม่เคย จะมาถามกูหาหอกอะไร ปั้ดเดี๋ยวพ่อก็หอกหัวทู่ทิ่มซะนี่จะได้รู้ว่าเจ็บไม่เจ็บ "ไม่รู้ กูไม่เคยโดน" ไอ้ต้ามองหน้าผมยิ้ม "ไม่ใช่ กูหมายถึงคนที่โดนมึงเย็ด เอ้อ.. ตูดอ่ะ เค้าเจ็บไหมวะ" ไอ้นี่ถามซอกแซกจริง หรือมึงจะลอง ทีหลังถามกูเต็มๆนะ อย่ามาคาๆ แบบนี้กูเจี๋ยว

"เห็นมันบอกกันว่าตอน แรกเจ็บ แต่ตอนหลังเสียวมากๆ" กูบอกไปตามความจริง ไอ้ต้าเปลี่ยนท่านั่นไปพิงหัวเตียงยืดขา ผมสังเกตความผิดปรกติที่ลำตัวมันได้ชัดเจน ไอ้ต้ามึงอย่าบอกนะว่ามึงเงี่ยน "เสียวมากเลยเหรอ" ไอ้ต้าถามเสียงเบา "มันว่างั้นนะ บางคนแม่งน้ำแตกโดยที่กูไม่ต้องทำอะไรเลยก็มี" ผมนึกถึงตอนที่ไอ้พวกนั้นถูกผมเย่อแล้วอดคิดไม่ได้ แม่งคงเสียวแสบไส้ขนาดน้ำแตกได้นี่ไม่เสียวธรรมดาแน่

"เฮ้ย ขนาดนั้นเลยเหรอ แล้วมึงล่ะ" ไอ้ต้าถาม ก็บอกแล้วไงว่ากูไม่เคยโดน เหมือนมันจะอ่านใจผมออก "หมายถึงตอนมึงเย็ดเขา เสียวควยไหมวะ" ไอ้ห่าต้า ถามห่าอะไรไม่ดูตัวเอง ควยแม่งโผล่ออกจากขากางเกงเป็นดุ้นเลย เหมือนมันไม่รู้ตัว มันมองหน้าผมเหมือนรอคำตอบ "โคตรเสียวเลย แม่งสุดยอด" ผมตอบสั้นๆ เพราะไอ้ต้นน้อยเริ่มจะประท้วงแข็งข้อแล้ว อย่าให้กูนึกเรื่องนี้นักสิ คนยิ่งแพ้ๆ อยู่ ประเดี๋ยวหื่นขึ้นกันพอดี

" เจงอ่ะ" ไอ้ต้าทำเสียงกวนตีนเหมือนไม่เชื่อ "เสียวกว่าเย็ดหีอีกเหรอ" ไอ้ต้าถามกูแบบละเอียดยิบ แม่งเอ้ย อยากรู้นักก็ไปหาตูดเย็ดเองบ้างก็ได้นะ ของอย่างนี้ไม่ลองไม่รู้ "เสียวกว่ากันเยอะว่ะ มึงคิดดูดิ หีผู้หญิงนานๆไปมันก็หลวม แต่ตูดผู้ชายแม่งมันฟิตตลอด แถมตอดสุด" อ้าวไอ้ต้น ด่าไอ้ต้าไปเมื่อกี้แต่มึงเสือกตอบซะ คนอ่านน้ำเกือบแตกนะมึง

" เจงอ่ะ" ไอ้เจคใช้สำเนียงเดิมอีกหน ผมเห็นปลายควยของมันมีน้ำใสๆมาแล้ว มันมองหน้าผม "แค่ฟิตกับตอดเหรอ ไม่น่าจะแตกต่าง ตูดผู้หญิงก็คงเหมือนกัน" คิดอย่างมึงน่ะดีแล้ว อย่ามาเป็นพวกกูกะไอ้โตเลย เดี๋ยวพ่อกูจะช็อกตายซะก่อน "ไม่เหมือน มึงคิดดูดิ ผู้ชายกับผู้หญิงใครแรงเยอะกว่ากัน แรงยิ่งเยอะมันก็ยิ่งรัดแรง" ผมอธิบายให้ไอ้ต้ามันฟังแบบไม่มีเม้ม

"เจงอ่ะ" ไอ้ห่าต้า รอบที่สามแล้วนะที่มึงทำเสียงแบบนี้ กูนึกข้อดีได้อีกข้อ เลยบอกมันอีก "แล้วอีกอย่างนะมึง ผู้ชายน่ะ มึงเย็ดเท่าไหร่แม่งก็ไม่ท้อง ไม่เรื่องมากอีกด้วย" อ้าวไอ้ต้น ไหนมึงบอกว่าไอ้ต้าไม่สนตูดก็ดีแล้ว แต่มึงโฆษณาสรรพคุณซะขนาดนั้น เป็นใครจะไม่อยาก

"เจงอ่ะ" รอบที่สี่แล้วไอ้หัวกล้วย มึงจะอะไรนักหนา "แม่งมึงพูดซะกูอยากลอง" ไอ้ต้ายิ้ม มันคงรู้ตัวแล้วว่าควยมันโผล่เพราะมันเอามือมากุมปลายควยไว้ เอ้ย แม่งไม่ได้กุมอย่างเดียวนี่หว่า มันคลึงไปด้วย ชิหายเอ้ย แย่แล้วไอ้ต้น มึงใส่ผ้าขนหนูผืนเดียวไม่มีลิงซักตัว ควยมึงก้ไม่ได้สงบอยู่นะ หรือไอ้ต้าแม่งคิดเลวๆกะกู อย่านะมึง อย่ามองกูแบบนั้น

"มึงก็ไปหาที่ลองเอาแล้วกัน จะได้รู้ว่าที่กูบอกเป็นยังไง" ผมพูดพลางขยับตัวหนีจะไปอาบน้ำ แม่งยืนตรงก็ไม่ได้ควยแม่งโด่จนกูต้องเอามือกุมไว้ ผมรีบหนีบควยลุกจากเตียง ไอ้ต้ามันร้อง "เดี๋ยว อย่าเพิ่งไปดิ" แต่ไอ้เหี้ยนี่แม่งไม่ร้องเรียกกูเปล่าๆ น่ะสิ มันเสือกดึงผ้าเช็ดตัวกูด้วย กูเลยลุกจากเตียงในสภาพ ฮีเปลือย (ไม่ใช่ชีเปลือย เพราะกูเป็นผู้ชาย) ผมตกใจรีบยื้อผ้าเช็ดตัวที่ไอ้ต้าดึงไปกลับ แต่มันกระชากผ้ากูหลุดไปหมดแล้วเอาไปขยุ้มปิดควยมันไว้

"กูอยากลอง กับมึงว่ะไอ้ต้น" ชิหายแล้ว ความซวยมาเคาะประตูบ้านกูจริงด้วย แถมเป็นประตูหลังอีกตะหาก ไอ้ห่าต้า ไอ้บ้ากาม ไอ้เลว ไอ้สัด แสรดดดดดดดดดดดดดด ด่าไม่เป็นภาษาแล้ว กูเป็นน้องมึงนะ มึงจะทำกะกูอย่างนี้เหรอ ไอ้เหี้ย กูจะฟ้องพ่อ อุบส์ ไม่ได้สิ เดี๋ยวบ้านแตก ผมคิดในหัววุ่ทนวาย กลัวๆไอ้ต้าแม่งจับปล้ำจริง กูเป็นคนเอาเพื่อนเอาฝูง แต่ไม่เอาพี่เอาน้องเว้ย

"ไอ้เหี้ย กูน้องมึงนะ" ผมโวยวายเสียงดังยื้อผ้าเช็ดตัวแย่งกลับคืนมา ตอนไปหยิบเนี่ยโดนควยมันเปล่าไม่รู้ แต่ที่รู้ๆ คือกูรู้สึกว่ามีมือมาจับตูดกูตอนที่ปล้ำแย่งผ้าคืนจากมัน แม่งเอ้ยอยู่กันแค่สองคนไม่มือมันจะมือใครล่ะ กูไม่ใช่ไอ้ตุ้ยนะจะได้มีสามแขนสามมือ (จริงๆอยากมีอย่างมันมาก กูจะได้หมู่กันได้เยอะๆ หุหุ) ตอนนั้นคิดว่าไอ้ต้าแม่งล้อเล่นเลยไม่ได้โวยวายอะไรมาก แต่เล่นอย่างนี้กูไม่ขำนะ

"แม่งเล่นอะไรวะ" ผมรีบเอาผ้าห่อตัวเองไว้ คราวนี้เป็นครั้งแรกที่ผมแก้ผ้าต่อหน้าไอ้ต้าแล้วรู้สึกว่าอายมันแต่ก่อน แม่งไม่เคยเห็นจะสนใจ แต่คราวนี้กูรู้สึกว่ากูกำลังถูกมองอย่างจงใจ และตั้งใจ ชิบหายแล้ว อยู่นานไม่ได้แล้ว ก็ไอ้ต้าแม่งเล่นมองผมแล้วบี้หัวควยตัวเองไปด้วย กูไม่ใช่ดาราหนังเอ็กส์ที่ให้มึงดูเวลาว่าวนะ เผ่นดีกว่า ว่าแล้วไอ้ต้นก็เผ่นแน่บเข้าห้องน้ำเลย

ผมมองควยตัวเองที่ยังโด่ ค้างอยู่ ไอ้ควยทรยศ แม่งมาโด่ตอนที่ไม่ควร บีบคอแม่งให้ตายเลยดีไหม ว่าแล้วกูก็บีบคอควยกูอย่างแรงมันดิ้นขลุกขลักไปมา ใกล้ตายแล้วสิมึง พ่นเมือกพิษมาเคลือบไว้ด้วย อย่านึกว่ากูจะกลัวมึงนะไอ้ควยบ้า คิดว่าใหญ่นักเหรอถึงได้แข็งตลอดเวลา ไม่ได้นึกถึงหน้ากูบ้างเลย ผมจับควยตัวเองเค้นคอ จนมันหน้าแดงก่ำ ไงละ สงสัยจะขาดอากาศหายใจ กูรู้ว่ามึงใกล้ตายแล้ว ก่อนตายกูขอตบหน้าแม่งหน่อยเหอะ ไอ้เลว ไอ้ทรยศ กะพี่กะเชื้อมึงยังแข็งได้ แม่งอุดจมูกด้วยดีกว่า ผมเอานิ้วอุดปลายท่อควยผมไว้ไม่หใมันหายใจ ไอ้ควยเลวมันแข็งเกร็งสู้จนผมต้องสูดปาก สู้กูเหรอ มึงจะตายแล้วมึงจะมีปัญญาสู้กูได้สักเท่าไหร่ เห็นไหม เส้นเลือดมึงขึ้นเป็นแนวเลย ก๊อกสุดท้ายของมึงแล้วสิ ผมบ่บคอควยตัวเองแน่นขึ้น ลูกของมันสองใบที่มันกระเตงไปไหนมาไหนตลอดเวลาดิ้นรนขอชีวิตพ่อมัน ไม่มีทาง ไอ้เลวนี่แม่งทรยศกู กูต้องบีบคอมันให้ตาย จะได้ไม่ทรยศกูอีก ลูกๆสองใบของมันหอบแฮ่กจนตัวโยนไปมา ผมหลับตาปี๋ก่อนที่ไอ้ควยของผมมันจะกระอักเลือดจาวข้นออกจากช่องปาก ลูกกระโปกหดเกร็งด้วยความสิ้นหวังที่พ่อมันตายคาที่ ร่างแข็งเกร็งที่ขัดขืนผมเมื่อกี้ค่อยๆ คลายตัวช้าๆ เลือดขาวข้นเจิ่งนองพื้น

ผมมองยิ้มอย่างสะใจที่ปราบพยศเสี้ยนหนาม สำคัญลงได้ เอาสบู่ฟอกให้มันสะอาดจะได้ทำศพมันต่อ ลูกสองใบของมันก็ห่อเหี่ยวลงอย่างหมดอาลัยตายอยาก ผมเอาสายชำระฉีดคราบเลือดขาวๆ ที่ไอ้ควยเลวมันปล่อยเมือกไว้เมื่อกี้ออกเพื่อทำลายหลักฐาน ไม่มีใครรู้ว่ากูเป็นฆาตรกรที่ต้องฆ่าควยตัวเองทุกวัน ถ้าไม่มีใครมาฆ่ามันแทนกู ก็ต้องเป็นกูนี่ละที่จะจัดการ ไอ้ควยกูนี่แม่งก็เลวนัก พยศได้วันนึงไม่รู้กี่รอบ ฆ่ากี่ทีไม่นานแม่งก็กลับมาชี้หน้ากูอีก

ผมอาบน้ำเสร็จก็เดินกลับ ห้อง มองดูตัวเองว่าพันผ้าแน่นหนาดีแล้วค่อยๆเดินหนีบกลับมา เปิดประตูห้องช้าๆ ไอ้ต้ายังคงนอนอยู่บนเตียง ผมเห็นว่ามันำลังนอนดูอัลบั้มรูปที่ผมกับเพื่อนถ่ายตอนไปประกวดมา เห็นมีอัลบั้มที่กูไปเชียงรายกันมาวางอยู่ด้วย เมื่อกี้มันคงแกล้งกูจริงๆ ใครวะจะบ้าอยากมีอะไรกับน้องชายตัวเอง ผมเดินเข้าไปเหลือบมองไอ้ต้ามัน อ้าวควยมันยังไม่หดเลยนี่หว่า แถมมันออกมาทั้งตัวหนักว่าเดิมอีก เอาไงดีวะ รีบแต่งตัวแล้วหนีไปนอนห้องไอ้โตดีกว่า เอ้ย ไอ้โต ม่ายนะ มันคงไม่ได้คิดอะไรกับกูแบบไอ้ต้าหรอกนะ บอกตัวเองไว้ไอ้ต้น เมื่อกี้แม่งล้อเล่น มันแกล้งมึง
"เพื่อนมึงนี่น่ารักเนอะ" ไอ้ต้าถามเสียงเรียบ นั่นไง ไม่เห็นมันจะหื่นเหมือนเมื่อกี้เลย เห็นป่ะว่าเมื่อกี้แม่งล้อเล่น ผมรีบใส่บ็อกเซอร์ให้ตัวเอง กางเกงในไม่ใส่ตามเคย ใส่มืดชิดไปเดี๋ยวไอ้ต้ามันด่าที่ผมไม่ไว้ใจมัน ผมนั่งลงข้างๆมันดูรูปที่มันกำลังเปิดไปด้วย "ได้กะคนไหนแล้วมั่งเนี่ย" ไอ้ต้าพูดยิ้มๆ อยากรู้จริงเร้อ หุหุหุ ไอ้ต้นน่ะน้องมึงนะ เรื่องอย่างว่าไม่เป็นรองใครอยู่แล้ว พี่เงี่ยนยังไง น้องก็หงี่อย่างนั้น ผมเปิดอัลบั้มที่เชียงรายให้มันดู มีรูปหมู่ของผม ไอ้อาร์ต พี่ดิว พี่เจค พี่บอย บรรดาเมียกูทุกคนยิ้มให้กล้องแบบที่คนถ่ายก็คือจอยไม่มีทางรู้ว่าเมื่อคืน ก่อนหน้านั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง

"หมดเนี่ยเลยเหรอ แม่งแสบนักนะมึง" ไอ้ต้าพูดยิ้มๆ ผมหัวเราะกลบเกลื่อน แล้วพูดขำๆ "ช่วยไม่ได้ รูปหล่อกระดอใหญ่ ใครเห็นใครก็อยากได้" ไอ้ต้ายิ้มต่อ ผมแปลกใจกับท่าทีมันเล็กน้อย เพราะปรกติถ้าผมพูดประมาณชมตัวเอง ไอ้ต้าจะทำท่าถุยทุกครั้ง "เออ แล้วใครเด็ดสุด" ไอ้ต้าถาม ผมก็มองทุกคนในรูป "แม่งก็มีดีต่างๆ กัน" ผมพูดกลางๆ "คนนี้ไอ้อาร์ต กูได้มันคนแรก ตั้งแต่ตอนม.ต้นแล้ว ก็แบบฝังใจ" ผมพูด ไม่ได้อยากจะคุยเรื่องคนที่ผมเย็ดมาให้ไอ้ต้าฟังหรอก แต่ความที่เป็นพี่น้อง ทำให้ผมไม่อยากปิดบังคำถามมัน "ส่วนนี่พี่ดิว อายุเท่ามึงแหละ รู้จักตอนประกวด คนนี้เก่งดี ทำได้ทุกอย่าง" ผมพูดเขินๆ

ไอ้ ต้ายิ้มอย่างชอบใจ ผมชี้คนที่สาม "คนนี้พี่เจค มันเป็นพี่รหัสกู โคตรแสบเลยไอ้นี่ แต่ถึงใจชิบ" ผมมองหน้าไอ้เจคแล้วนึกถึงภาพที่มันโดนผมกระซวกรูตูดเต็มแรงแล้วน้ำลายแทบหก "ส่วนคนนี้ไอ้บอย มันเป็นแฟนไอ้เจค แล้วมันจะเสียบกู กูเลยตลบหลังเอาคืน สะใจโคตร" ผมพูด ไอ้ต้าหายใจหอบแรงจนผมได้ยิน ผมหันไปมองหน้ามัน ตอนนี้มันแดงมากๆ เฮ้ยผีหื่นเข้าสิงมึงอีกแล้วหรือวะ

"น่ารักทุกคน เลย แต่สำหรับกูนะ" ไอ้ต้าพูดหน้าแดงจัด "ถ้ากูอยากจะลองกับใครเป็นคนแรก กูอยากลองกับคนนี้ว่ะ" ไอ้ต้าพูดเสร็จมันก็หันมามองหน้าผม อย่านะเว้ย น้องมึงนะ อย่ามาหื่นกะกู ผมละสายตาจากหน้ามันมองดูนิ้วที่ชี้ไปบุคคลในรูป หน้าแม่งคุ้นๆ แต่ เฮ้ย ชิบหายแล้ว นิ้วไอ้ต้า แม่งชี้ แว้กกกกกกกกกกกกกกกกกก แสรดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไอ้เหี้ย ไอ้เลว ไอ้สัด ไอ้ลูกพ่อแม่ไม่สั่งสอน ไม่ใช่สิ พ่อแม่มันก็พ่อแม่กูด้วย เอาเป็นว่าสอนแล้วไม่จำ ไอ้จิตต่ำ ไอ้ชั่ว ไอ้ควาย ไอ้สัดหมา ไอ้ระยำ โอ้ย มึงจะเป็นเหี้ยอะไรก็เป็นไปเหอะ คนในรูปตั้งหลายคนทำไมมึงไม่ชี้ ทำไม นิ้วมึงน่ะต้องมาชี้ที่คนนี้ด้วย

"มึงไงไอ้ต้น"

[Blackrose]

ควยเล็กเอาไว้ใช้ ควยใหญ่เอาไว้โชว์ 34

"มึงไงไอ้ต้น"

" ไอ้ต้า มึงอย่าพูดอะไรหมาๆนะ" ผมโวยวาย ทั้งชีวิตไม่เคยคิดจะมีอะไรกับพี่ชายแท้ๆ ของตัวเอง จะเป็นใครก็ได้แต่ต้องไม่ใช่พี่แท้ๆ ของตัวเองแบบนี้ ผมกระชากรูปออกจากมือไอ้ต้าแล้วเก็บอัลบั้ม "มึงเงี่ยนก็ไปหาดาวเส่ มาทำหื่นกะกูทำไม" ผมโวย ไอ้ต้าหน้าถอดสีเลย อ้าว เป็นเหี้ยอะไรอีกวะมึง แค่พูดชื่อดาวทำเป็นใบ้แดก "กูเลิกกับดาวแล้วว่ะ" ไอ้ต้าพูดเสียงเบา ควยมันที่โดเด่เมื่อกี้ก็คงยังด่เด่อยู่ต่อไป แล้วกูจะไปมองมันทามมมายยยยยยย ควยพี่มึงนะไอ้โต้นนนนนนนนนนนนนนนน

" นานยังวะ เลิกกันไมอ่ะ" อ้าว ไอ้ห่าต้น ถามอะไรไม่ดูหน้าคนถูกถามเลย ไอ้ต้าหน้าสลด แม่งมันก็หล่อดีนะ ทำไมดาวถึงเลิกวะ หรือว่าทนรับควยใหญ่ๆ ไม่ไหว "มันท้อง" ไอ้ต้าพูดสั้นๆ เชี่ย "มึงทำมันท้องแล้วเลิกเหรอ ไอ้หน้าตัวเมีย" ผมด่าไอ้ต้าแบบมันปาก คนเหี้ยอะไรไม่มีความรับผิดชอบ แม่งก็น่าท้องหรอก คราวก่อนที่กูแอบดูมึงแม่งล่อสดไม่ใส่ถุงแตกในน้ำเงี่ยนนองขนาดนั้น ไม่ท้องก็ต้องมีคนเป็นหมันละวะ

"เปล่า ไม่ใช่กู" ไอ้ต้าตอบ ผมเห็นตามันแดงๆ อย่าร้องนะมึง ลูกผู้ชายเลิกกับเมียแค่นี้ไม่ตายหรอก "หา อะไรวะ มันมีชู้เหรอ" ไอ้ต้าหน้าเครียดอย่างเห็นได้ชัด กูพยายามคุยทะลึ่งให้มันสนุก แต่ใจคอกูก็ไม่ดีแล้ว "เอาไม่มันล่ะสิมึง มันเลยไปหาผัวใหม่" ไหนวะไอ้ต้นที่มึงบอกว่าสนุก แม่งสนุกตรงไหนวะไอ้สาด

" งั้นมั้ง" ไอ้ต้าพูดถอนหายใจ "กูเอามันเสร็จแค่ครั้งนั้นครั้งเดียว" ไอ้ต้าพูดต่อ ครั้งนั้นครั้งเดียวของมึงมันครั้งไหนวะ มันคงเห็นผมทำหน้างงๆ "ก็วันที่มึงแอบดูกูไง" อ้อ วันนั้นนี่เอง อ้าว เฮ้ย แม่งรู้ว่ากูแอบดูเหรอ ชิหายแล้ว "วันนั้นกูเห็นมึงล่อกันสามยกนะ ครั้งเดียวตรงไหน" ไอ้ต้ายิ้มอายๆ อ้าว หมดกันไอ้ต้น ปากพาไปอีกแล้ว ไอ้ต้ามันเลยรู้เลยว่ามึงแอบดูมันล่อทั้งสามยก

"เฮ้ย แต่นั่นมันสี่ปีกว่าแล้วนะมึง แล้วไมเพิ่งมาเลิกกัน" ผมถามเพราะงง จำได้ว่าที่ไอ้ต้ามันเย็ดโชว์คราวนั้นมันนานมากแล้ว ตอนนั้นมึงยังดูเป็นเด็กอยู่เลย ไม่เห็นมึงจะหล่อเหมือนตอนนี้ อาจเป็นเพราะมันเป็นหนุ่มเต็มตัวแล้วมั้ง "เออ ก็มันเพิ่งท้องนี่หว่า" ไอ้ต้าตอบก่อนพูดต่อ " แล้วคราวนั้นที่กูเอาเสร็จน่ะ เพราะกูรู้ว่ามึงแอบดูอยู่" ผมเอ๋อเลย เกี่ยวไรกะกูวะ "มึงจำได้ป่าววะต้น ก่อนหน้านั้นมึงให้กูสอนชักว่าวให้" ไอ้ต้าถาม ทำไมกูจะจำไม่ได้ ผมเลยพยักหน้า แม่งจะมาทวงบุญคุณกันหรือไงวะ "ภาพควยมึงยังติดตากูอยู่เลยนะ แม่งสลัดไม่ออกเลย" ไอ้ต้าพูดหน้าตาเฉย แต่ผมเห็นหน้ามันเริ่มแดงแล้ว อย่านะไอ้ต้น มึงอย่านะ "พอกูจะเอาดาวทีไร กูก็เห็นแต่มึง ทำยังไงกูก็เอาแม่งไม่เสร็จสักที" อ้าวเฮ้ยไอ้ต้า มีงอย่าทำงี้ดิ กูไม่เกี่ยวน้า

ผมได้แต่นั่งนิ่งเงียบ มองไอ้ต้าที่กำลังพูดกับหัวเข่าตัวเอง หน้าแดงๆของมันทำเอากูฝ่อไปเลย พี่กูทำไมมันเป็นไปได้แบบนี้วะ ดาวทั้งสาวทั้งเอ็กส์ ให้กูเอา กูจะปี้แม่งให้หีแหกเลย กูพูดอะไรไม่ออก ไอ้ต้าก้มหน้าพูดต่อ "หลังจากนั้นนานๆ กูถึงมีอะไรกับดาวสักครั้ง แต่ก็ มึงก็รู้ ผู้ชายถ้ามันไม่แข็ง จะไปทำอะไรได้" ผมยังอึ้งกับสิ่งที่มันบอกเล่าอยู่ "เค้าก็เลยไปมีคนใหม่ กูก็เพิ่งรู้ตอนมันท้อง มันคบกับคนใหม่มาสองปีกว่าแล้ว" ผมอ้าปากจะพยายามพูดอะไร แต่ผมก็เงียบไปอีก อะไรวะที่ทำพี่ชายกูเป็นไปได้ขนาดนี้ "เฮ้ย แล้วมึงไม่คิดว่าเป็นลูกมึงเลยเหรอ" ผมถามเพราะสงสัย "ไม่ใช่หรอก เพราะกูไม่ได้มีอะไรกับมันเลย มันก็ยอมรับว่าไม่ใช่ลูกกู"

ไอ้ต้า พูดแล้วนิ่งเงียบเหมือนคนจะร้องไห้ เฮ้ย พี่ชายกูไม่เคยอ่อนแออย่างนี้นี่หว่า คราวก่อนยังจำได้เลยว่าแม่งยังต่อยกับกูอยู่เลย ไอ้ต้านั่งมองเข่าตัวเองนิ่งเงียบไม่พูดอะไรต่อ ผมอึดอัดทำอะไรไม่ถูก ถ้าเป็นจริงอย่างที่ไอ้ต้ามันว่า กูกลายเป็นคนที่ทำให้เค้าเลิกกันโดยที่กูไม่ได้ทำอะไรเลย "แต่...พี่..มึงก็คิดอะไรกับกูอย่างนี้ไม่ได้นะ" ผมบอกไม่ถูกเลยว่าเกิดอะไรขึ้น ที่รู้ๆมันมีเส้นใยบางๆ กั้นกลางระหว่างเราสองคนเสียแล้ว ผมอึดอัดที่ถูกคนที่ผมรักเขาแบบพี่น้องแบบบริสุทธิ์ใจคิดกับผมไปอีกแบบนึง ไม่ใช่สิ มันต้องไม่ใช่แบบนี้ ไอ้ต้น มึงมันคนเลว แต่เลวแค่ไหนมึงก็ไม่ทำแบบนี้แน่ๆ ไอ้ต้ามันก็ต้องไม่ทำด้วย

ผมอึด อัดจนทนไม่ไหว เลยเดินออกจากห้องมานั่งข้างล่าง พ่อก็ไม่อยู่ ไอ้โตก็ไม่อยู่ ในหัวผมเริ่มสับสนว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวผมวะ ไอ้ห่าต้าแม่งแมนจะตาย กูจำได้ตอนที่มันเย็ดดาวคราวนั้นล่อกูน้ำแตกไปหลายยก แล้วมึงมองดูควยไอ้ต้าหรือหีดาววะไอ้ต้น จิตใต้สำนึกส่งเสียงถามมา ผมนั่งเหม่อ กูดูทั้งสองคนแหละ คนนึงหีสวยน่าเย็ด คนนึงควยใหญ่น่าดูด อ้าว ไอ้ต้นคนที่ควยใหญ่น่าดูดอ่ะ พี่ชายมึงนะ ไอ้สัด ไอ้เลว มึงก็คิดกับเขาไม่ดีเหมือนกันแหละ โอ้ย หัวกูจะแตกตาย

ผมนั่งอยู่ ข้างล่างพักใหญ่กำลังกลุ้มๆ คนวัยอย่างผมหาอะไรแก้กลุ้มก็มีทางเลือกไม่กี่ทาง ทางออกนึงที่เลือกใช้บ่อยคือเมากันไปให้ลืมให้หมด ผมเดินไปที่ตู้เย็นรู้ดีว่าในตู้นั้นมีเบียร์อยู่เพียบ เพราะปรกติก็กินกันทั้งพ่อทั้งลูก ผมหอบเบียร์ขึ้นไปสองโหลใส่ถุงขึ้นไปนะ ถือไม่ไหวหรอกแล้วเปิดประตู ไอ้ต้ากำลังนอนหันหลังให้ผมเห็นมันแอบทำเหมือนเช็ดน้ำตา อย่าร้องไห้นะมึง พี่ชายกูไม่เคยอ่อนแอนะ

"มาแดกให้ลืมกันดีกว่า" ผมเรียกไอ้ต้ามัน มันหันมาช้าๆ ตายังแดงอยู่ ผมไม่พูดพล่ามเปิดซดอย่างกะน้ำเปล่า ไอ้ต้ามันก็แข่งกันซัดกับผมจนหมดกันไปคนละโหล พอเบียร์มันซึมเข้าเซลล์สมอง เรื่องยุ่งๆก็เหมือนจะเดินหลบหนีหายไป ดีแล้ว วันนี้กูไม่อยากทำอะไร ไอ้ต้าเองมันก็นั่งตาเยิ้ม คงเพราะเมา ผมมองมันแล้วบอกความรู้สึกตัวเองไม่ถูก เรานั่งมองหน้ากันไม่รู้จะหาเรื่องอะไรมาคุย ผมตอบตัวเองไม่ถูกว่าคิดยังไงกับไอ้ต้ามันตอนนี้ รู้แต่ว่าตอนนี้กูอยากอ้วก

" แพร่ด" เฮ้ย ไอ้ต้น เสียงอ้วกใครจะอุบาทว์ขนาดนี้ อ้วกนะไม่ใช่ตด สัด กูไม่รู้แล้วว่าอ้วกเสียงเป็นยังไง รู้แต่ว่าตอนนี้อ้วกเต็มตัวกูเลย เบียร์เค้าให้ค่อยๆกิน ใครแดกอย่างมึงเป็นอ้วกทุกราย แถมเมื่อเย็นคงแดกหนักมาอีก มันเลยออกมาหมด ผมอ้วกออกมาได้แบบว่ามึนหัวมาก แล้วผมก็รู้สึกว่ามีคนลากผมไปไหนสักที่ แล้วความรู้สึกถัดมาก็คือตัวผมเปียกโชกเพราะน้ำเย็นๆ ที่ไหลท่วม ผมถูกลากอีกทีมานอนบนอะไรนุ่มๆสักอย่าง สักพักก็รู้สึกว่ามันหนาว แป๊บเดียวความหนาวก็หายไปแล้วมีความอบอุ่นเข้าแทนที่

ผมยังไม่หลับ แต่ในหัวคิดอะไรไม่ออก ลืมเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ผมรู้สึกถึงอะไรอุ่นๆที่ซอกคอ อะไรชื้นๆที่ริมฝีปาก อะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนผ่านร่างกายเปลือยเปล่าของผม ตัวผมกลับมาหนาวอีกครั้ง เพียงแป๊บเดียวความอบอุ่นก็เข้ามาแทนที่ อะไรวะที่เกิดขึ้นกับกูตอนนี้ ความรู้สึกอย่างเดียวคือรู้สึกว่ามันดีจัง ผมกำลังฝันไปหรือเปล่า

ผมนอนเพ้อกับความรู้สึกตัวเอง ในหัวตอนนี้คิดอะไรไม่ออกจริงๆ เมื่อกี้กูทำอะไรวะ ชักว่าว ไม่ใช่สิ นั่นมันนานมาแล้ว นานมากใครวะสอนกูชัก แม่งทำกูนิสัยเสีย กูชักแม่งทุกวันจนติดเป็นสันดาน ใครวะสอนกูตอนนั้น ไอ้บอยเหรอ ไม่ใช่แล้ว ไอ้บอยนี่กูเพิ่งเจอ แล้วแฟนไอ้บอยล่ะ ไอ้เจคอ่ะเหรอ ไม่ใช่มั้ง กูว่าไม่ใช่หน้าตาแบบนี้นะ แล้วใครกันวะ พี่ดิวแน่ๆ นั่นไงภาพลอยมาแล้ว อ้าวแแล้วเดินไปไหนวะนั่น แสดงว่าไม่ใช่อ่ะเส่ ใครอีก พี่อ๋า ไอ้ก้อง ไอ้เอก มากันหมดเลยนะ โน้นๆ ทางโน้นพี่โอกับพี่เล็กก็มาอ้าวมีพี่ยศกับพี่อ๊อดคอยถือปืนคุ้มกันด้วย พี่ชัยควยใหญ่ก็มาด้วยควงกับอีเจ้มาเลย หวัดดีครับพี่ เห็นหลังไวๆ ไอ้ต้อมกับไอ้วิทย์ใช่ไหมนั่น อูย ขาวๆ นั่นไอ้อาร์ตชัวร์ น่ารักเหมือนเดิมเลยนะ แต่...ขาดใครวะ

"ไอ้ ต้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา" ผมแหกปากลั่นตื่นจากภวังค์โดยไม่รู้ตัวพร้อมๆกับความเจ็บแปลบที่เกิดขึ้นแบบ ไม่คาดคิด ผมตัวชาไปทั้งร่างพยายามโงหัวตัวเองขึ้นแต่มันหนักมาก เปลือกตาหนักอึ้งเผยอช้าๆแสงไฟพล่าไปหมด ผมรู้สึกเจ็บชาไปทั้งตัวเหมือนร่างจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เสียงหอบหายใจของใครบางคนดังถี่ ผมพยายามดิ้นให้ตัวเองหลุดจากสิ่งที่กำลังเป็นแต่เหมือนไม่สามารถคอนโทรล ร่างกายได้ ความเจ็บแสบมันแสนสาหัสแต่ผมบอกไม่ได้ว่ามันเกิดที่ตรงไหน เหมือนมันถูกสร้างจากเบื้องลึกของจิตใจ พระเจ้ากำลังพิสูจน์ความอดทนของกูอยู่หรือเปล่า

ความเจ็บปวดที่แผ่ ซ่านเมื่อกี้จู่ๆเหมือนมันถูกบรรเทาลง ผมตกลงมาอยู่ในภวังค์อีกครั้ง ใครกันนะที่กูเรียกเขาเมื่อกี้นี้ ใครวะ โลกทั้งโลกของผมหมุนติ้วอีกครั้งแล้วสงบลง แล้วโลกของผมก็ถูกกดลงต่ำ มันต่ำไปเรื่อยๆ ลึกลงไปเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด ผมพยายามยื้อเหนี่ยวรั้งอากาศที่ว่างเปล่าไว้ ไม่มีอะไรให้ยึดจับ อะไรหนักๆกดทับหลังผมจนผมหายใจแทบไม่ออก ผมถูกฉุดกระชากจากเหวลึกนั้นด้วยมือที่มองไม่เห็น(ไม่เกี่ยวกับการเมืองนะ) แล้วผมก็ถูกจับเหวี่ยงลงอีกครั้ง อยู่ไหนวะความเจ็บปวดเมื่อกี้ มันหายไปไหนหมด ทำให้กูเจ็บ ทำให้กูสลบ ทำให้กูตายไปเลยได้ไหม อย่าทำให้กูทรมานอีกเลย

โลกของกูถูกจับหมุนอีกครั้ง แสงสีขาวสว่างจ้า นั่นไงกูเห็นแล้ว คนที่หายไป เงาที่กูเห็นกำลังวิ่งหรือเปล่านะ ทำไมมันถึงวิ่งมาไม่ถึงกูซักที ทั้งๆที่ใกล้แค่เอื้อม กูเอื้อมมือไขว่คว้าเงารางๆ นั้นเข้าใกล้ มันไม่มีตัวตนหรือเปล่า ใกล้แค่เอื้อมมือแต่ทำไมกูคว้าไว้ไม่ได้ ความเจ็บปวดที่เคยมีหายไปหมด แต่ตอนนี้ความรู้สึกใหม่เกิดขึ้น เหมือนใครบางคนเอาเบ็ดเกี่ยวสะดือกูแล้วเหวี่ยงลงน้ำ หนาวฉิบหายอะไรวะเนี่ย ร่างกายกูแข็งเกร็งไปหมดแล้ว ฉับพลับน้ำเย็นเฉียบก็เริ่มเดือดปุดๆ ทนไม่ไหวแล้วโว้ย ผมพยายามดิ้นรนหนีความร้อนที่พลุ่งพล่านมารอบตัวแบบไม่รู้ตัว นั่นไง มือใครบางคน คว้าไว้สิไอ้ต้น คว้าไว้สิ มือนั่นช่วยชีวิตมึงนะ ผมเอื้อมมือไขว่คว้ามือแข็งแรงที่ยื่นมา ใครกันนะที่มาช่วยกู ผมมองไม่เห็นหน้าเจ้าของมือนั้น แต่สัมผัสที่ได้รับมันอบอุ่น คุ้นเคย

มือ นั้นฉุดผมขึ้นสูงขึ้นเรื่อยๆทิ้งความร้อนไว้เบื้องล่าง ผมลืมตาอีกครั้ง ฟ้าสว่างจนแสบตา ร่างกายที่อ่อนล้าถูกวางพักบนพื้นที่อ่อนนุ่ม กลิ่นอายที่คุ้นเคยโชยมา ความเจ็บปวดไม่มีแล้ว แต่มือที่ผมเกาะกุมไว้นั้นยังอยู่ข้างๆ ตัวเหมือนมันจะไม่จากไปไหน อยากเห็นเจ้าของมือนั้นจังแต่ไม่มีเรี่ยวแรงแม้แค่พลิกตัวไปมอง ความชื้นสัมผัสใบหูและแก้มผมอีกครั้ง เสียงนุ่มๆ คุ้นหูดังข้างหู ก่อนที่ผมจะเคลิ้มหลับไป

"ต้นไม่สงสัยบ้างเหรอ ว่าต้นเป็นลูกคนสุดท้อง แล้วทำไมถึงชื่อต้นเหมือนเป็นลูกคนแรก"

[Blackrose]

ควยเล็กเอาไว้ใช้ ควยใหญ่เอาไว้โชว์ 35

"ต้นไม่สงสัยบ้างเหรอ ว่าต้นเป็นลูกคนสุดท้อง แล้วทำไมถึงชื่อต้นเหมือนเป็นลูกคนแรก"

สิ้น เสียงนั้น ผมก็หลับไปโดยไม่รู้ตัวแต่ประโยคนั้นยังดังก้องในหัว "ทำไมชื่อต้น คนสุดท้องไม่ใช่เหรอ" คำถามนี้ผมได้ยินมาบ่อยตอนเด็กจนผมก็ลืมไปแล้วว่าคำถามที่เคยหลอกหลอนผมนี้ มันหายไปตอนไหน จำได้แต่ว่าเคยเอาคำถามนี้ไปถามพ่อ พ่อมองผมอย่างเอ็นดูก่อนจะตอบทุกครั้ง "ต้นน่ะ พ่อตั้งใจให้ชื่อต้นไผ่ จะได้สูงๆไง" ผมมักยิ้มกับคำตอบนี้เสมอทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่ามันไม่ใช่

ใน ความฝัน ภาพเมื่อสิบห้าปีที่แล้วผ่านเข้ามา ผมอยู่ที่ไหนซักที่ กำลังวิ่งเล่นอยู่คนเดียวในสวนเล็กๆหลังบ้าน บ้านที่ไม่ใช่บ้านหลังนี้ ผมมักมาวิ่งเล่นคนเดียวที่สวนนี้เสมอ ไอ้ต้นในวัยเด็กสี่ห้าขวบมันจะประสาอะไร เห็นอะไรก็ดูสวยงามไปหมด เห็นคางคกมันยังจะจับเล่นเลย

ผมกำลังนั่งเล่นอยู่ ก็มีเด็กผู้ชายสองคนมาที่บ้านพร้อมกับแม่ของเขา เด็กคนนึงอายุมากกว่าผมพอสมควร อีกคนน่าจะไล่เลี่ยกัน ผู้ใหญ่ปล่อยให้พวกเราเล่นกันหลังบ้าน ผมมีเพื่อนแล้ว พี่คนที่โตหน่อยกำลังซนมันพาพวกเราไล่จับแมลงปอที่กำลังบินมาเกาะใบไม้ในสวน ผมกำลังจะจับได้อยู่แล้วก็มีไม้ยาวๆ ฟาดเข้าที่ตัวแมลงปอเต็มแรง ตัวมันขาดกลางตายคาที่ ผมเห็นภาพตรงหน้าแล้วร้องไห้จ้าเลย

แม่ได้ยิน เสียงผมวิ่งออกมาดู พี่คนที่โตกว่านั้นก็ตกใจไม่แพ้กัน แม่ของมันก็ออกมาดูด้วย "แม่ ไอ้ต้ามันฆ่าแมลงปอ" ไม่ทันไรเสียงไอ้มือโหดนั่นก็ร้องไห้แงเลย "ต้าจะช่วยต้นจับแมลงปอ แต่มัน แงงงงง" พวกผู้ใหญ่หัวเราะพวกเรากันใหญ่ แค่แมลงปอตัวเดียวยังร้องไห้กันเป็นวรรคเป็นเวร

