คุณหนูพีทกับชาวสวน

[nutt soy]

ตอนที่ 50 อุทกภัยร้าย

และแล้ววันที่ทุกคนไม่อยากให้มา ก็มาถึง มหันตภัยใหญ่น้ำท่วม ได้ท่วมบริเวณรอบนอกสวนผม ชาวสวนหลายรายต้องอพยพร้องไห้ เพราะพื้นที่ที่เราเตรียมให้พักก็ถูกน้ำท่วมเช่นเดียวกัน ผมตื่นมาวันนี้
แทบล้มทั้งยืนไม่คิดว่าจะรุนแรงขนาดนี้ หลายครอบครัวต้องตกงานจากน้ำท่วมครั้งนี้ แต่โชคดีที่พื้นที่ส่วนใหญ่ของสวนผมอยู่บนที่สูง
เว้นแต่สวนส้มที่โดนน้ำท่วมหมด ช่วงน้ำท่วมอะไรกินได้ก็กิน จะมามัวเลือกอย่างตอนมีน้ำนั้นเป็นไปไม่ได้ ลำพังแค่อาหารการกิน
ก็มีแต่เนื้อตากแห้ง กับของกระป๋องทั้งหลายแหละครับ ไอ้จะเข้าไปในตัวเมืองเพื่อซื้อหานะหรอ ยาก และแพงด้วย

แต่สิ่งที่เป็นยิ่งกว่าอุทกภัยร้าย ก็คือแววตาและจิตใจร้าย ๆ ของพ่อเลี้ยง ที่นับวันก็ยิ่งทวีความรุนแรง ต่อหน้าอย่าง ลับหลังอย่าง ทำตัวน่ารังเกียจ
ไม่สนลูกใคร หลานใครในสวน หากถูกใจ ก็พาเข้ากระท่อมจับทำเมีย คนไหนหน้าตาดี อย่าหวังรอด ทั้งหญิงชาย หากคนไหนถูกใจมาก ๆ ก็จะส่งเสียอุปการะค่าเทอมให้เล่าเรียน
นี่ก็ได้แต่หวัง อยู่ห่าง ๆพ่อเลี้ยงให้มากที่สุด ไม่อยากเป็นเครื่องสังเวยความราคะอีกคน เช้านี้ก็เป็นเหมือนทุกเช้าที่ผ่านมา เราห้าคน พ่อเลี้ยง แม่ ผม น้องเก้า น้องเฟิร์ส
ไปนั่งกินข้าวเช้าที่ริมระเบียง เปลี่ยนบรรยากาศ

“เก้า พี่ช่วย” ผมเดินไปหยิบจานข้าวจากเก้า จานใส่ปลากระป๋อง และก็ผักดอง เห็นเก้าและก็สงสารเมื่อก่อน เป็นคนโปรดของพ่อ อยากได้อะไร ก็ย่อมได้

แต่ตอนนี้นะหรอ ตกกระป๋อง เหมือนกับปลากระป๋องที่น้องมันถือนะแหละ ทำงานงกงก เหนื่อยแฮกทุกวัน หนำซ้ำ เก้าต้องทำอาหาร เอาใจ เด็กใหม่ที่ชื่อเฟิร์ส
ของใหม่ อะไรอะไร ก็ดูน่าลิ้มลอง ทั้งเด็กกว่า ใหม่กว่า ซิงกว่า ที่สำคัญ ฟิตกว่า เห็นแล้วก็สงสารน้องเฟิร์ส เด็กอายุ 12 อย่างจับใจ และได้แต่รอวันที่พ่อเลี้ยงจะเบื่อน้องเฟิร์ส ชะตากรรมของเด็กอายุ 12 มันฉาบไว้ด้วยความสวยหรู งดงาม หากแต่ความเป็นจริง ต้องแลกกับความบริสุทธิ์

“อะ พี่พีท เฟิร์สตักให้” น้องเฟิร์สตักปลากระป๋องให้ผม

“ไม่เป็นไร พี่ตักเองได้” ผมพยายามที่จะทำตัวไม่สนิทกับเฟิร์ส ให้มันอึดอัด และหนีออกจากบ้าน

แต่มันก็ไม่ไปซักที ไม่ใช่เพราะอยากได้เงิน แต่ผมดูแล้ว คงไม่มีที่ไป เพราะฉะนั้น การทำตัวดี ๆ น่ารัก ๆ เป็นทางออกที่ดีที่สุด

“พีท” ผู้เป็นแม่ปราม คงกลัวว่าผมจะมีเรื่องกับเฟิร์สแบบวันนั้นอีก

“อะ เอามาก็ได้” ผมยื่นจานข้าวให้เฟิร์ศ น้องเฟิร์สดูดีใจมาก ไม่รีรอตักให้ผม ยิ้มใหญ่เลยครับ ผมก็ดีใจ นี่ถ้าเป็นน้องผม ผมรักตายเลย เอาใจพี่ชายขนาดนี้ แต่นี่ ดันมาเป็นเมียเก็บพ่อเลี้ยง ผมเลยถอนหายใจ เรากินกันเสร็จ น้องเก้าเอาจานไปเก็บ

“เฟิร์ส วันนี้เข้าสวนไปกับพ่อเลี้ยง วันนี้จะสอนงานในอ๊อฟฟิศเล็ก” พ่อเลี้ยงพูดในขณะที่เก้ามันเอาจานไปเก็บ

“เก้าด้วยนะ ไปกับพ่อที่ออฟฟิศเล็ก” ผมคิด อะไรวะ วันนี้พ่อเลี้ยงจะรวบสองเลยหรอ เห็นแล้ว เฮ้อ น้องเฟิร์ส ยังเด็กอยู่เลย เดี๋ยวตรงรูตูดมันฉีกขาด มันก็ยุ่งสิ สงสารมัน

“ไปไม่ได้ พี่ไม่ให้ไป เฟิร์ส พี่ไม่ให้ไป เก้าด้วย พี่ก็ไม่ให้ไป อยู่บ้านนะแหละ ดีแล้ว อยู่เป็นเพื่อนพี่” ด้วยความที่ไม่อยากให้มันโดนเอา เลยพูดออกไป ตายห่ากู เสือกแทนตัวเองว่าพี่

“เมื่อกี้พูดกับเฟิร์สว่างัยนะลูก แทนตัวเองว่าอะไรนะพีท แม่ได้ยินไม่ถนัด” ผู้เป็นแม่พูดไปยิ้มไป ที่เห็นผมแทนตัวเองว่าพี่ตอนพูดกับน้องเฟิร์ส

“ก็ ก็ ก็” ก็อะไรดีวะไอ้พีท” ก็เห็นทำงานหนักอะ ก็สงสารอะ ตัวนิดเดียวจะทำงานอะไรกันเยอะแยะ แค่ 12 เอง จะทำงานอะไรกันมากมาย”