ภาพในฝันเปลี่ยนไป อีกครั้ง ผมนั่งรถตู้ไปกับเด็กสองคนนั้น ไปเที่ยวที่ไหนสักที่ ข้างนอกฝนตกน่ากลัว ผมกับไอ้ต้ากอดกันตัวกลมเพราะกลัวฟ้าผ่า ไอ้เด็กตัวโตนั่นหลับไปแล้วเพราะเมื่อกลางวันมันเล่นซนไม่ได้หยุด ข้างหน้าผมมีผู้ใหญ่สี่คนนั่งคุยกันไปตลอดทาง ฝนตกหนักมาก แม่หันมาดูผมพอเห็นไอ้ต้ากอดอยู่ก็หัวเราะ "กลัวเหรอลูก ต้าแม่ฝากดูน้องด้วยนะ" แม่จะรู้ไหมนะว่าสิ่งที่แม่พูดเป็นเหมือนสั่งเสีย ไม่ทันขาดคำของแม่หน้ารถก็มีไฟสว่างจ้าสาดเข้ามา เสียงเหล็กกระทบกันดังลั่น แล้วทุกอย่างก็ดับไป

ผมสะดุ้งตื่นทุก ครั้งที่ฝันแบบนี้ นานเท่าไหร่แล้วนะที่ผมไม่เคยฝันแบบนี้อีก เกือบสิบปีได้แล้วมั้ง แต่ฝันร้ายมันกลับมาหลอกหลอนทุกครั้งที่ผมอ่อนแอ ผมเอามือลูบหน้าไม่รู้ตัว ไอ้ต้น มึงร้องไห้ทำไมวะ อายุสิบเก้าแล้วนะไอ้เวร แค่ฝันมึงยังร้องไห้เลย ผมยิ้มขำตัวเองนี่กูนอนหลับนานไปแค่ไหนวะเนี่ย จะขยับตัวนอนหงายก็รู้สึกเหมือนมีอะไรอุ่นๆพาดตัวอยู่ ผมก้มลงมอง แขนใครสักคนกำลังกอดผมอยู่ ผมรีบหันไปดู อ้าว ไอ้ต้านี่หว่า นี่มันหายหื่นแล้วใช่ไหมวะเนี่ย มานอนกอดกูอย่างนี้เสียวนะเว้ย ผมค่อยๆดึงแขนที่กอดผมไว้ออกห่างตัว ถึงแม้ในฝันมึกจะกอดกูไว้ แต่ในชีวิตจริงไม่ต้องก็ได้นะ เดี๋ยวมึงหื่นขึ้นมากูเดือดร้อน

ผมนอน มองดูเพดานห้องที่นอน บ้านหลังนี้ไม่ใช่บ้านเดียวกับที่ผมเห็นในความฝัน จำได้ว่าตั้งแต่มาอยู่บ้านนี้ ผมกลายเป็นคนมีพี่ชายสองคน มีพ่อที่หน้าตาไม่เหมือนเดิม พ่อแม่ในฝันหายไปไหนไม่รู้ แม่ของไอ้โตไอ้ต้าก็หายไป ผมไม่เคยจำได้ว่ามีญาติที่ไหนอีก พ่อไม่เคยพูดถึงเรื่องตอนเด็กๆ ของผมเลย ได้แต่บอกว่าผมฝันร้าย ผมเคยถามไอ้โตกับไอ้ต้าอีกหลายครั้งแต่มันก็ยืนยันเหมือนพ่อผม จนผมอดคิดไม่ได้ว่ากูฝันไปเองจริงๆ แต่ทำไมกูต้องฝันเรื่องเดิมๆ ซ้ำๆ อยู่เสมอ

ผมหันไปมองไอ้ต้าที่หลับสนิทกอดผมอยู่ ผมไม่เคยรู้สึกว่ามันเป็นคนอื่นมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว มันก็คือพี่ชายคนกลางของผม ผมกับไอ้ต้าสนิทกันมากเพราะโตมาพร้อมๆกัน มันจะเป็นใครไปได้อีกล่ะ นี่มันพี่ชายกูนะเว้ย แต่พอนึกถึงที่มันหื่นเมื่อค่ำแล้วกูก็อดคิดไม่ได้ แม่งคิดอะไรกับกูวะเนี่ย

ผม ค่อยๆ ลุกจากเตียงช้าๆ กลัวไอ้ต้ามันตื่น ปวดฉี่อยากไปห้องน้ำ เลยเดินไป ร่างกายเหมือนคนไม่มีแรงผมคิดเอาเองว่ากูเมามาก มันเลยหมดสภาพ จำได้ว่าก่อนหลับไปผมอ้วกชุดใหญ่ นี่ไง บ็อกเซอร์ตัวใหม่แล้ว ไอ้ต้าคงเปลี่ยนให้มันยังคงดูแลผมดีเหมือนเดิม กูนี่คิดอคติกับพี่ตัวเองมากไปหรือเปล่า มันเป็นพี่กูนะจะทำอะไรกู ไอ้ห่าต้นคิดมากไปแล้ว

ผมยืนฉี่พักใหญ่ก็รู้สึกคันๆที่ขา นึกว่ายุงกัดเลยถกกางเกงดู เอ๊ะทำไมขากูมีรอยอะไรแดงๆ เป็นทางวะ ผมถกขากางเกงสูงขึ้น จิตตกไปแล้ว หวังว่าไม่ใช่นะ ผมเอามือป้ายรอยแดงนั้นมา มันแดงติดมือมาด้วย แม่งตกใจฉิบหาย เกิดอะไรกับกูวะ ผมรีบฉี่ให้เสร็จแล้วถอดกางเกง พอยกขาขึ้นสูงเท่านั้นแหละ เจ็บฉิบหายเลย ผมเอามือลูบตามรอยแดงนั้นไปจนถึงง่ามขา มันค่อนข้างเปียก เฮ้ย อะไรวะ

ผมยกมือขึ้นดูกับแสงไฟ มือผมที่แสงไฟกระทบสะท้อนสีแดงที่เปียกชุ่มติดมือออกมา แล้วก็ต้องตัวสั่น น้ำตาไหลออกมาแบบไม่รู้ตัว เลือดนี่หว่า ไอ้ต้า ไอ้เหี้ย มึงทำอะไรกู น้ำตาผมไหลพรากเลย ไม่ใช่เพราะเจ็บ ผมมันด้านชากับความเจ็บมานานพอควรแล้ว ไม่ได้โกรธเพราะเสียประตูหลังด้วย แต่น้ำตามันไหลเพราะผมหมดความไว้วางใจที่มอบให้พี่ชายคนนี้แล้ว

ผม เดินกลับห้องทั้งที่น้ำตาไหลพราก ไอ้ต้ายังคงหลับสนิท ผมมองผ้าปูที่นอนที่เรานอนอยู่มีคราบเลือดติดอยู่ ผมกระชากคอไอ้ต้าที่หลับอยู่แล้วอัดหมัดลุ่นๆ ใส่หน้าไอ้ต้า ไอ้พี่เหี้ย มึงทำไมทำกูแบบนี้ กูอุตสาห์รักมึงไว้วางใจมึงมาตลอด มึงทำกับกูแบบนี้ได้ไง ผมต่อยมันไปหลายหมัดถูกบ้างไม่ถูกบ้างจนผมหมดแรง ไอ้ต้าไม่โต้ตอบเลย มันปล่อยให้ผมทั้งต่อยทั้งเตะมัน ผมเห็นมันไม่สู้เลยปล่อยคอมันแล้วนั่งชันเข่าร้องไห้ที่ข้างเตียง

" ต้น พี่ขอโทษ" ไอ้ต้าพูดเสียงสั่น ผมเจ็บทั้งใจทั้งกาย เกลียดขี้หน้าไอ้ห่าต้านี่ฉิบหาย "ทำไมทำยังงี้ กูน้องมึงนะ" ผมพูดได้แค่นั้นก้อนสะอึกก็จุกที่คอ ใช่ กูรู้มาตลอดว่ากูไม่ใช่น้องแท้ๆ ของมึง แต่กูรักมึงเหมือนพี่ชายคนนึงมาตลอด ไอ้ต้ามันลุกจากเตียงลงมากอดผมไว้ "ปล่อยกู" ผมได้แต่ตวาด แต่ได้ผล มันปล่อยผมจากอ้อมกอดแล้วนั่งชันเข่ามองผมอยู่ เส้นใยบางๆที่ก่อตัวกลายเป็นกำแพงกั้นกลางระหว่างเราไปซะแล้ว ไอ้ต้าพูดกับผมไม่เหมือนเดิม จากที่เคยเรียกกูกับมึง กลายเป็นใช้สรรพนามแทนตัวว่าพี่กับต้น

"ต้น พี่ขอโทษนะ" ไอ้ต้ายังคงพูดคำเดิมๆ แต่ไม่มีประโยชน์แล้ว ผมเหลือพี่ชายคนเดียวคือไอ้โต ไอ้ต้าคือใครผมไม่รู้จักอีกต่อไป ผมปาดน้ำตาเรียกความเข้มแข็งให้ตัวเอง ไอ้ต้น มึงไม่ร้องไห้มาหลายปีแล้วนะ วันนี้มึงจะร้องเป็นวันสุดท้าย ผมบอกตัวเองซ้ำๆ ผมผุดลุกจากพื้นอย่างเร็ว แผลที่ไอ้ต้าทำไว้มันแสบชะมัด อย่างที่บอก แผลตรงนี้ไม่ทำให้ผมเจ็บปวดเลยเมื่อเทียบกับแผลที่เกิดในใจ

ผม คว้าผ้าเช็ดตัวแล้วเปิดน้ำชำระคราบทั้งหมด ความเจ็บปวดคือวัคซีนป้องกันความอ่อนแอ บอกตัวเองไว้ไอ้ต้น มึงต้องไม่ตายเพราะเรื่องแค่นี้หรอก มึงจะเสียใจไปทำไม ชีวิตมึงจริงๆมีใครเหลือบ้าง พ่อแม่จริงๆของมึงก็ไม่มีซักคน มึงตัวคนเดียวมาตลอด ไม่มีใครรักมึงหรอกไอ้ต้น มึงน่ะแหละที่ต้องรักตัวเอง

ผม กลับมาที่ห้องอีกครั้งพยายามไม่มองไอ้ต้าที่ยังคงนั่งมองผม ผมรู้ว่ามันยังไม่หยุดร้องไห้ แต่มึงต้องเข้มแข็งไว้นะไอ้ต้น อย่าไปมอง ขนาดเป็นน้องถึงไม่คลานตามกันออกมาเค้ายังทำมึงได้ มึงจะไปสนใจมันทำไม ผมรีบแต่งตัวใส่กางเกงยีนส์เสื้อยืด ยัดเสื้อผ้า ยัดสมบัติทุกอย่างที่ผมมีใส่ในเป้ใบเก่งที่ใช้มาตลอด"ต้นจะไปไหน" ไอ้ต้าถามเสียงสั่น ผมไม่ตอบคำถามมัน ผมก็ยังไม่มีคำตอบให้ตัวเองเหมือนกัน แต่ที่ผมรู้คือ ที่นี่ไม่ใช่บ้านผม

"ต้นจะไปไหน พี่ไม่ให้ไปนะ" ไอ้ต้ามันยื้อกระเป๋าผม "ปล่อยกู" ไอ้สัดต้า ทำกับกูอย่างนี้ยังมีหน้ามาเรียกตัวเองว่าพี่อีก ผมกระชากกระเป๋ากลับคืน สายเป้ที่ไอ้ต้ามันเอาพันนิ้วไว้ตอนยื้อแย่งกับผมมันกระชากจนผมได้ยินเสียง ดัง "กร๊อบ" พร้อมกับเสียง "โอ้ย" ของไอ้ต้า เป้อยู่ในมือกูแล้ว ผมขยับจะออกจากห้องไอ้ต้าวิ่งปราดมาขวางไว้ สีหน้ามันเจ็บปวด น้ำตายังไหลเป็นทาง

"หลบไป" ผมตวาดเสียงดัง เข้มแข้งอีกนิดไอ้ต้น มึงเกือบผ่านไปได้แล้ว ไอ้ต้าพยายามผลักผมกลับผมก็หลบ นิ้วมือซ้ายสองนิ้วของมันตกห้อยอย่างน่ากลัว นี่กูทำอะไรลงไปวะไอ้ต้น พี่มึงนิ้วหักเลยนะ อ้าว แล้วที่มันทำกูล่ะ แค่นี้ยังน้อยไป ไอ้ต้ายังคงยืนปิดทางออกผมไว้ "ต้นอยู่ก่อน อย่าเพิ่งไป" ไอ้ต้าร้องเสียงสั่น ผมไม่อยากอยู่เห็นหน้าคนอย่างมันอีกแล้ว เงื้อหมัดจะชกมัน ไอ้ต้ามันก็โถมตัวใส่ผมจนผมล้มนอนหงาย "ต้นคุยกับพี่ก่อนได้ไหม" ไอ้ต้ามันร้องพยายามเอามือกดมือผมที่ดิ้นหนีมันสุดแรง ทุกครั้งที่ผมดิ้นไอ้ต้ามันก็ร้องอย่างเจ็บปวดคงเป็นเพราะนิ้วหักๆของมันฟาด พื้นตามแรงดิ้นของผมแหละ ไอ้ห่าต้ามึงก็เลิกจับกูซักทีเส่ เดี๋ยวนิ้วมึงก็หลุดออกมาหรอก แม่งห้อยเหมือนไม่มีกระดูก

"กูไม่คุย" ผมดิ้นต่อไป ไอ้ต้ามันคงทนไม่ไหวมันเลยชกเข้าที่ท้องผมเต็มแรง โอย จุกวะเฮ้ย ผมนอนงอตัวเพราะจุกโคตร ไอ้ต้าเห็นผมไปไหนไม่รอดมันรีบปิดประตูห้องขังผมไว้ข้างใน ผมไปไหนไม่ได้ ได้แต่โวยวายยืนเตะประตูเสียงดังลั่นผมรู้มันอยู่หน้าห้องแหละ "ปล่อยกู" ผมโวยวายพักใหญ่ มันคงกะให้ผมหายบ้าแล้วค่อยเปิดประตูมาคุย แต่มันรู้ฤทธิ์กูน้อยไป กูโวยวายได้ต่อเป็นชั่วโมง ป่านนี้ชาวบ้านเค้าคงตื่นกันหมดแล้วมั้ง

ผมตะโกนด่าไอ้ต้าจนเหนื่อย แม่งไม่เปิดประตูซักที เอาไงดีวะไอ้ต้น มึงไม่มีน้ำยาไปไหนได้รอดหรอก เลิกโวยวายแล้วคุยกับมันดีๆไหม ไม่เอาเว้ย กูไม่รู้จะคุยอะไรกับไอ้เลวคนนี้แล้ว คุยกับมันมาสิบกว่าปี ดูที่มันทำกับกูสิ ผมนึกอะไรขึ้นมาได้ "ไอ้ต้า ปล่อยกูนะมึง กูไม่ใช่แมลงปอของมึงนะ"

เสียงแม่กุญแจที่คล้องอยู่หลุดออก ประตูเปิดออกมาช้าๆ ไอ้ต้ายืนน้ำตาไหลพรากที่หน้าประตู นิ้วของมันตอนนี้บวมอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาแดงช้ำจ้องมองผมอย่างหมดหวัง อย่าสบตานะไอ้ต้น เดี๋ยวมึงใจอ่อน เสียงในหัวสั่งผม ผมเลี่ยงสายตามันไม่อยากมอง ไม่จ้องตา ไม่พูด มึงเกือบสำเร็จแล้วไอ้ต้นอีกนิดเดียวมึงก็พ้นจากไอ้ห่านี้แล้ว

"พี่ ก็แค่อยากจับแมลงปอ แต่พี่ไม่รู้หรอกว่าต้องจับยังไง" ไอ้ต้าเงียบไปอีกครั้ง แต่คำของมันสะดุดใจผมมาก ก็แค่เด็กคนนึงอยากได้แมลงปอไว้ครอบครอง แต่ไม่รู้ว่าไม้ที่ฟาดลงไปนั้นทำร้ายแมลงปอตัวนั้นขนาดไหน ไอ้ต้น มึงอย่าใจอ่อนนะ มึงมาไกลขนาดนี้ต้องก้าวต่อ ใจผมสั่งแต่ขาไม่ก้าวไปข้างหน้า "แมลงปอตัวนั้นมันตายไปแล้ว" ผมพูดพยายามคุมเสียงไม่ให้สั่น มึงเป็นอะไรของมึงวะไอ้ต้น มึงไม่เคยรู้สึกอะไรกับไอ้ต้ามันมาก่อนเลยนี่หว่า

"ถึงมันจะตายไป แล้ว พี่ก็ยังจำมันได้เสมอ และมันจะอยู่ในความทรงจำของพี่ตลอดไป" ผมยืนอึ้งหันหลังให้ไอ้ต้า น้ำตามันไหลไม่รู้ตัว "ฝากบอกพ่อด้วยว่า ต้นไผ่ต้นนี้ ไม่มีแมลงปอมาเกาะอีกแล้ว" ผมพูดกับไอ้ต้าเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนเดินออกจากบ้านไป เสียงไอ้ต้ายังดังซ้ำไปซ้ำมาก้องในหัว

"ถึงมันจะตายไปแล้ว พี่ก็ยังจำมันได้เสมอ และมันจะอยู่ในความทรงจำของพี่ตลอดไป"

[Blackrose]

ควยเล็กเอาไว้ใช้ ควยใหญ่เอาไว้โชว์ 36

"ถึงมันจะตายไปแล้ว พี่ก็ยังจำมันได้เสมอ และมันจะอยู่ในความทรงจำของพี่ตลอดไป"

ผม ไม่สามารถสลัดประโยคนี้ออกจากหัวได้ ผมเดินออกจากบ้านมาสองวันแล้ว ผมไม่มีที่ไป คนแรกที่ผมนึกถึงคือไอ้ก้อง มันยังอยู่หอเดิม แต่ตอนที่ผมไปนั้นมันดึกมากแล้ว ไอ้ก้องไม่อยู่ห้องมันคงไปที่ไหนซักที่ ผมเลยนั่งอยู่ใต้หอมันจนเช้า ระหว่างที่ผมนั่งอยู่ผมก็ได้แต่นั่งทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้น ไอ้ต้าเป็นเหมือนทั้งพี่และเพื่อนในคนเดียวกัน ผมเคยเล่นสนุกกับมันมาตลอด

ผม นั่งมองนาฬิกาที่หมุนผ่านไปช้าๆ ทำไมเวลานี้กูไม่นึกถึงพี่ดิววะ เค้าเป็นแฟนกูนี่หว่า แต่ทำไมวะ ทำไมกูไม่นึกถึงเขาเลย หรือว่ากูไม่ได้รู้สึกอะไรกะเค้าเลย กูรักเขาแน่เหรอวะ จะว่าไปเขาก็หายไปไม่โทรมาเกือบอาทิตย์แล้วนะ งานคงยุ่งมั้ง หรือว่าเค้าเองก็ไม่นึกถึงกูเหมือนกัน ช่างแม่งเหอะไอ้ต้น ไม่เห็นมีใครจะรักมึงจริงๆสักคน

ผมรอจนฟ้าสว่างไอ้ก้องยังไม่กลับมา เลยตัดสินใจโทรห่ามัน ไอ้ห่าก้องแม่งเสือกไปออกค่ายกับเพื่อนจะกลับมาสัปดาห์หน้า อ้าว แล้วกูจะไปอยู่ไหนดีวะ ผมเดินไปช้าๆ ผ่านเส้นทางที่คุ้นเคย มันคือเส้นทางที่ผมไปมหาวิทยาลัยทุกวัน แต่วันนี้ผมไม่อยู่ในสภาพนิสิต ชีวิตมึงวุ่นวายเนอะไอ้ต้น การเรียนก็แย่ ครอบครัวก็มีปัญหา ความรักก็ไม่มีกะใครเขา ผมเห็นเพื่อนๆ นิสิตกำลังทะยอยเข้าไปในมหาวิทยาลัย แล้วผมก็ตัดสินใจ

ผมใช้ห้องน้ำสาธารณะแถวนั้นเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุด นักศึกษาที่ติดเป้มาด้วยชุดนึง ถึงมันจะยับก็ช่างแม่งมัน กูใส่วันนี้เป็นวันสุดท้ายอยู่แล้ว ผมตัดสินใจลาออกไม่เรียนแม่งแล้ว ที่นี่ไม่เหมาะกับกู ไหนๆ ชีวิตกูมันจะเน่าแล้วก็ให้มันสุดๆ ไปเลย อาจารย์ที่ปรึกษาพยายามถามสาเหตุที่กูลาออก ผมก็เฉไฉไปต่างๆนาๆ ถ้ากูไม่ใช่นิสิตที่รับมาโดยโควต้านักกีฬามันจะสนใจกูไหมเนี่ย มันคงเสียดายทุนที่ให้กูเรียน ไว้กูทำงานแล้วเสียภาษีใช้หนี้แม่งแล้วกัน ที่กูยอมแบกหน้ามาลาออกก็เพราะไม่อยากให้ประวัติกูเสีย เดี๋ยวกูเกิดอยากกลับมาเรียนใหม่ที่อื่นเค้าจะไม่ยอมรับกู

ผมไม่ได้ ลาใครเลย ไอ้เจคไอ้บอย หรือเพื่อนร่วมชั้นของผม คงไม่มีคนสนใจไอ้ขี้ครอกอย่างกูหรอก ผมออกจากมหาลัยอีกครั้ง เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วจะโยนชุดนักศึกษาทิ้ง เสียดายไหมวะไอ้ต้น โคตรเสียดายเลย แต่ช่างแม่งมัน ผมจะโยนใส่ถังอยู่แล้วแต่ตอนนี้กูไม่เหลืออะไรเลย สังหรณ์ใจด้วยซ้ำว่าอาจจะต้องใช้อีก เลยม้วนๆ มันยัดใส่กระเป๋าใหม่

ผม เดินออกมาจากห้องน้ำมองซ้ายทีขวาที กูจะไปไหนดีวะเนี่ย เดินไปเรื่อยๆ ผ่านหน้ามหาลัยอีกครั้ง ผมมองไปในมหาลัย หน้าประตูเห็นใครบางคนคุ้นตา เฮ้ย ไอ้เหี้ยต้ามาทำไม ผมรีบหลบเข้าหลังพุ่มไม้ข้างทาง ผมเห็นในมือที่เข้าเฝือกกำลังถืออะไรใบเล็กๆ เหมือนรูปถ่าย มันคงไม่ได้มาตามหากูหรอกนะ ไอ้ห่านี่มาถามหากูตอนนี้คนเข้าก็คงนึกว่าแม่งมาตามแก้แค้นคนที่ซ้อมมัน ก็หน้ามันน่ะบวมปูดเลย เอาไงดีวะ เดินโทงๆในชุดนี้ท่ามกลางนักศึกษาแบบนี้เด่นตายห่า

ผมเดินเลี่ยงๆหลบ เข้าห้องน้ำอีกครั้ง เปลี่ยนเป็นชุดนักศึกษาอีกรอบ อ้าวโทรศัพท์กูอยู่ในก้นกระเป๋านี่เอง กูนึกว่าลืมเอามาซะแล้ว ผมกดเปิด เงียบสนิท ไอ้ห่าต้นลืมชาร์ตแบต ไอ้ฟายเอ้ยเอาวะ หลบไปจากตรงนี้ก่อน ว่าแล้วผมก็รีบเดินเข้ากลุ่มนักศึกษาแต่สวนทางกับพวกมัน สาธุอย่าให้แม่งเห็นกูเลย อีกนิดเดียวจะพ้นแนวรั้วกูจะมีที่หลบแล้ว เสียงรถจอดข้างถนนดังเอี้ยด

"ไอ้ต้นไปไหนวะ โดดเรียนเหรอมึง" ผมรีบก้มตัวหลบทันที ไม่รู้ไอ้ต้าแม่งได้ยินเสียงรถเบรคหรือเปล่า อย่างน้อยขออย่าให้เห็นกูเลย "เออ ขี้เกียจ" ผมตอบเสียงที่ถามโดยไม่มองหน้ามัน ใครวะ กูยังไม่รู้เลยเสือกรู้จักกูด้วย "เออ ไปด้วยกันป่ะ กูก็ขี้เกียจ" ไอ้คนในรถชะโงกหน้ามาหาผม เอาวะเป็นไงเป็นกัน หนีให้พ้นก่อน ว่าแล้วผมเปิดประตูรถออกแล้วรีบขึ้นไปนั่ง หันไปมองคนขับ ใครวะ ทำไมหน้าคุ้นๆ ไม่ใช่เพื่อนกูแน่ๆ เพราะไอ้นี่หน้าตาดีเกิน

"บ้านมึง ไฟดับเหรอ" มันถามทันทีที่เห็นผม ตอนนี้มันออกรถแล้ว ผมหันไปมองหน้ามหาลัยอีกครั้งไอ้ต้ายังคงถามคนโน้นคนนี้ไปทั่ว "เฮ้ย กูถามไม่ตอบ เป็นไรป่าววะ" ผมหันมา "หา อะไรนะ" ไอ้ห่านี่หัวเราะ "กูถามว่าบ้านมึงไฟดับเหรอ" ผมก็งงๆ อะไรของมัน ไฟจะดับจะติดเกี่ยวกะพ่อมึงเหรอ

"เปล่านี่ ทำไมอ่ะ" ผมก็ถามแบบงงๆ ตอนนี้โล่งใจแล้วที่หนีไอ้ต้ามาได้ "ก็เสื้อมึงยับชิบหายเลย นึกว่าไฟดับเลยไม่ได้รีด" ผมก้มดูสภาพตัวเอง ตอนเอาออกมาจากบ้านกูก็ได้แต่ยัดๆ แถมเดี๋ยวใส่เดี๋ยวถอดอีก "เป็นไรป่าวเนี่ยมึง เงียบผิดปรกติ" ไอ้ห่านั่นถามต่อ ผมยังจำไม่ได้ว่าไปรู้จักมันตอนไหน เหมือนมันจะรู้จอดรถพรืดจนหัวกูจะทิ่ม "เฮ้ย กูถามจริง มึงจำกูได้ไหมเนี่ย"

ผมหัวเราะแหะๆ "ไอ้เวรเอ้ย จำไม่ได้แล้วขึ้นรถกูมาทำไมเนี่ย"มันพูดขำๆ "อ้าว ก็มึงชวน กูก็ขึ้นไง" ผมตอบขำตัวเองเหมือนกัน "ใจง่ายนักนะมึงน่ะ" ไอ้ห่านั่นแซวผมอีก แต่มีนนิ่งแม่งแปลกๆ กูจะใจง่ายแล้วเสือกไรด้วย แม่งไอ้ต้น ไอ้เนรคุณ เค้าช่วยพามึงมามึงยังอุตสาห์เนรคุณกันได้อีก "กูเชนไง" มันบอกชื่อแล้ว เอาวะ หน้าก็คุ้น ชื่อก็คุ้น แต่กูยังจำไม่ได้ "บริหารไง" มันบอกต่อ ผมก็ถึงบางอ้อ ไอ้ห่านี่เอง ไอ้เชนมันเป็นเดือนคณะบริหารธุรกิจ กูถึงว่าทำไมกูคุ้นๆ หน้า เพราะกูเคยเจอมันตอนที่เขาเรียกประชุมตัวแทนแต่ละคณะ ตอนมีกิจกรรมของมหาลัย

" แล้วมึงโดดเรียนไมวะ" ผมถามไอ้เชน ปรกติพวกดาวพวกเดือนเขาไม่ค่อยโดนเรียนให้มีเสนียดติดตัวกันหรอก ยกเว้นกูเพราะกูไม่ได้อยากเป็น เกือบโดนปลดตั้งหลายหนแล้วแม่งก็ไม่ยอมปลดกูซักที "กูขี้เกียจ เซ็ง เครียด กินเหล้าดีกว่า" ผมมองดูไอ้เชน แม่งไอ้ห่านี่ตอนอยู่ที่มหาลัยโคตรเรียบร้อย แต่พอนอกมหาลัยแม่งท่าทางแสบไม่เบา "แล้วมึงอ่ะ" มันถามผมบ้าง "กูมาลาออก" ไอ้เชนกดตีนเหยียบเบรคอีกพรืด หัวกูจะจิ้มคอนโซลรถมึงอยู่แล้ว ห่าอะไรนัก "ลาออก ไมวะ" มึงจะรู้ทำส้นตีนอะไรวะ "กูเบื่อ" กูตอบง่ายๆ แฝงสองความหมาย เบื่อเรียนด้วย เบื่อมึงด้วย เลิกถามกูได้แล้วววววว

"แล้วมึงใส่ชุด นักศึกษามาทำไมวะ จะโดดก็โดดไปดิ หรือกลัวที่บ้านจับได้" ผมถามไอ้เชนต่อ เป็นกูจะโดดแล้วไม่มีใส่มาหรอก ขี้เกียจรีด ไอ้เชนเงียบไปไม่ตอบคำถาม "กูอยู่คอนโดคนเดียว ที่บ้านกูไม่รู้หรอก" ไอ้เชนตอบหลังจากที่ปล่อยเวลาให้เงียบไปนาน

"ไปไหนเนี่ย" ผมถามต่อเพราะเห็นรถมันวิ่งไปเรื่อยๆ ไม่มีทีท่าว่าจะมีจุดหมาย ไอ้เชนยังคงขับต่อไปผมนั่งมองสองข้างทาง ชีวิตกูผกผันได้ชั่วข้ามคืน เมื่อวานกูยังมีอนาคตอยู่เลย แต่วันนี้กูหมดสิ้นทุอย่างแล้ว ไอ้ต้น มึงจะเสียใจทำไม มึงตัดสินใจเองทั้งนั้น "ใช่แล้ว กูตัดสินใจเอง" ผมเผลอตอบความคิดตัวเองออกมา ไอ้เชนหันมามอง "มึงว่าไรนะ" ผมรีบกลบเกลื่อน "เปล่า เออมึงมีที่ชาร์ตแบตมือถือในรถป่าววะ" ผมถามเพราะนึกขึ้นได้ว่าแบตมือถือหมด "โนเกียป่ะ" ไอ้เชนถามพลางหันหลังกลับไปที่เบาะหลัง ไอ้ห่าเชนนนนนนนนนนนนนนนนนนน รถมึงขับอยู่ไม่ดูทาง เดี๋ยวกูตาย ผมเห็นไอ้เชนปล่อยพวงมาลัยมาหาที่ชาร์ตแบตให้ผม ผมเลยต้องคว้าพวงมาลัยไว้แทน "มึงบอกกูก็ได้ เดี๋ยวกูหาเอง" ผมร้องบอกมัน ไอ้ห่านี่จะพากูไปได้ถึงไหนวะ จุดจบแม่งคงเป็นนรกสักขุม

"ไม่ได้ กูหาให้เอง เดี๋ยวมึงเจอของดีกู" ไอ้เชนพูด พี่เชนค้าบบบบบ พอเหอะค้าบบบบ กูจะตายเพราะมึงนี่แหละค้าบบบบบ ของดงของดีกูคงไม่ได้เจอ แต่กูคงเจอยมบาลแน่ๆค้าบบบบบบ "เอ้า เจอแล้ว" มันยื่นปลายที่ชาร์ตให้ผม ส่วนอีกปลายเสียบเข้าที่จุดบุหรี่ ผมรีบจิ้มตูด (โทรศัพท์นะ) กดเปิดเครื่อง มือแม่งยังจับกันไม่เสร็จเลย เสียงเตือนก็ดังรัวเชียว

" คุณมี 15 ข้อความใหม่" และ "173 สายที่ไม่ได้รับ" กูถึงว่าทำไมแบตกูถึงหมด ปรกติกูเปิดสั่นแม่งเต้นได้ตั้งเกือบอาทิตย์ ผมพอจะเดาออกว่าใครโทรมาหากู ร้อยกว่าสายที่ไม่ได้รับเป็นเบอร์มือถือไอ้ต้า ที่เหลือเป็นเบอร์บ้านกูเอง ผมดูเวลามันห่างกันไม่กี่นาทีตั้งแต่ผมออกจากบ้านมาจนถึงตอนเช้ามืด แต่ละสายห่างกันไม่ถึงสิบห้านาที ไอ้ต้ามันคงไม่ได้นอนเลยมั้งเนี่ย แล้วตอนเช้ายังมาตามหากูอีก เฮ้ยๆๆๆๆ ไอ้ต้น อย่าคิดถึงมัน ไม่เอาๆ มันทำมึงแสบอย่าไปรับสายมันง่ายๆ ผมกดดู SMS ที่ส่งมา ข้อความซ้ำๆ "พี่ขอโทษจริงๆครับ" , "โทรกลับด้วยครับพี่เป็นห่วงมาก"เหลืออีกสองข้อความส่งมาเมื่อเช้าผมยังไม่ ได้อ่าน เสียงเรียกเข้าก็ดังขึ้นซะก่อน ไอ้ต้าโทรมา ผมรีบกดโทรศัพท์ปิดอย่างเร็ว ไอ้เชนคงสังเกตเห็น "หนีแฟนเหรอมึง" ผมรีบทำเป็นปรกติ "พี่กูอ่ะ มันโทรตามกูตลอด เบื่อว่ะ"

"ใกล้ถึงละ " ไอ้เชนส่งเสียงบอก ผมยังคงนั่งมองเหม่อไปข้างทาง พี่ดิวไม่เห็นโทรมาหากูเลย ร้อยกว่าสายเป็นของไอ้ต้าล้วนๆ แฟนภาษาอะไรวะ ช่างแม่ง ไม่สนใจแล้ว ไม่ทันไรไอ้เชนจอดรถเข้าที่จอดรถหน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง ท่าทางหรูเชียวว้อย "กินอะไรยังมึง" ผมยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่ออกจากบ้าน ไม่ใช่ไม่มีตังค์ติดตัว แต่กินอะไรไม่ลง "มึงรอกูแป๊บ กูไปธุระเดี๋ยวมา" ไอ้เชนหายเข้าไปในร้านอาหาร ไม่รู้ธุระอะไรของมัน ไม่เกี่ยวกับกูนี่

ผม จ้องโทรศัพท์มือถือ ไอ้ต้ามันเป็นห่วงกูขนาดไหนวะเนี่ย ป่านนี้พ่อคงกลับมาแล้ว คงรู้แล้วว่าต้นไผ่ของพ่อมันถูกพายุพัดหายไปเมื่อคืน ถึงพ่อจะไม่ใช่พ่อแท้ๆ ของผม แต่ผมก็รักเขาจริงๆ นะโว้ย อย่าหาว่ากูดราม่านักเลย อ่านแบบอีโรติกโหมดหื่นจนเกิน "ฉ" มาเยอะแล้ว ขอกูเข้าโหมดโรมานซ์บ้าง ชักว่าวบ่อยๆ ไม่ดีต่อสุขภาพนะมึง เกิดควยช้ำควยเคล็ดขึ้นมาจะมาโทษกู ไม่รับผิดชอบนะโว้ยยย

ไอ้เชนเป็น ฝ่ายปลุกผมขึ้นจากความคิด มันโยนซองสีน้ำตาลซองใหญ่ที่ถือมาไว้หลังรถ มันคงมาแวะเอาอะไรซักอย่าง ผมไม่อยากก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของมัน คนมันแค่รู้จักไม่ได้คุ้นเคยอะไรมากมาย ไอ้เชนออกรถอีกครั้งผมไม่รู้หรอกว่ามันจะไปไหน ตามแต่ใจมันแล้วกันเพราะกูไม่มีจุดหมาย ขับไปไม่เท่าไหร่มันจอดรถอีกครั้งหน้าธนาคาร มันหยิบซองน้ำตาลที่โยนไว้ขึ้นมา "รอกูอีกแป๊บนะต้น เดี๋ยวก็เสร็จแล้วไปหาอะไรกินกัน" ผมก็ยิ้มให้มันเพลียๆ ใช่สิ กูยังไม่ได้นอนเลยนิ ตั้งแต่ออกจากบ้านมา กินก็ไม่ได้กิน นอนก็ไม่ได้นอน

ผม เผลอหลับไปในรถไอ้เชนเมื่อไหร่ไม่รู้ ตื่นมาอีกทีเพราะมันปลุกผม "ไปหาไรกินกัน กูเลี้ยงเอง" ผมขยับจะเปิดประตูรถ "เดี๋ยวมึงจะทำอะไร" ผมก็งงๆ อ้าว มึงบอกว่าจะไปหาไรกิน หรือกูฟังผิด "มึงจะไปชุดนี้เหรอ" ผมก้มดูสภาพตัวเอง ชุดนักศึกษาโทรมๆของกูคงเด่นพิลึกถ้าเข้าไปเดินในห้างหรูแห่งนี้ ไอ้เชนปีนไปหลังรถหยิบเสื้อเชิ้ตที่แขวนไว้ส่งให้ผมตัวนึง กางเกงยีนส์อีกตัว "เอ้า เปลี่ยนก่อนสิมึง" แม่งเอ๋ย คนดีจริงๆ มึงเนี่ย ผมถอดเสื้อนักศึกษาออกเปลี่ยนเป็นเสื้อเชิ้ตที่ไอ้เชนให้ ไอ้เชนมัน็เปลี่ยนเหมือนกัน ตัวผมพอๆกับมันเลยใส่ได้สบาย ไอ้เชนแม่งเปลี่ยนเสื้อเสร็จแล้วก็ถอดกางเกงเปลี่ยน เห็นกางเกงในสีขาวตุงดีนะมึง มันแก้เสร็จเห็นผมเปลี่ยนแต่เสื้อมันก็ถาม

" อ้าว ไม่เปลี่ยนอ่ะ อายกูเหรอ" ตอนนั้นยอมรับตรงๆว่ากูอาย ก็กูไม่ได้ใส่กางเกงในมานี่หว่า เมื่อคืนรีบ แล้วกูกลัวมันจะมีคราบเลือดติดมาด้วย ความได้แตกแน่ "อ่ะ กูไม่มองก็ได้ อายเหี้ยไรวะ ผู้ชายด้วยกันแท้ๆ หรือมึงไม่มีควย" ไอ้เชนมันหลับตา เออ แม่งก็ฮาดีว่ะไอ้นี่ ผมก็เลยยอมถอดยอมเปลี่ยนโชคดีที่เลือดหยุดแล้ว ผมเลยเปลี่ยนได้แบบสบายใจ พอเปลี่ยนเสร็จมันก็เดินพาผมลิ่วๆ ไปที่ร้านแบล็คแคนย่อน คงเป็นร้านประจำมันแหละ ผมกับมันสั่งอาหารเสร็จมันก็บอกว่าขอตัว มันจะไปโทรศัพท์ ผมก็ปล่อยมันไป ให้กูอยู่คิดอะไรเงียบๆ คนเดียวบ้างก็ดี

ผมนั่งรออาหารไปดูคนที่มา ซื้อของไป วันนี้วันธรรมดายังเช้าอยู่ด้วยคนยังไม่เยอะเท่าไหร่ ผมก็สังเกตเห็นว่ามีคนกำลังจ้องผมอยู่ก็แม่งเดินไปเดินมาหน้าร้านหลายรอบ แล้ว แล้วก็มองมาที่กูตลอด กูไปฆ่าพ่อมันเมื่อชาติก่อนป่าววะ แม่งจ้องกูซะ พอดีพนักงานมาเสิร์ฟอาหาร ไอ้เชนก็เดินกลับมาพอดี ในมือถือถุงเล็กๆมาด้วย

" อ่ะกูให้ แล้วหัดใช้ด้วยนะมึง" ผมรับถุงนั้นมางงๆ เปิดออกดู แม่งเอ้ย ไอ้ห่าเชนซื้อกางเกงในให้ผม กูมีปัญญาซื้อเองโว้ย "เออ ขอบใจ" ผมหัวเราะขำๆ ไหนมึงหลับตาแล้วไงแล้วเสือกรู้ว่ากูไม่ใส่ แต่ตอนนี้กูหิวแล้ว ขอกูแดรกก่อนนะมึง "เออ ต้น ถามจริง มึงมีปัญหาอะไรป่าววะ" ผมอึ้งกับคำถามมัน ไอ้เชนแม่งจับความรู้สึกเก่ง "ทำไมเหรอ" ผมถามมันบ้าง "เปล่า กูเห็นมึงพยายามกินสปาเกตตี้ทางรูจมูก" ไอ้เชนตอบพลางมองหน้าผม แหะๆ กูพลาดเอง สติไม่อยู่กะเนื้อกะตัว

ไอ้ เชนยังคงจ้องหน้าผมแบบรอคำตอบ ผมถูกสะกิดต่อมความหลังจนแดกอะไรไม่ลงแล้ว เลยเล่าให้มันฟังว่ามีปัญหาที่บ้านเลยออกมา มันก็ตั้งใจฟังดี "แล้วมึงจะไปอยู่ไหนวะ" ผมส่ายหน้าแทนคำตอบ ตอนแรกกะจะไปอยู่หอไอ้ก้องมันซักพัก หางานทำแล้วก็เช่าหออยู่เอง แต่ผมก็ไม่มั่นใจว่าตัวเองจะทำได้จริงหรือเปล่า