“ห่วงน้องหรอพีท” แม่พูดกับผม ไอ้พีทเอ้ย หลุดไปอีกแล้ว เราต้องทำเป็นเกลียดเฟิร์ส แม่งเอ้ย

“ก็พูดไปงั้นแหละ เห็นเป็นคนเหมือนกัน ห่วงอะไร ไม่ได้ห่วงซักหน่อย ขึ้นข้างบนและ” ผมแก้เก้อ ทำเป็นขึ้นข้างบน ละครวันนี้แสดงไม่ดีเลย ไอ้พีทเอ้ย น้องเฟิร์สมันต้องโดนพ่อเลี้ยงจัดชุดใหญ่แน่ ลองเข้าออฟฟิศเล็ก

“เขิน เขิน” ผู้เป็นแม่บอก

“เห็นมั้ย พี่พีทนะ เค้ารักเรานะลูก” ผู้เป็นแม่พูดกับเฟิร์ส น้องเฟิร์สนะหรอ เห็นผมพูดนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยครับ คงจะดีใจที่ได้อยู่บ้านนี้อย่างสงบสุขซักที ผมเดินขึ้นบันไดไป ก็กังวลใจไป ก้นมันคงเจ็บมากแน่ ๆเลย ต้องขัดขวางงานนี้เป็นไงเป็นกัน ผมขึ้นไปชั้นบน กำลังจะเปิดประตู มีคนมาดึงมือเข้าไปในห้อง

“โอ้ย เจ็บ” หันไป ภาพที่เห็นคือพ่อเลี้ยง สีหน้าเกรี้ยวกราด โมโหมาก

“กูรู้นะ มึงจะขัดขวางใช่มั้ย ไอ้พีท” พ่อเลี้ยงตบที่หน้าผม

“งัยมึง กูจะเอาเมียกูสองคนไปเย็ดกันออฟฟิศ มึงมีปัญหาหรอ” พ่อเลี้ยงกระชากแขนผม จับเขย่าอย่างแรง

“โอ้ย โอ้ย พ่อเลี้ยง พีทเจ็บ อย่ากระชากพีท ”

“ถ้าขืนมึงขัดขวางอีกละก็ มึงนะแหละ ได้มาเป็นเมียกู นี่กูเห็นมึงเป็นลูกอีแก่นั่นนะ กูถึงไม่เย็ดมึงนะ หรือมึงจะเอา” และพ่อเลี้ยงก็ผลักผม ชนประตู ผมไม่พูดอะไรซักคำ และพ่อเลี้ยงก็ย้อนกลับมา

“ไหน ขอกูดูหน้ามึงชัด ๆดิ พีท จะว่าไป มึงนี่ก็หล่อดีนี่หว่า” พ่อเลี้ยงจับหน้าผมมาดู และเอามือมาถูที่ปาก

“ปากน่าจูบดีวะ” ผมได้แต่มอง พูดไปไม่ได้ เนื่องจากพ่อเลี้ยงบีบหน้าอยู่ และพ่อเลี้ยงโน้มตัวลงมา ผมต้องหลบหน้าหนีใจหายวูบ นี่พ่อเลี้ยงคิดทำอะไรเรา

“ว่าง ๆ เชิญที่ห้องนอนในออฟฟิศ มึงจะได้เปลี่ยนสถานะเป็นเมียกู รับรอง ผัวจะจัดหนักมันถึงใจแน่” ผมได้แต่ยืนเกร็ง กลัวไปหมด น้ำตาซึมออกมา ส่วนพ่อเลี้ยงหัวเราะชอบใจ

“พูดแค่นี้ ร้องแล้วหรอวะ ไอ้อ่อนเอ้ย มึงจำไว้นะ ถ้าขืนมึงมายุ่งวุ่นวายกับเมียกูแต่ละคน รับรอง มึงได้เป็นหนึ่งในคอลเล็กชั่นของกูแน่ ลูกพีท ” และพ่อเลี้ยงก็ผลักผมโดนประตูอีกครั้งอย่างสะใจ และเดินเข้าห้องนอนตัวเองไป ส่วนผมแทบช๊อก หวุดหวิด รอดเงื้อมมือพ่อเลี้ยง ไม่รู้ว่าจะรอดไปอีกกี่วัน ผมไม่มีแรงแม้แต่ปิดประตู พอปิดก็รีบล็อก หลังพิงประตู พิงประตูนั่งกองลงพื้น ไร้เรี่ยวแรงจะยืน น้ำตาไหลพราก กอดหัวเข่าตัวเอง เมื่อก่อน ผมเคยดูละคร และคิดไอ้พวกที่พิงประตู และไถประตูลงมาแล้วนั่งกอดเข่าร้องไห้ มันโอเว่อร์ อะไรจะเสียใจขนาดนั้น แต่บัดนี้ ผมรู้ซึ้งแล้ว ว่ามันเป็นอย่างนี้นี่เอง นี่อย่าหวังเลยว่าจะไปช่วยคนอื่น ลำพังตัวเอง เอาให้รอดก่อนเถอะ ไอ้พีทเอ้ย ผมร้องไห้อยู่นาน ก่อนจะลงไปข้างล่าง ไห้ตามันหายแดง แม่จะได้ไม่สงสัย

พอน้ำตาแห้ง ผมเดินลงไปข้างล่าง ไปกินข้าว เผื่อจะลืมเรื่องราว ที่ผ่าน

พ่อเลี้ยงลงไปข้างล่าง แอบกระซิบที่ข้างบรรได

"ลงไปมึงทำตัวปกติหละ ถ้าขืนมึงฟ้องแม่มึงเรื่องที่กูพูด แม่มึงได้ตายไม่ดีแน่" พ่อเลี้ยงพูดคำนี้จนคุ้นปากคุ้นหูไปซะแล้ว พ่อเลี้ยงเดินนำหน้าผมไป

“พี่พีท กินเลยครับ” น้องเก้ามันพูดไประหว่างย่างปลาไป หันมาทางผมเดินออกจากประตูพอดี

“อืม ๆ ขอบใจ” ผม พ่อเลี้ยง แม่ น้องเก้า น้องเฟิร์ส และพี่นนท์ ต่างก็นั่งกินข้าวกันอย่างหรู ท่ามกลางบรรยากาศน้ำท่วมอยู่ภายนอก ฝีมือในการจับปลานะหรอ ก็น้องเก้าอีกนั่นแหละ
น้องเก้าชอบพายเรือไปตกปลาข้างนอก บางทีผมก็ไปด้วย สนุกดี น้องเก้าคุยเก่ง ผมไม่เบื่อเลย แต่เรื่องพันอย่างว่า ที่จะได้อึบน้องเก้า ไม่ต้องพูดถึง ไม่มีเลย ส่วนพ่อเลี้ยงนะหรอ
ไม่ต้องพูดถึงเหมือนกัน แต่ได้เย็ดตลอด พาคนนู้นคนนี้ ไปเย็ดในออฟฟิศ เปรอะไปหมด ทั้งข่มขืนบ้าง สมยอมบ้าง และก็แรกด้วยการให้เงิน ถ้าถูกใจมาก ๆ ก็จะอุปการะค่าเล่าเรียน