"มึงไปอยู่กับกูก่อน แล้วกัน แล้วค่อยว่ากันว่าจะทำอะไรต่อดี" ไอ้เชนยื่นข้อเสนอ กูมองหน้ามัน เกย์ป่าววะเนี่ย อย่าเป็นเลยสาธุ ตอนนี้กูยังไม่มีอารมณ์ ไว้รอตอนกูเงี่ยนมึงค่อยเป็นนะ "จะดีเหรอ เกรงใจว่ะ" คนอย่างกูก็พอจะมีสมบัติผู้ดี เกรงใจคนเป็นเหมือนกันนะ "เกรงใจเหี้ยไร เพื่อนกัน" เออ ที่เกรงใจนะกู ที่เหี้ยน่ะมึง กูเกรงใจเหี้ย ก็เท่ากับกูเกรงใจมึง "กูไม่ปล้ำมึงหรอก อย่ากลัวไปเลย" อ้าว ไอ้สัด แม่งคิดอะไรกับกูป่าวเนี่ย กูกลัวตัวกูเองมากกว่าที่จะปล้ำมึง ยังไม่เข็ดนะไอ้ต้น แผลเก่ายังไม่หาย หาเรื่องมีแผลใหม่อีกแล้ว

"เออ งั้นรบกวนมึงก่อนแล้วกัน คงไม่นาน ขอบใจว่ะ"

[Blackrose]

ควยเล็กเอาไว้ใช้ ควยใหญ่เอาไว้โชว์ 37

" เออ งั้นรบกวนมึงก่อนแล้วกัน คงไม่นาน ขอบใจว่ะ" ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรกับไอ้เชนมันนะคร้าบบบ แค่คิดว่ามีที่ซุกหัวนอนสักพัก ไอ้ก้องกลับมาเมื่อไหร่ค่อยย้ายกลับไปอยู่กับมันก็ได้ "เออ ไม่เป็นไร เพื่อนกัน" ไอ้เชนพูดอย่างอารมณ์ดี

ไอ้เชนพาผมมาที่คอนโดของมัน ซึ่งต้องย้อนผ่านหน้ามหาลัยของผม (ไม่ใช่แล้วสิ เฮ้อ..) ผมอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองตรงประตูทางเข้าอีกครั้ง ไอ้ต้าไม่อยู่แล้ว ใครจะไปอยู่วะตั้งหลายชั่วโมงแล้วนี่ มือถือผมไม่ได้เปิดขึ้นอีกเลยหลังจากที่ปิดไปคราวก่อน ไม่อยากเปิด ไม่อยากคุยกับใคร ผมเลยนั่งนิ่งมาจนถึงคอนโดไอ้เชน มันก็เปิดรถลงไป ผมเหม่อๆ อยู่มันก็มาเคาะกระจกเรียกให้ผมลงตาม

"เป็นไรมึง ทำหน้ายังกะถูกข่มขืนมา" ไอ้ห่าเชนแม่งมีอำนาจจิตอ่านใจกูออกหรือไงวะ เสือกเดาซะแม่นเลย "เชี่ยสิ" กูตอบได้สั้นๆ แค่นั้น มึงอย่าข่มขืนกูอีกคนแล้วกัน ไม่งั้นกูเอาคืน ไอ้เชนเดินนำผมไปที่ลิฟท์ คอนโดมันก็ดูโอเคนะ คือก็ดูหรูแต่ไม่เวอร์อ่ะ ที่บ้านมันคงเช่าให้มันอยู่มั้ง

"อ่ะเนี่ย ห้องกู" ผมเดินตามมันไป ห้องไอ้เชนเป็นระเบียบมาก ดูๆ ไปเหมือนห้องตัวอย่างที่เขาตกแต่งโชว์มากกว่า ขนาดทีวีแม่งยังเป็นพลาสม่าเลย สี่ห้าปีที่แล้วพลาสม่าไม่ใช่ถูกๆนะครับ ราคาแม่งตกตอนแอลซีดีทีวีเกิดเนี่ยละ (นอกเรื่องได้อีกกู) ผมเดินไปนั่งโซฟาที่ตั้งกลางห้อง ไอ้เชนมันเปิดประตูห้องนอน "เอาของมาเก็บก่อนมึง อาบน้ำป่ะ" มันทั้งสั่งทั้งถาม

ผมก็ว่าง่าย ลุกตามมันสั่งโดยดี "มึงอยู่คนเดียวเหรอวะ" ผมอดถามไม่ได้ เพราะห้องที่ไอ้เชนมันอยู่แม่งดูใหญ่โตเกินกว่าจะอยู่คนเดียว ไอ้เชนไม่ตอบมันยื่นผ้าเช็ดตัวให้ผม "มึงไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยคุยกัน ตัวเหม็นเป็นหมาเปียกเลยไอ้ห่า" แสรดดด ด่ากูได้อีก ไอ้ห่าเชน ผมรับผ้าจากมันมาก็เอามานุ่งเตรียมถอดกางเกงลง ไอ้ห่าเชนเสือกนั่งจ้องกูซะงั้น อย่านะเว้ยไอ้ต้น มึงอย่าเพิ่งคิดเรื่องนี้ ไอ้ห่าเชนแม่งก็จ้องยังกะหาหวย กลัวว่ามึงจะไม่เจอหวย แต่จะเจอควยกูนะสิ

ผมหันหลังกลับ แม่งเล่นจ้องอย่างนี้กูก็อายเป็นนะเว้ย ผมถอดกางเกงออกแล้วถอดเสื้อตาม (ชำนาญการถอดส่วนล่างมากกว่า) ไอ้เชนมันก็พูด "เฮ้ยไอ้ต้น ตกลงมึงโดนข่มขืนจริงดิ แม่งหลังมึงมีแต่รอยมือ" ผมรีบหันหลังเข้ากระจก ไอ้ห่าเชนแม่งก็พูดเกินไป มันแค่เป็นรอยแดงๆ ไอ้ห่าต้ามันมาจิกหลังกูตอนไหนวะ ไม่ยักรู้ตัว

"เหี้ยเส่ สงสัยกูคัน ไม่ได้อาบน้ำมาสองสามวันแล้ว เกาแรงไปหน่อย" ผมรีบกลบเกลื่อน ไอ้เชนรีบไล่ "สังคังแดกแล้วมึง รีบไปๆ เลยไป" ว่าแล้วไอ้ต้นก็เผ่นแว๊บบบเข้าส้วม ปิดประตูลงกลอนแน่นหนา บอกแล้วว่ากูยังไม่พร้อม เกิดไอ้ห่าเชนหน้ามืดบุกมาปล้ำกูอีกคน กูก็ไม่รู้เส่ว่าใครเป็นพ่อเด็ก เอ้ย ไม่ช่ายยยแล้วไอ้ต้น มึงมั่วแล้ววว

ผม รีบสำรวจตัวเองในกระจก แม่งหลังกูมีแต่รอยจริงๆ ด้วย ผมพยายามนึกทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน แม่งจำอะไรไม่ได้เลย จำได้แต่ก่อนนอน "เมา" หลังนอน "เจ็บตูด" หรือมันจะเป็นรอยตอนไอ้ต้ามันกอดกูวะ คงเป็นงั้นมั้ง ช่างมัน อาบน้ำดีกว่า

พอ อาบน้ำแล้วผมก็สดชื่นขึ้นเยอะ ไอ้เชนแม่งเตรียมเสื้อผ้าไว้ให้ด้วย แต่แม่งหายไปไหนวะ ผมแต่งตัวเสร็จก็มานั่งอยู่ในห้องรับแขกข้างนอก ตาเริ่มง่วงเพราะตั้งแต่ออกจากบ้านมาเมื่อกลางดึก ก็ยังไม่ได้นอนอีกเลย นั่งดูทีวีไม่เท่าไหร่ก็เห็นพระอินทร์มากวักมืออยู่ไกลๆ เรียกให้ไปเข้าเฝ้า

ผมสะดุ้งตื่นอีกทีเพราะมีอะไรเย็นๆ แข็งๆมาโดนหน้า "เฮ้ย อะไรวะ" ผมอุทานพลางคว้าไอ้เย็นๆแข้งๆที่ว่าไว้ในมือ แม่งแข็งโคตร มือกำไม่รอบเลย แถมเย็นเจี้ยบอีกตะหาก อ่ะๆๆ กูรู้น่ะว่าพวกมึงคิดอะไรกันอยู่ ..ถ..ถ..ถ.. ถูกต้องนะคร้าบบบบบบ ไอ้เย็นๆ แข็งๆ ที่ว่าคือกระป๋องเบียรเย็นๆที่ไอ้เชนยื่นให้ ใครคิดว่าเป็นควยรู้ตัวไว้เลยว่ามึงหื่นกาม

"อ๊ะ จะได้หลับสบาย" ไอ้เชนพูดพลางยื่นให้ เอ้อ พี่เชนคร้าบบบ เท่าที่กูจำได้เมื่อกี้กูหลับสบายอยู่นะคร้าบบบบ มึงจะปลุกกูขึ้นมาแดกเพื่อให้กูหลับสบายหาหอกอะไรกันคร้าบบบบบ "ขอบใจว่ะ" กูรับมาแล้วก็ซัดอักๆ เข้าปาก "อยู่ไหวไหมวะห้องกู" ไอ้ห่าเชนถามทำไมวะ ห้องมันอยู่ได้สบายเกินไปด้วยซ้ำ "ไหวเส่ ขอบใจนะมึง ไม่ได้มึงกูแย่แน่" ผมอดขอบใจมันไม่ได้ ไอ้เชนยิ้มจางๆ

"มึงมาอยู่เป็นเพื่อนกูก็ดี ไม่ต้องเกรงใจนะโว้ย ห้องนี้ของกู กูซื้อเอง พ่อแม่กูยังไม่เคยมาเลย" ไอ้เชนพูดขำๆ ผมก็ทึ่งกับมัน แม่งเก่งเว้ย หาเงินซื้อห้องได้เอง แต่แม่งทำอะไรวะทำไมหาเงินมาซื้อได้ ห้องมันราคาไม่น่าจะถูกเท่าไหร่เพราะอยู่ใจกลางเมืองทีเดียว แต่ผมไม่กล้าถามมันหรอก เรื่องส่วนตัวของมัน ถ้ามันอยากบอกมันบอกเองแหละ

" มึงอยู่ไปก่อน แล้วค่อยคิดว่าจะทำอะไรต่อ" ผมก็พยักหน้าไปกับมัน สักพักไอ้เชนก้ขอตัวไปโทรศัพท์ ผมหยิบโทรศัพท์ตัวเองมานั่งมอง ใจนึงอยากเปิด ใจนึงก็อยากปิดมันไว้อย่างนี้ เฮ้อ เอาไงดีวะ ไม่ทันไรไอ้เชนก็เดินมา "มึงอยู่ไปก่อนนะ จะนอนก็ได้ กูไปธุระ เย็นๆ กลับ ถ้าหิวโทรสั่งแล้วกัน เบอร์นี้นะ" ไอ้เชนพูดแล้วยื่นกระดาษจดเบอร์โทรศัพท์ให้ ผมก็รับมา

ไอ้เชนออกจาก ห้องไปแล้วผมก้นั่งมองโทรศัพท์อยู่ เอาไงดีวะ ในใจตอนนี้คืออยากโทรหาพี่ดิวกลัวแกเป็นห่วง แต่กลัวเจอไอ้ต้าโทรเข้า เอาไงเอากัน มันโทรมากูไม่รับก็เท่านั้น ผมเลยเปิดเครื่อง เอาอีกแล้ว ทั้งสั่นทั้งเสียงดังเตือนระงมเลย มีข้อความใหม่กับสายไม่ได้รับเป็นสิบ ไม่อ่ะขี้เกียจอ่าน ไอ้ต้าแทบทั้งนั้น เอ้ย มีจากเบอร์พ่อกูด้วยนี่หว่า จะส่งเมสเสสให้พ่อก็ไม่รู้เปิดเป็นเปล่า โทรไหาก็ได้วะ

ผมกดเบอร์พ่อ แล้วโทรออก "หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้" แบตหมดมั้ง ไว้เดี๋ยวค่อยโทรหาใหม่ ผมกดเบอร์พี่ดิว มันดังอยู่นานเหมือนกันก่อนแกจะมารับ ผมยังไม่ทันได้อ้าปาก พี่ดิวก็ส่งเสียงมาเป็นชุด "พี่กำลังยุ่งอยู่นะต้น เดี๋ยวพี่โทรกลับนะครับ" แล้วก็วางหูเลย กูอ้าปากค้างยังไม่ได้พูดอะไรสักคำน้อยใจแล้วนะโว้ย

ผมปิดโทรศัพท์ แล้วนั่งมองมันอยู่นานจนเคลิ้มหลับไปตรงโซฟานั่นแหละ ผมหลับไปนานมากจนมาตื่นอีกครั้งเพราะได้ยินเสียงไอ้เชนมันทำของตก มันกลับมาเมื่อไหร่วะ ทำไมมันเดินเซๆ แบบนั้นวะเนี่ย ไอ้เชนเดินเซมาหาผมมานั่งตาเยิ้ม เสื้อผ้ายับยู่ยี่เชียว ไปทำเหี้ยไรมาวะ มันยิ้มให้ผมใหญ่ แม่งเมามาแน่เลย แต่ตัวไม่มีกลิ่นเหล้ากลิ่นเบียร์ เหมือนคนเมายามากกว่า ขับรถกลับบ้านมาได้ไงวะเนี่ย

"กูมาวววว" ไอ้เชนพูดเสียงอ้อแอ้ ไอ้ห่ามึงไม่บอกกูก็รู้ว่ามึงเมา แต่มึงไปเมาอะไรมาวะ "เมายาหรือไงวะ" ผมถาม ไอ้เชนพยักหน้าหงึกๆ "มึงเล่นยาอะไรวะ" ไอ้เชนส่ายหน้า เอากะมันสิ แล้วกูจะรู้เรื่องไหม "กูมาวววววว" ไอ้เชนบอกอีกรอบ แล้วไงวะ มึงเมาแล้วจะให้กูเย้ดมึงรึไง สัดนี่ ไอ้เชนนั่งยิ้มอยู่พักนึง มันก็ลุกเดินเข้าห้องนอนไป กูยืนมองมันเดินไปนอนที่เตียงเรียบร้อย กูก็ล้มตัวลงนอนที่โซฟาบ้าง ตอนนั้นบอกตรงๆว่าไม่ได้มีอารมณ์จะทำอะไรมันหรอก ปล่อยให้มันนอนไปดีกว่า

ผม อยู่คอนโดไอ้เชนเกือบสัปดาห์ มันก็เป็นแบบนี้ตลอด ตื่นมามันก็แต่งตัวไปเรียน กลับมาที่ห้องก็เปลี่ยนชุดเป็นชุดนักศึกษาเหมือนเดิมแต่ชุดใหม่ แล้วก็ออกไปอีก กลับมาอีกครั้งในสภาพเมายาทุกวัน บางวันก็หัวเราะ บางวันมันก็ทำหน้าเศร้า แต่มันไม่เคยเล่าอะไรให้ฟังเลย จนวันนึงมันกลับมาสภาพเมาหนัก คราวนี้คงทั้งเหล้าทั้งยาเพราะสภาพมันเน่ามาก กลับมามันยังอุตสาห์จะชงเหล้ากินต่อ มันก็ชวนผมกินด้วยกันแหละ แต่ยังไม่ทันกินเลย มันก็ทำแก้วตกแตกกระจาย

"มึงไม่ต้อง กูเก็บเอง" ผมร้องบอกไอ้เชนที่มันยังยืนมองแก้วที่แตกเกลื่อน ไม่รู้ไอ้เชนมันรู้ตัวหรือเปล่า แม่งเอาแต่ยืนยิ้ม ไอ้ห่านี่บ้าปล่าววะ หน้ากลัวแหะ ผมกำลังก้มๆ กวาดเศษแก้ว ไอ้ห่าเชนแม่งก็เสือกเซแซ่ดๆ มาแล้วก็เหยียบเศษแก้วจนเต็มตีน เลือดกระฉูดนองพื้นเลย "กูเจบบบบบบ" ไอ้ห่าเชน มึงไม่เจ็บก็แย่แล้ว แก้วแม่งบาดตีนขวาไอ้เชนโคตรลึกเลย เศษแก้วยังปักคา ไอ้เชนยังยิ้มกับความเจ็บ ยาเหี้ยอะไรวะทำมันยิ้มได้ตลอดเวลาขนาดนี้ ผมผลักให้มันนั่งลงที่โซฟาแล้วช่วยมันดึงเศษแก้วออก แม่งมีเศษเล็กๆติดข้างในอีกเพียบ เลือดไหลนองเลย

"ไปโรงบาลเหอะมึง แผลลึกว่ะ" ผมร้องบอก เพราะดูแผลแล้วแม่งน่ากลัวชิบ เลือดมันจะออกหมดตัวก็งานนี้แหละ มันไม่พูดอะไรพยายามทรงตัวด้วยขาข้างเดียวที่ยังเหลือ แม่งเอ้ยยืนสองขายังเซขนาดนั้น แล้วยืนขาเดียวมันจะรอดไหมเนี่ย ผมช่วยประคองมันไว้เลือดไหลเป็นทางเลย ตอนนี้สติมันคงกลับมาบ้างแล้ว เพราะหน้ามันแสดงความเจ็บเป็นระยะ ผมเอาถุงพลาสติกผูกเท้ามันไว้ไม่ให้เลือดไหลนองพื้นไปข้างนอก แล้วก็คว้ากุญแจมันบึ่งไปโรงพยาบาลทันที

ผมส่งไอ้เชนที่ชั้นล่างตรง ทางเข้าฉุกเฉินแล้วก็ต้องวนรถไปจอด โรงพยาบาลเหี้ยไรวะแม่งที่จอดรถน้อยฉิบหาย กว่าจะจอดได้โคตรนานแม่งจอดตั้งชั้น 9 ผมลงมาไอ้เชนก็ทำแผลเสร็จแล้ว ตอนนี้มันหายมึนแล้ว หน้าซีดเป็นไก่ต้มเลย หมอบอกว่าแผลลึกพอควร เย็บให้แล้วเกือบสิบเข็ม แล้วก็ให้กลับบ้านได้ ผมเลยจะกลับไปเอารถลงมารับมันข้างล่าง "เฮ้ยไม่ต้องหรอก กูไหว ขึ้นไปพร้อมกันเลย" ไอ้เชนบอกผม ผมดึงรถเข็นจะเข็นให้มัน มันก็บอก "เฮ้ย กูเดินเอง นั่งรถเข็นไม่แมนว่ะ" ไอ้ห่า ยังอุตสาห์ห่วงแมน มันเดินกระย่องกระแย่งค้ำไม้ค้ำตามผมไป

ผมเข้าไปในลิฟท์กับไอ้เชน ตอนนั้นในลิฟท์ไม่มีใคร ลิฟท์จอดอีกครั้งที่ชั้นสอง มีคนเข้ามาอีกห้าหกคน ท่าทางจะมากันเป็นครอบครัว ผมกับไอ้เชนเลยเขยิบเข้าไปชิดด้านในลิฟท์ ลิฟท์จอดอีกครั้งที่ชั้นสี่ พวที่ขึ้นมาจากชั้นสองก็เขยิบเข้าชิดในเพื่อเปิดทางให้คนที่จะเข้ามาจากชั้น สี่เข้า พอประตูลิฟท์เปิดผมก็ต้องตกใจ ไอ้ต้ากับไอ้โตมันยืนรออยู่หน้าลิฟท์ มันคงไม่ทันเห็นผมเพราะมันหันหน้าคุยกันอยู่ ผมรีบหลบหลังไอ้เชนทันที ดีที่ตัวมันใหญ่เลยหลบได้พ้น ใจเต้นเป็นกลองเพลเลยกู มันคงพาไอ้ต้ามาทำแผลมั้ง ผมคิดในใจ กูไม่น่ามาโรงพยาบาลนี้เลย ลืมไปเลยว่าโรงพยาบาลนี้ใกล้บ้านผมมากที่สุด จริงๆมันใกล้คอนโดไอ้เชนมากกว่า แต่ถ้าที่บ้านผมมีใครไม่สบาย ก็จะมาโรงพยาบาลนี้กันเสมอ

ไอ้ต้ากับไอ้โตก้าวเข้ามาแล้ว ผมงี้ยืนเกร็งเลย ถ้ารถกูจอดอยู่ชั้นต่ำกว่าพวกมันนี่กูไม่รอดแน่ เจอตัวขนาดนี้มันจะปล่อยผมเหรอ กำลังภาวนาเลยว่าขอให้มันออกไปกันก่อนคนอื่น เสียงไอ้โตก็ดังขึ้นเบาๆ "แล้วติดต่อไอ้ต้นไม่ได้เลยเหรอ" แสรด ไปพูดกันที่อื่นไม่ได้เหรอ ไอ้เชนแม่งกำลังจับตามองความผิดปรกติของกูอยู่ด้วย มันคงสงสัยแล้วว่าผมทำไมต้องย่อตัวหลบอยู่หลังมัน "ไม่ว่ะ มันปิดเครื่องตลอดเลย" ผมแอบมองไอ้สองคนนั่นมันหันหลังให้ผม ค่อยยังชั่วมันคงไม่เห็นไม่งั้นมันไม่พุดเรื่องนี้ขึ้นมาหรอก

"แล้ว มึงจะเอาไงวะ ไม่บอกความจริงมันล่ะ" ผมเงี่ยหูฟังทันที แม่งแต่ไม่ใช่กูคนเดียวเส่ ไอ้ครอบครัวชั้นสองแม่งก็เงี่ยหูฟังด้วย เสือกจริงๆ "ก็ไม่มีโอกาสบอกนี่หว่า ถ้ามันฟังกูก็ว่าไปอย่าง" ไอ้ต้าตอบเสียงเบา ตอนนี้ผมเริ่มสับสนแล้วว่ามันมีความจริงอะไรที่กูไม่รู้อีก ทำไมครอบครัวกูมีความลับอะไรนักหนาวะ

ลิฟท์เคลื่อนไปช้าๆ ตอนนี้เกือบถึงชั้นหกแล้ว สาธุ ขอให้มันออกไปก่อนเหอะ ไม่งั้นกูคงต้องขึ้นไปจนสุดแล้วค่อยลงมาใหม่ ไอ้เชนแม่งต้องสงสัยแน่ๆ อ๊อยๆๆ ทำไงดีวะ อย่านะโว้ย รีบลงไปเลยเหอะพวกมึง ไอ้โตยืนมองเลขลิฟท์ที่กำลังจะเคลื่อนผ่าน แล้วมันก็กดเลข 8 เหอๆ รอดแล้วกู ผมยิ้มเลย อย่างน้อยมันก็ลงไปก่อนแน่ๆ แล้ว กำลังหลงดีใจกับตัวเอง เสียงไอ้โตก็ดังขึ้นอีกครั้ง "ถ้ามึงบอกเรื่องพ่อป่วย มันกลับมาหาพ่อแน่ๆ แล้วมึงค่อยหาเวลาคุยกับมันก็ได้" ชิบหายแล้ว พ่อกูป่วยเรอะ กูยืนตัวซีดเลย ยังไม่ทันที่ไอ้ต้าจะตอบ ประตูลิฟท์ก็เปิดออกที่ชั้นแปด ไอ้ต้ากับไอ้โตก้าวเดินออกไป ผมยืนอึ้งกับสิ่งที่รับรู้มา พ่อกูป่วย เมื่อไหร่วะ เพราะกูหรือเปล่าเนี่ย

ผมยืนค้างอยู่อย่างนั้นจนลิฟท์ มาจอดชั้นเก้า ครอบครัวนั้นออกที่ชั้นนี้เหมือนกัน แต่ผมยืนตัวแข็ง ไอ้เชนที่กำลังจะขยับตัวออกมันยืนงงที่เห็นผมยังคงยืนค้างอยู่ในลิฟท์ "เป็นไรป่าววะมึง" ผมไม่ตอบมัน แต่กดลิฟท์ที่ชั้นสี่ แล้วกดประตูให้เปิดค้างไว้ "ไอ้เชน มึงไปรอที่รถก่อนนะ เดี๋ยวกูมา" ไอ้เชนมองอย่างสงสัยที่ผมทำอะไรแปลกๆ แต่มันก็ยอมรับกุญแจแล้วเดินโขยกไปที่รถโดยดี ผมรีบกดประตูปิด ในใจตอนนี้เริ่มวิตกแล้ว พ่อกูป่วย ชั้นสี่หริอเปล่า ไอ้สองคนนั้นมันมาหาทำแผลกันเองหรือมาหาพ่อวะ

พอลิฟท์เปิดผมรีบวิ่ง ไปดูป้ายรายชื่อคนไข้ นั่นไงชื่อพ่อกูจริงด้วย ผมรีบวิ่งไปที่ห้องหมายเลขเดียวกับที่พ่ออยู่ แม่งอยากจะร้องไห้ ชื่อติดหน้าห้องพ่อกูจริงๆด้วย ผมเปิดห้องเข้าไปพ่อนอนอยู่บนเตียงคงจะหลับแล้ว หน้าตาพ่อดูซีดเซียว ปรกติพ่อผมไม่ใช่คนที่จะเจ็บป่วยอะไรง่ายๆ เท่าที่จำได้พ่อไม่เคยนอนโรงพยาบาลเลย ไม่มีโรคประจำตัวด้วย ผมเดินไปนั่งอยู่ข้างเตียง อยากบอกพ่อว่าไอ้ต้นไผ่ของพ่อมันมาหาพ่อแล้ว แต่ไม่กล้าปลุก พ่อเป็นอะไรวะ ผมเดินไปดูชาร์ตที่แขวนไว้ท้ายเตียง แม่งลายมือหมอโคตรส้นตีน อ่านไม่เห็นรู้เรื่องเลย

ผมกลับมานั่งมองดู พ่อที่นอนหลับอยู่ แม่งอยากจะร้องไห้ว่ะ กูทำอะไรลงไปเนี่ย ถ้าพ่อป่วยเพราะกูจริงๆ กูคงมองหน้าใครไม่ติดอีก ผมนั่งมองพ่อไม่ทันไรน้ำตาแม่งก็ไหล หลังจากวันที่มีเรื่องกับไอ้ต้าวันนั้นผมไม่ได้ร้องไห้อีกเลย ผมนั่งมองอยู่พักใหญ่ เสียงประตูห้องก็เปิดออก ไอ้โตยืนอยู่หน้าห้อง มันก็คงงงที่เห็นผมนั่งอยู่ ในมือมันถือกระเป๋ามาด้วย มันคงจะมานอนเป็นเพื่อนพ่อ

"เฮ้ย ไอ้ต้น มึงไปอยู่ไหนมา" ไอ้โตเดินปรี่มาหาผม หน้าตาดีใจสุดๆ ผมยืนอึ้งเลย จริงๆ ไม่อยากให้ใครเจอ "มึงรู้ไหมพ่อเป็นห่วงขนาดไหน" ไอ้โตพูดเสียงสั่น ผมไม่ไหวแล้ว ปล่อยน้ำตาไหลพรากเลย พ่อกูป่วยเพราะกูจริงๆด้วย "พ่อเป็นอะไร" ผมถามไอ้โตเสียงสั่น "หมอบอกเป็นโรคเครียด ก็ตั้งแต่มึงหายไปพ่อก็ไม่ยอมกินข้าวเลย ไม่หลับไม่นอน หมอเพิ่งให้ยานอนหลับเนี่ยถึงเพิ่งหลับได้ มึงไปอยู่ไหนมาวะ รู้ไหมว่าพวกกูเป็นห่วง" ผมอึ้งเลย "ไอ้ต้น กลับมาบ้านเหอะ" ไอ้โตพูดโดยไม่ยอมให้ผมโต้ตอบ "ไอ้ต้าก็เป็นห่วงมึง มันโทรหามึงติดต่อมึงไม่ได้เลย"

"พี่โต ผมขออะไรอย่างนะ" ผมพยายามพูดปรับเสียงไม่ให้สั่น "ตอนนี้ผมยังไม่อยากกลับบ้าน บอกพ่อด้วยว่าผมสบายดี" ผมกลืนน้ำลายอีกครั้ง "แล้วอย่าบอกไอ้ต้าว่าผมมาหาพ่อนะ" ไอ้โตจ้องหน้าผมเขม็ง "ไอ้ต้น ถ้ามึงยอมคุยกับไอ้ต้า แล้วมึงรู้ว่าอะไรเป็นอะไร มึงอาจจะต้องเสียใจที่ทำแบบนี้นะ" อะไรของมึงวะไอ้โต กูยังเจ็บตูดอยู่เลยยังจะมีอะไรที่จริงกว่านี้อีก "อย่าพุดเรื่องนั้นได้ไหม ไม่อยากคุย" ผมขึ้นเสียง ไอ้โตส่ายหน้าอย่างไม่ชอบใจ "แล้วแต่มึงแล้วกันนะ แต่กูจะบอกให้ ว่าไม่ใช่ว่ามึงจะเจ็บคนเดียว ไอ้ต้ามันก็เจ็บไปไม่น้อยกว่ามึง" แม่งไอ้โตหมายความว่าไงวะ

ผมถามไอ้โตได้ความว่ามันกับไอ้ต้าจะสลับ กันมาดูพ่อ โดยในช่วงเย็นถึงสักสี่ห้าทุ่มไอ้ต้าจะมา แล้วดึกๆ ไอ้โตก็จะมานอนกับพ่อ พอดีกูว่างช่วงเช้าด้วย งั้นกูมาหาพ่อตอนเช้าก้ได้วะ ดีเหมือนกัน ไม่ต้องเจอพวกมันด้วย ยังไม่อยากคุยอะไรทั้งนั้น "อย่าลืมนะพี่ ห้ามบอกไอ้ต้านะ" ผมย้ำกับพี่โตอีกครั้งก่อนออกมาจากห้อง

ผม กลับมาที่รถ ไอ้เชนมันนั่งรออยู่ไม่พูดอะไร ผมนึกว่ามันเหนื่อยเลยปล่อยให้มันอยู่เฉยๆ ขับรถพามันกลับคอนโด ไอ้เชนไม่พูดอะไรตลอดทางกลับ ผมประคองมันกลับขึ้นห้องมันก็ไม่พูด แต่พอถึงห้องมัน มันก็เปิดตู้เย็นส่งเบียร์ให้ผมที่นั่งพักอยู่ที่โซฟา ไอ้เชนมันจ้องหน้าผมเขม็งจนผมอึดอัด แม่งเป็นเหี้ยอะไรอีกวะ ไอ้เชนซดเบียร์อึกใหญ่ก่อนพูดออกมา

"เอาล่ะไอ้ต้น มึงเล่าความจริงมาสิ ว่าเรื่องราวมันเป็นยังไงกันแน่"

[Blackrose]

ควยเล็กเอาไว้ใช้ ควยใหญ่เอาไว้โชว์ 38

" เอาล่ะไอ้ต้น มึงเล่าความจริงมาสิ ว่าเรื่องราวมันเป็นยังไงกันแน่" ไอ้เชนถามเสียงเข้ม หน้าตาจริงจัง เอาไงดีละไอ้ต้น มึงจะลอกมันดีไหมหรือมึงจะปิดไว้ บอกไปก็ได้ระบายนะเว้ย จะได้ไม่อัดอั้น อย่างน้อยไอ้เชนมันก็น่าจะเป็นผู้ฟังที่ดีให้มึงได้ เอ หรือว่าจะไม่บอก เพราะถ้าบอกไปแม่งอาจเกลียดกูก็ได้นะที่กูมีอะไรกับพี่น้องตัวเอง

" ว่าไง เล่ามานะมึง เมื่อกี้ในลิฟท์น่ะสองคนนั้นพี่มึงใช่ไหม" อ้าว ไอ้ห่าเชนแม่งรู้ได้ไงวะ แล้วกูจะปฏิเสธยังไงได้อีก เล่าก็เล่าวะ ดีเหมือนกัน ได้ระบายออกบ้างกูจะได้ไม่อกแตกตาย ผมเลยตั้งต้นเล่าเรื่องทั้งหมดให้มันฟัง ไอ้เชนมันฟังอย่างตั้งใจ แต่ผมกั๊กไว้นะว่า "มีอะไรกับไอ้ต้า" ที่บอกมันไปนั้นใครเสร็จใคร

" สรุปว่ามึงโดนพี่มึงเย็ดมา เลยหนีออกจากบ้าน" ไอ้เชนสรุปเรียบร้อย ไอ้เหี้ยกูอุตสาห์ไม่บอกแล้วนะว่าใครเสร็จใคร มันยังเสือกเดาถูก สัดแมร่งไม่คิดว่าไอ้ต้าโดนกูเย็ดมั่งวะ กูก็ผู้ชายนะโว้ย ใหญ่กว่าไอ้ต้าอีก "เอาเป็นว่ามีอะไรกันดีกว่ามั้ย มึงอย่าพูดเลยว่าใครเสร็จใคร" แหะๆๆ

"ถ้าเป็นอย่างที่มึงเล่า แสดงว่ามึงก็ต้องเคยมีอะไรกับผู้ชายมาก่อนสิ" ไอ้เชนถามต่อ ตาวาวเชียวนะมึง หมายความว่าไงวะ กูได้แต่พยักหน้า "ถึงว่า กูกะแล้วมึงเป็นเกย์แหงๆ" อ้าว พี่เชนคร้าบ รวบรัดตัดความอย่างนี้ผมก็แย่เส่ "เฮ้ย แต่กูก็เอาหญิงนะ ไม่ใช่เกย์หรอก ที่เอาผู้ชายอ่ะความเงี่ยนมันพาไป" ผมรีบแก้ตัว ไม่รู้เพื่ออะไรเหมือนกัน แต่แก้ไว้ก่อนดีกว่า

"ไม่อ่ะ กูว่ามึงอ่ะเกย์" ไอ้เชนยังคงยืนยัน "กูว่ากูดูไม่ผิดหรอก" ไอ้เชนสำทับอย่างมั่นใจ "แล้วมึงเป็นเกย์หรือไง ถึงดูออกว่ากูเป็นหรือเปล่า" ผมย้อน ไอ้เชนหน้าแดงเลยเว้ย "กูถามมึง อย่ามายุ่งกับกู" ไอ้เชนรีบพูดทันทีเมื่อเห็นผมจ้อง อายกูนี่หว่าไอ้สัด "ใช่ป่ะไอ้เชน มึงยอมรับมาเหอะ" ผมถามมันเสียงจริงจัง จ้องตามันกะให้ละลายคาที่ ไอ้เชนหลบตา "ถ้ามึงเป็นกูก็เป็น ถ้ามึงไม่เป็นกูก็ไม่เป็น" ไอ้เชนตอบกวนตีน สัดนี่

"แต่กูไม่ใช่ จริงๆ นะ" ผมยังคงยืนยัน "ใครทำกูน้ำแตกได้กูเอาหมดแหละ ชายหญิงกูไม่สน" กูรีบบอกคำจำกัดความของกูให้ไอ้เชนฟัง "แต่ยังไงกูก็ชอบเอาหญิงมากกว่า" ผมยังคงดื้อ ไม่ยอมรับ "ถุย อย่ามาพูดเลยมึง กล้าพิสูจน์ไหมล่ะ" ไอ้เชนพูดท้าทาย พิสูจน์ไงวะ สัดนี่ หาเรื่องให้กูหายเงี่ยนอีกละ

" มาเลยดีกว่าเดี๋ยวจะหาว่ากูไม่แน่" ผมรับคำท้า ไอ้เชนยิ้มเดินเข้าห้องไปหยิบหนังสือออกมาตั้งเบ้อเริ่ม "อ่ะ มึงลองดูเล่มนี้เดะ" ไอ้เชนยื่นให้ผมเล่มนึง โหยแม่งหนังสือโป๊นี่หว่า ไอ้สัดเชนแม่งเป็นเกย์นี่หว่า หนุ่มหล่อดอบักเอิ้บยืนควยแข็งเต็มเล่มเลย คนไทยแม่งก็ควยใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย กูเปิดไปผ่านๆ "ไม่เห็นมีอะไรเลย มีแต่ควยเต็มไปหมด" ผมพูดเมื่อเปิดจบเล่ม

ไอ้เชนเดินกระเผลกมารับ หนังสือคืน ผมก็มองดูว่ามันจะทำอะไร มันนั่งลงข้างๆผม แล้วก็คว้ามับเข้าที่ควยผมเต็มแรง ดีนะที่ควยกูยังไม่แข็ง (เป็นไปได้ไงวะ) "โอ๊ย ไอ้เชน มึงจะทำอะไร" กูตกใจแต่ไม่ปิด ฮา ไอ้เชนแม่งก็ลูบๆ คลำๆ "เฮ้ย ควยแม่งเล็กหรือยังไม่แข็งแน่วะ จับไม่โดนเลย" ไอ้สัดนี่พูดจา เดี๋ยวพ่อก็เอาควยฟาดปากแตก

"อ่ะ ลองใหม่ คราวนี้มึงแข็งแน่" ไอ้เชนหยิบเล่มใหม่มาให้ "เย็ดกันด้วยเล่มนี้" แสรดดดดดด มึงจะทดสอบอะไรกูเนี่ย อยากโดนกูจิ้มก็บอกมาเส่ มัวแต่พิสูจน์อยู่ได้ แต่เล่นไปกับมันก่อนแล้วกัน กูเปิดไปทีละหน้า แกล้งทำตาเบลอให้เกห็นไม่ชัดเดี๋ยวควยแข็ง แหะๆ เปิดจนจบเล่ม ควยกูยังนอนนิ่งไม่ติงไหว เอ๊ะ หรือว่ากูเสื่อสมรรถภาพไปแล้ว ไม่น้าาาาาาาาาา โดนไอ้ต้าจิ้มทีเดี๋ยวควยเหี่ยวเลยเหรอ

"เออ แม่งไม่แข็งจริงด้วยวะ" ไอ้เชนร้องเมื่อจับควยผมอีกที "ไหน แล้วมึงอ่ะ สัดแข็งโด่เชียวนะ" ผมไม่ปล่อยให้แม่งจับควยกูคนเดียวหรอก แม่งควยแข็งสัดๆ เลยไอ้ห่าเชน มันรีบปัดป้องแต่ไม่ทันแล้ว กูคว้ามันเต็มลำไปแล้ว "ปล่อยกู" ไอ้เชนดิ้นหนี ผมหัวเราะหุหุหุหุ กูสะจายยยยยยย

"เห็นป่ะบอกแล้วกู ไม่ใช่เกย์" ผมรีบสรุป ไอ้เชนมันทำท่าไม่เชื่อ "ไหนมึงลองเล่มนี้ดิ" มันส่งเล่มใหม่มาให้ผม คราวนี้ชายหญิงแหะ กูควรต้องแข็งแล้วใช่ไหม ลูกควยเอ๋ย ปั้มเลือดด่วน อ่านไปยังไม่ทันครึ่งเล่ม ไอ้เชนมันคงเห็นความเปลี่ยนแปลง เลยคว้าหมับเข้าที่ควยผมอีก คราวนี้เต็มดุ้นเลย มันแหกปากร้องตาโตเลย "สัดแข็งว่ะ ใหญ่ด้วย" ผมหัวเราะหุหุหุ "ถูกทุกข้อ" ผมพูดขำๆ มันยิ้มเขินไปเลย

"ไงล่ะ บอกแล้วกูไม่ได้เป็น" ผมสรุปอีกครั้ง "เดี๋ยว เมื่อกี้มึงอาจดูควยผู้ชายก็ได้นิ ไม่ได้ดูหีอ่ะ" แม่งเอ้ยไอ้ห่าเชน จะให้กูเป็นให้ได้ใช่ไหม เดี๋ยวพ่อจัดให้ซะหรอก จะนอนร้องไม่ออกทีเดียว "ต้องพิสูจน์อีก" ไอ้เชนร้องบอกพลางเดินเขยกไปนั่งโซฟาฝั่งตรงข้ามผม

" ถ้ามึงไม่ใช่เกย์จริงๆ มึงเห็นกูแล้วต้องไม่แข็งนะ" ไอ้เชนพูดหน้าแดงเลยเว้ย แล้วอะไรวะที่มันว่าเห็นกูแล้วต้องไม่แข็ง งงกะมัน "มึงถอดเสื้อผ้าออกดิ" ไอ้เชนสั่งผม ผมก็ต้องเป็นผู้ฟังที่ดี สั่งอะไรก็ต้องทำตามใช่ไหม แต่มันบอกต้องไม่แข็ง เอ้า ลูกควยเอ๋ย สูบเลือดออกด่วน ยิ่งเหี่ยวยิ่งดี ผมถอดเสื้อผ้าช้าๆ เรื่องอายไอ้ต้นไม่ค่อยเป็นอยู่แล้ว ตอนนี้เหลือแต่กางเกงในตัวเดียว ตัวใหม่ที่ไอ้เชนซื้อให้อีก หุหุหุ อะไรจะเหมาะเจาะขนาดน้านนนน ผมนอนแผ่ให้มันเห็นเป้ากางเกงในบางๆ ที่ห่อหุ้มกระโปกผมอยู่ ส่วนปลายควยนะผมจับมันงัดขึ้น

"อ่ะ แก้แล้ว เอาไงว่ามา" ผมรีบพูดก่อนที่ควยจะแข็งเหอๆ ไอ้เชนกำลังจ้องควยผมอยู่สะดุ้งเฮือกเลย "เอ้า ดูซะก่อนนะ ว่ามันไม่แข็ง" ผมเอามือถกขอบกางเกงในลงให้มันเห็นควยผมชัดๆว่ายังไม่แข็ง แต่มึงอย่าจ้องนานนะ เดี๋ยวแม่งแข็งขึ้นมา ผมให้มันดูเสร็จก็เก็บควยเข้าไปใหม่ไอ้เชนยังจ้องไม่วางตา "ไหนจะทำอะไรเร็วๆดิ"

ไอ้เชนเอามือกุมควยตัวเองช้าๆ แล้วมันก็ถอดเสื้อนักศึกษาออก ไอ้เชนหุ่นน่ากินมาก คือไม่ใช่พวกมีกล้ามเป็นมัด หุ่นมันบางๆ ไหล่กว้าง แถมขาวอีก แม่งกูยิ่งแพ้ความขาวอยู่ด้วย มันโยนเสื้อมาที่ผม กลิ่นน้ำหอมจางๆ โชยมา ลูกควยเอ๋ย หยุดปั๊มเดี๋ยวนี้นะมึง ไอ้เชนจ้องหน้าผม เอามือลูบไล้ลำตัวตัวเอง ปากบางๆเผยอครางออกมา โอยกูจะบ้าตาย แม่งเล่นงี้กูก็แย่เส่

ไอ้เชนเห็นผมจ้องมันก็ยิ้มใหญ่ แอ่นเอวลอยขึ้นแล้วปลดเข็มขัดรูดซิปกางเกงลงช้าๆ กางเกงในสีขาวโผล่มาตามรอยแยก มันอวบอูมดีทีเดียว ไอ้เชนไม่ยอมถอดออกหมด มันเอามือล้วงเข้าไปกุมควยที่ถูกกางเกงในหุ้มไว้ ตายังจับจ้องกูตลอด มันล้วงควยตัวเองแล้วแอ่นตูดไปด้วยจนเอวลอยโด่ง แสรดใครเห็นแล้วไม่แข็งก็ไปบวชเหอะ ผู้หญิงเห็นยังอาจหีแฉะได้ แต่ถ้าชายแท้เห็นอาจควยหดเลยทีเดียว

ไอ้เชนมองตาผมตลอดเวลาที่มัน ค่อยๆ ถอดกางเกงลง ตอนนี้ผมเห็นควยโด่เด่ของมันแทงกางเกงในตัวจิ๋วออกมาจนขอบยางยืดโป่ง ควยทั้งยวงเห็นรำไร ส่วนควยกูน่ะเหรอ เขื่อนจะแตกอยู่แล้ว แม่งคนอะไรยั่วเย็ดชิบหาย ไอ้เชนผุดลุกขึ้นยืนทั้งเป๋ๆ มันเอาขาข้างที่เจ็บยกลอยบนโซฟา แม่งเอามือลูบควยในกางเกงในจนแม่งแทบปริตามรอยลูบ มันพยักหน้าให้ผมช้าๆ หุหุ เสร็จกูแน่มึง

ผมค่อยๆลุกออกจากโซฟาที่นั่ง ไอ้เชตาโตทันทีที่เห็นควยผมได้เต็มตา "ไอ้ต้นมึงใหญ่ชิบเลยวะ" อ้าว ก็กูเคยบอกมึงเหรอว่าควยกูเล็ก ไม่เคยนะโว้ย "นั่นไง เกย์ชัวร์ๆ ควยแข็งขนาดนี้" ไอ้เชนพูดยิ้มๆ สัดมึงสิ เห็นขนาดนี้ควยก็แทบจะระเบิดแล้ว "เออ เป็นหรือไม่เป็นก็ช่างแม่งเหอะ แต่ตอนนี้กูเงี่ยนแล้วว่ะ" ผมพูดใส่หน้าไอ้เชนจังๆ มีนเงยหน้ามา สัดนี่เดี๋ยวก็จูบซะหรอก ไอ้เชนหน้าแดงก่ำหลบตาผม อ้าวแล้วไมมึงไปจ้องควยกูอย่างนั้น

"ควยมึง แข็งป่าววะ" ผมถามไอ้ชนทั้งๆที่มันแข็งแทบจะทิ่มตากูอยู่แล้ว "ไอ้ต้นมึงกลับไปนั่งก่อน" ไอ้เชนผลักผมออกห่างทันทีที่ผมเขยิบตัวใกล้อีก ผมเดินถอยหลังช้าๆ เอาควยชี้หน้ามันอย่างโกรธเคือง แม่งกูจะแดกอยู่แล้วดันเสือกมาขัดจังหวะ อะไรของมันอีกวะ ไอ้เชนหยิบโฉทรศัพท์มือถือมันออกมา "ควยมึงใหญ่ชิบ ขอกูถ่ายรูปเป็นที่ระลึกหน่อย" ไอ้สัดเชน แม่งจะมาถ่ายควยกูทำถ้วยอะไรตอนนี้ เอ๊ะ หรือว่า "มึงจะเอารูปควยกูไว้ดูตอนชักว่าวเหรอ" ผมร้องถามไอ้เชนที่กำลังเอากล้องจ่อควยผมอยู่ ไอ้เชนเงยหน้าขึ้นมาแล้วตอบสั้นๆ "เหี้ย"

"ไอ้เชน มึงจะงัดออกมาดูชัดๆ ก็ได้นะ" ผมบอกอนุญาตให้มันเล่นกับควยผมได้เต็มที่ คราวนี้ไอ้เชนไม่ปฏิเสธ มันถกกางเกงในผมลง ควยเด่ชี้โด่ขึ้นฟ้า หัวถอกบานทะโร่ทักทายเต็มที่ ผมรีบยกก้นให้ไอ้เชนดึงกางเกงในผมออกจนสุดปลายเท้า ดูดเลยเส่ ดูดเลย ผมภาวนาในใจ ไอ้เชนจับควยผมเอามือกำไว้รอบแล้วถ่ายรูปมือสั่นทีเดียว มันกางมือเอานิ้วโป้งทาบที่โคนควย ส่วนนิ้วชี้แม่งชี้ที่ปลายควยกูพอดี "ไอ้ห่า ยาวเป็นคืบเลย" ผมกระดกควยสู้มือมันกะให้มันประทับใจ แม่งดูดสิวะ กูแอ่นซะขนาดนี้ยังไม่สนอีกเหรอ

"เดี๋ยวมานะ" ไอ้เชนรีบลุกขึ้นแล้วเดินโขยกเข้าห้องน้ำ เฮ้ย จะไปไหนวะ ของจริงอยู่ข้างหน้า มึงยังจะชักว่าวอีก แม่งควยมันคงแข็งไม่แพ้กันเพราะเห็นกางเกงในมันถูกรั้งซะก้นตึงเชียว ไอ้เชนเข้าห้องน้ำปิดประตูล็อก ไอ้สัดนี่จะขึ้นสวรรค์คนเดียวเหรอ หรือแม่งปวดขี้วะ เอ๊ะ แม่งเอาโทรศัพท์ไปด้วย ชักว่าวแหงๆ ไอ้เหี้ย มึงมารับผิดชอบกูเดี๋ยวนี้ ทำควยกูแข็งแล้วหนีเหรอ

ผมเดินแก้ผ้าโทงๆ ควยแข็งโด่ไปยืนรอมันอยู่หน้าห้องน้ำ ไอ้เชนไม่ออกมาซักที ผมเคาะประตู "ไอ้เชนนนนนนนนนนน ทำอารายยยยยยยยยย" ไอ้เชนเงียบไม่ตอบ สัดนี่เอารูปกูไปชักว่าวหรือไงวะ "เชนว้อยยยยยยยย ออกมาเห้อออออออออออออออออออ" ไอ้เชนยังเงียบไม่ออกมา ผมเลยเคาะประตูแรงขั้น สักพักไอ้เชนก็เปิดประตู โหแม่งควยแข็งรอกูอยู่เชียว มันยังไม่ถอดกางเกงในออกแต่มันคงช่วยอะไรมาก หมูยอขนาดน่ากินกำลังแข็งโด่เด่ปานจะแทงกางเกงในขาด แต่กูก็ไม่นำพา (ฮิๆๆ อินเทรนด์ไหมกู กำลังฮิตทีเดียว) ปล่อยให้ตากูกะมันจ้องกัน ส่วนควยกูชี้มันเหมือนกำลังจี้ตัวประกัน

"ไปไหน" ผมร้องทันทีที่ไอ้เชนรีบเดินหลบ ขาเดี้ยงๆ ยังทำเก่ง แล้วผมก็ขวางมันไว้ ไอ้เชนไม่พูดพยายามหลบไปอีกทาง ผมก็ปราดเข้าไปติด มันผลักอกผมออกโดยไม่ยอมมองหน้า ผมแกล้งเบี่ยงหลบให้มันผ่านไป ไอ้เชนรีบคว้าโอกาสแต่มันเข้าทางไอ้ต้น หันหลังให้กูอย่างนี้ก็เสร็จสิ ผมกระโดดรวมตัวไอ้เชนล้มนอนลงบนโซฟา ไอ้เชนมันขาเดี้ยงอยู่แล้ว เลยไม่ยากเลยที่จะล้มลงโดยมีผมนอนทับ มันพยายามดิ้นพลิกตัวหันหน้ามา "มึงจะทำอะไร" ไอ้เชนร้องเมื่อเห็นผมเอาแขนสองข้างยันเบาะหน้าผมห่างหน้ามันไม่ถึงฟุต "ไม่กินผักทำไมไม่บอก" เอ้ย ไม่ใช่ ไอ้ต้นนอกเรื่องแล้วมึง "เป็นเกย์ทำไมไม่บอก" ผมถามตาจับจ้องไม่กระพริบ ไอ้เชนหลับตา "พูดอะไร ไม่รู้เรื่อง" แหมๆ ไอ้ห่าเชน หนังสือโป้ผู้ชายเต็มห้อง มึงยังจะบอกว่าไม่ได้เป็นอีกเหรอ ผมเขยิบหน้าเข้าไปใกล้อีก มันยังหลับตาอยู่ แต่คงรู้สึกได้เพราะลมหายใจของผมปะทะเข้าหน้ามันเต็มๆ ขนไอ้เชนลุกจนเห็นได้ชัด

"มึงเป็นหรือไม่เป็นกูไม่สน แต่มึงทำควยกูแข็ง มึงต้องรับผิดชอบ" ผมพูดกับมัน ไอ้เชนลืมตามาพอเห็นหน้าผมจ่อขนาดนั้นก็รีบหลบตา "มึงไปชักว่าวเองสิ มายุ่งอะไรกับกู" ไอ้เชนตอบเสียงเบา มันเขินกูนี่หว่า อย่างไอ้เชนท่าทางมันคงไม่ซิงหรอก น่าจะเคยมาบ้างแล้ว "แต่กูอยากให้มึงทำให้" ผมพูดพลางซุกหน้าเข้าซอกคอที่เบี่ยงหลบ หนีเก่งนักนะ เดี๋ยวพ่อก็ฝากรอยไว้หรอก "นะค้าบบบบบ" ผมร้องเบาๆใกล้ๆหูมัน คำพูดเดียวกันกับที่เคยใช้เผด็จศึกพี่ดิวสำเร็จมาแล้ว ไอ้เชนพยายามเบี่ยงหลบแต่ตัวมันอยู่นิ่ง แล้วจะหนีไปไหนได้

"อือ" เสียงไอ้เชนครางฮือ เมื่อลิ้นผมสัมผัส เอะหรือมันตอบว่าได้วะ แต่ที่แน่ๆมันไม่ปัดป้องกูแล้วนิ เสร็จไอ้ต้นละมึง ผมซุกเข้าซอกคอแล้วเม้มริมฝีปากทันที ไอ้เชนเอื้อมมือมากอดผมไว้หันหน้ามาจูบปากสู้ ผมทิ้งตัวจากที่โก่งลอยไว้ให้แนบไปกับตัวมัน ควยแข็งๆของไอ้เชนเบียดบดกับควยผม สองข้าของมันอ้าออกจนผมสามารถทิ้งตัวลงหว่างขามันได้เต็มๆ

ผมถอน ปากออกมามองหน้าไอ้เชน สายตาอายๆ ของมันหายไปไหนแล้วไม่รู้ เหลือแต่สายตาหื่นๆจ้องกลับมา เอาสิ กูก็หื่นได้ไม่แพ้มึงหรอก ผมก้มลงจะจูบปากมันอีกครั้ง แต่ไอ้เชนอ้าปากขึ้นมาก่อน "เดี๋ยวก่อน มึงเป็นแบบไหน" มันถามผม "แบบไหนคือ" แบบว่าตอนนั้นกูงง เรียนแต่ภาคปฏิบัติมาเลยไม่รู้จักทฤษฎี "รุกหรือรับ" ไอ้เชนพูดเสียงเบาๆ อ่ะนะ มีให้กูเลือกอีกเหรอ ชักจะดีเกินไปแล้วมึงเนี่ย "รุกว่ะ กูรุกอย่างเดียวเท่านั้น" ผมตอบเต็มเสียง แหมไอ้ต้น มึงเพิ่งรับไอ้ต้ามาไม่ทันไร ยังงมีหน้ามาบอกว่ารุกอย่างเดียว ไอ้เชนมองผม "กูก็รุกอย่างเดียวเหมือนกัน" ป๊าดดดดดดดดดด ไอ้ต้นเจอเพลงดาบสำนักเดียวกันซะแล้ว คราวนี้ใครจะซวยวะ

"กูขอมึงได้ ป่ะ" ผมส่งเสียงอ้อนๆ เต็มที่ ขอกูเหอะ ยิ่งตูดไม่เคยโดนเนี่ยกูยิ่งอยากได้ ไอ้เชนส่ายหน้าผลักอกผมออก "ไม่ได้ ยิ่งเป็นมึงยิ่งไม่ได้" ผมนั่งมองหน้ามันที่ค่อยๆ ขยับตัว "นะค้าบบบบบบ" กูงัดไม้ตายมาอีกครั้ง แต่คราวนี้ "ไม่มีทาง กูไม่ยอมให้มึงเอาไอ้นั่นของมึงมาใส่ตูดกูเด็ดขาด" ไอ้เชนตอบเสียงแข็ง พร้อมๆ กับที่มันผุดลุกนั่งเก็บคองอควยเรียบร้อย "นะค้าบบบบบบ" ผมงัดมาใช้อีกรอบ ไอ้เชนส่ายหน้า โถๆๆ เชนจ๋า ไอ้นั่นของกูอยากจะไปสำรวจไอ้นี่ของมึงเต็มแก่แล้ว ขอกูเหอะนะ

ไอ้ เชนไม่พูดอะไรต่อ มันรีบลุกออกจากโซฟาไป ผมรีบเขยิบตาม ไปไหนวะไอ้นี่ ไอ้เชนเดินเข้าห้องนอน ผมเดินตามไปติดๆ "ไม่เอา จะนอนแล้ว มึงไปชักว่าวไป" ไอ้เชนร้องบอกผมหน้าประตู เหี้ยเอ้ย ยังไม่ได้ทำอะไรเลยแค่จูบอย่างเดียวมึงก็หนีกูแล้ว เป็นเกย์ภาษาอะไรวะ "นอนด้วยเส่" ผมร้องขอมัน ที่ผ่านมาอยู่บ้านมันผมนอนที่โซฟาตลอดเพราะไม่อยากรบกวนมันมาก ไอ้เชนมันมองหน้าสลับกับควยผมแบบชั่งใจ "ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวมึงปล้ำกู" แสรดดดด "นอนละ บาย" เฮ้ย ไอ้เชน ปล่อยกูโด่เด่อย่างนี้ได้ไง มันปิดประตปั้งเลย สัดนี่เดี๋ยวเหอะ

"เชนค้าบบบ ออกมาก่อนเส่ ดูดให้ก็ยังดี นะค้าบบบ" ไม้ตายที่ใช้ไม่ได้ผลยังจะหน้าด้านใช้อีก ไอ้เชนไม่ตอบเงียบไป ผมแกล้งตะกายประตูไอ้เชนแม่งก็ยังเงียบ ทำอะไรอยู่ว้า แม่งยั่วกูเห็นๆ พอแข็งแล้วก็ทิ้งซะงั้น "ไอ้เชนนนนนนนนนนนนนน" แกรกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เกือบสิบนาทีไอ้เชนก็ไม่เปิดประตู ผมเดินควยตั้งคอตกมาที่โซฟา เหนื่อยเป็นเหมือนกันนะโว้ย พอนั่งลงไป อะไรยาวๆแข็งๆ ก็ทิ่มตูดกู สะดุ้งโหยงเลย สงสัยจะหลอนไปอีกนาน

โทรศัพท์ ไอ้เชนตกอยู่บนโซฟา ผมหยิบมันมาเปิดดูเข้าแกลลอรี่ โห ควยใครวะ หน้าตาเหมือนควยกูเลย อ่อ นั่นไงเจ้าของมัน แหมเห็นหน้าเห่ยๆ เป็นไอ้ตี๋อย่างมึงนี่ควยไม่น่าใหญ่เลย เฮ้ย ชิบหายแล้ว ไอ้เชนแม่งถ่ายควยกูแบบเห็นหน้าด้วย จะส่งให้ใครดีวะ เอ้ย จะลบยังไงวะ ผมรีบกดเมนูลบรูปที่เห็นทั้งควยทั้งหน้าผมออก เฮ้อ หมดซะที อ้าว เฮ้ยโทรศัพท์แม่งมีเมสเสสเข้ามาพอดี

"ได้รับรูปของเพื่อนเชนแล้ว Kใหญ่มากจริงๆ พรุ่งนี้พามาที่ร้านให้ได้นะ พี่ให้ห้าหมื่น"

[Blackrose]

ควยเล็กเอาไว้ใช้ ควยใหญ่เอาไว้โชว์ 39

" ได้รับรูปของเพื่อนเชนแล้ว Kใหญ่มากจริงๆ พรุ่งนี้พามาที่ร้านให้ได้นะ พี่ให้ห้าหมื่น" ผมอ่านเมสเสสที่ส่งมาหลายรอบ เพื่อนเชน เคใหญ่ ห้าหมื่น ไอ้สัดเชน แม่งตอนเข้าห้องน้ำเมื่อกี้มันแอบส่งรูปควยกูไปให้ใครแน่ๆ แล้วร้านที่มันว่านี่มันร้านไหนวะ แล้วไอ้เชนไปทำอะไรที่นั่น เอ้ย อย่าบอกนะมึงว่ามึงเป็นเด็กขาย หรือเป็นเอเย่นต์ส่งผู้ชายขายน้ำ

ผม อึ้งกับสิ่งที่ไอ้เชนทำ อึ้งอย่างแรกคือถ้ามันเป็นเด็กขาย เพราะคนอย่างไอ้เชนไม่น่าทำได้ ถ้าเป็นกูก็ว่าไปอย่าง (อ้าว) แต่หน้าตาหุ่นมันก็ดี แถมท่าทางจะ "เชี่ยว" เรื่องอย่างว่าไม่ใช่น้อย อึ้งอย่างที่สองถ้ามันเป็นเอเย่นต์จริง มันก็เป็นคนคบไม่ได้ขายเพื่อน แต่ที่ดูๆมันเป็นคนจริงใจนะ มันขัดกันไปหรือเปล่า รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ ได้แต่หวังไว้ว่าเป็นอย่างแรกดีกว่า ถ้ามันเป็นเอเย่นต์จริงกูคงแย่

ผม จ้องเมสเสสนั้นซ้ำไปซ้ำมา เอาไงดีวะ ถ้ามึงอยากรู้ว่าไอ้เชนเป็นอะไร มึงต้องตามไปดูนะไอ้ต้น เฮ้ย แต่ถ้าไปกับมันแล้วมันจับกูทำไส้กรอกส่งออกนอก ตูดบานแน่ๆ ไอ้ต้น เอาไงดีวะ เหี้ยเอ้ย ควยกูก็ยังไม่หด ไม่ได้เอาน้ำออกก็นอนไม่หลับ แป๊บเดียวเลือดชั่วในตัวก็แล่นจากควยเข้าสู่สมอง เอายังงี้ดีกว่าไอ้ต้น

ผม กดเปลี่ยนเมสเสสนั้นเป็นยังไม่ได้อ่าน แล้วรอเวลาประมาณสิบนาที ควยกูยังคงทำหน้าที่สนองความหงี่ของเจ้านายมันได้อย่างต่อเนื่อง ไม่มีหดมีเหี่ยวให้เคืองใจ จากนนั้นผมกดเมนูริงโทร นี่ไงเพลงเรียกเข้าของไอ้เชนมัน ว่าแล้วผมก็กด "เล่น" ทันที

"จ๊ะ จา ด้า ด้าว จ๊ะ จา จา ด้า ด้าว อู้ววววววววววว จ๊ะ จา ด้า ด้าว จ๊ะ จา จา ด้า ด้าว อู้ววววววววว" น้องไอซ์ซี่ ศรัญญ่า ส่งเสียงกระตุ้นความเสียว ไม่ใช่ละ ส่งเสียงเรียกเข้าดังสนั่น แหม เพลงแม่งเข้ากะกูดีแท้ "คนใจง่าย" ดังไม่กี่นาที เสียงประตูห้องไอ้เชนก็เปิดออก ผมหลับตาปี๋ทำเป็นนอนอยู่ แต่ควยกูนอนยักคิ้วอยู่ใต้หมอนที่เอามาปิดไว้ เปิดไม่ได้เว้ย เดี๋ยวไอ้เชนรู้ตัว

ผมปรือตาดู เห็นไอ้เชนค่อยๆ เดินย่องมาที่มือถือมันที่วางอยู่บนโต๊ะ ถ้าไอ้เชนแม่งเฉลียวใจสักหน่อยก็คงรู้ว่าใครมันจะไปนอนหลับได้เพราะเสียง เพลงมันดังขนาดมันอยู่ในห้องแล้วยังได้ยิน เสือกเชื่ออีกว่ากูหลับอยู่ ไอ้เชนหันหลังให้ผมหยิบโทรศัพท์มายืนดู มันคงงงที่ทำไมไม่มีสายโทรเข้าแต่มีเสียงริงโทนดังขึ้นมา แต่กว่ามันจะรู้ตัว กูก็ยืนอยูหลังมันแล้ว ควยกูห่างจากตูดมันไม่กี่เซ็นตื จับกดแม่งตรงนี้ดีไหม ใส่บ็อกเซอรฺมาตัวเดียวด้วย แถมผิวแม่งโคตรเนียน โอ้ย อยากเอาควยถูโว้ยยยยยยยย

"เอ้ย ทำอะไร" ไอ้เชนร้องลั่นทันทีเมื่อผมสวมกอดมัน เมื่อกี้กูปล่อยมึงหลุดไปรอบนึงแล้ว ถ้ามึงรอดไปได้อีกรอบอย่ามาเรียกกูว่าไอ้ต้นอีก ไอ้เชนดิ้นพล่านพยายามให้หลุดจากอ้อมกอดกูให้ได้ ผมยิ้มสะใจแล้วกอดมันแน่น ยกตัวมันลอยอุ้มเข้าห้อง ไอ้เชนตัวมันไม่เล็กกว่าผมเลย แม่งโคตรหนัก แถมฤทธิ์แม่งเยอะ มันเอาตีนเหยียดดันขอบด้านข้างของวงกบประตูทั้งสองข้างไว้ ไม่ยอมให้ผมอุ้มมันเข้าห้องได้ แรงดีนักนะมึง ตกลงมันเป็นเด็กขายแน่ป่าววะ ทำตัวเหมือนหญิงสาวไม่เคยเจอควย

"ไอ้ต้น ปล่อยกู" ไอ้เชนร้องลั่น ผมทั้งอุ้นทั้งดันมันให้เข้าห้องให้ได้ ไอ้เชนก็ดิ้นสุดแรงเกิด แม่งขายันอย่างนี้จะเข้าได้ไงวะ แม่งเอ้ยเกือบโง่ กูอุ้มมันถอยหลังแล้วผลิกตัวหันหลังกลับลากมันเข้าห้องแทน ไอ้เชนทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ร้องแล้วก็ดิ้น รอโดนควยกูก่อนเหอะ รับรองมึงได้ร้องได้ดิ้นสะใจแน่ๆ

ผมเหวี่ยงไอ้เชนลงบนเตียงแล้วปิด ประตูห้อง ตู้ไซด์บอร์ดข้างประตูถูกลากมาปิดขวางทางออกไว้ เอาสิ มึงจะหนีกูได้ก็เอาสิ "จะทำอะไรกู" ไอ้เชนร้องลั่นหน้าถอดสี "ป่าว จะนอนด้วยเฉยๆ เป็นไรอ่ะ หน้าซีดเป็นไก่ไหว้เจ้าเลยนะมึง" ผมเดินควยโด่แต่หน้ายิ้มไปหามัน ไอ้เชนทำท่าระวังภัย มันถอยกรูดไปยืนติดข้างฝาเอาหลังพิงไว้

"แล้วทำไมต้องปิดห้อง เอาตู้มาขวางด้วย มึงจะทำอะไร" ไอ้เชนร้องลั่น สายตาจับที่ประตู ผมทำเป็นไม่สน เดินไปใกล้มัน แล้วก็จับมือมันไว้ ไอ้เชนมือเย็นเฉียบ "ง่วงแล้ว มานอนเหอะ พรุ่งนี้มีเรียนไม่ใช่เหรอ" ผมทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ลากมือเย็นๆ ที่เกร็งฝืนนั้นออกจากมุมห้อง ไอ้เชนขืนตัวไว้แต่ผมก็ลากมันมาถึงเตียงจนได้

"เชนจะนอนมุมไหนครับ" ผมถามไอ้เชนยิ้มๆ มันคงนึกว่ากูบ้าแน่ๆ มันได้แต่มองไม่ตอบผม "อ่ะ เชนนอนตรงนี้นะครับ เดี๋ยวต้นนอนเป็นเพื่อนนะ" ผมผลักไอ้เชนนอนลง แล้วล้มตัวนอนข้างๆ กอดมันไว้ ควยแข็งๆ ทิ่มสีข้างมันเต็มๆ "นอนคนเดียวได้ มึงไม่ต้องนอนเป็นเพื่อนหรอก" ไอ้เชนพูดด้วยเสียงที่พยายามปรับให้เข้มพร้อมหน้าตาจริงจัง "ไม่เอา จะนอนด้วย ถ้าไม่ให้ต้นนอนเป็นเพื่อนเชน ต้นนอนเป็นผัวเชนแทนก็ได้นะ"

ไอ้ เชนเงียบกริบทันทีที่ผมพูดจบ มันนอนหงายตัวแข็ง เกร็งทั้งตัวมันคงกลัวกูบุกรุกป่าสงวนของมันมั้ง ผมอมยิ้มนอนเบียดกอดมันไว้ หายใจเบาๆใส่รูหูมันไปด้วย เอวผมก็เบียดเข้าสีข้างมัน เอาสิวะจะทนได้สักเท่าไหร่ ไอ้เชนนอนตัวเกร็งผมเลยเล่นปูไต่ที่หน้าท้องมันไปเรื่อย

"เชนคร้า บบบบบ" ผมส่งเสียงผสมความอ้อนเข้าไปเต็มที่ "ดูควยต้นเส่ มันยังไม่หดเลยนะตั้งแต่ที่เชนจูบกับต้นน่ะ" ไอ้เชนไม่ตอบหลับตาปี๋ "เชนจ๋าาาาาาาา ควยเรามันอยากรู้ว่าปากเชนนุ่มไหมอ่ะ" ผมพูดพลางเอามือลูบหน้าท้องไอ้เชนไปด้วย ขนมันลุกซู่สู้มือผมจนเห็นรูขุมขนเป็นตุ่มเล็กๆ เต็มไปหมด ไอ้เชนยังคงหลับตา ผมเลยรุกหนักขึ้น เอามือจับควยมันภายใต้บ็อกเซอร์สีเทา ไอ้เชนใส่กางเกงในไว้ครับ ถึงว่าทำไมมันถึงมองไม่ออกว่าแข็งหรือเปล่า แต่ทันทีที่มือผมสัมผัสมันก็กระตุกสู้

"ต้น มึงจะทำอะไรกู" ไอ้เชนถามทั้งที่ยังหลับตา แต่ควยแม่งตื่นเต็มที่ เต็มฝ่ามือดีจริงๆ ผมไม่เสียเวลาตอบคำถาม ซุกหน้าเข้าซอกคอไอ้เชนอีกครั้ง ทั้งปากทั้งลิ้นทำงานประสานกัน มือไอ้เชนเริ่มก่ายมาที่หลังแล้วกดหนักๆ ก่อนกอดผมไว้แน่น หน้ามันบิดเบือนหนีไรหนวดที่เพิ่งโกนของผม ปากบางๆ เผยอจนผมอดใจไม่ไหวต้องส่งลิ้นเข้าไป

ผมกดปากประกบกับไอ้เชนนานมาก ตอนนี้ทั้งตัวมันไม่เหลืออะไรแล้ว ควยแข็งโด่ชูช่อโชว์ขนาดที่เรียกได้ว่าเกินตัวมันเลยทีเดียว แสงไฟฟลูออเรสเซนส์ส่องควยมันชัดเจน ควยไอ้เชนไม่ได้ขลิบ แต่หัวควยโคตรถอก แสดงให้เห็นร่องรอยการใช้งานมาพอสมควร ผมเอามือกำท่อนลำนั้นไว้รูดช้าๆ ปากก็ยังคงทำงานอยู่กับปากมัน ไม่ทันไรไอ้เชนร้องซี้ดจนผมต้องถอนปากมาดูหน้ามัน

หน้าไอ้เชนชุ่ม เหงื่อ ปากที่โดนบดเบียดแดงเรื่อ มันมองตาผมยกหัวขึ้นมาจะจูบต่อ ผมสนองมันตามที่ต้องการ สักพักไอ้เชนก็ถอนปากออกอีกครั้ง "ต้น พอเหอะนะ" สัด พูดเหี้ยอะไรวะ กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มมาบอกให้กูพอ "ขอนะคร้าบบบบ" ผมอ้อนอีกที ไอ้เชนถอนหายใจเฮือกใหญ่ มือมันลูบไล้ไปตามหน้าอกผมช้าๆ นิ้วมือนิ่มๆลากผ่านไปจนถึงองคชาติ หรือเรียกอีกอย่างว่าควยของผมที่ผงกหัวโชว์ขนาดเต็มที่ ไหนวะที่มึงบอกให้พอ ถ้าพอแล้วจะมาจับควยกูทำไม

"ต้น" เสียงไอ้เชนกระเส่า "คับ" ผมตอบสั้นๆ สายตาจ้องมันตลอด ไอ้เชนหลบตา "มึงสัญญามาก่อนนะ ว่าจะไม่เสียบตูดกู" อ้าว พี่เชนคร้าบบบบ พี่ปิดช่องทางทำกินอย่างนี้กูก็อดแดกสิครับ กูอึ้งเลย แม่งถ้าเป็นพวกมึงจะทำไงวะ มันเหมือนมีคนมาดูดควยให้เสียวสุดๆ แต่ห้ามมึงน้ำแตกนะ ใครจะไปทนไหว

"ทำไมล่ะคับ กลัวเหรอ" ผมถาม ไอ้เชนไม่ยอมมองหน้า "เพื่อนกัน เขาไม่ทำกันอย่างนี้หรอก" แสรดดดดด ไอ้เชน มึงอย่าเอาคำว่าเพื่อนมาอ้าง มึงขายกูให้ไอ้พี่ร้านไหนไม่รู้ไปแล้ว ยังจะมีหน้ามาพูดว่าเป็นเพื่อนกูอีก "เพื่อนกันสิดี บอกมาตรงๆเหอะว่าทำไม" ผมถามเพราะอยากรู้จริงๆ ว่าไอ้เชนมันคิดอะไร

ไอ้เชนเงียบไปนานมากจน ผมต้องเอามือคอยลูบหน้าอกมันไว้ นิ้วก็บี้หัวนมเล็กๆ ไปด้วย มันทำสีหน้าสยิวกิ้วทุกครั้งที่มือผมบิดขยี้ "ถ้ามึงรู้ว่ากูทำอะไร มึงอาจจะเกลียดกูนะ" ไอ้เชนพูดอีกครั้ง แต่เบียงประเด็น ชัดเลยไอ้เชน มึงขายน้ำแน่ๆ "ช่างมันเหอะ มึงจะทำอะไรมาก็เรื่องของมึง" ผมพูดชัดๆ ไอ้เชนเหลือบตามอง ผมพูดต่อ "แต่มึงบอกมาได้ไหม ว่ามึงทำไมไม่ยอมให้กูเสียบ" สัดนี่ อะไรนักวะ ทำเป็นไม่เคย

"กูกลัว " น่านไง กลัวจริงด้วย กำลังจะพูดปลอบเชียว ไอ้เชนเสือกสวนขึ้นมา "ติดใจ" ไอ้ต้น รีบรวมคำโดยด่วน "กูกลัวติดใจ" เฮ้ย อะไรของมันวะ ผมงงหนักกว่าเดิม ถ้ามันดีมันเสียวแล้วจะไม่ชอบไปทำไม ไอ้เชนเหมือนเข้าใจว่าผมกำลังสับสน มันพูดต่อ "กูกลัวติดใจ แล้วเลิกไม่ได้ กูไม่ได้อยากทำอะไรอย่างนี้เท่าไหร่หรอกนะ" ไอ้เชนพรั่งพรูถ้อยคำออกมาเป็นชุด ผมยังอึ้งกับสิ่งที่มันบอกออกมา "จริงนะ ให้กูทำอะไรกูยอมหมด กูขออย่างเดียวนะต้น" ไอ้เชนพูดเหมือนจะร้องไห้ อะไรของมันวะ อย่ามาทำเป็นมีน้ำตาเพื่อมาต่อรองหัวควย ถ้ามึงจะมาทำเป็นเศร้าเพื่อได้เอาตูดกู กูก็ไม่ยอมเหมือนกัน

"มึงรุ้ เปล่าไอ้ต้น ว่าทุกเย็นที่กูหายไป แล้วกลับดึกๆ ตลอดกูไปทำอะไร" ไอ้เชนพูดตาแดงๆของมันจ้องผมอยู่ โอย มึงอย่าเส่ กูยิ่งใจคออ่อนไหวง่ายอยู่ "ไอ้เชน มึงไม่ต้องพูดแล้ว" ผมพูดแกมสั่ง "กูสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรมึงมากไปกว่าใช้มือกับปาก แต่มึงห้ามทำกูเหมือนกันนะ" ไอ้เชนยิ้มออกมาจนได้ มันดันผมนอนหงายแล้วพลิกร่างขึ้นทับ โอย กูจะบ้าตาย ปากลิ้นไอ้เชนมันชำนาญมากเล่นลากตั้งแต่หัวคนยันหัวควย เนี่ยละนะที่เข้าเรียกว่ามืออาชีพ

ผมปล่อยให้ไอ้เชนบรรเลงฝ่ายเดียว ได้ไม่นาน กูต้องหมุมตัวกลับเพื่อสุ้กับงูของมันบ้าง งูเห่าเผือกของไอ้เชนแผ่แม่เบี้ย ตาเดียวของมันจ้องผมเหมือนพร้อมจะพ่นพิษร้ายออกมาได้ตลอดเวลา ผมทำตัวเป็นหมองู เอานิ้วค่อยๆแตะที่หัวให้แม่เบี้ยนั้นแผ่ราบ มันขืนแข็งไว้ ไม่ช้ามันก็มาดิ้นขลุกๆ อยู่ในปากผม ส่วนอนาคอนด้าของผมตอนนี้มันโดนยึดติดไว้กับผนังปากนุ่มๆ ฟันราบเรียบขอดเกล้ดงูจนผมต้องแอ่นเอวหนี สัดนี่ ดูดควยเก่งเกินไปแล้วมึง เกิดกูติดใจขึ้นมาบ้างมึงเดือดร้อน

ผมโหย่งตัวดูอนาคอนด้าที่กำลัง ถูกถลกหนังหัวอย่างตื่นเต้น เดี๋ยวเหอะมึง กูจะฟัดงูเห่าเผือกของมึงให้น่วมเลยเชียว ผมห่อปากกดลิ้นแนบคองู แล้วรูดปื้ดเหมือนโฆษณาบัตรเครดิตของน้องณัฐ "ป๋า ร้อยหลุม" แม่งเอ้ย ไอ้เชนแม่งเสือกสู้ เล่นเอาลิ้นคลึงรอบหัวเงี่ยง อนาคอนด้ากูก็ดิ้นสิ แม่งยิ่งแพ้ทางกันอยู่ ผมรูดควยน้องณัฐ เอ้ย ไม่ใช่ ไอ้เชนถี่ยิบกะรีดพิษงูให้แตกคาปาก ไอ้ณัฐ เอ้ย เอาอีกแล้ว ไอ้เชนแม่งอึดโคตร เจอกูรุดปื้ดจนควยแดงมันยังไม่คายพิษซะที เกือบสิบนาทีผ่านไปมันถึงพ่นพิาปรี้ดเข้าคอผมจนเกือบสำลัก

ไอ้เชน แตกแล้วมันก็ถอนปากจากควยผม แล้วพลิกร่างไปนั่งหว่างขา สายตามันจ้องผมเขม็ง มือข่างนึงมันกุมกระโปกผมคลึง ส่วนอีกข้างกระถอกควยกูจนหัวมันบานโร่ผลุบเข้าออก เห็นสายตาไอ้เชนแม่งจ้องหน้ากูแล้วกุจะบ้าตาย คนเหี้ยอะไรสายตาแม่งแสดงอารมณืชัดเจนอย่างนั้น นี่ขนาดมันแตกไปแล้วนะ ถ้ามันยังไม่แตกสายตามันจะหงี่กว่านี้ขนาดไหน ไอ้เชนสาวมือถี่ยิบเสียงหัวควยกระแทกง่ามมือดังแพล่บๆ ตลอดเวลา ผมยกเอวเกร็วร่างสบตามันไว้บ้าง ต่างคนต่างจ้องจนกูทนไม่ไหว หงานหน้าแอ่นเอวเตรียมปล่อยน้ำเงี่ยนกระฉูดขึ้นฟ้า แต่ที่ไหนได้ ไอ้เชนแม่งเอาปากกดเข้าควยกูจังหวะที่น้ำกูแตกพอดี

ผมกระตุกเอวพ่น น้ำเงี่ยนชุดใหญ่ใส่คอไอ้เชน แม่งตั้งแต่มาอยู่คอนดดมันน้ำผมยังไม่แตกเต็มๆแบบนี้เลยสักครั้ง โถ ได้แต่ชักว่าวเองมันจะไปมันอะไร ไอ้เชนดูดน้ำจนเกลี้ยงควยไม่เหลือสักหยด ผมก็ถอนหายใจ แค่โดนดูดควยน้ำกูยังแตกขนาดนี้ แล้วตูดมันนี่จะเรียกน้ำกูได้ขนาดไหนวะ

ยังไม่ทันจะคิดหาวิธีฟันมัน เลย ผมก็ต้องเสียวแว้บที่ควยอีกครั้ง ควยเสียวมันแล่นมาถึงสีข้าง ใครที่เคยน้ำแตกแล้วมีคนดูดต่อให้อีกคงรู้ดี ไอ้เชนยังไม่ปล่อยอนาคอนด้าคอห้อยนั้นออกจากปาก มันดูดช้าๆ เน้นๆ จนผมต้องดิ้น ไม่ถึงนาทีควยผมก็แข็งตระหง่านอีกครั้ง ไอ้เชนแปลงตัวเป็นหมาเลียไข่เหมือนหมากำลังกินผม ผมต้องแอ่นเอวเสียวโคตร พอมันเห็นควยผมแข็งอีกรอบมันยิ้มยักคิ้วให้ผม ก่อนส่งชุดใหญ่ของมันมาบริการผมอีกรอบ คราวนี้ผมอยู่เฉยไม่ไหวแล้ว ดิ้นพล่านตามแรงดูดเลยทีเดียว ไอ้เชนเร่งเครื่องไม่สนใจผมว่าจะตายคาปากมันไหม สักสิบห้านาทีผมก็ร้องโฮกอีกครั้งเมื่อน้ำควยแหวกรูเยี่ยวมาเป็นครั้งที่สอง ดอยกูจะบ้าตาย น้ำแตกสองครั้งในหนึ่งชั่วโมง

ผมนอนหายใจหอบเหงื่อ ท่วมตัว โดนดูดควยแค่นี้ทำไมกูเหนื่อยอย่างงี้วะ จะหลับตาพัก ไอ้เชนเอาอีกแล้ว ปากมันรูดควยกูอีกแล้ว ไอ้ควยทรยศก็สนองมันจริง แสรดดดด พักเดียวมึงก็แข็งสู้ อย่าแข็งนักสิวะ กูเดือดร้อนนนนน "พอก่อนนนนนนนนน" ผมร้องได้แค่นั้นก็ร้องไอ้ออก คราวนี้ดิ้นพล่านหนักกว่าเดิม ไอ้ห่าเชนนี่ไปฝึกวิชาดูดควยมาจากสำนักไหนวะ ไม่เมื่อยปากบ้างเหรอไงวะเนี่ย