"พีท เป็นอะไรรึเปล่าลูก" แม่เห็นผมสีหน้าเศร้า ๆ พ่อเลี้ยงมอง

"และนี่โจกับยายยังไม่ลงมาอีกหรอ " พ่อเลี้ยงผมบอก ความจริงพ่อเลี้ยงต้องการเปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อให้แม่ไม่สังเกตุผมจนเกินไป

"อ้าว โจมาอยู่บ้านเราหรอครับแม่" ผมเพิ่งรู้ว่าน้องโจมาขอมาอยู่กับผมที่บ้าน แม่ผมให้ยายหลานนอนในห้องเดียวกัน จริง ๆ แล้ว พ่อเลี้ยงให้น้องโจกับยายนอนคนละห้อง เพราะที่จะหวังฟัน แต่น้องโจมันนอนกับยายก็ดีแล้ว จะได้ไม่เรียบร้อยพ่อเลี้ยงวันนี้

"มาเมื่อคืนตอนตี 3 นะลูก หนีน้ำกันเกือบไม่ทัน เราบ้านใกล้เรือนเคียงก็ช่วยกันไป" ผมตกใจไม่คิดว่าน้ำท่วมคราวนี้จะหนักหนา

"เดี๋ยวคุณบอกโจกับยายด้วยนะ ว่าอยู่บ้านนี้ต้องตื่นเช้า" พ่อเลี้ยงทำเป็นโมโห ทั้งที่ความจริง อยากเจอหน้าโจใจแทบขาด อย่าให้ยายน้องโจเผลอ จะจับอึบทำเมียให้หายเงี่ยน

พอแม่หันไป น้องโจกับยายลงมาพอดี

"อ้าว คุณยาย โจมากินข้าวด้วยกันสิจ๊ะ" แม่ผมชวน ยายน้องโจสีหน้าเกรงใจ

"ขอโทศทีนะคะ เมื่อคืนขนของเพลียไปหน่อย เลยตื่นสาย"

"แหม ไม่เป็นไรนะ ยายไม่ต้องคิดมากเลยนะ"

"มา นั่ง ๆๆๆ พร้อมหน้าพร้อมตากันแล้ว" น้องโจกับยายลากเก้าอี้มานั่ง ด้วยอาการเจียมตัว
บ้านคนอื่นรึ จะสบายเท่าบ้านตัวเอง แต่พ่อเลี้ยงสิครับมองน้องโจไม่กระพริบ
คงอยากกินน้องโจมากกว่าปลาย่างบนจาน ผมก็ได้แต่นับเวลาถอยหลังที่น้องเฟิร์สกับน้องเก้าเสร็จพ่อเลี้ยง
เพราะทันที่กินอาหารเสร็จ น้องเฟิร์สกับน้องเก้าก็คงโดนกินทันทีเหมือนกัน ผมแทบไม่อยากจะวางช้อน
แต่เวลามันย่อมดำเนินต่อไป พ่อเลี้ยงรีบอิ่มข้าว และขึ้นไปอาบน้ำ

"เออ เฟิร์สเก้า ล้างจานแล้ว ไปอาบน้ำแตงตัว พ่อจะรอ(เย็ด)อยู่ชั้นล่าง ส่วนผมได้แต่ยืนเหม่อลอยไปนั่งที่โซฟา

........................................................................................................................................

“กริ้ง กริ้ง” มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาในขณะที่ผมต้องจำใจไปนั่งข้างพ่อเลี้ยง ผมมองไปทางอื่น เป็นบรรยากาศ
ที่อึดอัดมาก ไปอยู่ข้างบนก็ไม่ได้ ไปไหนก็ไม่ได้ ไปหาพี่ชัยก็ไม่ได้

"เก้า ไปรับโทรศัพท์ทีสิ" ผมถ่วงเวลาให้น้องเก้าไปกับพ่อเลี้ยงนานขึ้น

“ครับ คุณผู้หญิง” น้องเก้าเดินไปรับโทรศัพท์

“เก้า หรอ ฮัลโหล นี่มีนนะ เดี๋ยวจะไปที่บ้านนะ แม่เอาเนื้อเค็มมาให้”

“อืม ๆ เดี๋ยวคุยกับคุณผู้หญิงและกัน”

“ใครนะเก้า” แม่ผมถามน้องเก้า

“น้องมีนโทรมาครับคุณผู้หญิง” น้องเก้าตะโกนออกมาจากในบ้าน ผมละ ได้ยินชื่อนี้ อยากจะอวกมาทั้งหมดที่กิน

“ว่างัยจ๊ะ หนูมีน”

“คุณแม่ให้เอาเนื้อเค็มไปฝากคะ คุณป้า เดี๋ยวหนูเข้าไปนะคะ คุณป้า ”

“แหม ขอบคุณมากจ๊ะ จริงๆ ไม่ต้องก็ได้ เกรงใจ”

“ไม่เป็นไรคะ คุณแม่ตั้งใจเอาไว้ เดี๋ยวหนูไปนะคะ”

“จ้า ขอบใจจะ” แม่ผมวางโทรศัพท์ และเดินไปที่โต๊ะอาหาร

“เดี๋ยวมีนเค้าจะมานะคะ คุณ เห็นบอกว่าจะเอาเนื้อเค็มมาฝาก” แม่ผมวางโทรศัพท์

“เก้า เดี๋ยววันนี้พี่ไปตกปลาด้วยนะ” ผมหมั่นใส้เลยเปลี่ยนบทสนธนาแกล้งน้องมีน จนลืมไปเลยว่าเก้าต้องไปกับพ่อเลี้ยง

“ได้ครับ คุณพีท” น้องเก้าไม่อยากไปกับพ่อเลี้ยงเหมือนกัน

"จะไปได้งัยละ" พ่อเลี้ยงพูดโพร่งขึ้นมา แม่ผมงงเลยเห็นไปทางพ่อเลี้ยง ส่วนผมหน้าซีดเผือดใจหายวาบเลยครับเมื่อรู้ว่าเก้าต้องไปกับพ่อเลี้ยง

"ก็พ่อนัดคนงานไว้แล้ว ให้เรียนงาน"

"แหม คุณก็ พรุ่งนี้ก็ได้ ฉันลืมไปสนิทเลย ว่าปลาที่ตากไว้มันน้อยไป เก้า แม่ว่า ไปตกปลาไว้ตุนเถอะ"