ผม นอนดิ้นขยุ้มที่นอนอยู่เกือบยี่สิบนาที น้ำสามผมก็ออก เย็ดเข้เอ้ย รอบนี้เหมือนมีเข็มทิ่มรูเยี่ยวกูเลย ไม่รู้แม่งหลั่งเลือดมาหรือเปล่า ติดๆ กันสามหนไอ้เชนก็ยังไม่หยุดมันปั้มปากเข้าควยผมต่อจนผมต้องกระโดดหนี ไอ้สัดนี่แม่งกะดูดจนเลือดออกควยกูเลยไงวะ ผมรีบลุกไปยืนกุมควยหลบมันอยู่มุมห้อง มองควยกูแล้วสงสารแม่งชิบ แม่งแดงเถือกตั้งแต่โคนยันปลายหีวห้อยหมดแรง ไอ้ห่าเชนแม่งสุดยอดดูดควยกูได้เกือบทั้งดุ้น ไอ้เชนเดินตามมายิ้มอย่างพอใจ ผมมองที่ประตู เหี้ยเอ้ย เมื่อกี้กูเป็นฝ่ายบุกจะปล้ำแม่งนี่หว่า ไหงกลายเป็นว่ากลับกันซะงั้น ไอ้เชนหัวเราะชอบใจ "ทำไมล่ะคับ กลัวเหรอ" แสรดดดดดด มึงพูดเหมือนกูเลยนะ

"เป็นไงล่ะมึง ที่กูรักษาตูดกูไว้ได้ก็เพราะวิธีนี้แหละ ไม่มีใคร "สู้" กูไหวสักคน"

[Blackrose]

ควยเล็กเอาไว้ใช้ ควยใหญ่เอาไว้โชว์ 40

" เป็นไงล่ะมึง ที่กูรักษาตูดกูไว้ได้ก็เพราะวิธีนี้แหละ ไม่มีใคร "สู้" กูไหวสักคน" ไอ้เชนพูดยิ้มๆ พลางขยับตัวเดินเข้ามาใกล้ ผมถอยหลังกรูดจนก้นติดผนัง เอามือกำควยที่ห้อยหัวอย่างไร้เรี่ยวแรงไว้ สัดเอ้ย ชั่วโมงนึงสามน้ำ กูยืนไหวบุญเท่าไหร่แล้ว "เออ มึงดูดเก่งจริงๆ" ผมพูดกับไอ้เชนเสียงสั่น แล้วมันจะเดินเข้ามาทำไมวะ อย่าเข้ามานะโว้ย ประเดี๋ยวเอาควยเหี่ยวๆ ฟาดหน้า

"ง่วงยัง" ไอ้เชนถามผมเสียงเรียบ "ไปนอนกันเหอะ" ไอ้สัดเชนแม่งพูดคำนี้เสียงมันเน้นเกินไปหรือเปล่าวะ ไอ้บ้า ใครจะนอนกับมึง "เอ่อ กูไปนอนข้างนอกดีกว่า ไม่อยากกวน แหะๆ" ผมพูดพลางเขยิบออกจากมุมอับโดยยังเอาก้นแนบผนังไว้ตลอด เหมือนไอ้เชนมันรู้ มันเดินเข้ามาประชิด "นอนด้วยกันแหละ กูเพิ่งแตไปน้ำเดียว ยังมีแรงเหลืออีกเยอะ" ชิบหายแล้วไอ้ต้น ความซวยมาเยือนประตูหลังบ้านมึงอีกหนแล้ว

"ไม่เป็นไร ค..ครับ" ผมถอยกรูดไปที่ประตู เอาตีนพยายามถีบตู้ไซด์บอร์ดที่กูเลื่อนมาปิดเอาไว้ แม่งเอ้ยวางกับดักตัวเองนี่หว่า "เชนน้อยเหอะนะ กูนอนดิ้น ไม่อยากกวนมึง" แม่งไอ้ตู้บ้าทำไมมันหนักงี้วะ ที่เมื่อกี้ลากปรู๊ดเดียว ไอ้เชนเดินมาจับเอว อร้ายยย อย่านะมึง กูเจี๋ยวววว "นะค้าบบบบบ" ไอ้สัดเชนแม่งย้อนรอยกูเต็มตีนเลย "นะค้าบบบบต้น นะๆๆๆ นอนด้วยกัน ไม่ต้องกลัวว่าจะกวนกูหรอก กูไม่ได้กะจะนอนอยู่แล้วคืนนี้" อ๊างงงงงงงงงง ไม่อาววววววววววววววว ช่วยกูด้วยยยยยยยยยยยยยยยยย กูยังไม่อยากโดนนนนนนนนนนนนนนนนน (อีก)

ผมถีบตู้พรืดออกจนพ้นประตู เปิดประตูได้เอามือปิดก้นไว้ข้างนึงแล้วกระโดดผลุงออกจากห้อง ไอ้เชนหัวเราะเอิ้กอ้ากชอบใจที่เห็นผมกุมตูดเผ่นแน่บอย่างนั้น ใครจะกล้าเสี่ยงล่ะ ผมเห็นไอ้เชนยืนหัวเราะอยู่นาน แม่งแกล้งกูป่าววะ กูเลยแกล้งยืนมองเฉยๆ สักพักก่อนเดินไปหน้าประตู ไอ้เชนตาเหลือกรีบเผ่นเข้าห้องแล้วกดประตูห้องล็อกเลย แม่งแกล้งกูนี่หว่า

ผม หลับไปทั้งคืนด้วยอาการระแวงเล็กๆ หุหุ กูว่าไอ้เชนแม่งก็คงนอนไม่ค่อยหลับหรอก ตื่นมาเห็นมันหัวฟูเดินเกาควยหาวหวอดๆ ไปชงกาแฟ เออ ควยมันก็โด่ดีนะเช้าๆ เนี่ย ผมลองเอามือจับควยตัวเองเพื่อสำรวจร่องรอยความเสียหายจากการโดนแฮททริกซ์ Tripple Suck เมื่อคืนนี้ โอเย่ ควยกูกลับมาแข็งเหมือนเดิมแย้ววววววววว

ไอ้ เชนมันชงกาแฟเผื่อผมด้วย ผมลุกไปหามันแบบควยโด่โทงเทงอย่างนั้นแหละ อ้าว ก็คนมันเคยมากกว่าเห็นแล้วจะอายกันอีกทำไม นั่งกินกาแฟกับมันไปคุยกับมันไปเรื่อย มันหยิบโทรศัพท์ของมันมาดู แล้วมันก็ถามผม "เย็นนี้ว่างป่าววะต้น" ไอ้เชนถามเสียงเรียบ หน้าตาไม่มีพิรุธ "ว่างมั้ง มีไรวะ" กูก็ต้องทำโนะเนะไปด้วยสิ เดี๋ยวไม่สนุก "เออ งั้นไปเป็นเพื่อนกูหน่อย ตอนเย็นกูมารับ" ไอ้เชนพูดเหมือนกับไมมีอะไร แต่ผมเหล่แม่งแล้ว ห้าหมื่นและกับการที่กูต้องไปทำอะไรวะ ที่รู้ๆ มันต้องเกี่ยวกับควยกูแน่ๆ

ไอ้ เชนเอาแก้วกาแฟใส่ซิงค์ล้างจาน แล้วเดินผ่านผมไป ยังไม่ทันพ้นมุมโต๊ะ มันก็หันมาหาผม "เออ ไอ้ต้น ชุดนักศึกษามึงซักแล้วใช่ป่ะ ใส่ชุดนั้นไปนะ" ผมแกล้งทำหน้าสงสัย "ใส่ไปไมวะ ชุดอื่นไม่ดีกว่าเหรอ" ไอ้เชนส่ายหัว "เหอะน่า เชื่อกูแล้วดีเอง" จริงอ่ะไอ้เชน เชื่อมึงแล้วดีตรงไหนวะ มึงมันร้ายใช่ย่อยซะที่ไหน เมื่อคืนชั่วโมงเดียวมึงแดกน้ำกูไปสามรอบ ไว้ใจมึงควยกูคงซีดเหลือเท่านิ้วก้อย

ไอ้เชนออกไปเรียนแล้ว ผมนั่งดูทีวีซักพักก็จะไปอาบน้ำแต่งตัวไปหาพ่อบ้าง พอแต่งตัวเสร็จก็นึกขึ้นได้ว่าพ่อยังไม่รู้นี่หว่าว่าผมลาออกจากมหาลัยแล้ว เลยต้องจำใจหยิบชุดนักศึกษามาใส่ แม่งทำไมกูแต่งแล้วไม่หล่อวะ หรือว่าชุดกุมันเห่ย ปรกติชุดนักศึกษาของผมเป็นประเภทถูกระเบียบตั้งแต่หัวจรดตีน เพราะไม่ได้ซื้อเอง ไอ้โตมันไปซื้อมาให้เพราะตอนนั้นผมซ้อมบาสเยอะ ใส่แล้วกูแก่ได้อีกสิบปี

ผมไปเปิดตู้ไอ้เชน โห ชุดนักศึกษาแม่งเนี้ยบ เสื้อสีขาวแบบเข้ารูปคัตติ้งเฉียบ กางเกงแสล็คไม่มีจีบขาม้าหน่อยๆ เอาวะ ลองใส่ชุดมันดูบ้างจะเป็นไร ปรกติผมไม่ค่อยชอบเสื้อผ้าแบบนี้เท่าไหร่ เพราะเห็นแต่พวกเกย์นิยมใส่ ทั้งๆที่จริงๆ มันก็สวยดี มองดูตัวเองในชุดของไอ้เชนแบบตีนจรดคอหอยแล้วขอบอกว่าหล่อโคตร แต่พอเงยดูหน้า แสรดดดดดด อย่าให้กูพูด กูอายตัวเอง

ผมดูซ้ายดูขวาใน กระจกแล้วโอเค ดูดีแล้วเว้ย แต่กางเกงทรงนี้ถ้าใครใส่อยู่ขอถามหน่อยเหอะว่ามึงเก็บควยกันยังไงวะ กูลองหมดทั้งไม่ใส่เกงใน ทั้งเอาหัวขึ้น เอาหัวลง ใส่บ็อกเซอร์ ใส่กางเกงในสองชั้น แม่งทำไมเป้ามันยังตุงยังกะงวงช้าง กางเกงแม่งก็ไม่ได้คับอะไร แต่ไมกูใส่แล้วน้ำจะแตกอย่างงี้วะ ยิ่งผ้าบางๆ แนบเนื้อแล้วเดินไปขนลุกไป ใครมีเคล็ดลับเก็บควยช่วยบอกกูทีเหอะ

ผม ไปถึงโรงพยาบาลก็สายๆ แล้วครับ กะว่าคงไม่เจอใครแน่ๆ เพราะไอ้ต้าน่าจะไปเรียน ไอ้โตไปทำงาน เหลือแต่พ่อคนเดียวจะได้ไม่อึดอัด พ่ออยู่คนเดียวจริงๆ ด้วย พอเจอผมแกก็ยิ้มดีใจผมเลยเดินเข้าไปกอด (ไม่ขอเล่ารายละเอียดมากนักนะ ไม่อยากดร่าม่ามาก) พ่อบอกให้ผมกลับบ้าน ผมก็อึกอักๆ แกก็เหมือนจะเข้าใจ "ตามใจต้นก็ได้นะไปพักให้สบายใจก่อนค่อยกลับมาก็ได้" ผมน้ำตาไหลเลย เฮ้อ ว่าจะไม่ร้องแล้วนะ

ผมลาพ่อกลับตอนประมาณเที่ยงเพราะกลัวไอ้ต้าจะมา เร็ว โดยใช้ข้ออ้างว่าจะต้องไปเรียนตอนบ่าย เห็นพ่อบอกว่าอีกสองสามวันก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว ผมเลยไม่ห่วงอะไรแกแล้ว มอฝดูเวลา เหลือเวลาอีกเยอะที่ไอ้เชนจะมารับ เพราะปรกติมันจะกลับมาสักสี่โมงเย็น ไปหาที่เดินเล่นดีกว่า

ผมเดินดู ของในห้างแถวโรงพยาบาล ตอนกลางวันวันธรรมดาแบบนี้คนไม่เยอะเท่าไหร่ ตอนนี้ยังไม่รู้สึกหิวเลยเดินดูของไปเรื่อย เดินๆไปสายตาก็ไปสะดุดกับใครคนนึงหน้าตาคุ้นๆ ผมรีบกระโดดหลบหลังเสาใจเต้นตึกๆ ลองทายดูเส่ว่าใคร ไม่ใช่ไอ้ต้าละกานนนน.....ติ๊ก ต๊อก ติ๊ก ต๊อก ติ๊ก ต๊อก ติ๊ก ต๊อก กริ้งงงงงงงงงงงงงงงง

หมดเวลา คำตอบคือ พี่ดิวคับ พี่ดิวแฟนกูนี่ล่ะ แต่พี่ดิวไม่ได้มาคนเดียว มันมากับ กับ กับ.....................ขอสงวนชื่อ แต่ขอบอกว่าเป็นดาราหนุ่มคนนึงของช่องซ้ายสุด หุหุ กูไม่ใช่ซ้อเจ็ดนะมึง แต่บอกได้เลยว่าเห็นแล้วอึ้ง ทึ่ง แต่ไม่เสียว ถึงไอ้หนุ่มที่พี่ดิวควงอยู่จะไม่ใช่พระเอก อ๊ะๆ แต่มันก็หล่อใช่เล่นซะที่ไหน เรียกได้ว่าหล่อกว่ากูบานเลย ผมหลบหลังเสาให้พี่ดิวกับไอ้ดารานั่นผ่านไปช้าๆ แหมคุยกันกระหนุงกระหนิงเชียวนะ มีเอามือแตะเอวกันด้วย ผมยิ้มกับตัวเอง ที่ยิ้มเพราะขำที่เห็นแฟนตัวเองเดินกับคนอื่น แล้วไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่เสียใจ ไม่น้อยใจ ไม่รู้สึกอะไรสักอย่าง ตอนนี้กูพอจะรู้แล้วว่าตัวเองคิดยังไงกับพี่ดิว

ผมเดินหลบฉากสองคน นั้นไปนั่งพัก ผมยิ้มกับตัวเองแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือที่ถูกปิดไว้มาตลอดสัปดาห์มาเปิด เสียงเตือนสายไม่ได้รับข้อความไม่ได้อ่านดังถี่ยิบเมสเสสเป็นสิบ จำนวนสายที่ไม่ได้รับอีกเพียบ เฮ้อ ไอ้ต้าอีกละสิ ผมกดดูเบอร์ที่โทรเข้า เป็นอย่างที่คิด ไอ้ต้าโทรมาเกือบทุกชั่วโมง มีเมสเสสจากมันด้วย พ่อก็โทรมา เอ๊ะพี่ดิวก็มีส่งมาสองสามข้อความ ไอ้เจคโทรเข้ามาครั้งนึง ผมกดไล่ดูข้อความที่ส่งเข้ามาอ่านของใครก่อนดี ไอ้ต้า พี่ดิว ไอ้ต้า พี่ดิว แล้วไอ้ต้าก็ชนะ ผมกดอ่านเมสเสสล่าสุดที่มันส่งมาเมื่อเช้านี้เอง "พ่อเป็นห่วงมาก พี่ผิดเอง ขอโทษนะ" ข้อความลักษณะเดียวกันอีกเป็นสิบ ผมย้อนดูข้อความของวันก่อนๆ มีเมสเสสของเช้าวันที่ผมออกจากบ้านค้างยู่สองข้อความยังไม่ได้ถูกอ่าน ผมจะลบทิ้งก็สงหรณ์ใจอะไรบางอย่าง

"พี่รู้ดีว่าสิ่งที่พี่ทำมันเป็น สิ่งผิดและทำร้ายต้นมากขนาดไหน แต่ถ้าสิ่งนั้นมันเป็นสิ่งที่เราสองคนต้องการ พี่ก็ไม่เสียใจเลยที่ได้ทำสิ่งนั้นลงไป รักน้องชายคนนี้เสมอ"

อีกข้อความ

" หากย้อนเวลากลับไปได้ พี่ก็จะไม่แก้ตัว ถึงวันนี้พี่เสียใจที่ต้นโกรธ แต่พี่ก็เข้าใจและยอมรับผลของมัน สิบห้าปีที่เราเป็นพี่น้องกันมาความรู้สึกพี่มันยังคงอยู่เหมือนเดิม มันก็ขึ้นอยู่กับต้นแล้วล่ะว่าจะมีมันอยู่ไหม"

ผมกดอ่านข้อความทั้ง สองสลับกัน น้ำตาผมไหลออกมาไม่รู้ตัว ตอบความรู้สึกตัวเองไม่ถูกว่ารู้สึกยังไง ไม่เสียใจ ไม่ดีใจ ไม่เจ็บปวด แต่ข้อความสองข้อความมันกระแทกหัวใจผมจนจุก ผมนั่งอยู่ในท่านั้นเนิ่นนาน ในหัวคิดอะไรไม่ออก พอตั้งสติได้ก็รีบเช็ดน้ำตาทิ้ง ข้อความทั้งสองยังคงถูกประทับอยู่ในหัว

ผมกดดูข้อความที่ส่งจากพี่ ดิวบ้าง พี่ดิวส่งมาข้อความเดียว "ถ้าต้นว่างเอากล้องวิดิโอมาคืนพี่ด้วยนะครับ พี่ต้องใช้ ขอบคุณครับ" แตกต่างกันอย่างชัดเจน คนที่ได้ชื่อว่าแฟนไม่เห็นจะสนใจว่าผมจะหายไปไหน ทำอะไรอยู่ ไม่เคยใส่ใจ ผมปล่อยใจลอยล่องในความคิดของตัวเอง นึกถึงเรื่องตัวเองกับพี่ดิวแล้วก็ขำ ตอนที่ไปประกวดด้วยกันผมรู้สึกชอบพี่ดิวมากๆ เหมือนถูกชะตาคุยกันรู้เรื่อง เลยอยากอยู่ใกล้ชิด แต่พอได้อยู่ใกล้กันเท่าไหร่ ก็เหมือนว่าเราห่างกันไปเรื่อยๆ ผมสำรวจความรู้สึกตัวเองอีกครั้ง ก่อนบอกตัวเองในใจ "พี่ดิว เราเลิกเป็นแฟนกันเหอะนะ"

ผมตัดสินใจที่ จะจบเรื่องราวของตัวเงอกับพี่ดิวสักที มองดูเวลา บ่ายโมงกว่าเอง เวลาเหลือเยอะแยะ ผมปิดโทรศัพท์อีกครั้ง ตั้งใจจะกลับบ้านเพื่อไปเอากล้องวิดีโอไปคืนพี่ดิว ผมลืมไปสนิทเลยว่ากล้องวิดิโอที่เคยใช้ถ่ายพี่อ๊อดโดนผมเย็ดนั้นยังอยู่ที่ ผม เพราะตอนที่เราไปเที่ยวเชียงรายนั้นมันติดอยู่ในกระเป๋าผม แล้วผมก็ไม่ได้เอาออกมาตอนที่ออกมาจากบ้านด้วย

ผมเดินเข้าซอยบ้านตัว เอง สาธุ อย่ามีใครอยู่เลย ไอ้โตไอ้ต้าไปไหนก็ไปเหอะ ผมเดินเข้าบ้านตัวเองย่องๆ เหมือนตีนแมว บ้านเงียบเชียบไม่มีใครอยู่จริงๆ ผมไขกุญแจเปิดล็อกเข้าบ้านแล้วก็ขึ้นไปบนห้อง ผมเปิดห้องไปช้าๆ ครั้งสุดท้ายที่จับบานประตูนี้ไม่คิดที่จะกลับมาอีก แต่ไม่ทันไรผมก็มายืนที่นี่อีกครั้ง บางครั้งคนเราก็ถูกพายุอารมณ์พัดจนเป๋ได้เหมือนกัน

ผมกวาดตาดูห้อง ของผมที่เคยอยู่กับไอ้ต้ามาตลอดสิบห้าปี สภาพห้องเหมือนคืนนั้น คืนที่ผมเดินจากมา เหมือนไอ้ต้าไม่ได้เก็บข้าวของที่เกลื่อนกลาดออกเลย บนเตียงรอยเลือดก็ยังอยู่ ถึงแม้มันจะเปลี่ยนสีเป็นเข้มขึ้นก็ตาม กระป๋องเบียร์ล้มกลิ้งตามพื้น ผมจ้องมองสิ่งต่างๆ ภาพเก่าคืนนั้นก็กลับเข้ามาที่หัวอีกครั้ง แต่ผมจำได้แค่ว่าผมกับไอ้ต้ากินเบียร์กันจนเมา แล้วผมก็ตื่นมาแล้วก็ทะเลาะกับไอ้ต้า แล้วผมก็ออกจากบ้าน ช่วงเวลาบางช่วงเหมือนขาดหายไปจนทำให้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นเหมือนเป็น เพียงความฝัน

ผมทรุดนั่งลงกับพื้น มองดูไปรอบๆ อีกครั้ง สายตาไปสะดุดอะไรบางอย่างใต้เตียง ผมเอื้อมมือคว้าไปหยิบออกมา ซองใสๆมีเศษผงสีขาวนี้กูเคยเห็นที่ไหนวะ ลิ้นชักความทรงจำเปิดออกอีกครั้ง ใช่แล้ว ซองนี้ที่ไอ้บอยซุกในกระเป๋าที่เชียงราย เอ๊ะที่จำได้มันมียาเม็ดเล็กๆ อยู่ข้างในด้วยนิ แต่ตอนนี้ทั้งสองนั้นว่างเปล่า มีแต่เศษผงสีขาวที่บ่งบอกให้รู้ว่าเคยมีอะไรอยู่ในนั้น

ผมรวบรวมความ คิดอีกครั้ง ตอนอยู่เชียงรายกูไม่ได้แตะไอ้ยานี่เลยนี่หว่า แต่ทำไมคลับคล้ายคลับคลาว่ากูกินมัน แล้วไม่ได้กินคนเดียวด้วย จำได้เลาๆว่าพอกินแล้วหายใจแรงชะมัด เลือดสูบฉีดจนสมองโล่ง ใครสักคนบอกกูว่าถ้ากินกับเบียร์แล้วจะยิ่งออกอาการ ผมพยายามนึกแล้วหัวใจก็ยิ่งสั่น อะไรบางอย่างที่ลางเลือนเริ่มปรากฏชัดขึ้นมาทีละน้อย

ผมกวาดสายตา พยายามหาบางสิ่งบางอย่างเพื่อกระตุ้นความทรงจำคืนนั้นให้กลับมา เอ๊ะนั่นไงกล้องวิดีโอพี่ดิวอยู่นั่นเอง มันตกอยู่ใต้โต๊ะคอมวางตะแคงอยู่ ผมหยิบมันมากดสวิทช์ ไม่มีการตอบรับ สงสัยแบตจะหมด ใครคงเปิดทิ้งไว้มั้ง ผมหยิบสายชาร์ตมันมาเสียบแล้วก็เดินสำรวจสิ่งต่างๆในห้องต่อ

คืนนั้น เรากินเบียร์ผสมยากันจนเมา จำได้ลางๆ ว่าไอ้ต้ามันเมาแล้วชอบแต๊ะอั๋ง กูก็เลยจับมันคืนบ้าง ผมรีบสลัดหัวไล่ความคิดไร้สาระนี้ออกไป ไม่ใช่หรอกกูนึกไปเองมากกว่า ผมเดินไปที่เตียง รอยเลือดเล็กๆนั้นมันเหมือนบาดแผลที่เกิดขึ้นในใจผม แผลมันอาจะจะเล็กและไม่ลึก แต่มันเจ็บปวดยิ่งกว่าแผลฉกรรจ์ใดๆ ผมเห็นบ้อกเซอร์ที่ผมใส่คืนนั้นถูกกองอยู่ปลายเตียง เลยเอื้อมมือไปหยิบมือไม้สั่น เลือดซึมที่กางเกงเป็นวงไม่ใหญ่นัก ผมหลับตา ไอ้ต้ามันทำกูเจ็บขนาดนี้แล้วยังมีหน้ามาขอโทษอีก

ผมโยนกางเกงในมือ ใส่ลงในตะกร้าข้างตู้ แต่แล้วผมก็ต้องวิ่งไปรื้อตะกร้านั้นอีกครั้งเพราะสายตาเหลือบไปเห็นอะไร บางอย่าง ผมคุ้ยของในตะกร้าขึ้นมาแล้วก็เจอ หัวใจผมเต้นแรงอีกครั้ง น้ำตาที่มันก่อตัวไหลย้อนลงไปในอกจนผมตัวสั่น มือที่ถือของสิ่งนั้นอยู่สั่นไหวตามแรงอารมณ์

ผมจ้องกางเกงบ็อกเซอร์ สีฟ้า มันไม่ใช่ของผม แต่มันเป็นของไอ้ต้า ถ้ามันเป็นแค่กางเกงธรรมดาตัวนึงผมคงไม่รู้สึกอะไรกับมันมากมายอย่างนี้หรอก แต่สิ่งที่ทำให้ผมจุกคอหอยอยู่ตอนนี้กลับเป็นเพราะรอยคราบสีแดงเข้มที่แห้ง เกรอะกรังอยู่ด้านหลังกางเกงตัวนั้นต่างหาก ผมจ้องดูคราบเลือดนั้นปากคอแห้งผากพูดอะไรไม่ถูก ร่องรอยของมันบ่งบอกชัดเจนว่า มัน"ซึม" จากข้างใน ออกไปข้างนอก ดังนั้นเลือดที่เห็นต้องเป็นของคนที่ใส่มันอยู่แน่นอน

ภาพในคืนนั้น ย้อนกลับมาในหัวผมเป็นชุด มันเป็นความจริงหรือความฝันกันแน่ ผมปล่อยกางเกงไอ้ต้าหล่นลงพื้นพร้อมหัวใจของผมที่หล่นตาม ไอ้ต้น มึงทำอะไรลงไปมึงรู้ตัวบ้างไหม มึงต่อว่าคนอื่นต่างๆนาๆในสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งๆที่มึงเป็นคนเริ่มก่อน

มึงจำได้ไหมว่าใครกันวะที่บอกว่าผู้ชายดีกว่าดีกว่าผู้หญิง
มึงไง ไอ้ต้น

มึงจำได้ไหมว่าใครกันวะที่บอกว่าตูดดีกว่าหี
มึงไง ไอ้ต้น

มึงจำได้ไหมว่าใครกันวะที่บอกให้มันลองแล้วจะติดใจ
มึงไง ไอ้ต้น

แล้วมึงจำได้ไหมว่าใครกันวะที่บังคับให้ไอ้ต้ามันกินยาห่านั่น
มึงไง ไอ้ต้น

แล้ว มึงจะมาเรียกร้องห่าอะไรวะ ร้องไห้ทำไม ลูกผู้ชายต้องเข้มแข็งโว้ย เอ๊ะ แต่มึงเป็นลูกผู้ชายแน่ป่าววะ มึงทำอะไรลงไปต้องรับผิดชอบสิ ไม่ใช่โยนขี้ให้คนอื่นอย่างนี้ หรือจะต้องมีหลักฐานมายืนยันมึงถึงจะยอมรับ ไอ้สันดาน ไอ้เลวต้น มึงมันไม่ใช่ลูกผู้ชายหรอก มึงคิดบ้างไหมว่าเขาจะเสียใจแค่ไหนกับสิ่งที่มึงทำลงไปทั้งหมด แม่งคืนนั้นถ้ามีใครแอบถ่ายเป็นหลักฐานไว้ก็ดี ไอ้หน้าตัวเมียนี่จะได้ยอมรับสักที

แอบถ่าย?............................................................................เฮ้ย

ผม รีบคว้ากล้องวิดิโอของพี่ดิวขึ้นมาแล้วกดเปิดทันที หน้าจอขึ้นว่ากำลังชาร์ตไฟแต่เมื่อมันเสียบสายอยู่จึงเข้าโหมดเล่นภาพได้ไม่ มีปัญหา ผมสูดหายใจเข้าลึกก่อนกดปลุ่มกรอเทปย้อนกลับไปต้นม้วน เสียงเทปกรอถอยหลังดังหึ่งพร้อมๆ กับภาพในหัวผมที่ผุดมาอย่างรวดเร็ว มันต้องไม่เป็นอย่างที่มึงคิดนะไอ้ต้น

เสียงเทปหยุดกึกทำให้ผมกลับมา มีสติอีกครั้ง มือสั่นเทาเอื้อมไปกดปุ่ม play แล้วหน้าจอสีฟ้าก็แสดงภาพที่ถูกบันทึกไว้เมื่อสัปดาห์ก่อนออกมา ในภาพไอ้ต้ากำลังนั่งยิ้มกินเบียร์กับใครคนนึงซึ่งไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็น ใคร ใครคนนั้นที่กำลังถ่ายวิดิโออยู่ยื่นมือส่งอะไรขาวๆเล็กๆให้ไอ้ต้า ไอ้ต้าส่ายหน้าไม่เอา หน้าแดงๆ ของมันบ่งบอกว่าดีกรีแอลกอออล์ไม่น้อยเลยทีเดียว

"กินเข้าปายยยดิ" เสียงทุ้มๆ คุ้นหูดังขึ้น ไอ้ต้าไม่ยอมรับมือนั้นก็จับยาเม็ดนั้นยัดเข้าปากที่เม้มปิดไว้แน่น แต่มันก็ถูกยัดเข้าไปจนสำเร็จ มือเรียวนั้นยังกดปากปิดไม่ให้มันคายออกมาจนไอ้ต้าต้องกลืนเข้าไปแล้วก็ซัด เบียร์ตาม "แม่ง มึงรู้ไหมว่าไอ้ยานี่ถ้าแดกกับเบียร์แล้วแม่งยิ่งเงี่ยนนะมึง แล้วก็อึดชิบหายเลย น้ำแตกเมื่อไหร่มึงยังจำไม่ได้เลย" เสียงไอ้ต้าร้องอู้อี้ เสียงทุ้มๆนั้นดังอีกครั้ง "มึงอย่ามาโม้ กูแดกเข้าไปสามเม็ดแล้วไม่เห็นมันจะโด่เด่ขึ้นมาสักที" ผมตัวชามองภาพตรงหน้า กูไม่ได้ฝันไป

ผมกดเร่งภาพด้วยใจหวิว ภาพในจอสั่นไหวด้วยอัตราเร่งที่ผิดปรกติ ผมปล่อยปลุ่มเล่นภาพหน้าจอก็ปรากฏหน้าอกของใครบางคนที่กำลังนอนแผ่ราบอยู่ อ้อ ไอ้ต้านี่เอง มันนอนยิ้มตาเยิ้ม กางเกงบ็อกเซอร์ของมันถูกถกตรงขาขึ้นข้างนึงจนควยแข็งโด่ของมันโผล่ออก ตรงปลายสีแดงจัด เสียงใครบางคนหายใจหอบถี่ดังเข้ากล้อง มือเรียวๆคุ้นตาเอื้อมคว้าควยไอ้ต้าไว้ในมือแล้วกำรูด ผมหลับตาไม่อยากมองภาพตรงหน้า

เสียงดังโครมใหญ่ในวิดีโอปลุกผมจาก ความคิด ภาพในมือสั่นไหวพลิกไปมาหลายตลบก่อนมันจะเอียงตะแคงไปข้างนึง กล้องมันคงหลุดมือจากคนที่ถ่ายอยู่กลิ้งตกจากเตียงมาอยู่ใต้โต๊ะคอม ในจอมองเห็นแค่ช่วงอกของไอ้ต้าขึ้นไป มันกำลังหลับตาพริ้มสองมือเหยียดขึ้นเหนือหัวเพราะอะไรบางอย่างที่เคลื่อน ไหวเป็นเงาตะคุ่มบริเวณช่วงล่างลำตัว ผมมองภาพนั้นตัวเกร็ง คลื่นความเสียใจกระแทกซัดเข้าเต็มหน้าทันทีที่เห็นร่างที่คุ้นตาเพราะมัน อยู่กับผมมาตลอดสิบเก้าปีค่อยๆ เลื่อนขึ้นมาจูบปากกับไอ้ต้า

ผมมอง สิ่งที่ตัวเองทำกับไอ้ต้าคืนนั้นด้วยความรู้สึกสันสน รสจูบเผ็ดร้อนนั้นยังตราตรึง สองมือไอ้ต้าโอบหลังหัวผมกระชับแน่น ร่างสองร่างกอดกันราวกับจะรวมเป็นร่างเดียว สองมือไอ้ต้าเลื่อนไล้ไปตามแผ่นหลังของผมจนผมอดคิดถึงรอยแดงช้ำที่ไอ้เชนมัน แซวผมในคืนแรกที่ไปนอนคอนโดมันไม่ได้ ผมดูภาพในวิดีโอด้วยมือสั่นเท่า ก่อนจะหน้าชาเหมือนมีใครอัดกำปั้นหนักๆใส่หน้าผมอย่างจังเพราะเสียงในวิดีโอ ที่ดังอย่างชัดเจน

"ไอ้ต้า กูขอเย็ดมึงก่อนนะ เสร็จแล้วมึงค่อยเย็ดกูบ้าง"

[Blackrose]

บอกไว้ก่อนเลยว่าช่วงนี้จะเขียนเยอะหน่อยนะครับ ตามอ่านตามเมนท์กันด้วยล่ะ เหอๆๆ

ควยเล็กเอาไว้ใช้ ควยใหญ่เอาไว้โชว์ 41

" ไอ้ต้า กูขอเย็ดมึงก่อนนะ เสร็จแล้วมึงค่อยเย็ดกูบ้าง" เสียงจากวิดีโอดังก้องในหัว ภาพความทรงจำในค่ำคื่นนั้นพรั่งพรูในหัวจนผมคลื่นไส้อยากอาเจียน ความรู้สึกที่มีคือเกลียดตัวเองมาก กูทำเหี้ยอะไรลงไปวะเนี่ยผมทรุดตัวร้องไห้อย่างไม่อายใคร (เพราะกูอยู่คนเดียว แหะๆ) ภาพตอนที่ผมทำร้ายไอ้ต้าก่อนหนีออกจากบ้านมันตอกย้ำจนอยากแหกปากร้องโวยวาย ออกมา กูจะสู้หน้าไอ้ต้าได้ยังไง ในเมื่อสิ่งที่กูคิดว่ามันเกิดขึ้น มันช่างตรงข้ามกับความเป็นจริงอย่างมาก

ผมกดวิดีโอปิดถอดเทปนั้นออก เหม่อมองไปที่เตียงที่ผมกับไอ้ต้านอนด้วยกันเกือบทุกคืน คราบเลือดที่แห้งกรังเด่นชัดเหมือนจะฟ้องสิ่งที่ผมทำลงไป โอยกูจะบ้าตาย แม่งคราบเลือดของกูหรือไอ้ต้าก็ไม่รู้ แต่ที่รู้คือผมทนอยู่ในสภาพนี้ไม่ไหวแล้ว ผมทนอยู่ในห้องนี้ในสภาพเหมือนคืนนั้นไม่ได้ ความรู้สึกผิดที่มันถาโถมเข้ามาจนผมรับมือไม่ไหว ฟางเส้นสุดท้ายของทิฐิมานะขาดผึง ไม่ว่าตอนนี้ไอ้ต้าจะรู้สึกกับผมแบบไหน จะโกรธหรือจะเกลียดผมขนาดไหนก็ตาม สิ่งที่ผมทำลงไปนั้นต้องถูกชดใช้

ผม เดินออกจากบ้านในสภาพจิตใจไม่ปรกติ ผมไม่ร้องไห้แล้วหรือน้ำตามันไม่เหลือก็ไม่รู้ หัวใจเหมือนมีใครมาจับแล้วบีบแน่นจนหายใจติดขัด ใครมาเห็นผมในสภาพนี้ก็คงนึกว่าผมเป็นคนบ้า ที่แรกที่ผมนึกถึงคือบ้าน แต่เมื่อในบ้านไม่มีคนอยู่ ผมก้เลยต้องไปในที่ที่มีคนที่ผมรักอยู่ที่นั่น

ผม ย้อนกลับไปที่โรงพยาบาลที่พ่ออยู่อีกครั้ง ผมอยากไปสารภาพผิดกับคนที่มีบุญคุณมากมายกับผม ว่าผมได้ทำร้ายคนที่เขารักมากมายขนาดไหน ผมให้กำลังใจตัวเอง ไอ้ต้น มึงเป็นลูกผู้ชาย กล้าทำก็ต้องกล้ารับ ผมเดินเข้าห้องผู้ป่วยช้าๆ พ่อยังอยู่คนเดียว ดีแล้ว ผมไม่อยากเจอใครอีกนอกจากพ่อ ถ้าเจอไอ้ต้ามันตอนนี้ผมไม่รู้จะทำหน้ายังไง

พ่อเห็นผมก็ทำสีหน้า แปลกใจที่ผมกลับมาที่โรงพยาบาลอีกครั้ง ผมไม่ตอบคำถามพ่อสักคำ ได้แต่ซุกหน้าร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร พ่อผมตกใจมากที่เห็นลูกชายคนเล็กเอาแต่ร้องไห้ไม่พูดไม่จ่า เอาเข้าจริงผมก็พูดอะไรไม่ออก พ่อเห็นผมไม่พูดอะไร แกก็ได้แต่กอดผมไว้ คำพูดที่พ่อปลอบเรียกสติผมกลับคืนมาอีกครั้ง "ร้องไปเถอะถ้าต้นมีอะไรไม่สบายใจ แต่พ่ออยากให้ต้นรู้ไว้นะ ว่าต้นยังมีพ่อ มีโต มีต้าที่เป็นห่วงต้นเสมอ ในความรู้สึกของพ่อ ต้นไม่เคยเป็นคนอื่น ต้นเป็นลูกพ่อตั้งแต่วันแรกที่เกิดมาและจะเป็นอย่างนั้นตลอดไป" ผมเงยหน้ามองพ่อ เป็นครั้งแรกในชีวิตของผมที่เห็นว่าพ่อร้องไห้

พ่อ ปาดน้ำตาให้ผม ผมเลยกลั้นใจข่มความรู้สึกไว้ ไอ้ต้นมันจะต้องไม่อ่อนแออีก พ่อเอามือลูบหัวผม "โตเป็นหนุ่มแล้วนะเรา ยังขี้แยอยู่อีก" ผมหัวเราะทั้งน้ำตา ถ้าผมไม่ได้พ่อ ไม่ได้ครอบครัวนี้ดูแล ชีวิตผมคงต้องไปอยู่สถานที่เลี้ยงเด็กกำพร้าสักแห่ง นี่คือสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตที่ผมมี แต่ผมกลับวิ่งหนีมันไป ผมกอดพ่อไว้แน่น ไม่มีคำพูดใดๆ ออกจากปากอีก คำสารภาพที่เตรียมมาคงไม่จำเป็น พ่อไม่ถามสักคำว่าผมเสียใจเรื่องอะไร สิ่งที่พ่อเคยบอกเสมอตั้งแต่เด็กคือ "ชีวิตคนเราต้องเดินไปข้างหน้า ก้าวที่แล้วมาคืออดีต อย่าเอามาเป็นอุปสรรคขวางทางอนาคต"

ผมกอดพ่อ เนิ่นนานจนไม่รู้ตัวเลยว่าตรงหน้าประตูมีใครคนนึงยืนอยู่ จนเสียงพ่อดังขึ้นนั่นแหละผมถึงเห็น "ต้า แกล้งน้องหรือเปล่า ดูสิร้องไห้มาฟ้องพ่อใหญ่แล้ว" ผมรีบเช็ดน้ำตามองไอ้ต้าที่กำลังเดินตัวเกร็งเข้ามา สายตามันจับจ้องที่ผมเหมือนมีคำพูดมากมายที่จะบอก ผมรีบพูดกับพ่อ "ไม่ครับ พี่ต้าเขาดีกับต้นเสมอ มีแต่ต้นนี่ล่ะที่ชอบแกล้งพี่ต้า" ผมพยายามใส่น้ำเสียงสนุกไปด้วยเพื่อให้พ่อสบายใจ เหมือนมันจะได้ผล พ่อยิ้มเรียกไอ้ต้ามากอดไว้อีกคน "รักกันไว้นะลูก เรามีอยู่แค่นี้ เดี๋ยวพี่โตแต่งงานไป ก็เหลือแค่เราสองคนแล้วนะ" ผมกับไอ้ต้ามองหน้ากันทันที ไอ้โตจะแต่งงาน โอ้วววม่ายยยย

"พี่โตจะ แต่งงานเหรอครับ" ผมถามพ่อเหมือนจะย้ำว่าสิ่งที่ได้ยินเมื่อกี้นี้ไม่ชัด พ่อยิ้มอารมณ์ดี "ใช่ๆ โตบอกพ่อเมื่อวานนี้ ดีเหมือนกันพ่อแก่แล้ว จะได้มีหลานไว้อุ้มกับเขาบ้าง ลูกเป็นฝั่งเป็นฝาก็นอนตายตาหลับแล้ว" ผมเข้าใจทันทีว่าไอ้โตจะแต่งงานทำไม จริงๆแล้วพ่อผมเป็นคนแข็งแรงมาก ไม่เคยเจ็บเคยป่วยอย่างที่เคยบอกไปแล้ว แต่ไอ้โตคงอยากให้พ่อหมดห่วงพวกเรา อย่างน้อยลูกคนโตที่ทำงานเป็นหลักเป็นฐานแล้วจะมีครอบครัวพ่อก็คงสบายใจได้ เยอะ

ผมนั่งคุยกับพ่อแต่ไม่ค่อยกล้าสบตาไอ้ต้ามันเท่าไหร่ ก็กูน่ะความผิดเต็มตัวเลย แต่ไอ้ต้าทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ชวนผมคุยเป็นปรกติจนผมกล้าที่จะคุยกับมันเหมือนเดิม ผมอยู่โรงพยาบาลจนค่ำ ลืมนัดไอ้เชนไปสนิทเลย แต่ช่างมันเหอะ นาทีนี้ครอบครัวต้องมาก่อน เกือบสองทุ่มพี่โตก็โผล่มา พี่โตทำหน้างงๆที่เห็นผมกับไอ้ต้านั่งคุยกันเป็นปรกติ แต่มันก็ยิ้มดีใจที่ผมคืนดีกับไอ้ต้ามัน

ผมมองนาฬิกาเห็นว่าสี่ทุ่ม กว่าแล้วเลยชวนไอ้ต้ากลับ ไอ้ต้ามองหน้าผมเหมือนจะพูดอะไร แต่มันก็ยังคงเงียบ อาจเป็นเพราะอยู่นหลายคน จนเมื่อเราสองคนมายืนหน้าลิฟท์มันก็กระซิบเบาๆ "พี่ขอโทษนะ พี่ไม่น่าทำอย่างนั้นเลย" ผมเหลือบมองไอ้ต้าจะพูดกับมัน พอดีประตูลิฟท์เปิดออก มันก็เดินเข้าลิฟท์ไป แม่งเอ้ย ให้เวลากูหน่อยก็ไม่ได้ ผมรีบเดินตามมันเข้าไป ในลิฟท์ไม่มีใครนอกจากเราสองคน

"คนที่ควรจะขอโทษน่ะคือกู แล้วมึงเลิกพูดแทนตัวเองว่าพี่ได้แล้ว" ประตูลิฟท์ปิดลงพร้อมๆกับความรู้สึกแย่ๆ ของผมที่มลายหายไป ผมจ้องหน้าไอ้ต้าในลิฟท์ หน้ามันมีรอยแผลจากที่โดนกูซ้อมไปวันก่อนจางๆ ผมอ้าปากจะพูดต่อ ประตูลิฟท์ก็เปิดที่ชั้นห้า ผมเหลือบมองเห็นบุรุษพยาบาลเข็นเตียงคนไข้เข้ามา มีญาติคนป่วยตามมาสี่ห้าคน ผมเลยดันไอ้ต้าหลบชิดผนังลิฟท์ข้างใน ตอนนี้หน้าเราสองคนห่างกันไม่ถึงคืบ ยาติผู้ป่วยเบียดเข้ามาในลิฟท์ตัวเดียวกันจนทำให้ผมเขยิบเข้าปใกล้ไอ้ต้าอีก มือไอ้ต้าดันหน้าท้องผมเหมือนจะเป็นสัญญาณว่าอย่าเข้ามาอีกนะ ใกล้เกินไปแล้ว แต่ผมไม่สนใจเบียดตัวเองจนควยผมไปอัดเข้าหน้าขามันเต็มๆ ไอ้ต้าเหมือนจะรู้ตัวเอามือดันผมไว้ ผมเอามือข้างนึงโอบหลังมันตรงสะโพกเข้าประชิด ตาจ้องหน้าไอ้ต้าที่หลบตาอยู่

ผม อยู่ในท่านั้นเนินนาน ในใจภาวนาขอให้ลิฟท์แม่งค้าง ควยผมที่แนบเนื้อแกร่งของต้นขาไอ้ต้ามันเริ่มขยับขยาย ไอ้ต้าหน้าแดงอย่างเห็นได้ชัด ความรู้สึกเดิมๆที่เคยรังเกียจมันหนักหนาว่าเอาแม้กระทั่งพี่น้องตัวเองมัน หายไปหมด คนที่อยู่ตรงหน้ากูนี่มันเป็นใครกันวะ ทำไมกูถึงมีอารมณ์กับมันขนาดนี้ ควยผมตอนนี้แข็งตัวขยายจนสุดแล้ว ที่หน้าขาของผมก็เริ่มจับความเปลี่ยนแปลงของไอ้ต้าได้ มันหายใจแรงขึ้นลมหายใจเป่ารดต้นคอผมจนขนลุกซู่

ประตูลิฟท์เปิดขึ้น อีกครั้งที่ชั้นเจ็ด บุรุษพยาบาลเข็นรถคนไข้ออกไปพร้อมทั้งบรรดายาติๆ คราวหน้ามากันเยอะๆ แบบนี้อีกนะมึง ไอ้ต้าพยายามผลักผมออก ตอนนี้ในลิฟท์ไม่เหลือใครแล้วนอกจากเราสองคน ผมไม่ขยับตัว กลับดันตัวไอ้ต้าเข้าชิดผนังมากกว่าเดิม ประตูลิฟท์ปิดลงช้าๆ พร้อมกับที่ปากผมประกบเข้าปากไอ้ต้าทันที ไอ้ต้าผลักผมออกแต่ผมไม่ยอมขืนตัวไว้ มันขนลุกซุ่ควยกระตุกหงึกๆ เป้ากางเกงไอ้เชนที่ผมใส่อยู่แม่งนูนออกมาเป็นลำเห็นได้ชัดเจน ผมไม่ปล่อยให้เสียเวลา บดขยี้ปากเข้าปากไอ้ต้าที่กำลังดิ้นรน จนประตูลิฟทืเปิดที่ชั้นเก้าที่ไอ้โตจอดรถของมันไว้ให้เราสองคนขับกลับบ้าน ผมถึงยอมผละออก

"ไอ้บ้าต้น มึงทำอะไรไม่อายคนบ้างเหรอ" ผมยิ้มที่ไอ้ต้ากลับมาเป็นคนเดิมแล้ว ผมพามันเดินหารถพี่โตจนเจอแล้วก็เปิดประตูให้มัน ไอ้ต้ายิ้มอายๆ พอเราสองคนนั่งในรแล้วผมก็ยังไม่ยอมสตาร์ทเครื่อง ไอ้ต้าคงสงสัยเลยหันมา ผมโน้มคอมันมาจูบอีกรอบจนไอ้ต้าด่า "เป็นเหี้ยอะไรเนี่ย เมายามารึไง" ผมหัวเราะเขินๆ "ไม่อ่ะ ไม่ใช่เมายาหรอก แต่มาวววววววว......." ไอ้ต้าหน้าแดงอย่าเห็นได้ชัด ผมไม่พูดอะไรต่อ สตาร์ทเครื่องแล้วขับออกไป

ผม ขับออกจากโรงพยาบาลแล้วไปในเส้นทางที่ไอ้ต้าไม่คุ้น มันเลยเอ่ยปากถามผม "มงจะไปไหนเนี่ย ไม่กลับบ้านเหรอ" ผมอมยิ้ม ชี้ให้มันดูเป้ากางเกงที่ยังตุงโด่ของผม ไอ้ต้าคงนึกว่าผมจะพามันไปข่มขืนมั้ง มันเลยร้องจะกลับบ้านท่าเดียว ผมหัวเราะกับความคิดของมัน "ไอ้บ้า มึงคิดว่ากูจะเย็ดมึงท่าเดียวเหรอ" (จริงๆ แล้วถ้าได้เย็ดอีกขอหลายๆท่านะ) ไอ้ต้าเงียบเสียงลง ผมคว้ามือมันมาจับที่ควยแข็งๆของผมไว้ ไอ้ต้าจะชักมือออกแต่ผมไม่ยอม

" ที่ให้จับเนี่ย จะให้ลองดูว่ากางเกงที่กูใส่เนี่ย ผ้ามันใส่สบายดี มึงนี่คิดไปถึงไหนแล้วเนี่ย" ผมพูดขำๆที่แกล้งมันสำเร็จ ไอ้ต้ามันคงแค้นเลยบีบควยผมซะเต็มแรง เหี้ยเอ้ย ดีนะที่ไม่ใช่ไข่ ไม่งั้นกูคงหน้าเขียวไปแล้ว ผมขับรถไปจนถึงคอนโดไอ้เชน ไอ้ต้าก็ทำหน้าสงสัยอีกแล้ว "ลงมาด้วยกันก่อนดิ มาเป็นเพื่อนกูหน่อย" ผมเรียกไอ้ต้า มันก็งงๆ ที่ผมพามันมาที่นี่ทำไม ผมเลยต้องเฉลย "มาเปลี่ยนชุดอ่ะ กูยืมชุดเพื่อนกูมา" ไอ้ต้าเลยเข้าใจยอมลงตามมาโดยดี แต่ที่จริงกูเอามันมาเป็นไม้กันหมา เผื่อไอ้เชนมันโกรธที่ผมเบี้ยวนัด มันจะได้ไม่กล้าโวยมาก เลวจริงๆ เลยกู

ผมพาไอ้ต้าขึ้นไปที่ห้องของ ไอ้เชน ผมเห็นรถมันจอดอยู่เลยรู้ว่ามันกลับมาแล้ว เคาะเรียกอยู่อึดใจใหญ่ก็มีคนมาเปิดประตู แต่ไม่ใช่ไอ้เชน ผมมองผู้ชายคนที่มาเปิดประตูแล้วก็รู้สึกคุ้นๆ คลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นที่ไหน แต่ผู้ชายคนนั้นเหมือนจะรู้จักผม "อ้าว ต้นนี่เอง กำลังให้เชนตามตัวอยู่พอดี" ผมงงมากที่แกรู้จักผมได้ไง พอเดินเข้าไปในห้องเห็นไอ้เชนอยู่นุ่งผ้าขนหนูสีขาวผืนเดียวกินเหลล้าอยู่ หน้าตามันเหมือนคนไม่ค่อยได้สติ มันคงเมายาตามเคย แม่งไม่น่าเชื่อว่าสภาพอย่างมันเนี่ยจะสามารถรักษารูตูดมันไว้ได้อย่างที่ มันคุย

พอผมเดินเข้าไปใกล้ ไอ้เชนก็ด่าเลย "ไอ้เหี้ยต้น มึงหายหัวไปไหนมา มึงรู้ไหมว่ากูรอมึงตั้งนาน" ผมยืนอึ้งทำไมมันถึงโกรธผมขนาดนี้ ยังไม่ทันได้พูดอะไร มันก็พูดกับผู้ชายคนนั้น "นี่ไงพี่ ไอ้ควยใหญ่ที่พี่อยากเจอนักหนาอ่ะ เจอแล้วก็จ่ายผมมาซะดีๆ ห้าหมื่นบาทขาดตัว" ผมประมวลเรื่องราวในหัว กูจำได้แล้ว ไอ้คนนี้ไงที่ด้อมๆ มองๆ กูตอนที่กูไปกินข้าวในห้างกับไอ้เชน แล้วก็คงเป็นคนเดียวกับที่ไอ้เชนส่งรูปควยผมไปให้ ผมหันไปมองไอ้ต้าที่มองจ้องอยู่ เหมือนมันจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่ยังไม่ทันทำอะไรไอ้พี่ผู้ชายคนนั้นมันก็ชี้ที่ผมับไอ้ต้าแล้วพูดขึ้นมา ก่อน

"ถ้าต้นกับเพื่อนยอมนอนกับพี่ พี่จ่ายให้คนละห้าหมื่นเหมือนกัน สนใจไหม"

[Blackrose]

ควยเล็กเอาไว้ใช้ ควยใหญ่เอาไว้โชว์ 42

" ถ้าต้นกับเพื่อนยอมนอนกับพี่ พี่จ่ายให้คนละห้าหมื่นเหมือนกัน สนใจไหม" โห ไอ้ต้นหูผึ่งเลย เงินจริงหรือเปล่าวะ (แอบบอกสักนิดว่าจริงแล้วที่พี่คนนั้นเขาเสนอมาไม่ถึงห้าหมื่นหรอกครับ หย่อนกว่านั้นนิดโหน่ย หุหุหุ แต่ที่บอกห้าหมื่นอ่ะ เผื่อมีใครแถวนี้เรียกใช้บริการจะได้โก่งค่าตัว อุบส์ แล้วมึงจะไปบอกเค้าทามมายยยย ไอ้ฟายต้น)

"ห้าหมื่น ให้ทำอะไรบ้างอ่ะ" ผมถามอย่างสนใจโดยไม่ได้มองสายตาเขียวๆของไอ้ต้าข้างหลังเลย ไอ้ห่าต้นเอ้ย ไม่รู้เลยว่าพายุกำลังก่อตัวอยู่ข้างหลังมึงแล้ว ไม่ใช่พายุธรรมดาด้วยนะมึง พี่คนนั้นยิ้มแสยะ "ทุกอย่าง อมดูด ประตูหลัง พี่จะทำอะไรก็ได้ ถือว่าซื้อขาดเลย ใช้ได้ทั้งตัว" แม่งเอ้ย ออปชั่นนี้ไม่ไหววะ กูน่วมแน่ "ขอไม่ให้ทำบางอย่างคิดเท่าไหร่คับ" อ้าว ไอ้ต้น ใจคอมึงจะขายกินให้ได้ว่างั้น กำลังรอคอยพี่แกคำนวณก์มีมือแข็งๆกระชากคอเสื้อผมอย่างแรงจนผมหงายหลัง

" ไอ้ต้น กลับบ้านเดี๋ยวนี้" เสียงไอ้ต้าคำราม พร้อมๆกับลากผมออกจากห้อง ผมพยายามดิ้นรน ไม่ได้อยากกลับไปขายต่อนะเว้ย แต่ไอ้ต้ามันเล่นลากจนผมเซแซ่ดๆตามมันไป ไอ้ห่านี่เอาแรงมาจากไหนวะ ขนาดมือมันเจ็บข้างนึงนะ ผมพยายามยื้อไว้ "ไอ้ต้าาาาาาาา ปล่อยกูก่อนนนนนนนนนน เสื้อผ้ากูในห้องยังไม่ได้เอามาเลย" ไอ้ต้าหยุดยืนมองหน้ากูที่หอบแฮ่ก "จะไปเอาเสื้อผ้าหรือจะไปถอดเสื้อผ้าให้ใครเอา" ชะอุ๋ย ตาเขียวปั๊ดเลย แม่งหวงน้องหรือหึงผัวแน่วะเนี่ย สายตาคมกริบของมันบ่งบอกชัดเจน "แน่จริงก็ลองเส่" แล้วใครจะไปกล้ากับมันวะ

"ช่างมัน เดี๋ยวกูซื้อให้ใหม่" ไอ้ต้าพูดเน้นๆ แล้วลากผมไปถึงหน้าลิฟท์ อีพี่คนนั้นวิ่งกระหืดกระหอบพุงกระเพื่อมมา "อย่าเพิ่งไป คุยกันก่อนสิ" ผมจะอ้าปากแต่ไม่ทันแล้ว ไอ้ต้าส่งปลายตีนจิ้มพุงกระเพื่อมนั้นจนหงายหลังลงไปกอง ก่อนเตะไซด์คิกเข้าหว่างขา ไม่รู้ว่าโดนบอลลูกไหน แต่กูหลับตาปี๋เลย คิดในใจงานนี้ไม่แตกก็ฟีบแบนแต๊ดแต๋แน่ๆ

ไอ้ต้าลากผมมาถึงรถ ผมก็ยืนนิ่ง กลัวมันอ่ะดิถามได้ ไอ้ต้าคว้ากุญแจเปิดรถแล้วผลักผมเข้าไป ก่อนจะมานั่งที่คนขับ ผมไม่กล้าสบตามันเลย ระหว่างทางกลับบ้านเพราะหน้ามันโคตรโหดเลยตอนนี้ ชิบหายเอ๊ย ความซวยแม่งไปไหนไม่เป็นหรือไงวะ มาเคาะประตูบ้านกูอยู่เรื่อย ว่างไม่ได้งานเข้าตลอด นั่งๆอยู่ แอบเหล่มันไปที แม่งเหล่กลับซะกูหัว(คน)หดเลย เอาวะ เป็นไงเป็นกันถามแม่งให้รู้เรื่องไปดีกว่า

"มึงเป็นไรอ่ะ หึงกูเหรอ" โอ้ววว ไอ้ต้น เอ็งมั่นมาก กล้าพูดเนอะ หน้าอย่างมึงใครจะมาหึง "สัดเส่ ใครจะไปหึงน้องตัวเองวะ" เห็นป่ะ กูบอกแล้วว่าใครจะไปหึงมึง พูดจายังกะบ้านไม่มีกระจก "อ้าว หรือว่าหวงกู" ผมถามต่อ เอาสิวะ ดูสิมันจะตอบว่าไง "หวงทำไม มึงไม่ได้เป็นไรกับกูซะหน่อย" อ้าวไอ้ต้า เมื่อกี้บอกกูเป็นน้องแท้ๆ แป๊บเดียวเสือกบอกว่ากูไม่ใช่ ไม่บอกว่ากูเป็นหมาไปเลยล่ะ "หน้าหมาๆ อย่างมึงจะเป็นอะไรกะกู" โอ้ว ไอ้เหี้ย ขอบใจว่ะ

"จริงอ่ะ ไม่เป็นอะไรกันจริงเหรอ" ผมถามย้ำเน้นทุกคำทั้งประโยค ไอ้ต้านิ่งอึ้งไป แม่งช็อกตายไปปล่าววะ "ไอ้ต้า ว่าไงวะ" ไอ้ต้าถอนหายใจก่อนเปิดไฟเลี้ยวแล้วเอารถจอดข้างทาง "มึงว่าเราจะเป็นอะไรกันได้วะ" มันนิ่งไปอีก ก่อนจะพูดต่อ "มึงลองคิดดูดิว่าถ้าพ่อรู้จะเป็นยังไง" ผมจุกอกขึ้นมาทันที พ่อบอกเสมอว่าให้พวกเรารักกัน แต่พ่อคงไม่ได้อยากให้เรารักกันแล้วมีอะไรกันขนาดนี้หรอก "มึงรู้อะไรป่ะ ตอนแรกกูกะจะบอกพ่อว่ะ" ผมบอกไอ้ต้าไปตามตรงเรื่องที่คิดว่าจะสารภาพสิ่งที่ทำผิดไปให้พ่อรู้ ไอ้ต้าทำหน้าตกใจ "อย่านะ พ่อเล่นเละแน่ อย่าให้พ่อรู้เชียวนะมึง" ผมพยักหน้านึกในใจว่าเราจะปิดเรื่องนี้ไปได้นานสักเท่าไหร่กันเชียว

" แล้วเรื่องของมึงกะกูอ่ะ" ผมถามไอ้ต้าต่อ "จะให้มันเป็นต่อไปยังไง" ไอ้ต้านั่งคิดก่อนตอบมาเสียงเบา "เป็นพี่น้องกันเหมือนเดิมนะต้น" เสียงไอ้ต้าสั่นบ่งบอกให้รู้ว่ามันก็ฝืนใจที่ต้องพูดออกมา ผมใจหายแว๊บเลย ทำไมความรู้สึกมันช่างแตกต่างกับที่กูคิดจะบอกเลิกพี่ดิวและขอพี่ดิวเป็นพี่ น้องกันลิบลับ "แต่..." ผมพูดได้แค่นั้นแล้วก็ต้องกลืนน้ำลายลง ความรู้สึกบางอย่างที่ถูกสะสมในเบื้องลึกมานานหลายปีกำลังถูกงมขึ้นมาจากมะ เลหัวใจที่ดำมืด เวิ้งว้าง "ช่างมันเหอะ ไม่มีอะไร" ผมตอบเบาๆ หันหน้าออกสู่กระจกข้าง "เป็นพี่น้องอ่ะดีแล้ว ถึงยังไงพี่น้องมันก็ตัดกันไม่ขาด จริงไหม" ไอ้ต้าพูดก่อนเอามือมาขยี้หัวผม ผมยิ้มแห้งๆให้มันก่อนที่มันจะเลื่อนรถออกไป

ไอ้ต้าคงเห็นว่าผมนิ่ง เงียบไปตลอดทางมันก็พยายามชวนคุย ในใจผมตอนนี้คุณธรรมกับความรู้สึกตีกันให้มั่ว ต่างฝ่ายต่างอ้างเหตุผลมาหักล้างกันจนใจผมเต้นไม่เป็นส่ำ ผมถอนหายใจหลายครั้งจนไอ้ต้ามันคงสังเกตเห็น มันเอามือตบบ่าผมเบาๆแล้วพูดขึ้นมา "บางครั้งคนเราก็ยึดติดกับอะไรมากไป มันก็ทุกข์ใจอย่างนี้แหละ ปล่อยวางมั่งก็ได้ไอ้น้อง คนที่รักกันไม่จำเป็นต้องอยู่ในสถานะเดียวนี่หว่า คำว่าแฟนน่ะ มันไม่เห็นจะยิ่งใหญ่หรือสำคัญกว่าคำว่าพี่น้องเลย" ผมอึ้งกับสิ่งที่ไอ้ต้าพูด ทุกอย่างมันบอกชัดเจนว่า ไอ้ต้ากับผมใจตรงกัน หุหุหุ

"งั้นก็ต้องเรียนภาษาไทยใหม่แล้วสิ" ผมพูดยิ้มๆ ไอ้ต้ามันคงงงหันมาถาม "อะไรนะ" ผมจับมือไอ้ต้าข้างที่เข้าเฝือกอ่อนไว้พูดเสียงดัง "ก็ต้องบัญญัติความหมายของคำว่าพี่น้องใหม่ไง แปลว่าแฟนที่เปิดเผยไม่ได้" ไอ้ต้าหัวเราะเบาๆ "ถ้าใครถามก็บอกว่า... เราเป็นพี่น้องกันคร้าบบบบบ"....เราเป็นคนเชียงใหม่เหมือนกันคร้าบบบบบ อุ้ย ไม่ใช่ละ เดี๋ยวคนเข้าใจผิดกันทั้งประเทศ กูไม่ใช่คู่พี่น้องนัทต้อลนาโว้ย (แฟนคลับอย่ามาตื๊บผมน้า) คำจำกัดความของคำว่าพี่น้องแต่ละคนไม่เหมือนกันเว้ย

ระหว่างทางกลับบ้าน ผมกับไอ้ต้าช่วยกันคิดคำจำกัดความความรักแบบพี่น้องออกมา อย่างที่จะบอกนี่ล่ะครับ

นิยามรักของลุงต้ากับป้าต้น (ชื่อนี้ไอ้ต้ามันเป็นคนคิด เกลียดแม่งจริงๆ เลย)

"ความลับของความรัก ใครมาทักบอกพี่น้อง รู้กันเพียงเราสอง ว่าพี่น้องท้องติดกัน เย้"

เรา กลับมาถึงบ้านก็ดึกพอควรแล้ว ก็มัวไปเสียเวลาที่คอนโดไอ้เชนโดยไม่ได้อะไรเลย เงินสักบาทก็ไม่ได้ แม่งเซ็ง ผมเปิดประตูบ้านตอนนี้ใจเริ่มนึกอะไรบางอย่างขึ้นมา "กูอยู่กับไอ้ต้าสองคนนี่หว่า พ่อกับไอ้โตก็ไม่อยู่" ทะลึ่งอีกแล้วมึงไอ้ต้น อย่าไปคิดสิ ข่มไว้ๆๆๆๆ ใจต้องแข็งไว้ แข็งไว้ เย็นไว้ แข็งไว้ แข็งไว้ แข็งไว้ แข็งแว้ววววววววววววววว แม่งเอ้ย ไหนมึงบอกจะไม่คิดแล้วควยแข็งทำถ้วยอะไรวะ ผมเปิดประตูบ้านเสร็จก็ยืนค้างอยู่ตรงประตู ไอ้ต้าที่เดินตามต้องสะกิด มันทำหน้างงๆ แต่กูรู้ตัวเลยว่าหน้ากูตอนนั้นหื่นแดกมาก

ผมเดินตาม ไอ้ต้าไปที่ห้อง ภาพที่คิดไว้เมื่อกี้ยิ่งชัด นอกจากพ่อกับไอ้โตไม่อยู่แล้ว กูยังต้องนอนเตียงเดียวกับไอ้ต้าอีก ขัยติไว้ลูก ขันติ ขันติ ขันติ ขันแว้วววววววว จุ๊กกรู๊วววววววว ด้วย อ๊อยๆๆๆๆ กูจะบ้าตาย แม่งกางเกงกูก็ไม่ได้เปลี่ยน ของไอ้เชนแม่งใส่แล้วเห็นควยชัดดีชิบหาย ผมเดินโก่งตูดตามไป ไอ้ต้าหยุดยืนหน้าห้องเพื่อเปิดประตู แต่ไอ้ต้นเบรคแตกดับเครื่องชนก้นมันเต็มๆ จนไอ้ต้าหันมามอง พอมันเห็นควยกูที่แข็งอยู่ภายใต้ร่มผ้ากับหน้าหื่น ไอ้ต้าเผ่นผลุงออกมายืนหน้าห้องไอ้โต "คืนนี้กูนอนห้องไอ้โตก็ได้ จะได้ไม่กวนมึง" เหี้ยเส่ ไหนบอกว่ารักกูไง มึงจะเผ่นทำไม

"ไม่อ่ะ มึงต้องนอนห้องนี้กับกูเท่านั้น" ผมแกล้งสั่งเสียงแข็ง ได้ผล ไอ้ต้าเดินตามผมเข้าห้องตาปริบ "แต่.." ไอ้ต้าอ้าปากค้าง "ไม่มีแต่ ไม่มีต่อรอง กูเป็นน้องมึงต้องยอม" ผมรีบพูดจนมันยอมเงียบ ไอ้ต้ายืนอยู่หน้าตู้สีหน้ามันมองผมไม่ไว้ใจ ผมแกล้งเดินปรี่ไปที่ตู้เสื้อผ้า มันรีบกระโดดหลบ "เดี่ยวกูไปอายน้ำก่อนนะ" ผมพูดทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผลัดผ้าขนหนูแล้วเดินไปอาบน้ำอย่างไว แต่ขัดทุกซอกทุกหยักที่มีสะอาดนะเว้ย

ระหว่าง ที่ผมนุ่งผ้าเช็ดตัว ใจนึกถึงวันแรกที่ผมกับไอ้ต้าชักว่าวด้วยกันครั้งนั้น ขำมันว่ะแม่งเสือกจำหน้าจำควยกูได้ติดตา แล้วผมก้นึกอะไรขึ้นมาได้ ว่าแล้วปั่นควยตัวเองให้แข็ง งานถนัดกูอยู่แล้ว ไม่ถึงนาทีแม่งก็แข็งทันใจชิบ ผมเดินออกจากห้องน้ำช้าๆ ปล่อยควยแหวกชายผ้าขนหนูที่นุ่งอยู่ออกมา ไอ้ต้าก็เปลี่ยนเป็นผ้าขนหนูแล้วเหมือนกัน มันกำลังเก็บของที่รกอยู่ตามพื้น มันเลยยังไม่ทันเห็นผม ผมแอบใช้โอกาสนี้สำรวจรูปร่างมัน ไอ้ต้ากับผมแม้จะไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ แต่คนส่วนใหญ่จะไม่แปลกใจ เพราะทั้งความสูง ทั้งสีผิวไม่ต่างกัน หน้าตาก็เป็นไอ้ตี๋ทั้งคู่ ถ้าพูดแบบไม่เข้าข้างตัวเองก็ต้องบอกว่าไอ้ต้ามันหล่อกว่ากูอีก แต่ถ้าพูดเข้าข้างตัวเองล่ะก็ หุหุ ไอ้ต้ามันก็หล่อกว่าอยู่ดี แล้วมึงจะพูดทำไมวะไอ้ต้น

ไอ้ต้ามันคงรู้ตัวว่ามีคนมองอยู่มันเลยเงย หน้ามาดู แล้วมันก็ต้องอึ้ง เป็นใครไม่อึ้งก็แย่แล้ว เห็นไอ้บ้าคนนึงยืนควยแข็งโด่โผล่ผ้าขนหนู หน้าตาหื่นกามน้ำลายไหลย้อย เป็นพวกมึงไม่อึ้งเหรอ ผมเห็นมันจ้องอย่างนั้น ความคิดเลวๆ (เรื่องถนัดอีกอย่างของกู) แล่นแปล๊บเข้ามาในหัว

"ไอ้ต้า กูเงี่ยนว่ะ ควยแข็งจนปวดไปหมดแล้ว มึงช่วยสอนกูชักว่าวหน่อย กูชักว่าวไม่เป็น"

[Blackrose]

ควยเล็กเอาไว้ใช้ ควยใหญ่เอาไว้โชว์ 43

" ไอ้ต้า กูเงี่ยนว่ะ ควยแข็งจนปวดไปหมดแล้ว มึงช่วยสอนกูชักว่าวหน่อย กูชักว่าวไม่เป็น" ผมพูดกับไอ้ต้า ควยกระดกหงึกๆ ให้มันเห็นชัดๆว่าเงี่ยนจริงๆ ไอ้ต้าหันหลบไม่ยอมดู ไอ้ห่านี่ ไม่ง่งไม่เงี่ยนบ้างไงวะ กูจะแย่แล้วนะ "สอนกูหน่อยนะค้าบบบบบ" ผมอ้อนอีกที ไอ้ต้ามันเดินเลี่ยงหลบผมที่กำลังตรงไปหา "เอ้ย กูไปอาบน้ำก่อนนะ พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า" ไอ้ต้ากระโดดหลบมือผมที่กำลังจะโอบตัวมันไว้ ตัวมันน่ะกระโดดหลบไปได้ แต่ผ้าขนหนูที่มันนุ่ง อยู่ในมือผมเรียบร้อยแล้ว "ไอ้ต้น เล่นอะไรวะ โหมดพี่น้องโว้ย" ไอ้ต้าพูดพลางยื้อผ้าเช็ดตัวกลับคืบ แม่งใส่กางเกงในไว้นี่เอง กูถึงว่าทำไมเห็นควยมันเรียบๆ ตอนนุ่งผ้าขนหนู ฮั่นแน่ แข็งอยู่ด้วย "พี่น้อง ท้องติดกันเหรอวะ" ผมถาม ไม่ยอมคืนผ้าให้

ไอ้ ต้ายื้อคืนอยู่นานเห็นผมไม่คืนผ้าให้ มันเลยกระชากผ้าเช็ดตัวของผมไปแทน เอ๊ะหรือว่ามันก็อยาก แต่คงไม่มั้ง มันวิ่งออกประตูไปแล้วนิปล่อยให้กูยืนควยโด่อยู่อย่างนั้น ผมหัวเราะที่แกล้งมันได้ ดีใจด้วยที่คความสัมพันธ์ของเรากลับมาดีเหมือนเดิม เอ๊ะ ไม่ใช่สิ ดีกว่าเดิมอีก

ผมเดินลงไปข้างล่างทั้งๆที่ควยโด่เด่นั่นแหละ ก็กะจะไปหยิบเบียร์มาซดย้อมใจซักหน่อย แต่คราวนี้แค่กระป๋องเดียวนะ หยิบมาเผื่อไอ้ต้าด้วยกระป๋องนึง จะแดกปล่าวไม่รู้ ไม่เป็นไรกูแดกของกูได้ กลับมาที่ห้องอีกครั้งไอ้ต้ายังไม่ออกจากห้องน้ำ ผมก็เลยซดเบียร์ไป เก็บข้าวของที่ไอ้ต้ามันเก็บค้างไว้เมื่อกี้ไป เสื้อผ้าไอ้เชนที่ผมยืมมาใส่ยังกองอยู่ที่พื้น แม่งจะเป็นไงบ้างวะ สงสัยป่านนี้เสียตูดให้ไอ้พี่คนนั้นแล้วแน่ๆ รับเงินเขามาแล้วก็ต้องจ่ายให้คุ้ม โลกนี้ไม่มีอะรฟรีอยู่แล้ว อยากได้ก็ต้องเอาอะไรไปแลกมา

ไอ้ต้ากลับเข้ามาในห้องอีกครั้งผมก็ยัง คงเก็บของอยู่ เห็นมันยืนมองๆ ผมเลยชี้มือไปที่เบียร์ที่เอามาฝากมัน ไอ้ต้าเดินไปหยิบแต่มันเปิดไม่ได้เพราะมือที่เจ็บทำให้เปิดไม่ถนัด ผมเลยไปเปิดให้มันแทน เห็นมือมันแล้วกูโคตรรู้สึกผิดเลย "นิ้วเป็นไงบ้างอ่ะ" ผมถามพลางจับมือไอ้ต้ามาดู ไอ้ต้ามือเย็นเฉียบไม่รู้ว่าเพราะความเย็นจากกระป๋องเบียร์หรือเปล่า แต่มือมันสั่นด้วยนะ คงไม่ใช่แล้ว

"เจ็บป่าววะ" ผมถาม ไอ้ต้าพยักหน้าแต่มันก็ยิ้มๆ "เจ็บแค่นี้ทนไหว ถึงเจ็บแต่ก็คุ้ม" ผมทำหน้าแบบงงๆ "เจ็บแต่คุ้ม คุ้มไงวะ" แม่งเสือกกำกวมได้อีก "อ้าว ก็เจ็บตัวแล้วได้น้องชายกลับมา ไม่คุ้มเหรอ" หุหุหุ กูว่ามึงเจ็บกว่านี้นะ ผมดึงมือไอ้ต้ามาจูบเบาๆ "ขอโทษนะ" ไอ้ต้ามือสั่นแต่ไม่ชักมือออก "แต่ตอนนี้ กูไม่อยากเป็นน้องว่ะ" ผมพูดแล้วโอบตัวไอ้ต้าไว้ทันที ไอ้ต้าดิ้นนิดหน่อย แล้วก็หันมากอดผมไว้บ้าง โอย อย่าให้บอกเลยว่าตอนนั้นจิตใจมันกระเจิงไปถึงไหนต่อไหนแล้ว แม่งกูก็ยังแก้ผ้าอยู่ ไอ้ต้ามันก็ใส่แค่ผ้าขนหนู กางเกงในก็ไม่ได้ใส่ หา!! กูรุ้ได้ไงเหรอ ทำไมจะไม่รู้ก็น้องชายของมันที่ไม่ใช่กูน่ะแหวกผ้ามาจ๊ะเอ๋กูแล้ว

ผม สบตากับใบหน้าที่คุ้นเคยนั้น หลายปีที่ผ่านมาผมเคยแต่มองเห็นมันในฐานะพี่ชายคนนึง แต่ตอนนี้ความรู้สึกเปลี่ยนไปแล้ว ถ้าถามว่ารักมันไหม คำตอบที่ผมมีคือผมรักไอ้ต้ามาตลอด แต่ในความคิดเดิมคือพี่ชาย ตอนนี้ผมรักมันเหมือนเดิม อาจจะมากขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำเพราะไอ้ต้ามันแสดงให้ผมเห็นว่ามันรู้สึกอย่าง ไร ความรักความห่วงใยที่มันมีให้ ทำให้ผมรับรู้ได้ว่าเมื่อไหร่ที่ผมท้อแท้ ผมจะมีพี่ไว้ให้คำปรึกษา เมื่อไหร่ที่ผมทุกข์ ผมจะมีเพื่อนไว้คอยปรับทุกข์ เมื่อไหร่ที่ผมเงี่ยน ก็จะมี.... หุหุหุหุ

ผมประคองไอ้ต้าให้นั่งลง บนเตียงข้างๆผม ลมหายใจแผ่วเบาเป่ารดตัวผม หน้าไอ้ต้ามันแดงไม่รู้ว่ามันคิดอะไรอยู่ หน้าผมก็คงแดงเหมือนมันแหละ "คืนนั้นกูจำไม่ได้จริงๆว่าเกิดอะไรขึ้น" ผมบอกไอ้ต้า สายตายังคงจับจ้องมันอยู่ ไอ้ต้าไม่พูดอะไรผมเลยพูดต่อ "มึงช่วยเตือนความจำกูหน่อยนะ" ว่าแล้วผมก็กดปากผมเข้าปากไอ้ต้าทันที ไอ้ต้าไม่หลบไปไหน มันเผยอปากส่งลิ้นมาล้วงควานในปากลึกล้ำ ผมตัวเกร็งเพราะจำรสสัมผัสเดียวกับคืนนั้นได้ ลมหายใจผสานกลิ่นเบียร์อ่อนๆ ของเราสองคนผสานกันจนเป็นกลิ่นเดียว

ไอ้ต้าเอามือประคองหัวผมไว้แล้ว ผลักผมลงนอน ริมฝีปากบางได้รูปของมันเบียดบดกับริมฝีปากผมจนผมต้องครางในคอ ความแตกต่างจากการที่มีอะไรกับคนอื่นคือรสสัมผัสของความอบอุ่นที่ไอ้ต้ามัน มีให้ รอยจูบร้อนผ่าวตอกย้ำไออุ่นนั้นจากริมฝีปากมาจนถึงซอกคอไล่เรื่อยลงมาไม่ เว้นแม้กระทั่งหัวนมเม็ดเล็กก็ยังโดนบดขยี้ ขนาดผมผ่านการมีเซ็กส์กับคอื่นมาไม่น้อย แต่ไม่เคมีใครที่ทำให้ผมถึงกับเพ้อเรียกชื่อมันได้ขนาดนี้

ผมจับมือ ไอ้ต้ามาวางแนบที่หัวใจผมที่เต้นรัว ใจมันเต้นมันเต้นเป็นจังหวะรัก แล้วเธอล่ะอ่ะเป็นจังหวะยังไง หุหุหุ "ตื่นเต้นเหรอ" ไอ้ต้าเยหน้าถามผม ผมยิ้มไม่ตอบมัน บางครั้ง คำถามบางคำถามก็ไม่ต้องการคำตอบ ผมจับมือไอ้ต้าเลื่อนลงต่ำ ท่อนลำแข็งโด่ของผมมันรออยู่ที่นั้น มันกระตุกทันทีที่มือของไอ้ต้าสัมผัส ไอ้ต้ากำมันไว้เบาๆ ผมปล่อยมือที่กุมมือมันไว้ออกแล้วลูบไล้ไปบนไหล่แกร่งของมัน ไอ้ต้ามันเล่นบาสกับผมบ่อยๆ ถึงมันจะไม่เก่งแต่มันก็มาเล่นเป็นเพื่อนผมเสมอ ความสัมพันธ์ของเราก่อตัวขึ้นเหนียวแน่นจนผมไม่รู้ตัว กำแพงที่เคยขวางกั้นเราสองคนไว้นั้นตอนนี้ไม่เหลือแม้แต่ซาก

ไอ้ต้า กำรอบควยผมเบาเหมือนกลัวว่าผมจะเจ็บ ผมลดมือลงต่ำไปถึงก้นแน่นๆที่ถูกผ้าขนหนูห่อคลุม ผมกระชากสิ่งขวางกั้นออกให้มือผมสัมผัสกับความเรียบเนียนนั้นได้โดยตรง ไอ้ต้าเกร็งก้นทันทีที่มือผมลากผ่าน ผมเบียดตัวเข้าชิดก้มผน้าเข้าหาซอกคอมัน ส่วนมือก็ไล้วนไปบนแก้มก้นแกร่งนั้น เสียงหายใจไอ้ต้าดังกระเซ่าโหมไฟปราถนาของผมลุกโชนจนถึงขีดสุด

"ต้า ขอกูนะ" ผมร้องขอ คราวก่อนที่ผมได้มีโอกาสแวะเวียนมาเยี่ยมถ้ำนี้ผมไม่ได้อยู่ในสภาพที่มีสติ ที่จะจดจำสิ่งต่างๆได้ ถ้าวันนี้ผมได้มีโอกาสไปเยือนอีกครั้งมันก็คงทำให้ผมตื่นตาตื่นใจได้ไม่น้อย กว่าครั้งแรก ไอ้ต้าเงยหน้ามาสบตาผมก่อนปล่อยประโยคที่ทำให้ผมชะงักค้าง "คราวก่อนมึงได้เอากูก่อนนะ คราวนี้ตากูบ้างแล้ว" ไอ้ต้าบอกสายตาจริงจัง ผมควรจะทำไงดี ต่อมความคิดในสมองุกกระตุ้นอีกครั้ง แต่มันก็ถูกขัดจังหวะด้วยริมฝีปากอุ่นชึ้นที่ห่อหุ้มปลายควยผมไว้ แค่แรกสัมผัสผมก็ต้องแอ่นเอวส่ายร่อน ไม่เคยมีใครทำให้ผมรู้สึกได้ขนาดนี้มาก่อนเลยจริงๆ

ผมปล่อยให้ไอ้ต้า ใช้ปากกับควยผมได้ตามใจ ข้อดีของการที่ผ่านอะไรมาเยอะคือความอึด ทุกวันนี้ผมสามารถควบคุมการหลั่งได้ตามที่ใจกำหนดเพราะน้องจากจะได้ฝึกใช้ งานมันสม่ำเสมอแล้ว ผมยังฝึกการขมิบเพื่อควบคุมทุกครั้งที่มีเวลาว่าง ใครจะหาว่าผมบ้ากามผมไม่สนหรอก เพราะสิ่งที่ผมทำไม่ได้ทำให้ผมมีความสุขคนเดียว แต่คู่รักผมย่อมได้รับความสุขนั้นไปด้วย

ผมกดหัวไอ้ต้าลงแนบแน่นเข้า ไปให้ลึกที่สุดที่จะทำได้ ไอ้ต้าครางอึกอักเมื่อโดนท่อนรักกระทุ้งเข้าถึงคอหอย พอผมปล่อยมือมันก็รีบถอนปากมาหอบหายใจ ผมอมยิ้มกับความน่ารักของมัน ไอ้ต้ามองผมด้วยสายตาคมกริบ ก่อนยกเอวผมขึ้นช้าๆ ผม เกร็งร่างฝืนไว้ แต่ไม่อาจต้านทานสายตาคมที่จ้องมองได้ พอเอวผมถูกยกลอยโด่ง ไอ้ต้าก็ฝังจมูกเข้าซอกกระโปก ลิ้นเย้นตวัดวนทั่วพวงไข่และขาหนับ ผมทนความเสียวไม่ไหวต้องบิดตัวหนีลิ้นมัน ผมเคยเห็นมันเลียหีดาวจนน้ำแตกมาแล้ว ไม่สงสัยเลยว่าลิ้นมันจะชำนวญขนาดไหน แต่พอมาเจอกับตัวผมก็ต้องกัดฟันมือสองข้างจับแขนที่กดขาผมแนบลำตัวไว้แน่น