“แม่ วันนี้ ผมไปตกปลากับเก้านะ” ผมหันไปทางแม่เชิงขออณุญาติ ผมได้ทีชวนน้องเก้า หมั่นใส้ทั้งพ่อเลี้ยง ทั้งใยน้องมีน

"เก้า เข้ามาหาพ่อที่ออฟฟิศตอนบ่ายนะ" พ่อเลี้ยงกำชับ น้องเก้ามีหรอจะขัด ก็บอกไป

"ครับ พ่อเลี้ยง เดี๋ยวตอนบ่ายผมเข้าออฟฟิศ" น้องเก้ารู้ดีว่าเข้าออฟฟิศคือไปโดนเย็ดแน่ ๆ แต่ถ้าขัด คงเปลี่ยนจากโดนเย็ดเป็นคนโปรด เป็นโดนกระทืบ

“ระวัง ระวังหละ เก้าพายเรือดี ๆ นะ น้ำช่วงนี้ลึกแล้วนะ ข้างนอก น้องมีนคิด แผนสูงนะ ไอ้คุณพีท คิดว่าไม่รู้หรอ พอกินเสร็จผมก็ลาแม่ทันที

"ไปนะมีน ไปเก้า ไปตกปลากัน" ผมเห็นน้องมีนโคตรสะใจเลยครับ อยากไปแต่ก็ไปไม่ได้ มองถุงเนื้อเค็มตาปลิบๆ แต่พ่อเลี้ยงสิครับ มองผมอย่างเกลียดอาคาต
ผมรีบขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว ล๊อกห้องด้วย พ่อเลี้ยงจะได้เข้ามาไม่ได้
....................................................................................................................................................................................................

ผมออกมาจากห้องน้ำต้องตกใจหน้าซีด ที่เห็นพ่อเลี้ยงนั่งอยู่บนเตียง

"พ่อเลี้ยง" ผมใจหาย ได้แต่นุ่งผ้าเช็ดตัวอยู่

"กูรู้นะ ว่าเป็นแผนมึงที่เอาตัวเก้าไป"

"เปล่า ผมไม่ได้ตั้งใจ"

"มึงว่างัยนะ มึงไม่ได้ตั้งใจหรอ" พ่อเลี้ยงรี่เข้ามาที่ผม พร้อมบีบปาก

"เด็ก ป1 มันยังดูออกเลย ว่าเป็นแผนมึง"

"โอ้ย พีทเจ็บ พ่อเลี้ยงชอบบีบปากผมอะ พ่อเลี้ยงเป็นอะไร"

"ก็มึงโกหกกูงัย ไอ้พีท" แววตาพ่อเลี้ยงน่ากลัวมากเลยครับ

"แต่ก็เอาเหอะ กูเย็ดเฟิร์สกะเช้า กะบ่ายกูจะเย็ดเก้าก็ได้ มึงคอยดูนะ กูจะล่อให้เดินขาถ่างกลับบ้านเลย"

"พ่อเลี้ยงอย่าทำเก้าแรง ผมขอ" คำพูดเล่นเอาพ่อเลี้ยงขำ

"มึงขอหรอวะพีท เอ หรือว่า กูจะเย็ดมึงแทนดีวะ" ผมงี้หน้าซีดเผือด พ่อเลี้ยงเอามือมาลูบที่หน้าอกผมที่มีแต่น้ำเกาะพราว

"พ่อเลี้ยง ไม่เอานะ ผมไม่ชอบ"

"กูจะบอกเป็นครั้งสุดท้ายนะ พีทนะ ถ้าขืนมึงยังมายุ่งกับเด็กกู แม่มึงตายไม่สวยแน่ และมึงพีท มึงอยากได้ควยไซ้ไหนของคนงาน
มึงบอกกูมาเลย เดี๋ยวกูจัดให้"

"พ่อเลี้ยง ไม่เอา พีทเข็ดแล้ว"

"เข็ดอะไรวะ เห็นมึงพูดอย่างงี้ทุกครั้ง มึงก็ขัดขวางกูทุกครั้ง"

"พีทยอมแล้ว พ่อเลี้ยง เดี๋ยวพีทจะลงล่างไปบอกเก้าเลยว่าไม่ต้องไปกับผม"

"ควยเหอะ แม่มึงพูดมาซะขนาดนั้น มึงลงไปบอก ก็มีพิรุธสิ กูบอกให้น้องเก้าสุดที่รักกู ไปหากูตอนบ่ายแล้ว"

"พ่อเลี้ยง อย่าทำเก้าแรง"

"ดูมึงจะเป็นห่วงเก้ามันนักนะ หอมแก้มกูก่อนเดะ"

"พ่อเลี้ยง" ผมพูดแผ่วเบา มองหน้าพ่อเลี้ยงตาปลิบ ๆ เหมือนตอนที่น้องมีนมองเนื้อเค็มในถุงเมื่อกี้ สภาพเดียวกันเลย

"ว่างัยวะ ถ้ามึงไม่หอม ไอ้เก้าเด็กมึงขาถ่างกลับบ้านแน่ กูกะจะเย็ดซัก 6 - 7 ยก ไม่ได้ล่อมันมานาน"

"พ่อเลี้ยง โอเค พีทยอม" ผมรีบบอก แต่ผมก็นิ่งสะอิดสะเอียน ผมเลยหันไปทางอื่น

"เอาเดะ" ผมนิ่งไม่กล้าหอม หันหน้าหนี

"เอ๊ะ ไอ้นี่ยังงัย ให้กูโมโห มึงกวนตีนกูหรอ"

"เปล่า พีท พีท..." ผมได้แต่หันหน้าหนี ไม่อยากอยู่ใกล้พ่อเลี้ยง ทันใดนั้น พ่อเลี้ยงเข้ามาหอมแก้มผม

"มึงอยากให้กูหอมก็ไม่บอก ทำเป็นเอียงแก้ม" ผมอยากให้พ่อเลี้ยงไปไกล ๆ แต่พ่อเลี้ยงกอดซะเต็มตัว

"ตกลง กูจะเย็ดเก้าเบา ๆ แค่สองยก"

"พ่อเลี้ยง ปล่อยพีท พ่อเป็นพ่อพีทนะ"

"ก็แค่พ่อเลี้ยง มึงจะแคร์ไรวะ ถ้ามึงอยากให้กูเปลี่ยนสถานะเป็นผัว มึงบอกกูได้นะ" น้ำตาผมไหลริณลงมา
ไม่คิดว่าจะคิดได้ถึงขนาดนี้ พ่อเลี้ยงเดินออกไป พร้อมกับดึงผ้านุ่งผมออก ผมตกใจวูบ

"ผ้ามึงนี่หลุดง่ายจังเลยวะ" พ่อเลี้ยงหันมาเยาะเย้ย ทันทีที่พ่อเลี้ยงปิดประตูไป ผมได้แต่นั่งแก้ผ้า กอดผ้าเช็ดตัว
น้ำตาไหล กอดเข่าตัวเอง สมเพชเวทนาตัวเอง บ้านตัวเองแท้ ๆ กลับโดนคนอื่นมารังแก น้ำตามันเหมือนไหล
ไม่จบสิ้น แต่ก็ต้องกลั้น เพราะนัดกับน้องเก้าไปพายเรือเล่นกัน

..............................................................................................................................