" อูยยยยยยยยยย กูเสียวววว" ผมครางอย่างไม่อาย รสสัมผัสที่ผมเคยปรนเปรอให้คนอื่นต้องร้องครางกลับมาย้อนเกิดกับตัวผมจนต้อง ครางอู้ ไอ้ต้าฉกลิ้นไปทุกที่ที่มันจะสามารถลากปากพาลิ้นซุกซนไปได้ ผมต้องจิกนิ้วเข้าแขนมันตอนที่ไอ้ต้ามันฝังจมูกเข้าร่องแล้วลากลิ้นบาวๆที่ ห่อเกร็งแข็งผ่าน ไอ้ต้าดันตัวผมสูงขึ้นอีกครั้งตอนนี้หลังผมติดพื้นแค่ช่วงไหลา ผมหลับตาไม่กล้ามองเพราะตอนนี้ผมเห็นหน้าไอ้ต้าที่กำลังโลมเลียชัดเจน เสียงเจาะแจะดังไม่ขาดสายสลับกับเสียงครางและสูดปาก

"อ้าปากหน่อย สิ" ไอ้ต้าสั่งผม ผมไม่มีแรงแม้กระทั่งจะลืมตามาดูว่ามันจะทำอะไร ผมเผยอปากอ้าตามที่มันสั่ง ไอ้ต้าดันเอวผมสูงขึ้นอีกนิด ปากผมก็สัมผัสกับอะไรอุ่นๆที่เปียกเยิ้มพร้อมๆกันนั้นความเสียวก็แล่นแปลบ ที่ปลายควย ไอ้ต้ากดเอวผมลงจนผมเจ็บหลัง ผมจะอ้าปากร้องสิ่งที่กดริมฝีปากผมไว้ก็ถลำลึกเข้าไป กลิ่นคาวคุ้นเคยโชยอ่อนๆมาพร้อมกับกลิ่นสบู่หอม ผมลืมตาขึ้นมาช้าแล้วผมก็ต้องอึ้งกับสิ่งที่ไอ้ต้าให้ผมทำ ปากที่อ้าค้างของผมผมห่อควยตัวเองไว้จนมิดเงี่ยง ความเสียวถาโถมเข้าทั้งร่องก้นและปลายควย ผมพยายามใช้ลิ้นผลักดันสิ่งแปลกปลอมของตัวเองที่ถูกดันเข้าปาก แต่ยิ่งดันผมก็ยิ่งตัวสั่นเพราะทุกครั้งที่ผมพยายามหุบปากหรือใช้ลิ้นดัน มันกลับเพิ่มดีกรีความเสียวเพิ่มขึ้นจนถึงขีดสุด

ไอ้ต้ายิ้มอย่างพอ ใจที่เห็นผมร้องครางไม่หยุด มันปล่อยผมลงช้าๆ เอวที่ถูกกดจนปวดชาแปลบเพราะเลือดที่ถูกกักไว้ไหลได้ตามปรกติ ไอ้ต้าไม่ยอมให้ผมวางขาราบกับพื้นได้ มันเอาขาข้างนึงวางหนุนสะโพกผมไว้ต่างหมอน ผมเห็นมันเอามือข้างที่ไม่ได้เจ็บนั้นเอานิ้วเข้าใส่ปากจนน้ำลายชโลมทั่ว มันสบตาผมค้างไว้ ก่อนสิ่งแปลกปลอมอย่างที่สองจะผ่านเข้าประตูหลังบ้านผม ผมบิดตัวหนีความอุ่นแข็งที่แทรกเข้ามา ถึงมันจะเป็นแค่นิ้วแต่ขนาดไม่สำคัญ เพราะมันเข้ามาแล้วไม่อยู่นิ่ง กลับคว้านควงจนผมต้องสูดปากเพื่อลดความแสบที่เกิดขึ้น มันไม่ได้แสบเพราะเจ็บ แต่มันแสบร้อนแบบบอกไม่ถูก ไอ้ต้าไม่ปล่อยให้ผมชาชินกับความรู้สึกนั้น ไม่ทันไรมันก็ส่งนิ้วที่สองเข้ามา

ร่างกายผมเกร็งจนกล้ามเนื้อตึง เปลี้ยะ ใจอยากจะร้องบอกให้ไอ้ต้ามันหยุดทำแบบนี้เสียที แต่พออ้าปากเสียงที่ออกมาก็เป็นแค่เสียงครางเพราะความเสียวซ่าน เกร็งขืนไว้จนความรู้สึกเจ็บแสบผ่านพ้นไป ผมรู้ว่านิ้วของไอ้ต้ายังคงอยู่ในตัวผม เพราะถึงแม้ความเจ็บแสบจะผ่านไปแล้ว แต่ความเสียวที่ไอ้ต้ามันสร้างให้ยังคงติดค้างอยู่ ไอ้ต้าก้มหน้ามาหาผมโดยที่ยังคามือไว้อย่างนั้น หน้ามันแดงซ่านสายตาบ่งบอกถึงความต้องการสุดขีด "พร้อมนะ"

ผมไม่ตอบ มัน ไอ้ต้าลดตัวลงไปแล้วดันขาผมขึ้นสูงอีกครั้ง ความเสียวที่ถูกคว้านควงเมื่อกี้ยังคงอยู่ทั้งๆที่มือมันปล่อยออกมาจับขาผม ไว้แทนแล้ว ผมยกหัวดูสิ่งที่ไอ้ต้ากำลังจะยัดเยียดเข้าตัวผมแล้วก็ต้องหลับตา ท่อนควยแข็งโด่ของมันไม่ได้เล็กไปกว่าของสักผมเท่าไหร่เลย ปลายเงี่ยงของมันบานทะโร่หน้ากลัว ที่ผ่านมากูชอบให้ควยตัวเองหัวบานๆเพื่อที่เวลาเย็ดคนอื่นมันจะได้เข้าไป กวาดคว้านในรู ยิ่งบานเท่าไหร่ยิ่งดี แต่ตอนนี้ผมกลับกลัวไอ้หัวบานนั่น ดูจากขนาดของมันแล้วไม่น่าจะผ่านเข้าไปได้เลย

ไอ้ต้าเขยิบตัวมาใกล้ อีกจนความอุ่นแผ่ซ่านไปทั้งตัวผม ร่างกายส่วนร่างที่ถูกจับยกขึ้นยังคงชาอยู่ แต่มันก็สัมผัสได้ถึงความอุ่นของท่อนลำแข็งแรงที่จอยู่ตอนี้ ร่างกายผมต่อต้านสิ่งแปลกปลอมโดยอัตโนมัติ รูตูดห่อตัวขมิบทันที่ที่สัมผัสกับท่อนลำนั้น ไอ้ต้าพูดเบาๆ "อย่าเกร็งสิ จะได้ไม่เจ็บ" ไอ้เหี้ย มันจะรู้ไหมว่าการที่มีอะไรจ่อตูดอยู่แล้วไม่เกร็งเนี่ย มันทำยากขนาดไหน ไอ้ต้ายังคงจ่อคาอยู่อย่างนั้นเหมือนจะหาจังหวะที่จะส่งมันเข้ามา ผมลืมตาดูมันที่กำลังจ้องท่อนลำของตัวเองสลับกับหน้าผม ผมกลั้นใจปล่อยร่างกายให้ผ่อนคลายลง ไอ้ท่อนแข็งนั่นมันก็สวนเข้ามาทันที

ร่าง กายผมกระตุกต่อต้านอีกครั้งแต่ครั้งนี้เหมือนไม่สำเร็จ เพราะท่อนลำที่ส่งเข้ามานั้นยังค้างคาอยู่ ความอบอุ่นที่ส่งเข้ามาสร้างความแสบร้อนที่รูนั้นไม่น้อย ผมจับแขนไอ้ต้าที่กดขาผมไว้ มืออีกข้างกดที่หน้าขามันเพื่อจะผลักดันสิ่งแปลกปลอมนั่นออกไป ผมหายใจออกอีกครั้งไอ้ต้าก็กดเอวลงต่ำอีก ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั้งตัวเหมือนร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยง ผมอ้าปากจะร้องแต่ไอ้ต้าก็กดเอวเข้ามาอีกครั้งตอนนี้ผมเหมือนใครมาชกที่ท้อง หมดแรงต่อต้านตอนนี้มันจะเข้าไปถึงไหนแล้วนะ ขอให้มันเข้าไปสุดแล้วเหอะ กูทนความเจ็บปวดตรงนี้ไม่ไหวแล้ว

น้ำตาผมไหลออกมาอีกครั้ง น้ำตาที่มันไม่ได้เกิดจากความเสียใจ ผมกัดฟันอีกครั้งที่ไอ้ต้ามันส่งควยเข้ามาอีก ครั้งนี้ยาวนานกว่าทุกครั้งความเจ็บปวดส่งผ่านมาถึงกลางหลัง ท่อนควยของมันเต้นตุ้บๆ ความอุ่นเมื่อสัมผัสตอนอยู่ข้างนอก ตอนนี้มันร้อนผ่าวเหมือนไฟที่ปะทุในตัวผม ไอ้ต้าซบร่างลงมาจูบปากผมที่ยังคงอ้าค้างไว้ตลอด ผมเข้าใจทันทีว่ามันคงส่งควยเข้ามาจนสุดแล้ว ความร้อนที่ควยมันส่งผ่านมานั้นทำให้ผมต้องดิ้นรนเพราะทนไม่ไหว ไอ้ต้ายังคงจูบปากผมอยู่ ผมเลยต้องกอดมันไว้แน่นเหมือนตัวมันเป็นหลักยึดเหนี่ยว

เราอยู่ในท่า นั้นหลายนาทีจนผมเองก็รู้สึกได้ว่าร่างกายผมลดการต่อต้านที่จะผลักดันท่อน ควยนั้นออก ไอ้ต้าถอนปากออกมาจ้องหน้าผมไว้ ก่อนที่ผมจะทันทำอะไรก็ต้องขมวดคิ้วเกร็งเพราะท่อนลำถูกลากผ่านออกจนเหมือน มันจะหลุดไป แล้วมันก็ถูกกดกลับเข้ามาทั้งเร็วและแรง ผมกรีดร้องออกไปไม่เป็นคำพูด ไอ้ต้าเอามือมาปิดปากผมไว้ ผมต้องกัดฟันกรอดเมื่อมันดึงควยมันออกอีกครั้ง เหงื่อกาฬไหลเต็มตัว แรงกระแทกที่เกิดขึ้นส่งผ่านมาถึงหน้าขาจนตัวผมสั่นคลอน โลกทั้งโลกเหมือนถูกเหวี่ยงด้วยแรงกระชากจากใครบางคน

ลมหายใจไอ้ ต้าที่เป่ารดใบหน้าผมที่ยังคงจับจ้องมันอยู่ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้อง ความเจ็บปวดถูกแทนที่ด้วยความเสียวช่านทีละน้อย เหมือนควยมันมาคอยเติมเชื่อความเสียวในร่างกาย ผมต้องสูดปากเร่าๆ รับรสสัมผัสจัดจ้านที่เกิดขึ้น สองมือไขว่คว้าไร้จุดหมาย พอมันสัมผัสกับหลังแกร่งของไอ้ต้ามันก็จับยึดไว้แน่นเหมือนกลัวว่าร่างของผม จะถูกกระแทกจนผลุดลอย

เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้แต่สำหรับผมแล้ว เหมือนมันนานเป็นชั่วกัลป์ ไอ้ต้าหายใจเร็วกระชั้นขึ้นทุกที ความเจ็บปวดหายไปหมดแล้ว สายตาของไอ้ต้าที่ยังคงจ้องมองผมอยู่บ่งบอกถึงความเสียวสุดขีดไม่แพ้กัน ผมปล่อยใจล่องลอยไปกับจังหวะที่ไอ้ต้ามันสร้างขึ้น มันคงไม่มีบทเพลงไหนที่บรรเลงได้เหมือนกับบทเพลงนี้ จังหวะช้าๆเนิบนาบถูกเปลี่ยนเป็นรวดเร็วกระชั้นทันที เสียงหอบหายใจของคนสองคนผสมเสียงครางเพราะความสุขสมก็คงเพราะกว่านักร้องคน ไหนจะเปล่งเสียงออกมาได้ ท่าเต้นแบบใดก็คงไม่สามารถเข้ากับจังหวะเท่ากับท่าเต้นที่เราสองคนใช้อยู่

ไอ้ ต้าเร่งเอวสูดปากขึ้นเรื่อย ผมขบฟันกรอดจนกรามขึ้นเป็นสัน ขนทั้งตัวลุกซู่พร้อมกันโดยไม่ได้ตั้งใจ แล้วผมก็เหมือนถูกใครทะลวงเข้ามากลางความรู้สึก ความเสียวสุดยอดที่เกิดขึ้นด้านหลังปลดปล่อยความตึงเครียดด้านหน้าออกมา ควยผมกระตุกพ่นน้ำเงี่ยนออกมาโดยที่เราสองคนไม่ต้องจับมันเลยด้วยซ้ำ ร่างกายผมสั่นเทากระตุกเกร็งถี่ยิบเมื่อน้ำรักของผมมันหยาดหยด ยังไม่ทันหายจากความสุขสมที่พรุ่งพรูเข้ามา ไอ้ต้าก็ร้องครางดังลั่นพร้อมๆกับความอบอุ่นพุ่งพล่านเข้ามาเต็มช่องท้องผม ผมเกร็งร่างเพราะไม่คาดคิดว่าสิ่งที่ไอ้ต้าส่งเข้ามานั้นจะทำให้ผมร้อนได้ ถึงขนาดนี้

ไอ้ต้าทิ้งร่างนอนทาบทับตัวผมไว้ ปากมันสั่นระริกรับแรงจูบที่ผมส่งให้ ทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนหยุดนิ่งเหลือแต่เสียงหอบเหนื่อยของเราสองคน ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ ผมมารู้สึกอีกทีก็ตอนที่ไอ้ต้าขยับตัวเพื่อถ่ายถอนควยมันออก ความรู้สึกเหมือนอวัยวะซักอย่างของผมมันกำลังจะหลุดออก เมื่อกี้มันเข้าไปรวมแทบจะเป็นเนื้อเดียวกับร่างผมอยู่แล้ว แก่นกายของไอ้ต้ารูดผ่านเหมือนมีอะไรมาล้วงกวาดผนังรูจนผมต้องสูดปากอีก ครั้ง แล้วความรู้สึกทั้งหมดก็หายไปพร้อมๆกับเสียงดัง "พล็อก" ที่ง่ามขา ผมรู้สึกเหมือนเลือดกำลังจะไหลออกจากตัว ความอบอุ่นที่ร้อนจัดนั้นค่อยๆ บรรเทาลงช้าๆ ร่างกายช่วงล่างผมเริ่มกลับมามีความรู้สึกอีกครั้ง ผมไม่เคยเหนื่อยอย่างนี้มาก่อน ขนาดเล่นบาสทั้งวันห้าหกชั่วโมงผมยังผ่านมันได้สบาย

ไอ้ต้าทิ้งตัวลง นอนข้างผมแล้วกอดผมเอาไว้ มันก็หอบเหนื่อยไม่แพ้กันแต่สีหน้าของมันบ่งบอกถึงความสุขสมที่ได้รับ สายตามันยังคงจ้องมองผมอยู่ ผมยิ้มให้มัน มันเลยบรรจงจูบที่หน้าผากผมเบาๆ "สุดๆเลยว่ะ คราวก่อนยังไม่ถึงขนาดนี้เลย" ไอ้ต้าร้องบอกผม เสียงพูดมันยังผสมเสียงหอบ ผมเอามือลูบหน้าที่ชื้นเหงื่อของมัน มันถามผมอีก "เป็นไงบ้าง เจ็บไหม" ผมบอกไม่ถูกหรอกว่ามันเจ็บหรือเปล่า เพราะมันเกิดอะไรหลายอย่างขึ้นพร้อมๆกันจนบอกความรู้สึกที่เกิดขึ้นไม่ถูก ผมเลยเลือกที่จะไม่ตอบคำถามมัน แต่เลือกที่จะพูดในสิ่งที่ผมคิดว่าผมควรจะต้องพูดกับมันเสียที

"เอาละไอ้ต้า ตากูบ้างแล้ว"

[Blackrose]

ควยเล็กเอาไว้ใช้ ควยใหญ่เอาไว้โชว์ 44

" เอาละไอ้ต้า ตากูบ้างแล้ว" ผมพูดแล้วพลิกร่างจากที่นอนหงายเป็นนั่งคร่อมไอ้ต้าไว้ ไอ้ต้าทำหน้าเหรอหราพูดเสียงดัง "เฮ้ย มึงแตกแล้วไม่ใช่เหรอ" อ้าว แตกแล้วแตกใหม่ไม่ได้ไงวะ "กูแข็งอีกได้ แป๊บเดียวก็แข็งแล้ว" ผมบอกพลางจับควยไอ้ต้าที่ชุ่มน้ำเงี่ยนรูดเบาๆ ควยไอ้ต้ากำลังเสียพลังจากน้ำที่แตกไปเมื่อกี้ ตอนนี้มันนอนเหี่ยวหมดสภาพเหมือนเจ้าของ ผมรีบพลิกสำรวจร่องรอยควยมัน เฮ้อ ค่อยยังชั่ว ไม่มีรอยเลือด แสดงว่าตูดกูยังอยู่ในสภาพปรกติ ไม่ได้แหกปริแต่อย่างใด โล่งใจชะมัด นึกว่าตอนเช้ากูขี้ไม่ต้องเบ่งซะแล้ว

" พอก่อนเหอะ ไว้วันหลังนะ วันนี้ดึกแล้ว" ไอ้ต้าพูดพลางปัดมือผมออก ไอ้ห่าเอาเปรียบกูนิ ไม่ได้หรอก ต้องเสมอกันเสียคนละประตูสิถึงจะยุติธรรม "น่า นะคับ ขอหน่อยนะ กาเจี้ยวกูมันอยากรู้จักตูดมึง คราวก่อนมันเมา มันเลยจำไม่ได้" ผมพูดไปรูดกล้วยมันไป ไอ้ต้าดิ้นฮึกฮัก

"เอาวันหลัง นะเดี๋ยวกูยอมให้" ไอ้ต้าผลัดวันประกันพรุ่งอย่างนี้ ถ้ากูยอมกูต้องได้กำไรสองเท่านะมึง "อย่ามาอ้าง ถ้าไม่ให้กู กูไปหาคนอื่นเอาจริงๆ ด้วย" เอาสิ มึงไม่ให้กูนอกใจจริงด้วย "อือม์ อยากไปเอากะใครก็ไปเหอะ" อ้าวเฮ้ย โกรธกูป่าววะ ทำไมต้องทำเหมือนงอนด้วยเนี่ย

ผมเปลี่ยนใจล้มตัวลงนอนทาบทับมันไว้ ไอ้ต้าเงียบไม่พูดอะไร แม่งโกรธกูแน่ๆ อะไรวะ ทีแต่ก่อนไม่เห็นมันจะหึงหวงกูเลย "โกรธเหรอ" ผมพูดเบาๆกอดมันไว้ ไอ้ต้ายิ้มบางๆ "ดกรธไมวะ กูไม่ว่าจริงๆ มึงจะมีอะไรกับใครก็มีไปสิ" เฮ้ย มันจะไฟเขียวเกินไปหรือเปล่าวะเนี่ย "วันนี้กูเหนื่อยว่ะ กูขอนะ" ผมเห็นหน้าไอ้ต้าแล้วก็ต้องใจอ่อน แต่ควยผมไม่อ่อนด้วยนะสิ ทำไงดีอ่ะ

" งั้นมึงดูดควยให้กูละกัน" ผมกระซิบขอ ไม่ให้ตูด แต่ดูดให้ก็ยังดีวะ ไอ้ต้าพยักหน้าแล้วก็จัดการบรรเลงเพลงดูดกล้วยผมจนสุดคอหอย (ไม่เล่ารายละเอียดนะ ขี้เกียจว่ะ หัดจินตนาการกันเอาเองบ้างนะ) จนผมแตกคาปากมัน แล้วเราก็ไปอาบน้ำด้วยกัน หุหุ

ผมกับไอ้ต้ากลับมา ขึ้นเตียง (เพื่อนอน อย่าคิดลามกนะมึง) ก็เกือบตีหนึ่งแล้ว ทั้งเหนื่อยทั้งง่วง ผมนอนกอดไอ้ต้าอยู่นานแต่ก็ยักนอนไม่หลับ ในใจตอนนี้คิดถึงเรื่องราวมากมายที่มันเกิดขึ้น ทำไมชีวิตกูมันช่างผกผันได้ชั่วข้ามคืนอย่างนี้วะ ผมแอบมองไอ้ต้าตอนหลับ นอนกับมันมาตั้งนาน ไม่เห็นเคยจะอยากกอดมันเหมือนตอนนี้เลย แสงไฟจากนอกห้องส่องแสงสลัว ไอ้ตานอนหลับตาพริ้ม หน้ามันมีรอยยิ้มจางๆ

" ถ้ากูไม่เสียตูดให้มึง มึงจะไม่ยอมนอนใช่ไหม" แหะๆ แม่งยังไม่หลับนี่หว่า "อ้าวนึกว่าหลับแล้ว จะลักหลับซะหน่อย" ผมพูดขำๆ ไอ้ต้าพลิกตัวมานอนตะแคงจ้องหน้าผมไว้ "เป็นไรไปวะ นอนไม่หลับเหรอ" ไอ้ต้าถามผม ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงนอนไม่หลับ ไอ้ต้ามันหอมหน้าผากผมเบาๆ ก่อนพูดออกมา "นอนเหอะนะ พรุ่งนี้มึงมีเรียนเช้าด้วยนิ เดี๋ยวไปไม่ไหวหรอก" ผมอึ้งเลย เมื่อสัปดาห์ก่อนกูไปลาออกแล้วนี่หว่า แม่งลืมไปเลย

"ไอ้ต้า กูมีอะไรจะบอก แต่มึงห้ามโกรธนะ" ผมพูดกับไอ้ต้า จริงๆแล้วยังเกรงใจความเป็นพี่ของมัน ถ้ามันรู้ว่ากูไม่ได้เรียนแล้วกูอาจเจ็บตัวรอบสอง (โดนตีน) ไอ้ต้าลืมตามามองผม "ทำไมวะ มึงจะไปเอากะใครเหรอ บอกแล้วไงว่ากูไม่ว่า" สาธุ ขอให้แม่งใจดีอย่างปากว่าเหอะ ไอ้ต้นจะได้ติดจรวดทัวร์แม่งทุกถ้ำที่กูเจอเลย

"ป่าว คือ... กูไปลาออกจากมหาลัยแล้วว่ะ กูไม่ได้เรียนแล้ว" ผมพูดเสร็จแล้วหลับตาปี๋เลย ไม่กล้าสบตาไอ้ต้ามัน แทนที่จะโดนมันด่า ไอ้ต้ากลับถาม "เรียนไม่ไหวเหรอ" ผมลืมตามาดหน้ามันทีละข้าง ไอ้ต้ามองหน้าผมเหมือนค้นหาคำตอบ "อือม์ ไม่ไหว ไม่ชอบ" ผมทิ้งระยะนิดนึงก่อนพูดต่อ "กูไปเรียนที่เดียวกับมึงได้ป่ะ" ผมพูดไปมองหน้าไอ้ต้าไป "จะดีเหรอวะ เดี๋ยวก็ความแตกกันพอดี"

"พ่อจะ ว่าไหมอ่ะ" ผมถามไอ้ต้าเสียงกังวลใจ เพราะตอนที่ผมสอบติดที่นี่พ่อดีใจมาก ผมกลัวทำให้พ่อผิดหวังที่ไม่ได้เรียนต่อ แต่พ่อคงผิดหวังมากกว่าถ้าเรียนที่นี่แล้วผมเรียนไม่จบ "เดี๋ยวกูคุยกับพ่อให้เอง แต่มึงลองดูที่อื่นไว้บ้างแล้วกันนะ มหาลัยดีๆ มีตั้งเยอะแยะ" ไอ้ต้าพูดยิ้มๆให้กำลังใจ "ทำไมวะ ไม่อยากให้กูเรียนด้วย กลัวกูอดใจไม่ไหวปล้ำมึงที่มอเหรอ" ผมแซวไอ้ต้ามัน "เปล่า กูกลัวกูจะปล้ำมึงเองมากกว่า คนอะไรตูดฟิตชิบ ถ้ารู้ว่าเอามันอย่างนี้ กูเอามึงตั้งแต่ตอนห้าขวบแล้ว" อ๊างงงงง ไอ้เหี้ยต้า มึงอย่าพูดอย่างงี้จิกูเจี๋ยว แล้วมือมึงอ่ะ เลิกจับตูดกูได้แล้ว กูนอนไม่หลับเพราะระแวงมึงเนี่ยล่ะ

ผมนอนคุยกับไอ้ต้าอีกพักนึงก็ ต้องข่มตานอน เพราะไอ้ต้ามันมีเรียน ไม่อยากให้มันต้องอดนอนมากนัก เดี๋ยวขอบตาดำแล้วไม่สวย แหะๆ (มันไม่อยู่แอบกัดแม่งซะ) ผมหลับไปตอนไหนไม่รู้ ตื่นมาเห็นไอ้ต้ากำลังแต่งตัวอยู่พอดี ผมก็นอนดูมันแต่งตัวไปเรื่อย จนมันหยิบหนังสือจะออกไป ผมก็เรียก

" เอ้ย มานี่หน่อยดิ" ไอ้ต้ามันก็เดินมา คงนึกว่าผมจะฝากซื้ออะไรมั้ง พอมันมาใกล้ผมก็ดึงตัวมันมาแล้วจุ๊บที่แก้ม ไอ้ต้าอายหน้าแดงรีบดันผมออก แม่งนึกว่ากูจะปล้ำมันรึไงวะ "เซี้ยวนักนะมึง" ไอ้ต้าพูดยิ้มๆ เอามือถูแก้มข้างที่โดนผมฝากรักไปเต็มๆ

"รีบกลับนะโว้ย คิดถึง" ผมพูดขำๆ อายเหมือนกันนะเนี่ย ผมนึกอะไรขึ้นมาได้อีกอย่าง "แล้วเจอหน้าดาว ก็อย่ามีพิรุธล่ะ" ผมแกล้งแซวมันไปอย่างนั้น เพราะรู้ว่าดาวเรียนที่เดียวกับไอ้ต้า แต่เรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว ไอ้ต้าคงไม่รีเทิร์นไปกินของเก่าแน่ๆ ไอ้ต้ายิ้มชอบใจ มันเอามือลูบหน้าผม แม่งเอ้ย เขินว่ะ จะมาสวีทอะไรกับกูเนี่ย "ช่างแม่ง ดาวอ่ะ กูไม่สนใจแม่งแล้ว" ไอ้ต้าพูดยิ้ม แล้วมันก็พูดต่อ "ก็กูมีเดือนอยู่ตรงนี้ทั้งคน กูจะไปสนดาวทำไมวะ" เท่านั้นแหละ ไอ้ต้นสติแตกเอาผ้าห่มคลุมหัวเลย ไอ้สัดนี่มาแซวอะไรวะ กูก็เขินเป็นนะโว้ย ไอ้ต้าหัวเราะเดินออกจากห้องไป

ผมนอนต่อบนเตียง แต่ไม่หลับแล้ว กำลังคิดอะไรเพลินๆ เสียงโทรศัพท์ผมก็ดังขึ้น แต่เสียงที่ดังไม่ใช่สายเข้า แต่เป็นเมสเสส เปิดอ่านดู "อยากให้ทุกคืนเป็นเหมือนเมื่อคืนนี้จัง รับนะ เด็กโง่" อ้ากกกกก ไอ้ห่าต้า กูยอมคืนเดียวมึงจะทำเป็นติดใจ มันจะมากไปแล้วนะไอ้ส้นตีน ผมเข้าเมนูเขียนข้อความ แล้วกดพิมพ์ "ถ้าให้กูรับกับมึง กูก็ไปรุกกับคนอื่นแล้วกัน อย่าหาว่าหล่อไม่เตือน" ผมยิ้มสะใจก่อนกดส่ง

ไม่ถึงห้านาที เมสเสสเข้ามาอีกครั้ง "อยากรุกก็รุกไป แต่อย่าลืมนะว่าต้องเอาแมลงปอใส่ถุงทุกครั้ง ถ้ากูรู้ว่าแมลงปอมึงไม่มีถุง กูจะเอาไม้ฟาดให้ขาดกลาง" อ๊ากกกกกก แม่งภาพในอดีตลอยขึ้นมาในหัวเลย ถ้าแมลงปอกูโดนฟาดอย่างแมลงปอตัวนั้น โอ้วววม่ายยยยยย ไม่อยากจะคิด

ผมข่มตานอนต่อก็นอนไม่หลับแล้ว เลยลุกไปอาบน้ำ แม่งแสบตูดชิบตอนอึ (แล้วจะเล่าทำไม) นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้เอากล้องวิดีโอไปคืนพี่ดิวเลย เลยแต่งตัวแล้วออกจากบ้าน จำได้ว่าวันนั้นเป็นวันศุกร์ พี่ดิวจะมีเรียนช่วงบ่าย ก็เลยจะไปแวะหาพี่ดิวก่อน เดี๋ยวค่อยไปหาพ่อที่โรงพยาบาล

ผมนั่งรถอกจากบ้านไป ในใจก็คิดอยู่ว่าจะหาวิธีบอกพี่ดิวยังไงดีให้เราเป็นแค่พี่น้องกัน แต่แกอาจจะไม่สนก็ได้ เพราะมีแฟนใหม่แล้วนิ ถ้ากูรักพี่ดิวสักนิดกูคงเจ็บแปลบไปแล้ว แต่ผมไม่รู้สึกอะไรเลย ดีแล้วล่ะ เรื่องมันจะได้จบง่ายๆ

ผมไปถึงบ้านพี่ดิวประมาณเก้าโมงเช้า เห็นรถพี่ดิวจอดอยู่ พ่อแม่พี่ดิวคงออกไปทำงานหมดแล้ว เพราะเห็นบ้านเงียบๆ พี่ดิวคงนอนหลับอยู่ ผมเคยมาบ้านนี้บ่อยๆ เลยถือวิสาสะเดินขึ้นไปบนห้องพี่ดิวเลย พอเปิดประตูห้องพี่ดิวเข้าไป ผมก็ต้องอึ้ง

พี่ดิวนอนอยู่บนเตียง แกยังคงหลับอยู่ แต่ที่ผมอึ้งก็เพราะคนที่นอนข้างๆแกนั้นน่ะ มันไอ้ดาราคนนั้นนี่หว่า ขาพี่ดิวก่ายทันบนเอวของดาราหนุ่มที่นอนแก้ผ้าควยโด่ มันคงหลับแต่ควยโด่ไม่รู้ตัว แม่งเอ้ยใครมาเห็นก็ต้องเดาออกแล้วล่ะว่าเกิดอะไรขึ้น แม่งไม่ล็อกประตูด้วย พ่อแม่พี่ดิวมาเห็นจะเป็นไงวะ

ผมเดินย่องๆ เข้าไป กล้องวิดีโออยู่ในเป้ อ๊ะๆๆ อย่าคิดว่ากูเลวขนาดแอบถ่ายไอ้สองคนนี้มันนอนก่ายกันเพื่อจะเอาไปแบล้กเมลล์ นะ กูแค่จะเอากล้องวิดีโอวางไว้ให้มันแล้วจะรีบออกไป แต่ก่อนไปกูขอดูควยดาราหน่อยเหอะว่าหน้าตามันจะเป็นยังไง

ผมวางกล้อง วิดีโอบนชั้นในห้องแล้วย่องเบาๆ ไปที่เตียงพี่ดิว ทั้งสองยังคงนอนนิ่งไม่รู้ตัว ผมเขยิบเข้าไปช้าๆ แม่งไอ้ห่านี้ขนาดหลับยังหล่อ ควยมันโด่ชี้ฟ้า หัวควยขลิบแล้วดูสะอาดดี ขนาดมันก็เล็กกว่าผมพอสมควร แต่ควยมันสวยว่ะ ขาวเหมือนเจ้าของมัน พี่ดิวติดใจมันตรงไหนวะ แค่มันหล่อกว่ากูนิดเดียว ควยมัน็เล็กว่ากู แต่ไม่แน่ควยขลิบๆ อาจจะอึดก็ได้ ผมก้มลงไปดู แหะๆ อยากเห็นร่องก้นมันน่ะ ไม่รู้จะหล่อเหมือนเจ้าของหรือเปล่า

ผมเอามือโกยกระดปกใบใหญ่ของมัน ขึ้นเบาๆ เห็นร่องตูดที่มีขนคลุมรำไร ยังไม่ทันจะแหวกขนดู เจ้าของรูตูดมันก็ขยับตัว ผมตกใจรีบปล่อยกระดปกมันแล้วถอยหลังอย่างเร็ว โครม ตึงๆๆๆๆ ความซวยมาเคาะประตูบ้านกูอีกแล้ว ผมถอยหลังอย่างเร็วเพราะตกใจ เลยไม่ทันเห็นหมอนที่มันตกอยู่ เอากันท่าไหนว่ะเนี่ยหมอนกระจายเลย แม่งเหยียบแล้วลื่นจนกูลงไปนอนแผ่หราอยู่ แล้วตัวกูเล็กๆที่ไหน เสียงล้มยังกะความล้ม

ผมรีบลุกขึ้นยืน พอหันไปดูที่เตียง อ๊ายยยย ซวยล่ะกู ไอ้ดารากับไอ้พี่ดิวนั่งมองหน้ากูตาแป๋ว พี่ดิวไม่แป๋วอย่างเดียว หน้าแกเหมือนช็อกเพราะคงไม่คาดว่าผมจะโผล่มาตอนนี้ "ขอโทษครับ เอากล้องมาคืน" ผมเลี่ยงสายตาไม่มองเอามือชี้ไปที่กล้องวิดีโอที่วางอยู่ พี่ดิวรีบลุกมาหาผม "ต้น พี่อธิบายได้นะ" เอ้า ไอ้ห่านี่พอโดนควยดาราแล้วพูดเหมือนเล่นละคร จะอธิบายว่าอะไรวะ

ผม ไม่พูดอะไรยืนเฉยๆ พี่ดิวรีบลากผมออกจากห้อง แต่ผมขืนตัวไว้ "ไม่เป็นไรพี่ ผมเข้าใจ" ก็บอกแล้วว่ากูไม่หึง แล้วมันจะร้อนตัวทำไม "เรื่องมัน..เอ่อ มันไม่ได้เป็นอย่างที่ต้นคิดนะ" ผมก็มองหน้ายิ้มๆ มึงรู้เหรอว่ากูคิดอะไร ที่กูคิดอยู่ตอนนี้คือพี่ดิวโดนไอ้ดารานี่เอาแหงๆ แต่ถ้าไม่ได้เป็นอย่างที่ดกูคิดก็ต้องเป็น "หา พี่จะบอกว่าพี่เป็นฝ่ายเอาตูดพี่....." (บอกชื่อไม่ได้โว้ย แม่งคันปากอยากบอก แต่โดนสั่งห้าม)

พี่ดิวมองผม ส่วนไอ้ดารานั้นร้องเฮ้ย รีบสำรวจรูตูดตัวเอง ผมมองหน้าพี่ดิวที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ แล้วผมก็หัวเราะ "เป็นอะไรพี่ ทำไมต้องทำหน้าอย่างนี้ด้วย กลัวผมโกรธเหรอ" พี่ดิวขมวดคิ้ว "แล้วต้น เอ่อ ไม่โกรธเหรอ" ผมรีบพยักหน้า "ผมรู้มาตั้งนานแล้ว จะโกรธก็ต้องโกรธนานแล้ว แต่ตอนนี้ไม่โกรธ" ทำพูดดีไปไอ้ต้น มึงเพิ่งเห็นเขาเดินด้วยกันเมื่อวาน มันจะนานตอนไหนวะ

"ไม่โกรธจริงนะ" พี่ดิวถามย้ำ สีหน้าแกดีขึ้นแล้ว "ครับ ไม่โกรธหรอก" ผมเห็นไอ้ดารานั่นมันจ้องอยู่ เลยลดเสียงลงเป็นกระซิบ "คือผมกำลังจะมาคุยกับพี่เรื่องนี้พอดี" แล้วผมก็ลากพี่ดิวออกจากห้อง ปล่อยให้ไอ้ดารานั่นดั่งหัวโด่ (ทั้งสองหัว) รอบนเตียง

ผมบอกพี่ดิว ไปตามตรงว่าผมรู้สึกยังไงกับแก แล้วก็ขอแกเป็นพี่น้องแล้วกัน พี่ดิวทำหน้าแปลกใจแป๊บนึง ก่อนจะถอนใจเหมือนโล่งอก ถ้าสมมติว่าตอนนี้ผมยังรกพี่ดิวอยู่ ผมก็คงไม่กล้าให้แกเลือกหรอกว่าจะคบกับใคร อีกอย่างผมก็คิดว่าตัวเองมีศักดิ์ศรีพอที่จะไม่เป็นตัวเลือกของใคร พี่ดิวยิ้มดีใจที่เหตุการณ์จบได้ด้วยดี ไม่เป็นแบบที่แกคิดไว้

ผม กลับมาในห้องอีกครั้ง ไอ้ดารานั่นมันยังนอนบนเตียงแต่เอาผ้าคลุมตัวไว้แล้ว พี่ดิวแนะนำให้รู้จักผมในฐานะน้องชาย แถมพี่ดิวยังบอกด้วยว่าไม่ต้องห่วงว่าผมจะบอกใคร ไอ้ดารานั่นมันก็คลายสีหน้าเป็นกังวล แต่มันก็ย้ำให้ผมสัญญาว่าจะไม่บอกใครอีกครั้ง "ด้วยเกียรติของลูกเสือ(ไบ)" เลยครับ ไม่บอกหรอกว่าพี่เป็นใคร แต่กูไม่ได้สัญญาไว้นี่ว่าจะไม่เล่าเรื่องนี้นะ ดังนั้นกูไม่ผิดคำพูดนะ

ผม นั่งคุยกับสองคนนั้นต่อ สักพักไอ้ดารานั่นมันก็ขอตัวไปอาบน้ำ พอมันหายเข้าห้องน้ำไป ผมก็กระวิบถามพี่ดิว "ไหนบอกชอบหล่อๆ ใหญ่ๆ ไง นี่หล่ออย่างเดียวเล้กกว่าผมตั้งเยอะ" พี่ดิวอายหน้าแดงเลย "ใหญ่อย่างต้นคงหายาก พี่อ่ะเสียดายจะตาย" เอ้า เป็นงั้นไป กูควรจะต้องอายไหมเนี่ย

ผมนั่งคุยต่ออีกแป๊บ พอพี่ดาราแกออกมาจากห้องน้ำ ผมก็จะขอตัวลากลับ ตอนนี้ในใจสบายแล้ว เพราะไม่มีเรื่องอะไรติดค้างกับพี่ดิวอีก ผมบอกพี่ดิวว่าขอตัวกลับ แกก็บอกให้อยู่อีกแป๊บ แล้วก็หันไปหาไอ้ดาราคนนั้น

"..... ครับ น้องต้นนี่ไง ที่ดิวเคยบอกว่าควยใหญ่มากน่ะ อยากเห็นของน้องมันไหมครับ"

ปล. เรื่องรูปที่ติดค้างยังไม่ลืมนะครับ แต่ยังไม่อยากเอาแบบเห็นจะๆ มาให้ดูตอนนี้ มันมีอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนแปลงไป เดี๋ยวเรื่องที่เหลือจะอ่านไม่สนุกซะเปล่าๆ หุหุหุหุ

[Blackrose]

ควยเล็กเอาไว้ใช้ ควยใหญ่เอาไว้โชว์ 45

"..... ครับ น้องต้นนี่ไง ที่ดิวเคยบอกว่าควยใหญ่มากน่ะ อยากเห็นของน้องมันไหมครับ" เย้ยยยยย เจ้ดิวเล่นอะไรวะ อยู่ดีๆ จะไปบอกพี่เค้าทำไม เกิดเขาอยากได้ขึ้นมามึงจะว่าไง เฮียต้าตื้บกูแน่ๆ ผมถอยกรูดๆ ไปยืนหลังพี่ดิว พี่ดารา(อ๊างงงง ขี้เกียจพิมพ์ว่าดาราแล้ว เรียกพี่ ดอ ย่อจากดารานะ มึงอย่าคิดเป็นอื่น) พี่ดอเดินมาทำหน้างง อย่างงดิ แล้วก็อย่าสนใจด้วย

"คนเนี้ยอะเหรอ" พี่ดอพูดทำหน้าแปลกๆ "หน้ายังงี้ไม่น่าเชื่อว่าควยใหญ่" แสรดดดดดดดดดดดดดดดดดด พ่อเมิงเส่ กูหน้ายังไงเหรอที่ห้ามควยใหญ่ พูดจาอย่างนี้เดี๋ยวพ่อก็งัดมาจิ้มหรอก จะได้ซาบซึ้งกับขนาดของกู หันไปหาพี่ดิว แม่งเสือกหัวเราะไปด้วย เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยนะ ช่ายเส่ กูมันหัวเน่าแล้วนิ เขาได้ของใหม่แล้วก็ลืมของเก่า