“ เฟิร์สแต่งตัวเสร็จยังลูก” พ่อเลี้ยงตะโกนให้ผมได้ยิน ตอนลงมาจากบันได

“เสร็จแล้วครับ พ่อเลี้ยง” น้องเฟิร์สรู้ชะตากรรม น้ำเสียงเรียบเฉย แต่งตัวหล่อไป ก็ไปเป็นดาราบนเตียงกับพ่อเลี้ยง

“ไปกัน เฟิร์ส คุณผมไปและ คุณไม่ต้องรอนะ คืนนี้ผมนอนที่ออฟฟิศสองคืน ช่วงนี้งานยุ่ง” ในใจพ่อเลี้ยงคิด กูจะเย็ดเมียสองคนให้มันควยไปเลย

“ตั้งใจทำงานนะลูก” ผู้เป็นแม่พูดกับน้องเก้า และน้องเฟิร์ส โดยที่ไม่รู้เลยว่าที่ไปนะ ไปโดนเอา ไม่ได้ไปทำงาน”

พ่อเลี้ยงเปิดประตูขึ้นรถไป พอปิดประตูรถเท่านั้นแหละ คำพูดจากลูกก็เปลี่ยน

“เดี๋ยววันนี้ ผัวจะเอาใจเมียทั้งสองคนให้ถึงใจ เมียเก้า กับเมียเฟิร์ส อยากได้อะไร บอกผัวมาได้เลย”

พ่อเลี้ยงพูดไปยิ้มไป ผู้เป็นแม่ไม่รู้เรื่องนึกว่าคุยเรื่องงาน เลยโบกมืออำลา หารู้ไม่ หนทางที่ไป

คือความตัณหาระคะของพ่อเลี้ยงฝ่ายเดียว ตอนบ่ายแหละเก้าเอ้ย ได้มันถึงใจแน่ กลัวอะไรมีอีกสองคืน

สองคืนนี้ มีแต่มันกับมันโว้ย พ่อเลี้ยงคิด
.................................................................................................................................................................................................

[mue]

พ่อเลี้ยงนี่ชั่วจริงๆ เลย เมื่อไหร่จะถึงตอนพ่อเลี้ยงโดนบ้าง

[phototo]

อ่า ขอบคุณครับที่มาต่อให้ รอยุๆรอยุ

[fair]

พ่อเลี้ยงนี่เ-วสุดยอด

รอตอนต่อไปจร้าาาา ><

[nutt soy]

คนที่อ่านตอน 49 มีการเปลี่ยนแปลงนิดนึงนะครับ พอดีเซฟไว้สองที่ กันพลาดแบบคราวก่อน เลยลงสลับกัน โครงเรื่องเปลี่ยนนิดนึงครับ ขออภัยมาด้วย ก็เป็นตอนที่คุณพีทเสร็จพี่นนท์ อุปซซซซ

[nutt soy]

ตอนที่ 51 อาคาตรัก

ผมพายเรือเล่นกับน้องเก้าโคตรมีความสุข พายไปจนกระทั่งถึงบ้านเก่าของพี่วิน ที่ตอนนี้น้ำท่วมอยู่ชั้นล่าง
ของบ้าน เหลือแต่ชั้นบน

"โห เก้า ดูบ้านพี่วินดิ พังหมดเลย"

"ใช่ พี่พีท น้ำท่วมนี่แรงจริง ๆ"

"ไหน พี่ขอเข้าไปดูข้างในบ้านหน่อยสิ"

"จะดีหรอพี่พีท"

"ทำไมหรอเก้า ก็น้ำท่วมมักจะมีงูอะดิ พี่พีท" น้องเก้าพูดเข้าผมกลัวไปด้วย แต่ก็ตัดสินใจเข้าไป น้องเก้าค่อย ๆเทียบเรือ
ตรงระเบียงบ้านชั้นสอง และเปิดประตูเข้าไป ผมเปิดหน้าต่างออกหมด นั่งเล่นบนบ้านอย่างมีความสุข ลมโกรกเย็นสบาย

"อากาศดีเนอะ เก้า เหมือนบ้านริมน้ำเลย"

"ครับ พี่พีท" เราคุยนู่นคุยนี่กัน เหมือนอยากจะรั้งเวลาไม่ให้เก้าไปหาพ่อเลี้ยง โดยหารู้ไม่ว่า มีคนพายเรือตามมา คือน้องมีน

"หมั่นใส้ อีร่าน รู้หรอก ว่าจุดประสงค์มึงมาทำอะไร อีพีท" น้องมีนแอบเอาเรือเทียบบ้านคนงานร้างอีกหลังคอยดูว่าผมกับเก้าจะทำอะไรต่อไป

"วันนี้ เป็นวันตายของมึงอีพีท"

"ผมรู้หรอก พี่พีทอยากมาทำอะไร"

"อะไรอะเก้า"

"เอากันงัย พี่พีท"

"เฮ้ยเก้า พูดตรงไปเปล่า"

"และจริงปะหละ พี่พีท" ผมตอนแรกไม่คิดอะไร กลับคิดแล้ว สิครับ ลำควยมันแข็งขึ้นมา

"และเก้าเอาถุงมาหรอ"

"เอามาดิ พี่พีท ผมเอามา" ว่าแล้วน้องเก้าก็จู่โจมหอมผมทันที น้องมีนแอบมองอยู่ พลางคิดในใจ

"ว่าแล้วงัย อีพี่พีท กูว่าแล้ว มึงต้องพาเก้ามาเย็ดแน่ ๆ กูคิดดอะไรไม่มีผิด"

"มึงมีความสุขไปก่อนเถอะ อีพีท เดี๋ยวต่อไป มึงได้เป็นผีเฝ้าสวนที่นี่แหละ อีพีท" น้องมีนคิดแค้นผมแรงจัด

"และจะเอากันที่ไหน"

"ก็ที่นี่งัย พี่พีท บ้านพี่วิน"

"เฮ้ย จะดีหรอ พี่ว่า........"