"มันเกี่ยวกับหน้าด้วยเหรอคับ" ผมถามพี่ดอ ไอ้ห่า ด่าอะไรไม่ด่า มาด่าเรื่องนี้ "หึหึ ก็ตอนที่ดิวบอกพี่อ่ะ พี่นึกว่าเราเป็นลูกครึ่งซะอีก" อ้าว ไอ้พี่ดอ กูก็ลูกครึ่งไทยจีน หน้าเป็นตี๋หมดสิทธิ์ใหญ่เหรอ เคยได้ยินหนังจีนป่าววะ ใหญ่สั่งมาเกิด "คนจีนใหญ่ๆ ก็มีนะคับ" ผมรีบแย้ง แม่งมีประชากรตั้งกี่พันล้านคน มันจะไม่มีใหญ่เลยสักดุ้นรึไง ญาติข้างพ่ออาจจะสืบสายตระกูลโคตรควยจากซัวเถาก็ได้นิ

"อ่ะๆๆ ยอมแล้ว ไหนดูหน่อยสิ ใหญ่จริงหรือราคาคุย" พี่ดอเขยิบเข้าใกล้ ไอ้ต้นกระโดดผลุงหลบไปอีกมุม "อ้าวไปไหนล่ะ ไม่แน่จริงนี่หว่า สงสัยจะไม่เกินนิ้วโป้งแหงๆ" แสรดดดดดดดดดด ที่กูหลบมึงน่ะ ก็น้องกูมันยังง่วงอยู่ ยังไม่ตื่นเว้ย เดี๋ยวมึงเห็นตอนมันเหี่ยวมึงจะเข้าใจกูผิด

"มันยังไม่ เอ่อ .. มันยังไม่แข็งครับ ดูตอนนี้ไม่เห็นอะไร" ผมพูด พี่ดอพยักหน้าเข้าใจ "เอ้า งั้นก็รีบปั่นเร็วเข้า พี่มีงาน เดี๋ยวไปไม่ทัน" อ้าว พี่ดอคร้าบบบ พี่ดอจะเอาดอพี่ไปแกว่งที่ไหนกับใครก็เชิญพี่ตามซำบายเลยคร้าบบบ พี่ไม่ต้องรอผมหรอกคร้าบบบบบ เพราะถ้าผมแข็งขึ้นมาแล้วพี่อาจไม่ได้ทำงานนะคร้าบบบ

"ปั่นสิ จะดู" โอ้ย สั่งยังกะกูเป็นถังไอติม ขนาดถังไอติมเขย่าตั้งนานนะกว่ามันจะแข็ง นี่แม่งใจจะร้อนเกินไปล่ะ "พี่ดอทำให้ผมสิ ผมปั่นเองไม่มีอารมณ์" ป๊าดดดดดดดดดดด ไม่ค่อยจะตะกละเท่าไหร่เลยมึง อะไรเข้าทางมึงที่พอจะพามึงเข้าง่ามกับใครได้มึงไม่มีปล่อยเลยนะ พี่ดิวคนสวยก็ยืนยิ้มไม่พูดอะไร ผมพูดเสร็จก็ยิ้มเยาะพี่ดอประมาณว่ามึงไม่กล้าหรอก ยังไม่ทันหุบยิ้มก็ต้องรีบหุบขา เพราะมือพี่ดอคว้าดอผมไว้ อร้ายย ขนาดยังไม่ถอดกางเกงยังสัมผัสซาบซ่านถึงความนุ่มของมือ พี่ดอไม่รอช้าควักดอผมออกมาแล้วก็กดปากดออูดอ(ดูด) เอาวะเลยตามเลย ไอ้ต้าไม่รู้หรอก

"ถ้าเอามือมาแตะที่หัวและมาแตะที่ตัวและมาแตะที่ ตูด จะแตะนั้นแตะนี้แตะไหน ไม่ว่าแตะของใครก็ระวังที่ตูด" แว๊กกกกกกกก "พอก่อนพี่ดอ เดี๋ยวก่อน" ผมร้องลั่น เพราะริงโทนมือถือผมดังลั่น พี่ดอยิ้มเอามือมาแตะที่หัว(ควย) อีกมือก็แตะที่ตัว แล้วก็ล้วงเข้าตูด ผมไม่ทันตั้งตัว เพราะตอนนี้กำลังล้วงมือถือของตัวเองจากกระเป๋ากางเกง แม่งเอ้ย กว่าจะล้วงออกมาได้ ควยกูแข็งพอดี

ผมมองหน้าจอ "สายเข้าจาก ต้า" เย้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ซวยแว้วววววววววววววววววววว มันมีญาณยั่งรู้รึไงว่ะว่าควยกูถูกบุกรุก แม่งแล้วโดนจับแมลงปอเนี่ยต้องใส่ถุงด้วยเปล่าวะ "พี่ดอ พี่ผมโทรมา อย่าเพิ่งทำอะไรนะอยู่เฉยๆ ก่อน" ผมสั่งพี่ดอเสร็จแล้ว รีบกดรับโทรศัพท์

" คร้าบบบบ" ผมรีบกรอดเสียงให้เป็นปรกติ เหงื่อตกเลยกู พี่ดอยังคงเชื่อฟังอย่างดี ปากที่อมควยผมคาไว้ไม่เคลื่อนไหว "ทำอะไรอยู่วะ" ไอ้ต้าส่งเสียงมาตามสาย "กำลังออกไปหาพ่อ พอดีแวะทำธุระบ้านเพื่อนนิดหน่อย" กูไม่ได้โกหกนะเว้ยยย โดนดูดควยก็ถือเป็นธุระได้ "มีไรป่าววะ คิดถึงเหรอ" ผมพูดแบบไม่ได้คิด ชิหายแล้ว เมื่อกี้บอกว่าพี่ชายโทรมา เสือกถามว่าคิดถึงเหรอ แต่พี่ชายน้องชานเค้าคิดถึงกันได้ไม่ผิดใช่ม่ะ

"เหี้ยสิอือม์" อ้าว มึงพูดอะไรวะไอ้ต้า มึง่ากูเหี้ยแล้วก็อือม์เพราะคิดถึงเหรอ "เออ กูจะบอกว่ากูโทรบอกพ่อเรื่องมึงไม่ได้เรียนแล้วนะ" ผมเหงื่อตกเลย "ซี้ดส์ เออ แล้วพ่อว่าไรบ้างวะซี้ดสสสสสส์" เหี้ย ไม่ซีดได้ไง ก็ไอ้พี่ดอแม่งไม่อยู่เฉยแล้วดิ สงสัยจะรบไปงาน เลียควยกูยังกะแมวเลียนม "ไม่เห็นว่าอะไรนี่ บ่ายนี้มึงก็คุยกับพ่อเองแล้วกัน" ไอ้ต้าตอบ "ซีดสสส์" ผมรับคำ เฮ้ย ชิหายแล้ว เสียงไอ้ต้าเงียบไป ตอนนี้ได้ยินแต่เสียงแพล่บๆ

" ไอ้ต้น มึงบอกกูมาเดี๋ยวนี้นะว่ามึงทำอะไรอยู่" จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก ความซวยแม่งมาปลูกบ้านหน้าบ้านกูแล้ว จะได้ไม่ต้องมาเคาะบ่อยๆ "ป่าวว เว่า เว่า เว่า..." แม่งพี่ดอเล่นอัดโช้คอย่างงี้กูก็แย่ดิ เสียงพูดขาดเป็นห้วงเลยกู ไอ้ต้าจะรู้ไหมวะ "เงี่ยนอะไรนักหนาวะมึง ไปบ้านเพื่อนยังว่าวอีก" เหงื่อตกกีบเลยกู เอาไงดีวะ "ก็เมื่อคืนกูไม่ได้เอามึงนิ กูก็ต้องเงี่ยนดิ" ดีมากไอ้ต้น หัวแล่นเชียวนะมึง คราวนี้ไอ้ต้าเป็นฝ่ายเงียบแทน

ผมเอามือข้างที่ ว่างกดหัวพี่ดอค้างไว้ก่อน แม่งเอ้ย รู้จักคำว่ารอเดี๋ยวไหมเนี่ย แน่ะ ยังเสือกจ้องหน้ากูอีก "จริงอ่ะ" ไอ้ต้าตอบในที่สุด แต่จริงอ่ะอะไรของมันวะ เมื่อกี้กูพูดอะไรไป อ้อ เงี่ยนเพราะไม่ได้เย็ดมัน "จริงดิ กลับบ้านเร็วๆนะ คิดถึง" ผมรีบพูด เพราะไอ้พี่ดอแม่งเอาอีกแล้ว "เออ ปากดีนักนะ อยากเจ็บตัวอีกรอบก็เอาสิ" ไอ้ต้ากรอกเสียงมาตามสาย ชิส์ กะจะได้กูเบิ้ลสองคืนติด ฝันไปเหอะมึง "เออ แล้วตอนเย็นเจอกันที่โรงบาลนะ" พี่ต้าส่งเสียงมาอีกก่อนกดวางหู

ผมวางโทรศัพท์ลง ถอนหายใจเฮือกใหญ่ แม่งเอ้ยเกือบถูกจับได้ ไอ้ดอนะไอ้ดอ ยังมีหน้ามามองกูอีก ควยกูยังคาปากมึงอยู่เลยนะ รับผิดชอบด้วยเส่ ผมปล่อยมือที่จับหัวพี่ดอไว้ คราวนี้พี่แกใส่เกียร์มาดูดควยกูซะตัวโก่งเลย ไม่ได้าร ผมคว้าหัวพี่ดอไว้มั่น ก่อนกระเด้าควยเข้าออกเอง พี่อ้อครากอึกๆ ในคอเป็นจังหวะ แต่ไอ้ต้นไม่รอแล้ว กระหน่ำเอวกระเด้าปากมันไม่ถึงห้านาที น้ำเงี่ยนก็ทะลักเข้าเต็มปากมัน แม่งนึกว่าจะคาย กลับดูดลงคอซะเกลี้ยงเลย

" เป็นไง ใหญ่ไหมล่ะพี่" ผมถามพลางถอนควยออกจากปาก เดี๋ยวนี้พอน้ำแตกจะแช่ควยในปากใครนานๆ ไม่ได้แล้ว ไอ้เชนทำกูซะเข็ดเลย "อือม์ ก็พอใช้ได้นะ" โหอะไรวะ กูได้คะแนนแค่พอใช้เองเหรอ เดี๋ยวพ่อก็จิ้มตูดซะหรอกจะได้คะแนนขึ้น "แต่อร่อยว่ะ" อ้าว เอ๊ะ อ๊ะ อิ๊ โอ๊ะ หมายความว่าไงวะ "น้ำเด็กๆ นี่มันหวานจริงเนอะ" พี่ดอหันไปพยักเพยิดกับพี่ดิวที่ยืนยิ้มอยู่ เฮ้ย กูไม่เด็แล้วนะ พวกมึงก็อายุมากกว่ากูแค่ปีเดียว กูเด็กตรงไหนวะเนี่ย

ผมรีบเก็บควย ใส่กางเกงคืนเหมือนเดิม แม่งเอ้ยมาวันนี้ไม่ได้ตั้งใจมาโดนดูดซะหน่อย เสือกมีของแถมกูอีก แล้วไอ้พี่ดิวนี่มันไม่หึงไม่โกรธพี่ดอบ้างเหรอวะ ปล่อยให้ดูดควยกูหน้าตาเฉย "เฮ้ยต้น เมื่อกี้ต้นคุยกับใครเหรอ" พี่ดิวถามผมเหมือนรู้ แม่งเมื่อกี้กูหลุดอะไรไปบ้างวะ ชิหายแล้วกู ทำอะไรไม่เคยระวังเลย "พี่ต้าอ่ะ" ผมบอกไปตามตรงไม่รู้จะโกหกว่าอะไรแล้ว เหงื่อเริ่มแตกอีกครั้ง

"เหรอ แล้วทำไมต้นพูดเหมือนมีอะไรกับพี่ต้าเลย" เอาล่ะสิ งานเข้าอีกแล้วกู "เอ่อ ครือแว่ เอ้ย คือว่า" จะบอกไงดีวะเนี่ย แม่งเครียดว้อยยยยย อย่าถามกูเส่ "คือ.." ผมกำลังเหงื่อแตกหาคำตอบมาตอบคำถามพี่ดิว พี่ดิวกลับยิ้มแล้วมาตบบ่า "ร้ายนะเนี่ยเรา พี่นึกว่าจะเอาเพื่อนเอาฝูงอย่างเดียว ไม่คิดว่าต้นจะเป็นคนเอาพี่เอาน้องด้วย" ปื้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไอ้ต้นเหงื่อแตกหน้าซีดเลย ความลับกูแตกโพ๊ละแบบไม่ได้ตั้งใจ อ้าปากพะงาบเหมือนจะพูดอะไร แต่ก็พูดไม่ออก

"ดิวก็ทำไปว่ามัน ดิวเองก็น้อยกว่าน้องมันซะที่ไหน" พี่ดอสุดหล่อช่วยชีวิตผมไว้ แต่เอ๊ะ อะไรที่ไม่น้อยไปกว่ากูวะ เฮ้ยยมึงอย่าบอกน่ะ ว่ามึงสองคนก็เป็นนนน เป็นนน เป็นนนน เป็นไรวะ (ตื่นเต้นทำเหี้ยไรเนี่ยไอ้ต้น คนอ่านลุ้นจนน้ำแตกหมดแล้ว)

"บ้าสิดอ ไปอำน้องมัน" พี่ดิวหันไปปรามพี่ดอเสียงขำๆ อ้าว ตกลงมึงเป็นอะไรกันป่าววะเนี่ย ผมนั่งงงเป็นไก่ตาแตก อะไรของมันวะไอ้สองคนนี้ จะอ้าปากถามพี่ดอก็พูดมาก่อน "พ่อพี่เค้ารู้จักกับพ่อดิวดี เค้าเป็นเพื่อนสนิทกัน" (คงไม่ได้สนิทกันแบบกูกับไอ้อาร์ตนะ) อ้อ ลูกเพื่อนนี่เอง เอ๊ะ แสดงว่ารู้จักกันมานานแล้วสิ "แล้วเวลาพ่อแม่พี่ไม่อยู่อ่ะ เค้าก็จะเอาไปฝากที่บ้านให้เล่นกับดอน่ะ" พี่ดิวเสริม แต่ฟังแล้วกูอยากเล่นด้วยจริงๆ ได้เล่นกับดอด้วย โอ้วววววว เยิ้มเลยกู

"แล้วเล่นอีท่าไหนอ่ะครับ พี่สองคนถึง อีป๊ะ อีโป๊ะ อีเป๊ะ กันได้" หุหุ อยากรู้ไว้ เผื่อกูเอาไปใช้บ้าง พี่ดิวเขินเว้ย ไม่ยอมตอบกู พี่ดอก็เลยตอบแทน "ก็ชักว่าวด้วยกัน แล้วพี่ก็โดนไอ้ดิวมันข่มขืน" โอ้วววว เหมือนกูกะไอ้ต้าเลย เจ๋งว่ะ แต่เฮ้ย พี่ดิวข่มขืน อย่าบอกน่ะว่า "หา พี่ดอเป็นรับเหรอ" ผมร้องขึ้นแบบงงๆ จะว่าไป พี่ดิวก็เอาไอ้อาร์ตที่เชียงราย แนวโน้มความเป็นไปได้สูงแหะ ขนตูดลุกซู่เลยกู ดีนะที่ไม่โดนมันข่มขืนบ้าง "บ้าเส่ ไอ้ดิวว้อยที่มันรับ คืนนั้นพี่นอนอยู่เฉยๆ มันก็ขึ้นมาขย่มพี่เอง"

ผมจ้องพี่ดอทำหน้าแบบไม่เชื่อ "แล้วถ้าพี่ไม่แข็ง พี่ดิวจะขย่มได้ไงอ่ะ" คราวนี้พี่ดอหน้าแดงแทน พี่ดิวได้ทีรีบเผา "จะไม่แข็งได้ไง ทั้งหนังโป้ทั้งหนังสือเต็มห้องไปหมด แล้วดอมันก้สะกิดพี่ทั้งคืน พี่เลยช่วยให้มันหายบ้า" ..... "กามมมมม" พี่ดอรีบต่อให้ เฮ้ยๆ มึงสองคนนี่มันจัน่ารักเกินไปหน่อยแล้ว กูอิจฉาเว้ยยย

" แล้วต้นกับพี่ต้าอ่ะ เป็นไปได้ไง" พี่ดิวหันมาถามผม เอาวะ เล่าให้แม่งฟังก็ได้ ผมเล่าตั้งแต่ต้นให้พี่ดิวฟัง พี่ดอก็นั่งฟังอย่างสนใจ ไม่เห็นแม่งรีบไปทำงานอย่างปากว่าเลย ผมเล่าตอนที่โดนไอ้ต้าเปิดซิง พี่ดิวทำหน้าเสียวไส้ ไอ้พี่ดอทำปากขมุบขมิบอ่านไอ้ว่า "สมน้ำหน้า" เหี้ยเส่ โดนเองบ้างเหอะแล้วจะรู้สึก พอเล่าจบพี่ดิวก็ยิ้ม "ยังกะหนังบู้เลยเนอะ แทงกันเลือดสาด" แสรดดดดด ใช่เส่ ตอนมึงโดนกูเลือดไม่ออกเลยใช่ม่ะ

" แล้วต้นรู้ตลอดเลยเหรอว่าไม่ใช่พี่น้องแท้ๆของต้ามัน" ผมพยักหน้า "พี่ว่าต้าต้องอึดอัดมานานแล้วล่ะ ถึงทำอย่างนั้นกับต้นอ่ะ เอาเหอะ ไหนๆก้ไหนๆ แล้ว ยอมรับเหอะนะ" ผมพยักหน้า เอ๊ะทำไมพี่ดิวยิ้มเจ้าเล่ห์งั้นวะ ผมนึกทวนคำพูดแก "ยอมรับเหอะนะ" แสรดดดดดดดดดดดดดด ไม่ยอมๆๆๆๆๆๆ ยังไงก็ไม่ยอมว้อยยย

ผมดูเวลา เกือบเที่ยงแล้ว เลยขอตัวพี่ดิวกับพี่ดอกลับ ก่อนไปก็นึกอะไรออกมาได้เลยถามแก "เอีะ พี่ดอกับพี่ดิวได้กันตั้งแต่อายุเท่าไหร่ครับ" พี่ดิวยิ้ม พี่ดอเป็นฝ่ายตอบ "อ๋อ ตอนสิบห้าอ่ะ ก็เป็นแฟนกันมาห้าปีแล้ว อือม์ นานเหมือนกันเนอะ อ้าว เอ๊ะกูได้พี่ดิวยังไม่ถึงปีเลยนี่หว่า ผมอ้าปากจะถามต่อ พี่ดอยักคิ้วให้ผมแล้วรีบบอก

"เออ ไอ้ต้น มึงอ่ะเป็นชู้"

[Blackrose]

เอ้า งงกันละสิว่าทำไมวันนี้มีสองตอน หุหุ พอดีช่วงนี้ไอ้ต้ามันไม่อยู่ เลยว่างงงงงง ไม่มีอะไรทำ อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้อ่ะคับว่าช่วงนี้จะพอมีเวลาพิมพ์ให้อ่านกันได้เยอะ หน่อย

ควยเล็กเอาไว้ใช้ ควยใหญ่เอาไว้โชว์ 46

"เออ ไอ้ต้น มึงอ่ะเป็นชู้" พี่ดอพูดแถมทำตาขวางๆ อีกแน่ะ ไอ้หน้าซีดเลย เอ้ยจริงเหรอวะ ฉิบหายแล้ว ถ้าพี่ดิวกับพี่ดอเขาเลิกกันเพราะกูแม่งตกนรกกี่ขุมวะ พี่ดอเห็นผมหน้าสลด แกก็เปลี่ยนสีหน้าใหม่ แม่งเอ้ยพวกดารานี่จริงๆ เลย เปลี่ยนอารมณ์ตามไม่ทันแล้วกู "โอ๋ๆๆๆๆ อย่าเศร้าไป พี่ล้อเล่นน่ะ" อ้าว ล้อเล่นไงวะ ก็กูเอาเมียมัน แล้วไม่เรียกว่าชู้จะเรียกว่าอะไร

พี่ ดิวรีบเสริม "ก็ตอนพี่รู้จักต้นน่ะ ตอนนั้นพี่เลิกกับดอเขาแล้ว" อ้าว เลิกไมว่ะ พี่ดอเห็นเหมือนผมจะงง จริงๆกูก็งง "ดิวเขานึกว่าพี่ไปควงสาวๆ น่ะ บอกว่าไม่มีอะไรก็ไม่ฟัง" ี่ดอพูดไม่ทันขากคำก็ร้องโอ้ย เพราะเจ้ดิวแกหยิกเข้าที่ก้นเต็มแรง "ใครเขาจะกล้าเชื่อละต้น พูดมาได้ว่าควงสาวกลบข่าวลือ" อ่ะนะ จะงอนกันอีกนานไหมเนี่ย

"พอเลิก กันแล้วพี่ก็ไปประกวดแหล่ะ ตอนแรกว่าจะไม่ไปแล้ว แต่ไม่มีอะไรทำ" ผมพยักหน้า เข้าใจก็ได้วะ "พอดีที่มีน้องคนนึงที่ประกวดด้วยกันอ่ะ น่ารักมาก ชวนพี่คุยตลอดเลย พี่ก็เลยไม่เครียด" อ่อ อย่างนี้นี่เอง แล้วมันเอามือชี้กูไมวะ เอ้ย น้องคนนั้นคือกูเหรอ "ถ้าพี่ไม่เจอต้นพี่ก็คงแย่เหมือนกัน ขอบใจนะ" โอ้ววว กูดูเป็นคนสำคัญขึ้นมาทันที อยากจะบอกว่าไม่เป็นไร เพราะกูก็ได้เกินคุ้ม ฮ่าๆๆๆ

"ดิวเค้าใจแข็งนะ ว่าพี่จะขอคืนดีได้ เสียน้ำไปเยอะเลย" เอ๊ะ พี่ดอคร้าบบบ น้ำที่พี่เสียเนี่ย น้ำตาหรือน้ำควยครับพี่ พี่ดิวรีบชิงพูดก่อนที่ผมจะถาม "น้ำตาว้อย แล้วคนที่เสียอ่ะพี่ ไม่ใช่มัน" อ่อ เออดีเนอะ รักกันแล้วเลิก ก็กลับมารักกันได้ใหม่ แสดงว่าพี่ดิวกับพี่ดอเค้าคงรักกันจริงๆ

"เอ่อ ต้น" พี่ดิวร้องเรียกตอนผมใส่รองเท้าจะกลับ ผมเงยหน้าไปดู พี่ดิวยิ้มให้ "พี่ขอโทษนะ ที่ไม่ได้บอกเรื่องนี้ให้ต้นรู้อ่ะ" ผมยิ้ม "ไม่เป็นไรครับ" หุหุ แล้วไอ้ต้นก็ว่าต่อ "ผมมีแต่ได้กับได้ แล้วถ้าเมื่อไหร่แฟนพี่ดิวเย็ดไม่มัน เรียกใช้งานผมได้นะครับ" พี่ดิวหัวเราะครืน แต่พี่ดอหน้าตื่นรีบพูด "เดี๋ยวเถอะไอ้ต้น แสบจริงๆนะเราน่ะ จะลองกับพี่ไหม จะได้รู้ว่ามันไม่มัน" ฟ้าวววววววว เสียงไอ้ต้นเผ่นแว๊บออกไปนอกบ้านเรียบร้อยแล้ว แค่ไอ้ต้าคนเดียวกูก็แย่แล้ว เรื่องอะไรกูจะไปนอนให้คนอื่นทำอะไรอีก

ผม เดินตัวเบาออกจากบ้านพี่ดิว ไม่เบาก็แย่แล้ว น้ำแตกไปแล้วนิ นั่งรถไปหาพ่อที่โรงพยาบาล ในใจตอนนั้นเริ่มกังวลแล้วว่าพ่อจะด่าไหม แต่ที่แฟนผมโทรมาบอกข่าว (หือม์ อะไรนะ อ่อแฟนเหรอ มาถึงขั้นนี้จะให้เรียกอะไรอีกถ้าไม่ใช่แฟนวะ) พ่อน่าจะไม่โกรธแล้ว แต่เตรียมตัวไว้หน่อยก็ดีนะไอ้ต้น เผื่อโดนกระโถนปาใส่หัว มึงจะได้ทำใจไว้ล่วงหน้า

ผมแวะซื้อขนมที่พ่อชอบติดมือไปไว้เป็น เครื่องเซ่น เจ้าประคู๊ณณณณณณณณณ ขออย่าให้องค์ลงพ่อกูเลย พ่อผมปรติอ่ะใจดี แต่เวลาโมโหนี่ใส่เกียร์หมาเผ่นกันได้เลย ใครก็เข้าหน้าไม่ติดไม่ว่าจะลูกจริงลูกเทียม มีขนมให้พ่อหน่อยเผื่อจะช่วยบรรเทาโทษ

ผมเดินไปห้องที่พ่ออยู่ใจตุ้ม ต่อม รอดไม่รอดก็วันนี้ล่ะไอ้ต้น ดีนะที่ให้ไอ้ต้าโทรหาพ่อไว้ก่อนอย่างน้อยแกจะได้ไม่ช็อก ผมเปิดประตูเข้าไป พ่อกำลังนั่งดูทีวีอยู่ ไอ้ต้นเดินหนีบไข่หนีบเข่าตัวลีบเลย พ่อก็มองไม่พูดอะไร ผมเอาขนมไปวางหลังตู้ "มานั่งนี่สิต้น" เจี้ยกกกกกก เอาแล้วไง ความซวยมาเยือนอีกแล้ว ช่วงนี้มันว่างหรือไงวะ มาบ้านกูบ่อยจริงๆ

ผม เดินสงบเสงี่ยมไปนั่งที่ข้างเตียงพ่อ ไม่กล้าสบตา ในใจคิด ความผิดนี้ใหญ่หลวงนัก ขอท่านพ่อโปรดอภัย ไว้ชีวิตข้าเถิด อ้าวไอ้ต้น บ้าหนังจีนมากไปแล้ว มึงไม่ใช่ชอลิ้วเฮียงนะเว้ย ถึงมึงจะเคยถล่มมาหลายถ้ำแล้วก็เหอะ สายตาผมเหลือบมอง เห็นพ่อยกมือ ตายละหว่า โดนฟาดแน่ๆ หลับตาปี๋เลยกู

"เป็นไงบ้าง กลับไปนอนบ้านแล้วสบายใจขึ้นไหม" อ้าวเฮ้ย วันนี้พ่อกูมาแปลกเว้ย มือที่เงื้อเมื่อกี้กลับกลายเป็นลูบหัวผมเฉยเลย "อ่อคับ" ผมตอบเบา อยากบอกพ่อเหมือนกันว่าสบายใจ แต่ไม่สบายตูดเลย แต่ไม่เอาดีกว่า เดี๋ยวความดันแกขึ้น พ่อยังคงลูบหัวผมอยู่ เอาละเว้ย ไอ้ต้นน้ำตาตกในแล้ว

" ต้นขอโทษคับพ่อ" ผมขอโทษพ่อทั้งสองเรื่องทั้งเรื่องที่หนีออกจากบ้านไป กับเรื่องที่เลิกเรียน พ่อเหมือนจะเข้าใจ "อือม์ ไม่เป็นไรหรอก สบายใจแล้วก็ดีแล้ว อย่าทำอีกแล้วกัน แล้วก็เรื่องเรียนต้นดูที่ใหม่ไว้แล้วยัง" แค่นี้น้ำตาไอ้ต้นที่ตกใน กลายเป็นตกนอกแล้ว กูร้องไห้แงเลย คิดดูดิ กูทำขนาดนี้พ่อไม่ว่าอะไรสักคำ ลูกแท้ๆ ก้ไม่ใช่ แต่ในใจกูมีพ่อคนนี้เป็นพ่อคนเดียวมาตลอดอยู่แล้ว

ผม บอกพ่อไปตามจริงว่ายังไม่ได้ดูที่เรียนใหม่ไว้เลย พ่อก็บอกให้ไปเลือกเอา จะเรียนที่ไหนก็ได้จะทีเดียวกับไอ้ต้าก็ดีจะได้ช่วยกันดู (และดูด จ๊วบๆๆๆๆ) ผมก็คุยกับพ่อไปเรื่อย ตอนนี้หายร้องไห้แล้ว เรื่องทุกอย่างที่ค้างคาอยู่หายวับ แม่งเพิ่งรู้กับตัวว่าที่คนเคยพูดว่าครอบครัวเป็นกำลังใจที่ดีที่สุดเป็น อย่างนี้นี่เอง

ระหว่างคุยกับพ่อ ผมนึกขึ้นได้เรื่องที่พ่อเคยบอกไว้ว่าพี่โตจะแต่งงาน เลยถาม "แล้วพี่โตจะแต่งเมื่อไหร่คับ" พ่อยิ้มอย่างอารมณ์ดี "เดี๋ยวพ่อออกจากโรงพยาบาลแล้วโตมันจะให้พ่อไปคุยกับผู้ใหญ่ทางโน้น ก็นัดวันที่จะไปคุยไว้แล้วช่วงหลังวันเกิดต้าน่ะ" วันเกิดต้า วันเกิดต้า วันเกิดต้า สมองกูไม่ยินแล้วว่าพ่อพูดอะไรต่อ ไอ้ต้นเอ้ย ลืมไปเลยนะมึงว่าจะถึงวันเกิดแฟนมึงเนี่ย จำได้แต่ไม่เคยใส่ใจอ่ะแต่ตอนนี้เค้าไม่ใช่แค่พี่มึงแล้วนะโว้ย

ผม รีบนับวันทันที อร้ายยยยยยยย อีกสามอาทิตย์เอง หาอะไรเป็นของขวัญให้มันดีวะ วันไหนว่างๆ แว๊บออกจากบ้านไปหาซื้ออะไรให้มันดีกว่า เผื่อจะได้รางวัล อะจึ๊ก อะจึ๊ก บ้าง แค่คิดก็น้ำลายไหลแล้ว หุหุหุ ตลอดช่วงบ่ายที่เหลือ ผมนั่งคิดเรื่อยเปื่อยว่าจะหาอะไรให้ไอ้ต้าดี พอดีหมอเข้ามาตรวจแล้วบอกพ่อว่าพรุ่งนี้กลับบ้านได้ เย้ แต่เฮ้ย พ่ออยู่บ้านก็ทำอะไรเสียงดังไม่ได้เส่ พ่อ ป่วยอีกสักสองสามอาทิตย์ได้ป่ะคับ (เลวได้อีกกู)

ผมนั่งเพ้อเรื่อง ของขวัญจนไอ้ต้ามันโผล่มา มันเห้นผมยิ้มเผล่อยู่มันก็ถาม "เป็นบ้าป่าววะ นั่งยิ้มน้ำลายไหยย้อยเชียว" ซู๊ดดดดด รีบสูดน้ำลายเลยกู ไอ้ห่านี่อ่านความคิดกูออกป่าวเนี่ย ไม่ได้ต้องรีบกลบเกลื่อน "โดนหมาบ้ากัดมา ยังไม่ได้ฉีดยา" แพร่ด เสียงไอ้ต้นพลาด ไอ้ต้ารีบกระซิบ "เดี๋ยวคืนนี้กูฉีดให้ เอากี่เข็ม" อ๊างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง ไม่ช่ายอย่างนี้เส่ คืนนี้กูต้องเล่นบทคุณหมอ แล้วมึงเล่นต้องเป็นคนไข้น้าาาาาาาา

ผมกับไอ้ต้านั่งอยู่กับพ่อจนถึง ค่ำ ไอ้โตก็เข้ามาคราวนี้พาแฟนมาด้วยเว้ย เจอกันคราวก่อนยังไม่ได้คุยกันเท่าไหร่ ดูๆ ไปว่าที่พี่สะใภ้ผมน่ารักดีเหมือนกัน แต่พี่เค้าจะรู้ไหมเนี่ยว่าไอ้โตมันเป็น เอ๊ะ หรือว่ามันไม่ได้เป็นวะ ถ้าเป็นแล้วทำไมเนียนอย่างนี้วะเนี่ย ถ้าคืนนั้นกูไม่เห็นกะตาแล้วไอ้ต้าก็ช่วยยืนยันอีกที กูคงไม่เชื่อหรอก

ผม นั่งคุยต่อสักพักก็ชวนกันกลับ เหอๆ คงไม่ต้องบอกนะว่าระหว่างทางผมหื่นกับมันขนาดไหน เรียกได้ว่าแทบจะปล้ำมันทุกครั้งที่รถติดไฟแดง นี่ไม่นับตอนรถติดนะ หุหุหุ แต่ไอ้ต้าแม่งก็คอยสวนให้ตลอดว่าเดี๋ยวมึงโดน เดี๋ยวมึงโดน แน่จริงก็เอาเส่ เมื่อคืนกูยอมมึงไปแล้ว จะให้กูยอมอีกคืนน่ะฝันไปเหอะเพ่

พอ ถึงบ้านเปิดบ้านเรียบร้อยแล้ว ไอ้ต้นก็แสดงความหื่น ลากไอ้ต้าเข้าห้องล็อกประตูทันที กูเดินปรี่จะปล้ำแม่งแล้วเสือกร้องขึ้นมา "เดี๋ยวววววว" อะไรวะ แม่งกูพร้อมเต็มที่แล้วนะโว้ย "สารภาพมาซะดีๆ วันนี้ตอนกูโทรไป มึงทำอะไรอยู่" แป่ววววว ดีกรีความหื่นไอ้ต้นลดลงหนึ่งขีด "เอาเรื่องจริงนะมึง ถ้าโกหกกูต่อย" แสรดดดดดดดด นี่แฟนกูหรือนักมวยวะเนี่ย ไหนบอกไม่หึงไง ผมอ้าปากค้างพูดอะไรไม่ออก โกหก หรือหมัด เอาไงดีวะ

"ครือแว่" เอาอีกแล้วไอ้ต้น สติหลุดอีกแล้ว กลัวจนขี้ขึ้นสมอง ไอ้ต้ากำหมัดเสียงหักนิ้วดังกรอด แม่งขนาดมันมีมือข้างเดียวนะ กูยังไม่กล้าเลย ดีกรีความหื่นลดลงอีกสองขีด "ว่ามา" อย่าเร่งกูเส่ กูกำลังหาคำพูดเว้ย "ก็ออกจากบ้าน ไปบ้านพี่ดิวมา เอากล้องวิดีโอไปคืนอ่ะ" ผมรีบละล่ำละลักพูด เกือบกัดลิ้นขาดน่ะมึง "แล้วไงต่อ" ไอ้ต้ามึงจะฆ่ากูเลยไหมวะ อย่าโหดนักเส่

"ก็มีอะไรกันนิดหน่อย" เสียงหักนิ้วมาอีกแล้ว หลับตาปี่เลยกู "กับใคร" เสียงทำไมมันเขียวยังงี้วะ ไม่หึงห่าอะไรวะ "ก กะ กะ กะ" ลิ้นพันกันแล้วกู ไอ้ต้าตะคอกอีกที "กะครายยยย" กูสะดุ้งเลย ดีกรีความหื่นลดพรวดอีกสามขีด "กะ ฟ..ฟ.. แฟนพี่ดิวววว" ค่อยเหล่ตาดู ไอ้ต้ายักคิ้ว ก่อนพูดออกมา "ความผิดหนึ่งกระทง" เย้ยยยยย แล้วจะส่งฟ้องศาลไหนวะเนี่ย

"แก้ผ้าดิ " ไอ้ต้าสั่ง โอ้ววว จะเอาเลยเหรอวะ ดีกรีความหื่นกลับมาสองขีด ผมรีบแก้ผ้าตามคำสั่ง มึงไม่สั่งกูก็แก้ว่ะ หุหุ "หมุนตัว" เอ้าไอ้ต้า ให้กูหมุนตัวเพื่อ?? อย่าบอกนะว่ามึงจะ.. ผมรีบหมุนตัวโดยเร็ว โดยเฉพาะตอนหันหลังให้มันนี่น่าจะต่ำกว่า 0.01 วินาที พอหันกลับมายืนต่อหน้ามันแล้วมันก็ถามต่อ

"ใช้ถุงหรือเปล่า" อ๊างงงงงงงง ดีกรีความหื่นลดลงไปสี่ขีด เกือบหมดแล้วว ผมก้มหน้าเลย "ว่าไง" แมลงปอกู ชิหายแล้ว รีบเอามือกุมควยกลัวโดนไม้ฟาด ดีกรีความหื่นลดอีกขีด "ใส่คับ" โกหกไว้ก่อนโว้ย กูต้องใช้แมลงปอหากินอีกนาน ตอนนี้ยังใช้ไม่คุ้มเลย "จริงอ่ะ" ผมรีบพยักหน้า เจ้าประคู๊ณณณณณณ เชื่อทีเหอะ พ่อแก้วแม่แก้วช่วยลูกด้วย

" ไหนดูสิ" ไอ้ต้าคว้าหมับที่ควยผม ผมสะดุ้งโหยงเลย โธ่ แมลงปอของพ่อ ปีกหักหรือเปล่าไม่รู้ ผมยืนตัวเกร็งขณะที่ไอ้ต้ากำลังพลิกควยผมตรวจดู แม่งใครหาคนทำ QC อยู่มาจ้างมันทีเหอะ ตรวจโคตรละเอียดเลย มีการเอามือจับๆ แล้วเอามือมาดมด้วย ควยผมที่ควรจะแข็งเพราะโดนมือมันกลับเหี่ยวเอาเหี่ยวเอา ดีกรีความหื่นกูลดลงอีกสองขีด "ปากรูเยี่ยวมึงแห้งเหรอ" ผมสะดุ้งโหย่ง มันเจออะไรวะ แล้วไมมันพูดอะไรแปลกๆ "ไม่อ่ะ ทำไมเหรอ" ไอ้ต้ายืดตัวขึ้น จ้องหน้าผมเหมือนกะจะขย้ำ
"กูถามเพราะกูเห็นควยมึงใช้ลิปมัน กลิ่นสตรอบอรี่ด้วยนะ" อ๊างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง ไอ้ต้น วันนี้วันซวยประจำชาติมึงแน่ๆ ไอ้พี่ดอใช้ลิปมันยี่ห้ออะไรวะ กูโดนดูดตั้งแต่สิบโมงเช้า สี่ทุ่มแล้วมันยังติดแน่นทนทานขนาดนี้ เอาไงดีวะกู แม่งไม่น่าลืมล้างควยเลย "ว่าไง" ไอ้ต้นสะดุ้งโหยงอีกที "ถ.. ถ..ถ..ถุงยางกลิ่นชะตอบอยี้" แม่งไอ้ต้น ขนาดสติแตกมึงยังคิดออกได้ รอดแล้วมึง ไอ้ต้ามองหน้าผมเหมือนไม่เชื่อ มือมันยังกำควยผมไว้แน่น ก่อนพูดเสียงดังพร้อมบีบควยกูแน่น

"เรื่องจริงหรือโกหก" ไอ้ต้นสะดุ้งโหยง "โกหกค้าบบบบบ" แม่งดูไม่ออกก็แย่แล้ว เหงื่อกูแตกพลั่กซะขนาดนั้น ดีกรีความหื่นเหลือศูนย์ ไอ่ต้ายิ้มพอใจ แต่สายตามันกูไม่กล้ามองเลย "งั้นก็อีกสองกระทง หนึ่งคือไม่ใช่ถึง ส่วนอีกอันหนักหน่อย โกหกกู" อ๊างงงงงงงง สามกระทงเลยเหรอ ศาลเค้าจะปราณีกูไหมเนี่ย

"แค่ใช้ปากไม่ต้องใส่ถุงไม่ได้เหรอ" ผมรีบหาข้ออ้าง ไอ้ต้าเหล่มอง "ใช้ปากอย่างเดียวจริงอ่ะ" ผมรีบพยักหน้าเลย เอาวะ ดีกรีความหื่นกูกลับมาหนึ่งขีดแล้ว "จะยอมให้สักครั้ง แต่ครั้งต่อไปใช้ปากก็ต้องใส่นะโว้ย" ผมรีบพยักหน้า "อย่าโกรธนะโว้ย" ผมรีบอ้อน เอาวะดีกรีความหื่นกูตีตื้นขึ้นมาแล้ว ไอ้ต้าส่ายหัว "บอกแล้วไง ไม่โกรธ ไม่หึง ไม่หวง" พ่อเมิงเส่ นี่นะมึงที่ไม่โกรธ แมลงปอกูหัวห้อยแล้วเนี่ย "ตกลงเหลือความผิดสองกระทง หนึ่งคือมีอะไรกับคนอื่น สองคือโกหกกู ยอมรับไหม" ผมคอตก ยอมรับโดยดี "ดีแล้วยอมรับสารภาพทุกข้อกล่าวหา" ไอ้ต้าพูดยิ้มๆ "ต่อไปคือคำพิพากษา ความผิดสองกระทง ก็เท่ากับ" ไอ้ต้นยืนตั่วสั่นเลย มันจะหั่นแมลงปอกูให้เป็ดกินป่าวเนี่ย ดีกรีความหื่นติดลบสาม

"คืนนี้มึงต้องโดนกูเอาสองที"