"ดีดิ พี่พีท ข้างบนน้ำมันไม่ท่วม" ไอ้น้องเก้า พายเรือเอาเรือเกยระเบียงชั้นสอง น้องเก้ามันชวนผมเข้าบ้าน วิวโคตรโปร่งเห็นชัด พอเข้าไป น้องเก้าไม่พูดพร่ำทำเพลง
จูบผมกระหน่ำ สอดลิ้นเข้ามาในลิ้นผม สองมือเลิกเสื้อขึ้นมาบิดหัวนม ถอดเสื้อผมว่องไวเพราะเวลาเราไม่ค่อยมี น้องเก้ามันจับผมนั่งลงเลิกเสื้อผมขึ้นมา ดูดนมผม ผมต้องแหงนหน้ามองเพดาน แสงตอนเช้าแม่งส่องชัดดีจริง ๆใครเห็นกูก็ไม่อายแล้ว

น้องเก้ามันมานั่งข้างหลังผม จับผมพิงตัวมัน สองมือเอื้อมมาบิดหัวนม สอดดุนลิ้นไปด้วยจนก้นผมขมิบ

"อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ เก้า อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ" ผมเสียวมากต้องร้องออกมา น้องเก้าก็บีบควยผมอยู่นั่นแหละ จนมันแข็งฟิตไปทั้งลำ น้องเก้าวันนี้ใจร้อนถอดกางเกงออก แล้วรูดขึ้นรูดลง ด้วยสารหล่อลื่น จนผมเสียวซีด

น้องเก้าไม่รอช้าจับผมนอนเอาขาพาดบ่าเอานิ้วสอดเข้ามาแทงไม่ยั้ง

"อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ" นี่ขนาดแค่นิ้วนะเนี่ยยังแรงขนาดนี้ และควยจะแรงขนาดไหน ผมได้แต่ร้องไม่ขาดปาก สองมือเก้าก็ชักให้ผมไปด้วย มันส์โคตรเลยครับ จนก้นเด้งไปกับมือเก้า
น้องเก้าจับผมคลานเข่า เพราะพื้นไม้มันนอนไม่ได้ แล้วค่อย ๆสอดควยเข้ามา แทงไม่ยั้งเลยครับ ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป น้องเก้าแทงกระหน่ำเลย
เพราะเวลามันมันมีจำกัด

"ซีดดด โอ้ย พี่พีท มันส์จังเลย" ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้าป ป้า

"อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ เก้า อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ เก้า อ้าฮ อ้าฮ เก้า อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ เก้า อ้าฮ อ้าฮ เก้า" ผมครางไม่ขาดปาก
น้องเก้าควบผมเพลิน เด้าเอามัน ไม่เน้นท่ายาก

"อ้าฮ พี่พีท มันโว้ย เก้าเย้ดมันมั้ย พี่พีท" น้องเก้าดูภูมิใจกับลีลาเร่าร้อน เหงื่อซกท่วมตัว ลีลาน้องเก้านี่สุดยอดจริง ๆ
ไม่คิดว่าเด็ก ม 4 จะเย็ดหนักขนาดนี้ ท่าหมาของเก้าเล่นเอาผมเจ็บเข่า ที่คลานอยู่บนพื้นไม้

"อ้าฮ เก้า เก้า เก้า เก้า" ผมได้แต่เรียกชื่อน้องเก้า นึกถึงครั้งแรกที่เราได้เสียกัน แต่บัดนี้ ไม่มีการเขินอาย แรงน้องเก้ามีเท่าไหร่
ใส่ไม่ยั้ง

"อัาฮฮฮฮ พี่พีท เก้าใกล้แตกแล้ว ซีดดดดดด ใกล้แล้ว อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ อ้าฮ เสียวไปทั้งลำเลยพี่พีท" น้องเก้าเกร็งตัวแน่น มา สอง สามที หน้าขากระแทก
รูก้นผมขมิบลำควยน้องเก้าตลอด

"ซีดดดด พี่พีท แตก แตกกก แตกแล้วพี่พีท" น้องเก้ากระแทกมาเต็มที่ และฟุบลงบนหลังผม จับผมนอนคว่ำแนบกับพื้น

"พี่พีท เก้าโคตรมันเลยอะ" ผมพยักหน้า เราเล่นกันนานไม่ได้ เนื่องจากเก้าต้องไปเป็นเมียพ่อเลี้ยงต่อ

"น้องเก้าถอนควยออกจากลำควยผม เรานอนพักเหนื่อยกัน และแต่งตัว พอแต่งตัวเสร็จ ก็ออกมานอกบ้าน
แต่แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นน้องมีน พายเรืออยู่หน้าบ้าน

"อ้าว พี่พีท" ผมงี้หน้าซีดเลยครับ ไม่รู้ว่ามันเห็นเรื่องเมื่อครุ่นี่รึเปล่า

"ไปพายเรือเล่นกับมีนหน่อยสิพี่พีท" ผมคิด แม่งจะมาแนวไหนเนี่ย

"ไม่หรอกมีน พี่จะกลับกับเก้าแล้ว"

"พี่พีท ไปพายเรือเล่นกับมีนก่อนก็ได้ ตรงนั้นวิวสวยดี นะพี่พีท มีนอยากไปกับพี่พีท" น้องมีนมันเซ้าซี่
อะไรของมันวะ ผมงง มันนี้มันเป็นอะไร เสือกมาดีซะงั้น ผมมองไปหาเก้า ประมาณว่าจะดีหรอ เดี๋ยวเก้าไปไม่ทัน

"ไปเถอะ พี่พีท เดี๋ยวเก้ารอที่นี่" ผมเลยตัดสินใจลงเรือไปกับน้องมีน น้องมีนพายเรือไปเรื่อย ๆ คุยเก่งมาก พูดนู่นพูดนี่

"พี่พีท มีนขอโทศ กับเรื่องที่ผ่านมา"

"เออ ไม่เป็นไรหรอก" ผมยกโทศให้น้องมัน ในฐานะคนเคยสนิทกัน"

"พายเรือไปตรงนั้นดีกว่า พี่พีท วิวสวยดี"

"จะดีหรอมีน มันไกล และอีกอย่าง เก้ามันต้องไปช่วยงานพ่อเลี้ยง" ผมบอกกับน้องมีนตามตรง ก็ตรงนั้น มันจะออกแม่น้ำจริง ๆแล้ว
และมันก็ลึกด้วย

"แป้ปเดียว มีนสัญญา"

"อืม ๆๆๆๆ" ผมบอกแบบขอไปที พอนั่งไปซักพัก ผมมองแววตาน้องมีนชักแปลก ๆ

"พี่พีท มีนมีเรื่องจะคุยด้วย" ผมโคตรสะใจเมื่อกี้เลยพายเรือและได้อึบด้วย

"เรื่องอะไรหรอมีน"

"พี่พีท พายเรือกับเก้าสนุกมั้ย" น้องมีนพูดโทนเสียงต่ำ ดูน่ากลัวพิลึก น้ำเสียงไม่เหมือนปกติ

"ก็ดีนี่ มีน"

"สนุกกันไปถึงไหนละ พี่พีท" แววตาน้องมีนจ้องมองผมแบบอาคาต จนรู้สึกผมกลัว

"พี่พีทชอบที่นี่มั้ย" น้องมีนจ้องเขม็งมาที่ผม ผมรู้สึกว่าบรรยากาศมันไม่ค่อยดีแล้ว

"ชอบ พี่ชอบ" ผมพูดไม่กล้าสบตาน้องมีน

"งั้น พี่พีทก็อยู่ที่นี่ ตลอดไป" ชิบหายสิกู ไอ้พีท ไอ้น้องมีนมันคิดจะทำอะไรวะ

"มึงยังไม่เข้าใจอีกหรอ มึงตายซะเถอะ อีพีท" น้องมีนเอาไม้พายขึ้นมา ไวเท่าความคิด จะตบผมให้ตกน้ำ ผมยั้งไว้

"มีน มีน มีน จะฆ่าพี่เลยหรอ" ผมยั้งไว้ ในใจนั้นกลัวแสนกลัว

"ใช่ เพราะมึง เป็นมารหัวใจกูไง มึงรู้ไว้นะ อีพีท ถ้าไม่มีมึง กูกับเก้าก็ได้คบกันอย่างเปิดเผย เพราะมึง
เพราะมึงคนเดียว"

"มีน พี่หลีกทางให้ ถ้ามีนชอบเก้าขนาดนั้น เดี๋ยวพี่หลีกทางให้"

"สายไปแล้วแหละ อีพีท วันนี้เป็นวันตายของมึง" เรือมันโครงเครง เดี๋ยวจะตกกันทั้งคู่ ผมยังยื้อไม้พายกับน้องมีนไม่ให้ตก
แต่ไม่เป็นไร ผมว่ายน้ำแข็ง ผมเหลือบไปเห็นตอไม้ลอยมา ตอไม้อะไรวะ แข็งทื่อสามตอ มุ่งตรงมา มองเพ่ง ไม่ใช่สิ
ชิบหายและ แม่งเป็นจรเข้ ไหว้น้ำแข็งขนาดไหน ก็คงเสร็จมัน

"มีน ๆ หยุดซักทีเถอะ จรเข้" น้องมีนมันหันไปมอง

"ดี งั้นศพมึงก็จะได้ไม่เหลือซาก อีพีท" ผมคิดแล้วใจหาย น้องมีนเกลียดผมมากขนาดนี้เลยหรอ

"มีน อย่าฆ่าพี่เลย มีน มีน เราคุยกันได้ ผมหน้าซีด อ้อนวอนขอชีวิตน้องมีน เสียศักดิศรีก็ยอม"

"ตายซะเถอะ มึง" น้องมีนง้างไม้พาย และฟาดผมอย่างแรง จนผมตกน้ำ คิดในใจ ตายแน่กู พีท
พ่อ ครับ พีทจะไปหาพ่อแล้วนะ น้ำตาผมไหลพราก จรเข้สามตัว ไม่รอดแน่ แต่แล้วทันใดนั้น ก็มีมือขึ้นมาฉุด
น้องมีนคงคิดเปลี่ยนใจ แต่พอมองจริง ๆ แล้วไม่ใช่ เป็นมือพี่นนท์

"คุณพีท จับมือพี่ไว้" ผมคว้ามับ พี่นนท์จับผมขึ้นมาขึ้นสกูตเตอร์ หันไปเห็นน้องมีนเองตกน้ำ และจรเข้ก็ใกล้เข้ามาแล้ว
อีกเพียงนิดเดียว

"พี่พีท ช่วยมีนด้วย มีนกลัว" น้องมีนกลับเป็นฝ่ายขอความช่วยเหลือ ผมมองหน้าพี่นนท์ ว่าช่วยดีมั้ย

"พี่นนท์"

"อย่าช่วยนะ คุณพีท มันคิดฆ่าคุณพีท"

"พี่พีท ช่วยมีนด้วย มีนขอโทศ มีนให้เก้าแล้ว มีนไม่เอาแล้ว มีนไม่อยากตาย มีนขอโทศ"

"พี่นนท์ ช่วยน้องมีน"

"แต่................"

"พี่นนท์ พีทสั่ง พี่นนท์อย่าฆ่าคน" ผมกำลังเอื้อมมือไปช่วยน้องมีน พี่นนท์เอื้อมมือไปดึงมือน้องมีนขึ้นมาจากน้ำ
มาแทนผม เพราะกลัวน้องมีนจะฉุดผมลงน้ำ พอขึ้นเรือได้ น้องมีนกราบที่ตักผม พี่นนท์ขับสกูตเตอร์เร่งเครื่องขับออก
จากที่นั่นโดยเร็ว

"พี่พีท มีนขอโทศ พี่พีท ฮือ ฮือ ฮือ" ผมได้แต่มองด้วยความสมเพส พี่นนท์ไม่ไว้ใจน้องมีนให้มีนนั่งริม

"พี่พีท มีนคิดร้ายต่อพี่พีท มีนขอโทศ เก้า มีนไม่เอาแล้ว" ผมไม่พูดอะไร พี่นนท์ขับเรือที่บ้านพี่วินที่น้ำท่วม น้องเก้านั่งรอ
ที่ระเบียง

"อ้าว ทำไมเปียกกันมาละ" น้องมีนอึกอัก ไม่รู้จะตอบยังไงดี

"ก็ยัย...................." พี่นนท์จะบอกว่าน้องมีนจะฆ่าผม

"เออ ตกน้ำนิดหน่อยนะ ไม่มีอะไร ฮา ฮา" ผมหัวเราะกลบเกลื่อน ตัดบทไปเลย

" ไป กลับ" ผมชวนน้องเก้า น้องเก้า ผม พี่นนท์ น้องมีน เลยนั่งสกูตเตอร์กลับบ้าน ทุกคนนั่งเงียบไม่พูดอะไร

พอถึงบ้าน แม่ผมออกมา สีหน้าร้อนรน

"พีท ต่อไปนี้แม่สั่งห้าม ไม่ให้ไปพายเรือเล่นข้างนอกมา มีข่าวออกว่าจรเข้มันหลุดมาจากฟาร์ม 10 กว่าตัว แม่ดู
และก็เป็นห่วง เก้าด้วยนะลูก แม่สั่งห้าม ไม่ต้องไปพายเรือจับปลาแล้ว"

"ครับแม่"

"และนี่ทำไมตัวเปียกกันมา" แม่ผมถามเป็นห่วง

"ตกน้ำนะครับแม่"

"อะไรนะ ตกน้ำ" แม่ผมตกใจใจหายสุดขีด กลัวลูกตนเองจะตาย

"เห็นมั้ย และเป็นไรมากรึเปล่า ต่อไปนี้ไม่เอาเลยนะพีท ไม่ไปพายเรืออีกแล้วนะ และเป็นอะไรมากมั้ยเนี่ย"
ผมเห็นหน้าผู้เป็นแม่เป็นห่วงผมมาก เลยไม่กล้าบอกว่าเจอจรเข้

"ไม่เป็นไรครับ ตกน้ำเฉย ๆ"

"ค่อยโล่งอก นึกว่าไปเจอจรเข้มา ข่าวเค้าบอกมาด้วยว่ามาแถวบ้านเรา ห้ามไปแล้วนะ สัญญานะลูก"

"คร้าบบบบ แม่ ต่อไปผมไม่ไปแล้วครับ ผมสัญญา"

"และเก้าละ สัญญากับแม่รึยัง" แม่ผมรักเก้าเหมือนลูกแท้ ๆ เพราะเป็นลูกของภาไลคนใช้สนิท เห็นกันมาแต่
เด็ก ๆ

"สัญญาครับ"

"หนูด้วยนะ มีน

"งั้นหมดเคราะห์หมดโศก ก็ไปอาบน้ำซะ และเดี๋ยวมากินข้าวเที่ยง" ผู้เป็นแม่พูดสีหน้าเรียบ ๆ ค่อนข้างสบายใจที่ลูกตนเองพ้นภัยอันตราย ส่วนผมก็ทำตามโดยดี ขึ้นไปเปลี่ยนชุด น้องมีนตามขึ้นมา ระหว่างที่ผมกำลังจะก้าวห้อง น้องมีนเรียก

"พี่พีท" หญิงสาวเรียก ผมเลยหันไป

"อะไรหรอมีน" ทันที่ผมหันไป สาวน้อยก้มลงกราบทันที

"พี่พีท มีนขอขมา" น้ำตาใหลลงมาจากสองตา ดวงตาแดงก่ำ น้องมีน คนที่เคยเป็นคนสนิท และ คิดร้าย บัดนี้ยอมจำนนแก่ผมแล้ว แทนที่ผมจะดีใจ หรือรู้สึกชนะ แต่เปล่าเลย ผมกลับเห็นใจเธอ ผมปิดประตูห้อง เดี๋ยวใคร

"มีน ทำอะไร ไม่เอา ลุกขึ้น" ผมนั่งลงไป เอื้อมมือหาน้องมีน ทรุดตัวลงนั่ง

"มีนคิดร้ายต่อพี่พีท แต่พี่พีทก็ยัง........." สาวน้อยมีนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ร้องห้ายอยู่หน้าประตูห้องผม

"มีน.....มีนขอโทศ มีนขอโทศจากหัวใจจริง เรื่องเก้า ถ้าพี่พีทต้องการ มีนไม่ขวางแล้ว มีนจะยอมให้พี่พีท" ผมฟังแล้วก็ถอนหายใจ เฮ้อ นี่น้องมีนรักเก้าขนาดนี้เลยหรอเนี่ย ถึงขนาดยอมขัดขวางขนาดนี้

"มีน เอาตรง ๆ เลยนะ ถ้ามีนรักเก้ามากขนาดนั้น พี่ก็หลีกทางให้ พี่กับเก้า ก็แค่สนุก ๆ กันเท่านั้นแหละ ไม่มีอะไรมากหรอก" ผมก็ต้องพูดไปแบบนั้น เห็นน้องมันจริงใจขนาดนั้น

"ไม่หรอก พี่พีท มีนรู้ ว่ายังงัยเก้า ก็คิดกับมีน ไม่เกินเพื่อน มีนเองแหละ ที่ฝืนเอาชนะใจเก้าเอง แต่....." น้องมีนก็ร้องไห้ต่อ

"มีน เพิ่งได้บทเรียนนะ พี่พีท ถ้าคนมันรัก เราไม่ต้องพยายามอะไรมากหรอก มันก็ได้หัวใจเค้ามา แต่เก้า เก้าไม่ใช่ ยิ่งมีนพยายามมากเท่าไร ก็เหมือนยิ่งห่างออกไป" น้องมีนนั่งมองผม ผมดูแววตาแล้ว ไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำอย่างที่เคย ผมพยุงน้องมีนขึ้นมา

"ไม่หรอกมีน ถ้าเก้ารู้ว่ามีนรักเก้าขนาดนี้นะ เก้าเค้าต้องหันมามองมีน พี่เชื่อ ไม่เอานะ ลุกขึ้น เลิกขี้แยได้แล้ว ลุก เร็ว และลงไปกินอะไรข้างล่างกันดีกว่า" ผมปลอบใจน้องมีนและพยุงเธอขึ้นมา เอาชุดให้ไปเปลี่ยน โดยที่ไม่รู้เลยว่าน้องเก้านั้นยืนฟังอยู่หน้าประตูอยู่ภายนอก
น้องมีนเปิดประตูออกไป แต่น้องเก้าหลบอยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง ผมกับน้องมีนลงไปข้างล่าง และลงไปกินข้าวเที่ยง

ผมก็เพิ่งได้บทเรียนเหมือนกันนะ บางครั้ง ท่าเราคิดต่อสู้กับคนที่เราเกลียดมาก ๆ อันตรายก็จะพามาสู่ตัวเราเอง

....................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................

[SaLiiMza]

สุดท้ายความดีก็ชนะไปอีกจนได้
แล้ว พ่อเลี้ยงละ ?? รอติดตามอยู่น้าาา

[fair]

คิดว่าจะการฆาตกรรม ซะแล้ว
ดีที่ไม่มีอะไร :D

[SailorVenus]

รอฉากพ่อเลี้ยงนะครับ

[phototo]

โห้ สนุก อ่าาาาาาา ขอบคุณครับ

[ชายเฒ่าแตเร้าใจ]

รีบมาต่อเลยนะ ไหนบอกเส็ดพี่นนท์ อิอิอิ ขอคุณคัฟ

[ktenshi]

หวาดเสียดดีครับ
ว่าแต่จระเข้ทำเมนูอะไรอร่อยหรอครับ
รออ่านตอนต่อไปนะครับ

[nutt soy]

ตอนที่ ได้กับพี่นนท์ ย้ายไปอยู่ตอน 49 ครับ มีปรับเปลี่ยนนิดหน่อย เนื่องจากตอนกู้ไฟล์มาคราวนั้น มันกู้มาไม่หมด ก็เลยต้องแต่งใหม่ พอแต่งใหม่ มันก็ไม่เหมือนเดิม แต่เมื่อวานนี้เอง กู้ไฟล์มาได้สมบูรณ์หมดแล้ว ก็เลยต้องกลับไปแก้ ตอน 49 ครับ ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย ฃ

ผู้ที่อ่านตอน 49 แล้ว กลับไปอ่านใหม่ นะครับ

[NooPcup]

ต่อตอนต่อไปเลยครับผม กำลังสนุก

[marlbolo]

ขอบคุณที่มาต่อนะคร้าบผม